Digest2

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,378 sections

101
Dig. 2.1.19.1
102
Ulpianus 6 fideic.
103
Quotiens de quantitate ad iurisdictionem pertinente quaeritur, semper quantum petatur quaerendum est, non quantum debeatur.
104
Dig. 2.1.20
105
Paulus 1 ad ed.
106
Extra territorium ius dicenti impune non paretur. idem est, et si supra iurisdictionem suam velit ius dicere.
107
Dig. 2.2.0. Quod quisque iuris in alterum statuerit, ut ipse eodem iure utatur.
108
Dig. 2.2.1pr.
109
Ulpianus 3 ad ed.
110
Hoc edictum summam habet aequitatem, et sine cuiusquam indignatione iusta: quis enim aspernabitur idem ius sibi dici, quod ipse aliis dixit vel dici effecit?
111
Dig. 2.2.1.1
112
Ulpianus 3 ad ed.
113
"qui magistratum potestatemve habebit, si quid in aliquem novi iuris statuerit, ipse quandoque adversario postulante eodem iure uti debet. si quis apud eum, qui magistratum potestatemque habebit, aliquid novi iuris optinuerit, quandoque postea adversario eius postulante eodem iure adversus eum decernetur": scilicet ut quod ipse quis in alterius persona aequum esse credidisset, id in ipsius quoque persona valere patiatur.
114
Dig. 2.2.1.2
115
Ulpianus 3 ad ed.
116
Haec autem verba: "quod statuerit qui iurisdictioni praeest" cum effectu accipimus, non verbo tenus: et ideo si, cum vellet statuere, prohibitus sit nec effectum decretum habuit, cessat edictum. nam statuit verbum rem perfectam significat et consummatam iniuriam, non coeptam. et ideo si inter eos quis dixerit ius, inter quos iurisdictionem non habuit, quoniam pro nullo hoc habetur nec est ulla sententia, cessare edictum putamus: quid enim offuit conatus, cum iniuria nullum habuerit effectum?
117
Dig. 2.2.2
118
Paulus 3 ad ed.
119
Hoc edicto dolus debet ius dicentis puniri: nam si adsessoris imprudentia ius aliter dictum sit quam oportuit, non debet hoc magistratui officere, sed ipsi adsessori.
120
Dig. 2.2.3pr.
121
Ulpianus 3 ad ed.
122
Si quis iniquum ius adversus aliquem impetravit, eo iure utatur ita demum, si per postulationem eius hoc venerit: ceterum si ipso non postulante, non coercetur. sed si impetravit, sive usus est iure aliquo, sive impetravit ut uteretur licet usus non sit, hoc edicto puniatur.
123
Dig. 2.2.3.1
124
Ulpianus 3 ad ed.
125
Si procurator meus postulavit, quaeritur, quis eodem iure utatur: et putat pomponius me solum, utique si hoc ei specialiter mandavi vel ratum habui. si tamen tutor vel curator furiosi postulaverit vel adulescentis, ipse hoc edicto coercetur. item adversus procuratorem id observandum est, si in rem suam fuerit datus.
126
Dig. 2.2.3.2
127
Ulpianus 3 ad ed.
128
Haec poena adversus omnem statuitur, qui in edictum incidit, non solum eo postulante qui ab eo laesus est, sed omni, qui quandoque experitur.
129
Dig. 2.2.3.3
130
Ulpianus 3 ad ed.
131
Si is pro quo spopondisti impetraverit, ne aliquis debitor ipsius adversus eum exceptione utatur, deinde tu in negotio, in quo spopondisti, velis exceptione uti: nec te nec ipsum oportet hoc impetrare, etsi interdum patiaris iniuriam, si solvendo debitor non sit. sed si tu incidisti in edictum, reus quidem utetur exceptione, tu non utaris: nec poena tua ad reum promittendi pertinebit: et ideo mandati actionem non habebis.
132
Dig. 2.2.3.4
133
Ulpianus 3 ad ed.
134
Si filius meus in magistratu in hoc edictum incidit, an in his actionibus, quas ex persona eius intendo, hoc edicto locus sit? et non puto, ne mea condicio deterior fiat.
135
Dig. 2.2.3.5
136
Ulpianus 3 ad ed.
137
Quod autem ait praetor, ut is eodem iure utatur, an etiam ad heredem haec poena transmittatur? et scribit iulianus non solum ipsi denegari actionem, sed etiam heredi eius.
138
Dig. 2.2.3.6
139
Ulpianus 3 ad ed.
140
Illud quoque non sine ratione scribit non solum in his actionibus pati eum poenam edicti, quas tunc habuit cum incideret in edictum, verum si quae postea ei adquirentur.
141
Dig. 2.2.3.7
142
Ulpianus 3 ad ed.
143
Ex hac causa solutum repeti non posse iulianus putat: superesse enim naturalem causam, quae inhibet repetitionem.
144
Dig. 2.2.4
145
Gaius 1 ad ed. provinc.
146
Illud eleganter praetor excipit: "praeterquam si quis eorum contra eum fecerit, qui ipse eorum quid fecisset": et recte, ne scilicet vel magistratus, dum studet hoc edictum defendere, vel litigator, dum vult beneficio huius edicti uti, ipse in poenam ipsius edicti committat.
147
Dig. 2.3.0. I quis ius dicenti non obtemperaverit.
148
Dig. 2.3.1pr.
149
Ulpianus 1 ad ed.
150
Omnibus magistratibus, non tamen duumviris, secundum ius potestatis suae concessum est iurisdictionem suam defendere poenali iudicio.
151
Dig. 2.3.1.1
152
Ulpianus 1 ad ed.
153
Is videtur ius dicenti non obtemperasse, qui quod extremum in iurisdictione est non fecit: veluti si quis rem mobilem vindicari a se passus non est, sed duci eam vel ferri passus est: ceterum si et sequentia recusavit, tunc non obtemperasse videtur.
154
Dig. 2.3.1.2
155
Ulpianus 1 ad ed.
156
Si procurator tuus vel tutor vel curator ius dicenti non obtemperavit, ipse punitur, non dominus vel pupillus.
157
Dig. 2.3.1.3
158
Ulpianus 1 ad ed.
159
Non solum autem reum, qui non obtemperavit, hoc edicto teneri labeo ait, verum etiam petitorem.
160
Dig. 2.3.1.4
161
Ulpianus 1 ad ed.
162
Hoc iudicium non ad id quod interest, sed quanti ea res est concluditur: et cum meram poenam contineat, neque post annum neque in heredem datur.
163
Dig. 2.4.0. De in ius vocando.
164
Dig. 2.4.1
165
Paulus 4 ad ed.
166
In ius vocare est iuris experiundi causa vocare.
167
Dig. 2.4.2
168
Ulpianus 5 ad ed.
169
In ius vocari non oportet neque consulem neque praefectum neque praetorem neque proconsulem neque ceteros magistratus, qui imperium habent, qui et coercere aliquem possunt et iubere in carcerem duci: nec pontificem dum sacra facit: nec eos qui propter loci religionem inde se movere non possunt: sed nec eum qui equo publico in causa publica transvehatur. praeterea in ius vocari non debet qui uxorem ducat aut eam quae nubat: nec iudicem dum de re cognoscat: nec eum dum quis apud praetorem causam agit: neque funus ducentem familiare iustave mortuo facientem:
170
Dig. 2.4.3
171
Callistratus 1 cogn.
172
Vel qui cadaver prosequuntur, quod etiam videtur ex rescripto divorum fratrum comprobatum esse:
173
Dig. 2.4.4pr.
174
Ulpianus 5 ad ed.
175
Quique litigandi causa necesse habet in iure vel certo loco sisti: nec furiosos vel infantes.
176
Dig. 2.4.4.1
177
Ulpianus 5 ad ed.
178
Praetor ait: "parentem, patronum patronam, liberos parentes patroni patronae in ius sine permissu meo ne quis vocet".
179
Dig. 2.4.4.2
180
Ulpianus 5 ad ed.
181
Parentem hic utriusque sexus accipe: sed an in infinitum, quaeritur. quidam parentem usque ad tritavum appellari aiunt, superiores maiores dici: hoc veteres existimasse pomponius refert: sed gaius cassius omnes in infinitum parentes dicit, quod et honestius est et merito optinuit.
182
Dig. 2.4.4.3
183
Ulpianus 5 ad ed.
184
Parentes etiam eos accipi labeo existimat, qui in servitute susceperunt: nec tamen, ut severus dicebat, ad solos iustos liberos: sed et si volgo quaesitus sit filius, matrem in ius non vocabit,
185
Dig. 2.4.5
186
Paulus 4 ad ed.
187
Quia semper certa est, etiam si volgo conceperit: pater vero is est, quem nuptiae demonstrant.
188
Dig. 2.4.6
189
Paulus 1 sent.
190
Parentes naturales in ius vocare nemo potest: una est enim omnibus parentibus servanda reverentia.
191
Dig. 2.4.7
192
Paulus 4 ad ed.
193
Patris adoptivi parentes impune vocabit, quoniam hi eius parentes non sunt, cum his tantum cognatus fiat quibus et adgnatus.
194
Dig. 2.4.8pr.
195
Ulpianus 5 ad ed.
196
Adoptivum patrem, quamdiu in potestate est, in ius vocare non potest iure magis potestatis quam praecepto praetoris, nisi sit filius qui castrense habuit peculium: tunc enim causa cognita permittetur. sed naturalem parentem ne quidem dum est in adoptiva familia in ius vocari.
197
Dig. 2.4.8.1
198
Ulpianus 5 ad ed.
199
"patronum", inquit, "patronam". patroni hic accipiendi sunt, qui ex servitute manumiserunt: vel si collusionem detexit: vel si qui praeiudicio pronuntietur esse libertus cum alioquin non fuerit, aut si iuravi eum libertum meum esse: quemadmodum per contrarium pro patrono non habebor, si contra me iudicatum est aut si me deferente iuraverit se libertum non esse.
200
Dig. 2.4.8.2

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.