Campion.epigr2

Latin Library (medieval and later) · Campion · The Latin Library · 539 sections

201
85. IN SANNIUM
202
Quae ratio, aut quis te furor impulit, improbe Sanni, foemineum ut sexum mente carere putes: cum mea diffusas foelix pre pectus amantum unica possideat Caspia centum animas.
203
86. AD ARNOLDUM
204
Non si displiceat tibi vita, Arnolde, graveris; hac ut displiceat conditione data est.
205
86A. DE SE
206
Usus et hoc natura mihi concessit utrinque ut sim pacis amans, militiae patiens.
207
87. AD GENIUM SUUM
208
Quid retines? quo suadet Amor, Iocus atque Lyaeus, ibo; sed sapiam; iam sine, chare geni.
209
88. AD NASHUM
210
Commendo tibi, Nasse, paedagogum Sextillum et Taciti canem Potitum, teque oro tua per cruenta verba, et per vulnificos sales, tuosque natos non sine dentibus lepores 5 istudque ingenii tui per acre fulmen, ridiculis et inficetis, irati ut tonitru Iovis, timendum; per te denique Pierum serenum, Parnassumque, Heliconaque, Hippocrinenque, 10 et quicunque vacat locus camaenis, nunc oro, rogoque, improbos ut istos mactes continuis decem libellis; nam sunt putiduli atque inelegantes, mireque exagitant sacros poetas, 15 Nasonemque tuum et tuum Maronem, quos ut te decet aestimas, tegisque ne possint per ineptias perire. quare si sapis, undique hos latrones incursabis et erues latentes; 20 conceptoque semel furore nunquam desistes; at eos palam notatos saxis contuderit prophana turba.
211
89. AD CASPIAM
212
En miser exclusus iaceo, ceu montibus altis, Caspia, nix nullo respiciente cadit: meque tuus liquefecit amor violentius absens, sol teneram iniecto quam solet igne nivem.
213
89A. AD MELLEAM
214
Dente vel ungue petat me Mellea perfero: credas qui impatienter amat, tam patienter amet?
215
89B. AD DOLOREM
216
Si deus est aliquis dolor, aut in vallibus atris cum diis infernis ut perhibent habitat, illi ter centum caepes mox sacrificarim, desinat ut nobis cor miserum exedere.
217
90. AD CALVUM
218
Est quasi ieiunum viscus tua, Calve, crumena; id bile, hanc vacuam servat amore iecur.
219
91. IN BYRSEUM
220
Multis ad socerum queritur de coniuge Byrseus, nupta quod externos suescit amare viros: at breviter socer, "Et talis mi," ait, "illius olim mater erat; credo, foemina et omnis erit. commune et iuvenile malum est, quod serior aetas 5 sonabit, spiro, sanctaque canities." de me nec socero verum est hoc, Byrsee, clamas: sed potuit, sed habet fabula ficta salem.
221
92. AD CASPIAM
222
Ecquando vere promissam, Caspia, noctem, praestabis, cupido facta benigna mihi? nox ea, si moriar, sat erit mihi sola beato; si vivo, non sunt millia mille satis.
223
93. IN BRETONEM
224
Carmine defunctum, Breto, caute inducis Amorem; nam numeris nunquam viveret ille tuis.
225
94. AD CORVINUM
226
Sextum perfidiae haud satis prudenter, Corvine, insimulas, redarguisque nequaquam meminisse quod spopondit aequali, vel etiam potentiori; quin eludere, si sit usus, ipsum 5 audere intrepide suos parentes. laesam dic age viín fidem experiri? hunc ad coenam hodie vocato, vel cras, vel tu postridie, perendieve, sin mavis vel ad ultimas calendas; 10 ni praesto fuerit, per et tabernas omnes undique quaeritans volarit, quas te nec meminisse iam nec unquam usurpasse oculis in hunc diem usque audacter mihi deierare fas sit: 15 postremo nisi praebeat vocanti convivam memorem se, et impigellum, coenam coxeris hanc meo periclo. nullumne hoc specimen fidelitatis?
227
94A. IN SOCERUM FRAUDULENTUM
228
Qui iacet ad pontem nudus, Thurbarne, rogator filius Hepsis erat, sed gener Eudivali.
229
94B. IN TRICIUM
230
Tres habuit, quartumque potest sperare novercam, et Tricius miserum se tamen esse negat.
231
94C. IN GELLAM
232
Pura basia fert refertque Gella, et puram venerem, salesque puros. verum est, non nego, Gella Puritana est.
233
94D. AD IOANNEM DAVISIUM
234
Quod nostros, Davisi, laudas recitasque libellos vultu quo nemo candidiore solet: ad me mitte tuos, iam pridem postulo, res est in qua persolvi gratia vera potest.
235
95. AD HYSPALUM
236
Sanum lena tibi promittat ut, Hyspale, scortum, puram sentina quis sibi quaeret aquam?
237
96. AD LICINIUM
238
Non quod legitimum id bonum necesse censetur, Licini; bonum sed ipsum semper legitimum putare par est. foenus nam licitum fatemur omnes, nem non malus at bonum vocabit. 5
239
97. IN AVARUM
240
Omnia dum nimium servas, miser, omnia perdis, nec tua sunt toties quae tua, Paule, vocas.
241
98. IN LUPERCUM
242
Uxorem Lycii senex Lupercus strato admoverat, imminens puellae; absentis domini exilit molossus subventurus herae, vagasque morsu partes mollis adulteri revulsit. 5 stat moechus lachrimans sine eiulatu, testes nequitiae suae recuans, testes nequitiae suae requirens. o rem ridiculam! magisne dicam hanc plane miseram? canem vero esse 10 plus quam femina, quam uxor est, fidelem.
243
99. IN ERRICUM
244
Cum stygio terrere umbras vultu, Errice, possis, dic per Plutonem quid tibi cum speculo?
245
99A. IN HERMUM ET HERMIAM
246
Adria nec fluctus, Lybicum nec littus arenas, Hermia nec moechos, scorta nec Hermus habet.
247
99B. AD THYSIMELLAM
248
Si sapis increpitare meam, Thusimella, cavebis nequitiam, referet multa tacenda dolor. seque tuis thalamis reperisse fatebitur, olim quae sibi famosus praetulit arma deus.
249
100. AD TUCCAM
250
Nil aeris, magnam sed habes tu, Tucca, crumenam; atque animum, quantum nulla crumena capit.
251
101. AD PONTILIANUM
252
Quod iuvenis, locuplesque sibi consisceret ipse Eutrapilus mortem, Pontiliane, stupes; nam neque spretus amor, nec dedecus impulit atram, non iactura gravis, nec sine mente furor; haud dolor excrucians, tetri aut fastidia morbi; 5 cunctos causa fugit, sed mihi vera patet; hanc voco desidiam, quam res accendere nulla cum potuit, vitae nausea summa fuit.
253
102. DE PUELLA IGNOTA
254
Regalem si quis cathedram prope percutit hostem, exigitur sonti vindice lege manus. impune ergo feret quae cor mihi figit amicum virgo, oculis feriens quo stetit illa loco? parce tamen rigidumque nimis summitte vigorem, 5 sacrosanctum ius: arbiter assit Amor, ille Amor aethereos qui non violarit ocellos; non ego, non tanti funera mille forent.
255
103. AD CHLOEN
256
Mittebas vetulam, Chloe, ministram, lippam, tardipedem, et febriculosam ad me luce nova aureos rogatum; mane istuc mihi non placebat omen.
257
103A. IN PRETTUM
258
Una tibi manus est, unus pes, Prette, sed unus pes ad potandum sufficit, una manus. quin lippis oculis quoque potio multa nocebit, tu quasi non posses absque oculis bibere? at clementer edunt qui potant, tu satur ipso 5 nec quo nupsisti diceris esse die.
259
104. IN PHILONEM
260
Dulcis cum tibi Bassiana nupsit nemo non male clamitans ferebat tam pulchram illepido dari puellam, torvus quique adeo et nigellus esses. caedis te, Philo, post reum malignae 5 suspensum populus frequens Tyburni spectans, et querulam expiationem, occassumque tuum pie gemiscens, turmatim redit; obviisque narrat exemplum iuvenis viri, et torosi, 10 perdigna facie artubusque pulchris: sic praebet miseris nimis popellus, detractatque male imprecans beatis. at vobiscum agitur satis benigne os durum quibus, horridique vultus, 15 aut distorti oculi, patensve nasus, pulchri nam fieri, ut lubet, potestis, si de quercu aliqua, per aut fenestram, vultis praetereuntibus parumper pendere horribili modo intuendi. 20 de vobis bona multa praedicabunt omnes, quique etiam solent in omnes quaevis dicere turpiora veris, vitae qui levibus bonis fruuntur.
261
105. IN PAULINUM
262
Non agros, Pauline, tibi, non splendida tecta, non aurum invideo, ferripedes nec equos; sed tam casta thoro, tam pulchra quod obtigit uxor, tam lepda, alternoque obvia melle tibi, moribus apta tuis et ficta per omnia votis: 5 invidiam faceret ni prohiberet amor.
263
106. DE SE
264
Nos quibus unanimi cura est placuisse puellae, quam multa insipide dicimus et facimus! quae simul ad sese rediit mens, omnia ridet, afficiturque videns ipsa pudore sui: sicut ego hesterna; sed quid mea crimina stultus 5 profero? non faciam, tuta silentia sunt.
265
107. IN MATRONAM
266
Abscidit os Veneris famulae matrona, marito ne mutuum rursus daret: quid fecit? culpae cupiens occludere portam, insulsa patefecit magis.
267
107A. IN MARSIUM
268
Marsie, gente tua quam dudum indigna tulisti, quis vel tibicin tam misere unquam habitus?
269
108. AD COSMUM
270
Cernit Aper vigilans annos post mille sepultos; talia sed caecus cernere, Cosme, potest.
271
109. DE MELLEA ET CASPIA
272
Uror amat plures quod Mellea, Caspia nullos; non sine rivali est aut amor, aut odium.
273
110. AD SABELLUM
274
Tuus, Sabelle, lippus iste cum furit cunctis minatur clam venena Colchida, et atra quicquid ora Cerberi vomunt. ab India usque virus omne colligit, per uda stagna, perque marcidos lacus, 5 emitque pluris aspidem, quam tu bovem: Hyberniam odit, namque ibi nusquam nocens bestia timetur, pabulum quae toxicis praebere dirum possit, id Pico grave est. quin imprecari Tartarum deo solet 10 Lernae quod olim tabidam extinxit feram. hunc ego, Sabelle, rideo veneficum, tu vero ab istoc perdito retrahe pedem; ulcisci amicum tutius, quam hostem potest.
275
111. IN MILVUM
276
In putrem ut sensit se Milvus abire salivam servatam testa condidit aureola; et super inscripsit, MILVI NON OSSA, CINISVE, SED MILVUS, MILVI HIC SIVE SALIVA SITA EST.
277
112. IN CALPHAM
278
Ridicule semper quantum mihi, Calpha, videtur, a multis iactas te sine dote peti? nam quis quod nusquam est petat? aut captabit inani siccum spe patrem, pumiceum vel avum.
279
113. AD CASPIAM
280
Caspia, laudatur feritas in te, tua quicquid atrum in candorem vertere forma potest.
281
113A. AD IOHANNEM DOLANDUM
282
O qui sonora coelites altos cheli mulces et umbras incolas atrae Stygis, quam suave murmur! quale fluctu prominens Lygia madentes rore dum siccat comas, quam suave murmur flaccidas aures ferit 5 dum lenis oculos leviter invadit sopor! ut falce rosa dissecta purpureum caput dimittit, undique foliis spargens humum, labuntur, hei, sic debiles somno tori, terramque feriunt membra ponderibus suis. 10 Dolande, misero surripis mentem mihi, excorsque cordi pectus impulsae premunt. quis tibi deorum tam potenti numine digitos trementes dirigit? is inter deos magnos oportet principem obtineat locum. 15 tu solus affers rebus antiquis fidem, nec miror Orpheus considens Rhodope super siquando rupes flext et agrestes feras. at, o beate, siste divinas manus, iam, iam, parumper siste divinas manus! 20 liquescit anima, quam cave exugas mihi.
283
114. IN AMICUM MOLESTUM
284
Non placet hostilem nimium propensus ad iram, quive leves graviter fert inimicitias; nec placet eructans odiose plurima quisquam, fretus iam veteris nomine amicitiae.
285
114A. IN BERINUM
286
Pegaseo dum se miratur fonte Berinus, interiit misere captus amore sui.
287
115. IN HANNONEM
288
Divitias vocat Hanno suas sua carmina, tales morsus divitias Irus habere potest.
289
116. AD CAMBRICUM
290
E multis aliquos si non despexit amantes, si tua non fuerit rustica nata, fremis? aut tam formosam tibi, Cambrice, non genuisses, aut sineres nato munere posse frui. castae sint facies sua quas sinit esse pudicas, 5 pulchrior huic forma est quam decet esse probis.
291
116A. IN COTTUM
292
Scire cupis Cottus quid agat, Lyte? cogitat Hermo curandum tradat mentulam, an Hersilio.
293
117. AD LEAM
294
Privato commune bonum, Lea, cum melius fit, obscurum plane est foemina casta bonum. nam nulli nota, aut ad summum permanet uni, omnibus atque aliis est quasi nulla foret; sin te divulget, mala fit; quare illa bonarum 5 aut rerum minima est, aut, Lea, tota mala.
295
118. DE AMANTIBUS
296
Olim si qua fidem violasset foemina, quanquam tunc extra legem viveret, inque nota; una nocte novo si forte vacaret amanti, materies elegis plena furoris erat. quaestus causa fides taceat iam lubrica, nostris 5 sat firma est, si sit sana puella satis.
297
119. DE VENEREA LUE
298
Aegram producit Venerem mundana senectus, contractamque nova perditione luem; suspectam quae nunc Helenam fecisset, et omnes Laidis arceret iure metuta procos.
299
120. IN CRASSUM
300
De sociis loquitur praeclare Crassus, et illis quae non sunt tribuit praedia, rus, et agros; ingenium, formam, genus, artes, omnia donat; tale sodalitium Tucca libenter amat.

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.