Campion.epigr2
- 301
121. AD EDOARDUM MYCHELBURNUM
- 302
Prudenter facis, ut mihi videtur, et sentis, Edoarde, qui optimum te longe pessima ab urbe sevocasti, vix anno ter eam aut quater revisens; tum Pauli simul ac vides cacumen, 5 ad notos refugis cate recessus, urbis pestifera otia, et tenaces vitans illecebras, lubidinesque, at nos interea hinc ineptiarum portenta undique mille defatigant; 10 conventus, ioca, vina, bella, paces, ludi, damna, theatra, amica, sumptus; inclusos itidem domi fabrorum aurigumque tonitrua, eiulatus, vagitusque graves agunt Averni 15 usque in taedia; rursus ambulant occursu vario in via molestant curti causidici, resarcinatis qui gestant manibus sacros libellos; horum te nihil impedit diserto 20 quo minus celebres lepore musas sub iucunda silentia: o meorum cunctorum nimis, o nimis beate!
- 303
122. IN GALLAM
- 304
Ilia cur tenue usque sonent tua nescio, Galla, te nisi quod cantor Tressilianus amet.
- 305
123. IN FUSCINUM
- 306
Contrectare tuos nequeam, Fuscine, puellos non myrrham, non si thura, rosasque cacent. pro turpi est quicquid facilis natura negavit; si faciem demas, nec placet ipsa Venus.
- 307
124. AD CASPIAM
- 308
Admissum tarde, cito, Caspia, laesa repellis: constans ira, levis sed mulierbris amor.
- 309
124A. AD PRETTUM
- 310
Prette, non ita dico, te ut putarim servitutis egere. sive reges, sive sceptigeri ambiant monarchae; hoc tantum moneo, nec obsecrantem te servire potesse apud sagacem 5 vicinumque meum, tuumque Largum; putrem nam ferat ut pedem manumque, ferre non poterit voracitatem.
- 311
125. AD CANDIDUM
- 312
Sis licet ingenuis nunc moribus, aequior ipso Socrate, vel minima, Candide, labe carens, nescis qualis eris cum tu novus aleo fias, teque auctum lucrum qualibet arte trahat. victor ut evadas, nullum ut ferat alea damnum, 5 attamen ingenium poluet illa tuum.
- 313
126. IN GALLAM
- 314
Poscit amatorem fervens sibi Galla Priapum, frigida sed castum Thespilis Hippolitum: hinc ego Lapsascides fieri tibi, Thespilis, opto, Gallae sed gelido purior Hippolito.
- 315
127. IN BERINUM
- 316
Credita quae tibi sunt mutato nomine prodis, nomine mutato cuncta licere putas; cur tibi nil credam iam si vis, quaere, Berine; mutari nomen nolo, Berine, meum.
- 317
128. AD SIBYLLAM
- 318
Nil non a domino bonum creatum, audacter satis hoc, Sybilla, dicis; nec non ergo bonam creavit Euam; illam sed tamen oscitanti Adamo, nequa perciperet bonam creari. 5
- 319
128A. AD HALLUM
- 320
Sors hominum dubitas avium an praestantior, Halle? perspicuum est, me odit Caspia, psittacum amat.
- 321
128B. AD ROBERTUM WO.
- 322
Novi dedecoris pudore ruptus ille Marsius, ut putas, Roberte, armatos homines quot aggregavit? quot summo genere inclitos amicos? quot conductitios? quot et clientes? 5 tantum coniicito, nihil nocebit tam magno in numero parum vagari. ut putas rogo te quot aggregavit? ipsus si tibi dixero, Roberto, vis mi credere iam? profecto nullos. 10
- 323
128C. AD MELLEAM
- 324
Anglia quotquot habet iuras, mea Mellea, soli muneribus Veneris cedere posse mihi, Anglia quotquot habet qui scis, mea Mellea, quanti muneribus valeant fortipremae Veneris?
- 325
128D. DE UXORE FABRI
- 326
Lemnia tardipedem dea vix toleravit unum, Vulcanos Venus hic sustinet una duos. leno vir et faber est, pariter fabricatur adulter, ligneus hic pupos, aeneus ille globos. notus uterque, satis, satis o nimiumque puellae, 5 cui magis ut placeam iam faber esse velim.
- 327
129. IN GELLAM
- 328
Tactam te, ad vivum sed nunquam, Galla, fateris; vah, quota pars carnis mortua, Galla, tuae est!
- 329
130. AD EURUM
- 330
Rerum nomina, resque mutat ipsas usus multimoda vicissitate; id si vis lepide aestimare dictum, inspectes capita, Eure, foeminarum; nam pars illa novi satis dat una, 5 ne quid de mediis loquar, vel imis.
- 331
131. AD PAULINUM
- 332
Quid, Pauline, meas amationes inclamas? quasi sit parum perire, ni tu hanc insuper aegritudinem addas. at si quid ratio ista promoveret, declamare aliquot dies polite, 5 pulchre, et sobrius ipsemet potessim, depingens graphice protervi amoris mille incommoda, vel deinde mille, quae nusquam tibi dicta, scripta, picta occurrunt, neque visa somnianti 10 unquam; sed tamen usque me moleste castigas miserum, diu perorans; obtundis, scio, perditum sinam me consulto fieri, lubet perire, suaves dum peream per ipse amores. 15
- 333
132. IN CORNUTOS
- 334
Uxoris culpa immeriti cur fronte mariti cornua gestari ludicra fama refert? an quia terribilem furor irritus, atque malignum efficit, armatis assimilemque feris? an quod ad hanc faciem satyros, umbrasque nocentes 5 fingimus, atque ipsum Daemona cornigerum? an quod apud populum tantum fortuna nocentes reddit, nec verum crimina nomen habent?
- 335
133. AD HERMUM
- 336
In re si quacunque satisfacis omnibus, Herme, cur hoc uxori non facis, Herme, tuae?
- 337
134. AD AUFILENAM
- 338
En dat se locus arbitris remotis, Aufilena, meo tuoque amori: quam nunc suave rubent repente malae, invitoque etiam rubore candent! quam mollis manus, et benigna colla! 5 tam belli poterunt pedes latere? vicina et genua, invidente palla? quid me tam male pertinax repellis? nempe est foemineum parum efferari, sed tandem furor hic recedet ultro. 10 aufugisti etiam? vale, proterva, deformis, pede sordido et fugaci: vultus ergone tam feros probavi? cervices rigida? manus rapaces? non mi esset melius carere ocellis, 15 quam sic omnia perperam videre?
- 339
134A. AD ANNAM
- 340
Das mi animam et Leio, non te bene dividis, Anna: tu mihi da tantum corpus, et illi animam.
- 341
135. AD BATTUM
- 342
Qui tibi solus erat modo formidatus adulter, iam, Batte, excruciat prodigiosa Venus. quaevis Pasiphae est cogente libidine; tu si rivalem admittas denuo tutus eris.
- 343
136. AD MELLEAM
- 344
Quid maeres, mea vita, quidve ploras? nec fraudem paro, quod solent prophani caros qui male deserunt amantes; nec, praedator uti, arduum per aequor Hispanas reveham, Indicasque nugas: 5 expers sed Veneris, Cupidinisque, silvae iam repeto virentis umbras, et dulcem placidamque ruris auram, ut memet reparem tibi, et reportem lucro millia mille basiorum. 10
- 345
137. AD THELESINAM
- 346
Expressos Helenae vultus Paridisque tabella foedarunt quaedam sicut ab ungue notae; hoc, Thelesina, doles, sed et hoc bene convenit illis, iurgia nam quovis esse in amore solent: quid cum te urgerem solam, quod amantis in ore 5 saeva impinxisti vulnera facta manu?
- 347
138. IN FABRUM
- 348
Heus, puer, haec centum defer sestertia Fabro; quid stas, quid palles? quid lachrimas, asine? curre, inquam: pueros quamvis praecidat inanes, de nummo poterit lenior esse tibi.
- 349
139. IN AFRAM
- 350
Cum tibi tot rugis veterescat nasus, ut illi surgere Spartanus debeat, Afra, senex: cumque tuos dentes emat antiquarius Hammon, prosint et tussi pharmaca nulla tuae; nubere vis puero, primo moritura Decembri: 5 sic facere haeredem non potes, Afra, virum.
- 351
139A. IN SE
- 352
Olim fungus ego, silex verebar, ne non utibilis viro emineret penis, qui puero excitatus altum moentis caput extulit torosis. tum nec apposita manu fovere, 5 nec sum tangere, nec repellere ausus, nimirum metuens adulta stirps haec ut posset pathico orbe comprehendi. vos iam intelligitis, viri et puellae, multo sed magis improbae puellae, 10 quam stulte, illepideque rusticeque summae laetitiae meae dolebam. nec si grandior exiisset alnu idcirca fore mi magis verendam, aut plus penivorae arduam puellae. 15
- 353
139B. IN NORVANUM
- 354
Se stupidum semper dicit Norvanus, et est: hoc cum vere dicit, quomodo dissimulat?
- 355
140. AD COSMUM
- 356
Ad vitam quid, Cosme, facit tua mortis imago? esse ut te miserum, pulvereumque scias? cum sit certa tibi satis, obliviscere mortis; res vitae incertas has age; vive, vale.
- 357
141. AD ATEN
- 358
Reginae cum tres pomi de iure coirent, te salebris, Ate, delituisse ferunt, et miseras risisse; quid hic, dea, si licuisset pro pomo rigidam supposuisse tibi?
- 359
142. IN APRUM
- 360
Crispo suasit Aper febricatanti pestem protinus hanc inebriatis tolli, sed penitus furente Baccho. assensum est; bibitur simul; valere Crispus coepit, Aper febricitavit. 5
- 361
143. IN FUSCUM
- 362
Quasvis te petere et sectare, Fusce, puellas credis, ridiculus nec reticere potes. haud aliter cymba vectus puer ire carinas ad se omnes dicit garrulus, atque putat.
- 363
144. AD LUCILLUM ET MANBAEUM
- 364
Charior, Lucille, anima vel illa esse si quidquam pote' charius mi; tuque, Manbaee, unanimi sodalis delicium et mens,
- 365
ecquid acceptistis, eratne laetum, 5 otia exegisse, Cupidinemque, et suos iam denique Campianum e pectore amores?
- 366
nam sat illuxisse dies videtur illa me festiviter, et beate 10 quae brevi tantas penitus fugavit luce tenebras?
- 367
i fuge hinc, abiecte Amor, exulatum! tam ferum haud par est hominum imperare mollibus curis, ad eas redi unde es 15 rupibus ortus.
- 368
144A. AD LIBRUM
- 369
Desine, iam satis est, nimium lascive libelle, et vix Romano qui pede tutus eas. at vos o Latiae peregrinae parcite pusî, et fiat vestri pars levis illa chori.
- 370
145. IN MAMURRAM
- 371
Pediculosus esse quis sanus segat versus Mamurrae satyricos, si quis legit? mordent, timent ungues, pedes et sex habent.
- 372
146. IN VINCENTIUM
- 373
Astrictus nunc est Vincentius aere alieno; in proprio nimium hic ante solutus erat.
- 374
147. AD AEMYLIUM
- 375
Aegris imperat usque possitallam impostor Litus, AEmyli: quousque? nummos ridicule usque dum dat aeger.
- 376
148. IN PARCOS
- 377
Parcos ingenui non est laudare poetae, cui vetus horrendos antipathia facit.
- 378
149. AD MARCELLUM
- 379
Scilla verecunda est; Scilla est, Marcelle, venusta. si verum utrumque est, vix habet illa parem.
- 380
150. AD MATHONEM
- 381
Arguo cur veram ficto sub nomine culpam quaeris, nec titulis te quoque signo tuis. nunquam si fingit non est epigramma poema; vix est simpliciter cui, Matho, vera placent.
- 382
151. AD COSMUM
- 383
Laudatus melior fiet bonus, et bona laus est; solis at quae sit debita, Cosme, bonis: re turgente mali quamvis, et honore fruantur, laudem ne sperent, non vacat illa malis.
- 384
152. IN OLUM
- 385
Sat linguae dedit, Ole, sator tibi; parte sed ulla hanc potuit melius figure quam capite: nam sentit tanquam lapis hoc; tua voxque palati est, faucis, pulmonis, denique mentis egens: si foret, Ole, tuam mihi fas disponere linguam, 5 haereret qua tu pedere parte soles.
- 386
153. IN EUNDEM
- 387
Summo ut significet patrem sedisse senatu, hoc aliquando quod is pederat, Olus ait.
- 388
154. IN HIPPONEM
- 389
Lites dum premit Hippo foenerator, imam ad pauperiem redit, nec ullus ex omni magis est ei molestus sumptus, quam misero diu roganti assem quod dederat semel minutum, 5 solum quem sibi nunc egenus optat; laetus causidicis volensque cuncta praebebat siquidem daturus et iam esset copia si secunda votis: invitus, genioque retrahente, 10 solum sed tribuit gravatus assem.
- 390
155. AD EURUM
- 391
Eure, bonum, non ordo facit, non res, locus, aetas: fit licet his melior, nascitur ipse bonus.
- 392
156. IN MYCILLUM
- 393
Flagris morio caeditur, Mycillum pullum consiliarii Mycilli quod stultum vocitavit, at merentem; dicat de patre iam, nihil pericli est.
- 394
157. AD LALAGEN
- 395
Corpora mille utinam, Lalage, mea forma subiret; unum spes esset cedere posse mihi.
- 396
158. AD HAEMUM
- 397
Quasdam aedes narras ubi certis, Haeme, diebus vilia de summo culmine saxa cadunt. daemonii hoc opera fieri contendis, at illud vix credo; credam si pretiosa cadent.
- 398
159. AD ARGENTINUM
- 399
De gallinarum genere est tua fertilis uxor, Argentine, viro nam sine saepe parit.
- 400
160. AD TELESPHORUM
← Previous · Next → — showing 301–400 of 539
The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.