Digest42

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,127 sections

401
Si debitoris bona venierint, postulantibus creditoribus permittitur rursum eiusdem debitoris bona distrahi, donec suum consequantur, si tales tamen facultates adquisitae sunt debitori, quibus praetor moveri possit.
402
Dig. 42.3.8
403
Ulpianus 26 ad ed.
404
Qui cedit bonis, antequam debitum adgnoscat, condemnetur vel in ius confiteatur, audiri non debet.
405
Dig. 42.3.9
406
Marcianus 15 inst.
407
Bonis cedi non tantum in iure, sed etiam extra ius potest. et sufficit et per nuntium vel per epistulam id declarari.
408
Dig. 42.4.0. Quibus ex causis in possessionem eatur.
409
Dig. 42.4.1
410
Ulpianus 12 ad ed.
411
Tres fere causae sunt, ex quibus in possessionem mitti solet: rei servandae causa, item legatorum servandorum gratia et ventris nomine. damni enim infecti nomine si non caveatur, non in universorum nomine fit missio, sed rei tantum, de qua damnum timetur.
412
Dig. 42.4.2pr.
413
Ulpianus 5 ad ed.
414
Praetor ait: " in bona eius, qui iudicio sistendi causa fideiussorem dedit, si neque potestatem sui faciet neque defenderetur, iri iubebo".
415
Dig. 42.4.2.1
416
Ulpianus 5 ad ed.
417
Potestatem autem sui non facit, qui id agit, ne adversarius eius copiam sui habeat: ergo latitantis bona iubet possideri.
418
Dig. 42.4.2.2
419
Ulpianus 5 ad ed.
420
Quid si non latitet, sed absens non defendatur? nonne videtur potestatem sui non facere?
421
Dig. 42.4.2.3
422
Ulpianus 5 ad ed.
423
Defendi autem videtur, qui per absentiam suam in nullo deteriorem causam adversarii faciat.
424
Dig. 42.4.2.4
425
Ulpianus 5 ad ed.
426
Haec verba " defenderetur" paratatikws scripta sunt, ut neque sufficiat umquam defendisse, si non duret defensio, neque obsit, si nunc offeratur.
427
Dig. 42.4.3pr.
428
Ulpianus 59 ad ed.
429
Apud iulianum quaeritur, si communem rem cum titio pater pupilli habuerit et communi dividundo iudicio pupillus non defendatur nihilque erit, cuius nomine propter personam patris condemnatio fieri debeat: utrum venire bona patris oporteat an vero rei servandae causa possideantur. et ait iulianus, si quidem pater aliquos fructus percepit aut fecerit rem deteriorem, bona eius venire possunt: si vero nihil sit, propter quod patris bona veneant, pupilli possideri. Marcellus autem notat perquam iniquum esse eum, qui nihil cum pupillo contraxit, expectare eius pubertatem. quae sententia habet rationem: ideoque cum contractus ex persona patris descendat, dicendum erit non esse exspectandam pupilli pubertatem.
430
Dig. 42.4.3.1
431
Ulpianus 59 ad ed.
432
Contractum cum pupillo potest dici et si cum servo eius contractum sit: competit enim adversus eum de peculio actio. unde probandum est ex omnibus causis, ex quibus adversus pupillum actio datur, hoc idem servandum. et facilius erit hoc probandum in servo, qui in rem domini vertit aut iussu eius aut si institoria cum eo agi possit.
433
Dig. 42.4.3.2
434
Ulpianus 59 ad ed.
435
Ego puto: et si cum tutore eius contractum est, ex qua causa actio in pupillum datur, magis est, ut edicto locus sit, quasi cum eo contractum sit.
436
Dig. 42.4.3.3
437
Ulpianus 59 ad ed.
438
Si pupillus heres extiterit alicui exque ea causa legata debeat, videndum est, an huic edicto locus sit: magisque est, ut Marcellus scribit, etiam pupilli posse bona possideri esseque in arbitrio hereditariorum creditorum, quid potius eligant: etenim videtur impubes contrahere, cum adiit hereditatem.
439
Dig. 42.4.4
440
Paulus 58 ad ed.
441
Sed et is, qui miscuit se, contrahere videtur.
442
Dig. 42.4.5pr.
443
Ulpianus 59 ad ed.
444
Haec autem locum habent, quotiens pupillus non defendatur a quocumque, sive a tutore vel curatore, sive habeat tutorem pupillus sive non habeat: ceterum si existat aliquis, qui defendere sit paratus, cessabit rei servandae causa possessio.
445
Dig. 42.4.5.1
446
Ulpianus 59 ad ed.
447
Non defendi pupillum constare debet liquereque praetori, ut sic permittat bonorum possessionem. hoc autem constare debet sic: evocandi sunt ad praetorem tutores pupilli, ut defendant: si autem non habet tutores, requirendi cognati vel adfines et si qui alii forte sunt, quos verisimile est defensionem pupilli pupillae non omissuros vel propter necessitudinem vel propter caritatem vel qua alia ratione: liberti etiam si qui sunt idonei, evocandi exquirendaque defensio. si aut negent se defendere aut non negent, sed taceant, tunc praetor possessionem dabit, tamdiu scilicet, quoad non defendatur: si defendi coeperit pupillus vel pupilla, desinet possideri. idem est et in furioso.
448
Dig. 42.4.5.2
449
Ulpianus 59 ad ed.
450
Ait praetor: " si is pupillus in suam tutelam venerit eave pupilla viripotens fuerit et recte defendetur: eos, qui bona possident, de possessione decedere iubebo".
451
Dig. 42.4.5.3
452
Ulpianus 59 ad ed.
453
Recte defendi quid sit, videamus, utrum tantum copiam sui facere et ad suscipiendum iudicium paratum esse an vero et satisdare omnimodo. et quidem non solum ipsis se defendere volentibus hoc edictum scriptum est, sed in rem: et " recte defendetur" hoc est vel a se vel ab alio quocumque. sed si alius defendat, erit necessaria satisdatio, si ipse, non puto necessariam satisdationem. ergo oblata defensione deici poterit interdicto reddito.
454
Dig. 42.4.6pr.
455
Paulus 57 ad ed.
456
In possessionem mitti solet creditor et si sub condicione ei pecunia promissa sit.
457
Dig. 42.4.6.1
458
Paulus 57 ad ed.
459
Cum dicitur: " et eius, cuius bona possessa sunt a creditoribus, veneant, praeterquam pupilli et eius, qui rei publicae causa sine dolo malo afuit", intellegimus eius, qui dolo malo afuerit, posse venire.
460
Dig. 42.4.6.2
461
Paulus 57 ad ed.
462
Si ab hostibus quis captus sit, creditores eius in possessionem mittendi sunt, ut tamen non statim bonorum venditio permittatur, sed interim bonis curator detur.
463
Dig. 42.4.7pr.
464
Ulpianus 59 ad ed.
465
Fulcinius existimat creditores rei servandae causa missos in possessionem ex his rebus ali non debere.
466
Dig. 42.4.7.1
467
Ulpianus 59 ad ed.
468
Praetor ait: " qui fraudationis causa latitabit, si boni viri arbitratu non defendetur, eius bona possideri vendique iubebo".
469
Dig. 42.4.7.2
470
Ulpianus 59 ad ed.
471
Cum hoc edictum locum habeat, non sufficit latitare, sed et necesse est fraudationis causa id fieri: neque quod fraudationis causa sine latitatione fit, satis est ad possessionem et venditionem, sed oportet fraudationis causa latitare. et est frequentissima haec causa possessionis: nam in usu latitantium bona possidentur.
472
Dig. 42.4.7.3
473
Ulpianus 59 ad ed.
474
Si quis possederit bona alicuius quasi latitantis, qui non latitabat, et vendiderit, consequens erit dicere venditionem bonorum secutam nullius momenti esse.
475
Dig. 42.4.7.4
476
Ulpianus 59 ad ed.
477
Quid sit autem latitare, videamus. latitare est non, ut cicero definit, turpis occultatio sui: potest enim quis latitare non turpi de causa, veluti qui tyranni crudelitatem timet aut vim hostium aut domesticas seditiones.
478
Dig. 42.4.7.5
479
Ulpianus 59 ad ed.
480
Sed is, qui fraudationis causa latitet, non tamen propter creditores, etsi haec latitatio creditores fraudet, in ea tamen erit causa, ne hinc possideri bona eius possint, quia non hoc animo latitet, ut fraudet creditores: animus enim latitantis quaeritur, quo animo latitet, ut fraudet creditores an alia ex causa.
481
Dig. 42.4.7.6
482
Ulpianus 59 ad ed.
483
Quid ergo, si duas causas latitandi habuit vel plures, inter quas etiam fraudandi creditores? an venditio recte procedat? et puto probandum, si plures causae sint latitationis, inter quas est et fraudationis causa, nocere debere posseque hinc bona vendi.
484
Dig. 42.4.7.7
485
Ulpianus 59 ad ed.
486
Quid si adversus quosdam occultare se consilium non est, adversus quosdam est, quid dicemus? et rectissime pomponius scribit non adversus omnes latitationem exigendam, sed adversus eum, quem quis decipere et fraudare latitatione destinat. utrum ergo omnes bona eius vendere possunt, quia latitat, hoc est etiam hi, adversus quos non latitat, quia verum est eum latitare, an vero is solus, adversus quem latitat? et quidem verum est eum latitare et fraudationis causa latitare, etsi non adversus me latitet: sed illud spectandum pomponius putat, an adversus me, eumque solum posse hinc venditionem impetrare, adversus quem latitetur.
487
Dig. 42.4.7.8
488
Ulpianus 59 ad ed.
489
Latitare autem est cum tractu aliquo latere, quemadmodum factitare frequenter facere.
490
Dig. 42.4.7.9
491
Ulpianus 59 ad ed.
492
Adeo autem latitatio animum et affectum occultantis se desiderat, ut recte dictum sit furiosum hinc venditionem pati non posse, quia non se occultat, qui suus non est.
493
Dig. 42.4.7.10
494
Ulpianus 59 ad ed.
495
Plane si non defendatur furiosus, curatorem ei dandum, aut bona eius ut possideantur, nominatim permittendum est. labeo autem scribit, si non inveniatur curator vel defensor furiosi, sed et si curator datus eum non defendat, tunc removendum eum et oportere praetorem dare curatorem aliquem ex creditoribus, ut non amplius, quam necesse est, ex bonis furiosi veneat: eaque servanda labeo ait, quae solent servari, cum venter in possessionem mittitur.
496
Dig. 42.4.7.11
497
Ulpianus 59 ad ed.
498
Plane interdum bona eius causa cognita vendenda erunt, si urgueat aes alienum et dilatio damnum sit allatura creditoribus, ita autem vendenda, ut quod supersit, furioso detur, quia dominis eius status et habitus a pupilli condicione non multum abhorret: quod quidem non est sine ratione.
499
Dig. 42.4.7.12
500
Ulpianus 59 ad ed.

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.