Digest2

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,378 sections

201
Ulpianus 5 ad ed.
202
Sed si ad iusiurandum adegi, ne uxorem ducat, ne nubat, impune in ius vocabor. et celsus quidem ait in tali liberto ius ad filium meum me vivo non transire: sed iulianus contra scribit. plerique iuliani sententiam probant. secundum quod eveniet, ut patronus quidem in ius vocetur, filius quasi innocens non vocetur.
203
Dig. 2.4.9
204
Paulus 4 ad ed.
205
Is quoque, qui ex causa fideicommissi manumittit, non debet in ius vocari, quamvis ut manumittat, in ius vocetur.
206
Dig. 2.4.10pr.
207
Ulpianus 5 ad ed.
208
Sed si hac lege emi ut manumittam, et ex constitutione divi marci venit ad libertatem: cum sim patronus, in ius vocari non potero. sed si suis nummis emi et fidem fregi, pro patrono non habebor.
209
Dig. 2.4.10.1
210
Ulpianus 5 ad ed.
211
Prostituta contra legem venditionis venditorem habebit patronum, si hac lege venierat, ut si prostituta esset, fieret libera. at si venditor, qui manus iniectionem excepit, ipse prostituit, quoniam et haec pervenit ad libertatem, sub illo quidem, qui vendidit, libertatem consequitur, sed honorem haberi ei aequum non est, ut et Marcellus libro sexto digestorum existimat.
212
Dig. 2.4.10.2
213
Ulpianus 5 ad ed.
214
Patronum autem accipimus etiam si capite minutus sit: vel si libertus capite minutus, dum adrogetur per obreptionem. cum enim hoc ipso, quo adrogatur, celat condicionem, non id actum videtur ut fieret ingenuus.
215
Dig. 2.4.10.3
216
Ulpianus 5 ad ed.
217
Sed si ius anulorum accepit, puto eum reverentiam patrono exhibere debere, quamvis omnia ingenuitatis munia habet. aliud si natalibus sit restitutus: : nam princeps ingenuum facit.
218
Dig. 2.4.10.4
219
Ulpianus 5 ad ed.
220
Qui manumittitur a corpore aliquo vel collegio vel civitate, singulos in ius vocabit: nam non est illorum libertus. sed rei publicae honorem habere debet et si adversus rem publicam vel universitatem velit experiri, veniam edicti petere debet, quamvis actorem eorum constitutum in ius sit vocaturus.
221
Dig. 2.4.10.5
222
Ulpianus 5 ad ed.
223
Liberos parentesque patroni patronaeque utriusque sexus accipere debemus.
224
Dig. 2.4.10.6
225
Ulpianus 5 ad ed.
226
Sed si per poenam deportationis ad peregrinitatem redactus sit patronus, putat pomponius eum amisisse honorem. sed si fuerit restitutus, erit ei etiam huius edicti commodum salvum.
227
Dig. 2.4.10.7
228
Ulpianus 5 ad ed.
229
Parentes patroni etiam adoptivi excipiuntur: sed tamdiu quamdiu adoptio durat.
230
Dig. 2.4.10.8
231
Ulpianus 5 ad ed.
232
Si filius meus in adoptionem datus sit, vocari a liberto meo in ius non poterit: sed nec nepos in adoptiva familia susceptus. sed si filius meus emancipatus adoptaverit filium, hic nepos in ius vocari poterit: nam mihi alienus est.
233
Dig. 2.4.10.9
234
Ulpianus 5 ad ed.
235
Liberos autem secundum cassium, ut in parentibus, et ultra trinepotem accipimus.
236
Dig. 2.4.10.10
237
Ulpianus 5 ad ed.
238
Si liberta ex patrono fuerit enixa, mutuo se ipsa et filius eius in ius non vocabunt.
239
Dig. 2.4.10.11
240
Ulpianus 5 ad ed.
241
Sin autem liberi patroni capitis accusaverunt libertum paternum vel in servitutem petierunt, nullus eis honor debetur.
242
Dig. 2.4.10.12
243
Ulpianus 5 ad ed.
244
Praetor ait: "in ius nisi permissu meo ne quis vocet". permissurus enim est, si famosa actio non sit vel pudorem non suggilat, qua patronus convenitur vel parentes. et totum hoc causa cognita debet facere: nam interdum etiam ex causa famosa, ut pedius putat, permittere debet patronum in ius vocari a liberto: si eum gravissima iniuria adfecit, flagellis forte cecidit.
245
Dig. 2.4.10.13
246
Ulpianus 5 ad ed.
247
Semper autem hunc honorem patrono habendum, etsi quasi tutor vel curator vel defensor vel actor interveniat patronus. sed si patroni tutor vel curator interveniat, impune posse eos in ius vocari pomponius scribit et verius est.
248
Dig. 2.4.11
249
Paulus 4 ad ed.
250
Quamvis non adiciat praetor causa cognita se poenale iudicium daturum, tamen labeo ait moderandam iurisdictionem: veluti si paeniteat libertum et actionem remittat: vel si patronus vocatus non venerit: aut si non invitus vocatus sit, licet edicti verba non patiantur.
251
Dig. 2.4.12
252
Ulpianus 57 ad ed.
253
Si libertus in ius vocaverit contra praetoris edictum filium patroni sui, quem ipse patronus in potestate habet: probandum est absente patre subveniendum esse filio qui in potestate est et ei poenalem in factum actionem, id est quinquaginta aureorum, adversus libertum competere.
254
Dig. 2.4.13
255
Modestinus 10 pand.
256
Generaliter eas personas, quibus reverentia praestanda est, sine iussu praetoris in ius vocare non possumus.
257
Dig. 2.4.14
258
Papinianus 1 resp.
259
Libertus a patrono reus constitutus, qui se defendere paratus pro tribunali praesidem provinciae frequenter interpellat, patronum accusatorem in ius non videtur vocare.
260
Dig. 2.4.15
261
Paulus 1 quaest.
262
Libertus adversus patronum dedit libellum non dissimulato se libertum esse eius: an si ad desiderium eius rescribatur, etiam edicti poena remissa esse videtur? respondi non puto ad hunc casum edictum praetoris pertinere. neque enim qui libellum principi vel praesidi dat, in ius vocare patronum videtur.
263
Dig. 2.4.16
264
Paulus 2 resp.
265
Quaesitum est, an tutor pupilli nomine patronam suam sine permissu praetoris vocare possit. respondi eum, de quo quaeritur, pupilli nomine etiam in ius vocare patronam suam potuisse sine permissu praetoris.
266
Dig. 2.4.17
267
Paulus 1 sent.
268
Eum, pro quo quis apud officium cavit, exhibere cogitur. item eum qui apud acta exhibiturum se esse quem promisit, etsi officio non caveat, ad exhibendum tamen cogitur.
269
Dig. 2.4.18
270
Gaius 1 ad l. xii tab.
271
Plerique putaverunt nullum de domo sua in ius vocari licere, quia domus tutissimum cuique refugium atque receptaculum sit, eumque qui inde in ius vocaret vim inferre videri.
272
Dig. 2.4.19
273
Paulus 1 ad ed.
274
Satisque poenae subire eum, si non defendatur et latitet, certum est, quod mittitur adversarius in possessionem bonorum eius. sed si aditum ad se praestet aut ex publico conspiciatur, recte in ius vocari eum iulianus ait.
275
Dig. 2.4.20
276
Gaius 1 ad l. xii tab.
277
Sed etiam ab ianua et balineo et theatro nemo dubitat in ius vocari licere.
278
Dig. 2.4.21
279
Paulus 1 ad ed.
280
Sed etsi is qui domi est interdum vocari in ius potest, tamen de domo sua nemo extrahi debet.
281
Dig. 2.4.22pr.
282
Gaius 1 ad l. xii tab.
283
Neque impuberes puellas, quae alieno iuri subiectae essent, in ius vocare permissum est.
284
Dig. 2.4.22.1
285
Gaius 1 ad l. xii tab.
286
Qui in ius vocatus est, duobus casibus dimittendus est: si quis eius personam defendet, et si, dum in ius venitur, de re transactum fuerit.
287
Dig. 2.4.23
288
Marcianus 3 inst.
289
Communis libertus licet plurium sit, debet a praetore petere, ut ei liceat vel quendam ex patronis in ius vocare, ne in poenam incidat ex edicto praetoris.
290
Dig. 2.4.24
291
Ulpianus 5 ad ed.
292
In eum, qui adversus ea fecerit, quinquaginta aureorum iudicium datur: quod nec heredi nec in heredem nec ultra annum datur.
293
Dig. 2.4.25
294
Modestinus 1 de poen.
295
Si sine venia edicti impetrata libertus patronum in ius vocaverit, ex querella patroni vel supradictam poenam, id est quinquaginta aureos dat vel a praefecto urbi quasi inofficiosus castigatur, si inopia dinoscitur laborare.
296
Dig. 2.5.0. Si quis in ius vocatus non ierit sive quis eum vocaverit, quem ex edicto non debuerit.
297
Dig. 2.5.1
298
Ulpianus 1 ad ed.
299
Si quis in ius vocatus fideiussorem dederit in iudicio sistendi causa non suppositum iurisdictioni illius, ad quem vocatur, pro non dato fideiussor habetur, nisi suo privilegio specialiter renuntiaverit.
300
Dig. 2.5.2pr.

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.