Ancient Textssearch the texts themselves, not just their titles

← All works

Campion.epigr2

Latin Library (medieval and later) · Campion · The Latin Library · 539 sections

  1. 301

    121. AD EDOARDUM MYCHELBURNUM

  2. 302

    Prudenter facis, ut mihi videtur, et sentis, Edoarde, qui optimum te longe pessima ab urbe sevocasti, vix anno ter eam aut quater revisens; tum Pauli simul ac vides cacumen, 5 ad notos refugis cate recessus, urbis pestifera otia, et tenaces vitans illecebras, lubidinesque, at nos interea hinc ineptiarum portenta undique mille defatigant; 10 conventus, ioca, vina, bella, paces, ludi, damna, theatra, amica, sumptus; inclusos itidem domi fabrorum aurigumque tonitrua, eiulatus, vagitusque graves agunt Averni 15 usque in taedia; rursus ambulant occursu vario in via molestant curti causidici, resarcinatis qui gestant manibus sacros libellos; horum te nihil impedit diserto 20 quo minus celebres lepore musas sub iucunda silentia: o meorum cunctorum nimis, o nimis beate!

  3. 303

    122. IN GALLAM

  4. 304

    Ilia cur tenue usque sonent tua nescio, Galla, te nisi quod cantor Tressilianus amet.

  5. 305

    123. IN FUSCINUM

  6. 306

    Contrectare tuos nequeam, Fuscine, puellos non myrrham, non si thura, rosasque cacent. pro turpi est quicquid facilis natura negavit; si faciem demas, nec placet ipsa Venus.

  7. 307

    124. AD CASPIAM

  8. 308

    Admissum tarde, cito, Caspia, laesa repellis: constans ira, levis sed mulierbris amor.

  9. 309

    124A. AD PRETTUM

  10. 310

    Prette, non ita dico, te ut putarim servitutis egere. sive reges, sive sceptigeri ambiant monarchae; hoc tantum moneo, nec obsecrantem te servire potesse apud sagacem 5 vicinumque meum, tuumque Largum; putrem nam ferat ut pedem manumque, ferre non poterit voracitatem.

  11. 311

    125. AD CANDIDUM

  12. 312

    Sis licet ingenuis nunc moribus, aequior ipso Socrate, vel minima, Candide, labe carens, nescis qualis eris cum tu novus aleo fias, teque auctum lucrum qualibet arte trahat. victor ut evadas, nullum ut ferat alea damnum, 5 attamen ingenium poluet illa tuum.

  13. 313

    126. IN GALLAM

  14. 314

    Poscit amatorem fervens sibi Galla Priapum, frigida sed castum Thespilis Hippolitum: hinc ego Lapsascides fieri tibi, Thespilis, opto, Gallae sed gelido purior Hippolito.

  15. 315

    127. IN BERINUM

  16. 316

    Credita quae tibi sunt mutato nomine prodis, nomine mutato cuncta licere putas; cur tibi nil credam iam si vis, quaere, Berine; mutari nomen nolo, Berine, meum.

  17. 317

    128. AD SIBYLLAM

  18. 318

    Nil non a domino bonum creatum, audacter satis hoc, Sybilla, dicis; nec non ergo bonam creavit Euam; illam sed tamen oscitanti Adamo, nequa perciperet bonam creari. 5

  19. 319

    128A. AD HALLUM

  20. 320

    Sors hominum dubitas avium an praestantior, Halle? perspicuum est, me odit Caspia, psittacum amat.

  21. 321

    128B. AD ROBERTUM WO.

  22. 322

    Novi dedecoris pudore ruptus ille Marsius, ut putas, Roberte, armatos homines quot aggregavit? quot summo genere inclitos amicos? quot conductitios? quot et clientes? 5 tantum coniicito, nihil nocebit tam magno in numero parum vagari. ut putas rogo te quot aggregavit? ipsus si tibi dixero, Roberto, vis mi credere iam? profecto nullos. 10

  23. 323

    128C. AD MELLEAM

  24. 324

    Anglia quotquot habet iuras, mea Mellea, soli muneribus Veneris cedere posse mihi, Anglia quotquot habet qui scis, mea Mellea, quanti muneribus valeant fortipremae Veneris?

  25. 325

    128D. DE UXORE FABRI

  26. 326

    Lemnia tardipedem dea vix toleravit unum, Vulcanos Venus hic sustinet una duos. leno vir et faber est, pariter fabricatur adulter, ligneus hic pupos, aeneus ille globos. notus uterque, satis, satis o nimiumque puellae, 5 cui magis ut placeam iam faber esse velim.

  27. 327

    129. IN GELLAM

  28. 328

    Tactam te, ad vivum sed nunquam, Galla, fateris; vah, quota pars carnis mortua, Galla, tuae est!

  29. 329

    130. AD EURUM

  30. 330

    Rerum nomina, resque mutat ipsas usus multimoda vicissitate; id si vis lepide aestimare dictum, inspectes capita, Eure, foeminarum; nam pars illa novi satis dat una, 5 ne quid de mediis loquar, vel imis.

  31. 331

    131. AD PAULINUM

  32. 332

    Quid, Pauline, meas amationes inclamas? quasi sit parum perire, ni tu hanc insuper aegritudinem addas. at si quid ratio ista promoveret, declamare aliquot dies polite, 5 pulchre, et sobrius ipsemet potessim, depingens graphice protervi amoris mille incommoda, vel deinde mille, quae nusquam tibi dicta, scripta, picta occurrunt, neque visa somnianti 10 unquam; sed tamen usque me moleste castigas miserum, diu perorans; obtundis, scio, perditum sinam me consulto fieri, lubet perire, suaves dum peream per ipse amores. 15

  33. 333

    132. IN CORNUTOS

  34. 334

    Uxoris culpa immeriti cur fronte mariti cornua gestari ludicra fama refert? an quia terribilem furor irritus, atque malignum efficit, armatis assimilemque feris? an quod ad hanc faciem satyros, umbrasque nocentes 5 fingimus, atque ipsum Daemona cornigerum? an quod apud populum tantum fortuna nocentes reddit, nec verum crimina nomen habent?

  35. 335

    133. AD HERMUM

  36. 336

    In re si quacunque satisfacis omnibus, Herme, cur hoc uxori non facis, Herme, tuae?

  37. 337

    134. AD AUFILENAM

  38. 338

    En dat se locus arbitris remotis, Aufilena, meo tuoque amori: quam nunc suave rubent repente malae, invitoque etiam rubore candent! quam mollis manus, et benigna colla! 5 tam belli poterunt pedes latere? vicina et genua, invidente palla? quid me tam male pertinax repellis? nempe est foemineum parum efferari, sed tandem furor hic recedet ultro. 10 aufugisti etiam? vale, proterva, deformis, pede sordido et fugaci: vultus ergone tam feros probavi? cervices rigida? manus rapaces? non mi esset melius carere ocellis, 15 quam sic omnia perperam videre?

  39. 339

    134A. AD ANNAM

  40. 340

    Das mi animam et Leio, non te bene dividis, Anna: tu mihi da tantum corpus, et illi animam.

  41. 341

    135. AD BATTUM

  42. 342

    Qui tibi solus erat modo formidatus adulter, iam, Batte, excruciat prodigiosa Venus. quaevis Pasiphae est cogente libidine; tu si rivalem admittas denuo tutus eris.

  43. 343

    136. AD MELLEAM

  44. 344

    Quid maeres, mea vita, quidve ploras? nec fraudem paro, quod solent prophani caros qui male deserunt amantes; nec, praedator uti, arduum per aequor Hispanas reveham, Indicasque nugas: 5 expers sed Veneris, Cupidinisque, silvae iam repeto virentis umbras, et dulcem placidamque ruris auram, ut memet reparem tibi, et reportem lucro millia mille basiorum. 10

  45. 345

    137. AD THELESINAM

  46. 346

    Expressos Helenae vultus Paridisque tabella foedarunt quaedam sicut ab ungue notae; hoc, Thelesina, doles, sed et hoc bene convenit illis, iurgia nam quovis esse in amore solent: quid cum te urgerem solam, quod amantis in ore 5 saeva impinxisti vulnera facta manu?

  47. 347

    138. IN FABRUM

  48. 348

    Heus, puer, haec centum defer sestertia Fabro; quid stas, quid palles? quid lachrimas, asine? curre, inquam: pueros quamvis praecidat inanes, de nummo poterit lenior esse tibi.

  49. 349

    139. IN AFRAM

  50. 350

    Cum tibi tot rugis veterescat nasus, ut illi surgere Spartanus debeat, Afra, senex: cumque tuos dentes emat antiquarius Hammon, prosint et tussi pharmaca nulla tuae; nubere vis puero, primo moritura Decembri: 5 sic facere haeredem non potes, Afra, virum.

  51. 351

    139A. IN SE

  52. 352

    Olim fungus ego, silex verebar, ne non utibilis viro emineret penis, qui puero excitatus altum moentis caput extulit torosis. tum nec apposita manu fovere, 5 nec sum tangere, nec repellere ausus, nimirum metuens adulta stirps haec ut posset pathico orbe comprehendi. vos iam intelligitis, viri et puellae, multo sed magis improbae puellae, 10 quam stulte, illepideque rusticeque summae laetitiae meae dolebam. nec si grandior exiisset alnu idcirca fore mi magis verendam, aut plus penivorae arduam puellae. 15

  53. 353

    139B. IN NORVANUM

  54. 354

    Se stupidum semper dicit Norvanus, et est: hoc cum vere dicit, quomodo dissimulat?

  55. 355

    140. AD COSMUM

  56. 356

    Ad vitam quid, Cosme, facit tua mortis imago? esse ut te miserum, pulvereumque scias? cum sit certa tibi satis, obliviscere mortis; res vitae incertas has age; vive, vale.

  57. 357

    141. AD ATEN

  58. 358

    Reginae cum tres pomi de iure coirent, te salebris, Ate, delituisse ferunt, et miseras risisse; quid hic, dea, si licuisset pro pomo rigidam supposuisse tibi?

  59. 359

    142. IN APRUM

  60. 360

    Crispo suasit Aper febricatanti pestem protinus hanc inebriatis tolli, sed penitus furente Baccho. assensum est; bibitur simul; valere Crispus coepit, Aper febricitavit. 5

  61. 361

    143. IN FUSCUM

  62. 362

    Quasvis te petere et sectare, Fusce, puellas credis, ridiculus nec reticere potes. haud aliter cymba vectus puer ire carinas ad se omnes dicit garrulus, atque putat.

  63. 363

    144. AD LUCILLUM ET MANBAEUM

  64. 364

    Charior, Lucille, anima vel illa esse si quidquam pote' charius mi; tuque, Manbaee, unanimi sodalis delicium et mens,

  65. 365

    ecquid acceptistis, eratne laetum, 5 otia exegisse, Cupidinemque, et suos iam denique Campianum e pectore amores?

  66. 366

    nam sat illuxisse dies videtur illa me festiviter, et beate 10 quae brevi tantas penitus fugavit luce tenebras?

  67. 367

    i fuge hinc, abiecte Amor, exulatum! tam ferum haud par est hominum imperare mollibus curis, ad eas redi unde es 15 rupibus ortus.

  68. 368

    144A. AD LIBRUM

  69. 369

    Desine, iam satis est, nimium lascive libelle, et vix Romano qui pede tutus eas. at vos o Latiae peregrinae parcite pusî, et fiat vestri pars levis illa chori.

  70. 370

    145. IN MAMURRAM

  71. 371

    Pediculosus esse quis sanus segat versus Mamurrae satyricos, si quis legit? mordent, timent ungues, pedes et sex habent.

  72. 372

    146. IN VINCENTIUM

  73. 373

    Astrictus nunc est Vincentius aere alieno; in proprio nimium hic ante solutus erat.

  74. 374

    147. AD AEMYLIUM

  75. 375

    Aegris imperat usque possitallam impostor Litus, AEmyli: quousque? nummos ridicule usque dum dat aeger.

  76. 376

    148. IN PARCOS

  77. 377

    Parcos ingenui non est laudare poetae, cui vetus horrendos antipathia facit.

  78. 378

    149. AD MARCELLUM

  79. 379

    Scilla verecunda est; Scilla est, Marcelle, venusta. si verum utrumque est, vix habet illa parem.

  80. 380

    150. AD MATHONEM

  81. 381

    Arguo cur veram ficto sub nomine culpam quaeris, nec titulis te quoque signo tuis. nunquam si fingit non est epigramma poema; vix est simpliciter cui, Matho, vera placent.

  82. 382

    151. AD COSMUM

  83. 383

    Laudatus melior fiet bonus, et bona laus est; solis at quae sit debita, Cosme, bonis: re turgente mali quamvis, et honore fruantur, laudem ne sperent, non vacat illa malis.

  84. 384

    152. IN OLUM

  85. 385

    Sat linguae dedit, Ole, sator tibi; parte sed ulla hanc potuit melius figure quam capite: nam sentit tanquam lapis hoc; tua voxque palati est, faucis, pulmonis, denique mentis egens: si foret, Ole, tuam mihi fas disponere linguam, 5 haereret qua tu pedere parte soles.

  86. 386

    153. IN EUNDEM

  87. 387

    Summo ut significet patrem sedisse senatu, hoc aliquando quod is pederat, Olus ait.

  88. 388

    154. IN HIPPONEM

  89. 389

    Lites dum premit Hippo foenerator, imam ad pauperiem redit, nec ullus ex omni magis est ei molestus sumptus, quam misero diu roganti assem quod dederat semel minutum, 5 solum quem sibi nunc egenus optat; laetus causidicis volensque cuncta praebebat siquidem daturus et iam esset copia si secunda votis: invitus, genioque retrahente, 10 solum sed tribuit gravatus assem.

  90. 390

    155. AD EURUM

  91. 391

    Eure, bonum, non ordo facit, non res, locus, aetas: fit licet his melior, nascitur ipse bonus.

  92. 392

    156. IN MYCILLUM

  93. 393

    Flagris morio caeditur, Mycillum pullum consiliarii Mycilli quod stultum vocitavit, at merentem; dicat de patre iam, nihil pericli est.

  94. 394

    157. AD LALAGEN

  95. 395

    Corpora mille utinam, Lalage, mea forma subiret; unum spes esset cedere posse mihi.

  96. 396

    158. AD HAEMUM

  97. 397

    Quasdam aedes narras ubi certis, Haeme, diebus vilia de summo culmine saxa cadunt. daemonii hoc opera fieri contendis, at illud vix credo; credam si pretiosa cadent.

  98. 398

    159. AD ARGENTINUM

  99. 399

    De gallinarum genere est tua fertilis uxor, Argentine, viro nam sine saepe parit.

  100. 400

    160. AD TELESPHORUM

← Previous · Next → — showing 301400 of 539

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.