← Library

Campion.epigr2

Latin Library (medieval and later) · Campion · The Latin Library · 539 sections

1. 101

   43. IN RUFUM

2. 102

   Nupsit anus, sed amans dentes non Isba malignos sustinet ut possit, Rufe, nocere tibi. nam quem tritum habuit foelix modo despuit unum, iamque suus passer, iamque columba tua est. et tenero faciet lepidissima murmura rostro, 5 basia per morsus nec metuenda dabit. foemineo placeant mala immatura palato, sed rugosa viros canaque poma iuvent. Rufe, novo fas sit tantum vovisse marito, ne reparet dentes vivida nupta suos. 10

3. 103

   43A. IN CASPIAM

4. 104

   Sin unquam quae me odit sempere male Caspia amaret, o quam firma ipso contra in amore foret!

5. 105

   44. AD ACCAM

6. 106

   Partem das animae, sed quae tibi tota fruenda est; tu, mihi da partem qua licet, Acca, frui.

7. 107

   45. IN CARINUM

8. 108

   Pulvilli totidem colore, vultu, textura, imparilique sectione distincti, in tenebras tuas, Carine, mirabar quibus artibus venirent. perspexi modo; scilicet tabernas 5 omnes despolias, trahens ab illis ornamenta tuum in cubiculillum: quae postquam subigis tuis rapinis ignotos penitus lares subire, more istinc faciunt, nec est stupendum, 10 pulvilli siquidem tui, Carine, iam spectent varie se, et insolenter.

9. 109

   45A. IN RUSTICUM

10. 110

    Glandem in fatidicam mutatum stultus amator rivali insultans a Iove finxit avum; at rivalis ait, ìnequid mirere puella, de quercu ob facinus nempe pependit avus.î

11. 111

    45B. IN BERINUM

12. 112

    Tres baccas ederae vorat Berinus, de repente fit inclutus poeta.

13. 113

    45C. IRAE

14. 114

    "Scelesta, quid me? mitte, iam certum est, vale, longe remotas persequar terrae plagas, tuis, vel umbras Tartari, insidiis procul. nec me retentare oris albicans rubor, nec exeuntum lucidum hinc et hinc iubar 5 revocare poterit. improba aeternum vale." ut dubia certas sensit irarum minas, perculsa termulo cecidit ad pedes metu; "quidî" misera dixit "sum merita dignum nece? amans quod in te tam tetrum admisi nephas, 10 ut me relinquas perditam, ut pro me tuos? ah siste, saevis imperes iris modum, nec te immerentem perde. quid paras vide: a me iam ut abeas poscis exilium tibi. mane per has lachrymas, ocelle mi, precor, 15 respice tandem, amans ne amantem deseras." sub haec furenti mi redardescit dolor, pluraque parantem dicere his resequor prius: "periura nullos aethere horrescis deos, nec vindicantis scelera Adrasteae faces? 20 impura non tu maria, terras, sydera adhibita falso polluis, spreta fide? ah dulce nostros foedus ignes alligans per te caducum cecidit, et tamen rogas cur triste pectus opprimat silentium? 25 devota labra, mique sacratum femur eiectus aequore naufragus miles premit. disrumpor, eheu primulo vidi die his exeuntem foribus ipsum militem, his ipse ocellis militem, et tamen rogas 30 cur triste pectus opprimat silentium? vale scelesta, vafra, foedifraga vale, nec me retentes, nec per hanc guttam obsecres summis natantem palpebris, corde inscio. obfirmor, intuere, postremum vides, 35 nunc abeo, iam nunc ultimum dico vale." iam taceo, pectus opprimit silentium. continuo volucres excipit pedes furor, effugio solus deviis errans locis illam perosus, me, meos, diris agens; 40 "quicquid morae spem dederat in fugam date." iras inanes risit aethereus puer, frustraque pectus aestuans emolliit: respicio, lenis imber irrorat genas, quid hoc? amores dissidens odium parit, 45 sedantque mihi porro fluctivomum mare. amo, peruro, redeo, miseram sordibus et lachrymis oppletam et umbris conspicor, supremus animum vix retardavit pudor quin impotentiae suae indicium daret. 50 tandem facetam texui somnis moram, horrenda referens visa, caedes, vulnera, vultus relictae luridos, tabo illitos, aut insequentem summa per iuga montium. haec comminisci verus edocuit amor. 55 assensit illa, et sensit artem subdola, sed tacita simulat uda nectens oscula; o suave amoris dissidium! ita turtures pugnando iungunt rostra dulci murmure.

15. 115

    46. DE MORTE CANIS

16. 116

    desinite, o pueri, ientacula vestra timere, non eritis nostrae postea proeda cani: quod lacera scit plebs errans per compita veste, cur manet ex huius parta quiete quies.

17. 117

    47. IN CREDULOS CIVES

18. 118

    Bis sex Londinum vita concedit in una, bis sex iuratos urbs speciosa vocat. dispeaream praeter speciem vocemque virorum bis sex istorum millia si quid habent. nam sensus, animosque suos in iudice ponunt; 5 ex se non norunt ore favere reis: servatum quis enim, cui iudex defuit, unum secula per bis sex videt in urbe reum?

19. 119

    48. AD MELLEAM

20. 120

    Scelesta, quid me? mitte, iam certum est, vale: longe repostas persequar terrae plagas, tuis vel umbras Tartari fucis procul. nec me retentare oris albicans rubor, nec exeuntem lucidum hinc et hinc iubar 5 lenire speret: Circe, in aeternum vale. rides, inepta? siccine iratti stupes minas amantis? sic genas guttis lavas? magisne rides? tam meus suavis tibi est discessus? at nunc non eo, ut fleas magis. 10

21. 121

    49. IN TURBONEM

22. 122

    Turbo, deos manes celsi tu pondere gressus tota in se terres ne sua tecta ruant.

23. 123

    50. IN CASPIAM

24. 124

    "Si quid amas," inquis, mea Caspia, "desine amare; flammas ne caleant sic prohibere potes. " ecquando coelum frondescit? terra movebit astra? vel auditis non tremet agna lupis? omnia naturae iam se contraria vertant; 5 aspera sic tandem Caspia mitis erit.

25. 125

    51. IN LYCUM

26. 126

    Quod pulcher puer est, potes videre; quod te blandus amat, potes videre; quod tecum bibit, et potes videre; sed quae Lesbius impudenter audet a tergo, Lyce, non potes videre. 5

27. 127

    52. AD AFRAM

28. 128

    Purgandae praefectum urbis notat, Afra, lutosa frons tua neglecti muneris esse reum.

29. 129

    53. AD CASPIAM

30. 130

    Ne tu me crudelis ames, nec basia labris imprime, nec collo brachia necte meo. supplex orabam satis haec, satis ipsa negabas, quae nunc te patiar vix cupiente dari. eia age iam vici, nam tu si foemina vere es, 5 haec dabis invito terque quaterque mihi.

31. 131

    54. AD AMOREM

32. 132

    Cogis ut insipidus sapiat, damnose Cupido, mollis at insipidos qui sapuere facis. qui sapit ex damno misere sapit; o ego semper desipuisse velim, sis modo mollis, Amor.

33. 133

    55. AD PAULAM

34. 134

    Grates, Paula, tuis ago libenter magnis pro meritis, anus iocosa; languenti mihi quae diem diemque assidens, strepitu et levi cachinno sustentare animum obrutum solebas. 5 nec certe ingenium moror retusum, absurdumque satis; valere apud me debet plus animi tui voluntas; hausta non pharetra facetiarum, ridendam quoque te dabas amico. 10

35. 135

    56. AD CASPIAM

36. 136

    Cur istoc duro lachrimae de marmore manent quaeris, naturae, Caspia, sacra docens. docta sed in causas nimium descendis inanes, nam lacrimas haec flent saxa miserta meas.

37. 137

    57. IN BERINUM

38. 138

    Demonstres rogo mi tuos amores, non ut surripiam tibi, Berine, sed tanta ut scabie abstinere possim.

39. 139

    58. IN ERRICUM

40. 140

    Tene Lycus faecem dicit? tene, Errice, faecem. ah nimis indigne dicit, et improprie, faex a materia siquidem meliore creatur, at tua stirps tecum sordida tota fuit.

41. 141

    59. IN AEMILIAM

42. 142

    Cum sibi multa dari cupiat, multisque placere, quo probior tanto est nequior Aemilia. namque operam accepto Thais pro munere reddit; illa nihil, sed lucrum ex probitate facit. ora, manus, oculosque gerat matrona pudicos; 5 unius haud partis sola pudicitia est. omnibus arridere, omnesque inducere amantes, quanquam intacta potest, nulla pudica potes.

43. 143

    60. IN LYCIUM ET CLYTHAM

44. 144

    Somno compositam iacere Clytham advertens Lycius puer puellam, hanc furtim petit, et genas prehendens molli basiolum dedit labello. immotam ut videt, altera imprimebat 5 sensim suavia, moxque duriora; istaec contincuit, velut sepulta. subrisit puer, ultimumque tentat solamen, nec adhuc movetur illa sed cunctos patitur dolos dolosa. 10 quis tandem stupor hic? cui nec anser olim, par nec erat vigil Sibilla; nunc correpta eadem novo veterno, ad notos redit indies sopores.

45. 145

    61. IN EOSDEM

46. 146

    Assidue ridet Lycius Clytha ut sua dormit; ridet et in somnis sed sua Clytha magis.

47. 147

    62 IN OVELLUM

48. 148

    Dedecori cur sit multum quod debet Ovellus? nam fidei quis non esse fatetur opus?

49. 149

    63. AD MELLEAM

50. 150

    Insidias metuo quoties me, Mellea, pulchrum dicis, sic capitur non bene cautus amans; formosusque sibi visus se credit amari, nequicquam; specie luditur ipse sua.

51. 151

    63A. AD EDOARDUM MYCHELBORNUM

52. 152

    Cum tibi tam cordi est, age, perdito arundine pisces, fleverit hoc quamvis Pythagorea anima. fleveris ipse licet cum febri citaveris alga, aut penitus lapso cum pede tundis aquas. vis vera? hoc studio, ne sit iuciundius, at te 5 tempora in hoc nolim tam bona conterere. quanto elegis melius teneros captabis amores, vel tua silvestrem ludet arundo deam.

53. 153

    64. IN GLORIOSUM

54. 154

    In caput, Herme, tuum suggrundia nocte ruebant, haud istoc essent scilicet ausa die.

55. 155

    65. IN PHARNACEM

56. 156

    Pharnax haud alii ut solent novellum si quando famulum sibi recepit in tectum, faciem viri, torosque viros inspectat; studia ingenive dotes; sed quantum esuriens edat bibatque. 5

57. 157

    65A. IN COTTUM

58. 158

    Ille miser Cottus quid agit nisi cassa canendo ut placeat nulli dum placet ipse sibi?

59. 159

    66. IN CASPIAM

60. 160

    Per nemus Elisium Dido comitata Sichaeum pallida perpetuis fletibus ora rigat, et memor antiqui semper, Narcisse, furoris umbram sollicitas per vada nigra tuam. debet ab adverso quisquis tabescit amore 5 supplicium stygia ferre receptus aqua. Caspia, si pro te morientem poena moratur, esto tuis semper iungere labra labris.

61. 161

    66A. AD HYMETTUM

62. 162

    Unde tibi ingratae subeunt fastidia vitae, dulce Hymette, tua non nisi sponte miser? nec pede transverso incedis nec popliti torto, non oculo lippis, non tibi naris hiat: nullus ab iniusto crescit tibi foenore census, 5 non tua mens fraudis conscia nec sceleris: funera non fratris, non sunt tibi flenda sororis, nec catulum audivi condoluisse tuum. per te igitur nostros referas obtestor amores quo demum invisa est nomina vita tibi? 10 iam scio, tu taceas, causae nimium esse recordor, uxorem duxisti. iam morere, haud veto tibi.

63. 163

    67. IN CORVINUM

64. 164

    Corvinus toties suis iocatur, nullum reddere suaviora posse, seu nymphas cecinit, trucesve pugnas, seu quicquid cecinit bonum, malumve; hoc de se toties refert facetus, 5 ut tandem fatuus sibi ipse credat.

65. 165

    68. AD MELBURNIAM

66. 166

    Olim inter silvas, et per loca sola, Dianam cum nymphis perhibent abstinuisse viris; votivasque sacris seclusas aedibus, atram fama quibus pepulit relligiosa notam. tu sed pulchra, diserta, frequens, Melburnia, vivis; 5 virgo et anus nullis nota cupidinibus.

67. 167

    69. AD THOMAM MYCHELBURNUM

68. 168

    Tu quod politis ludere versibus fratrum elegantum tertius incipis, Thoma, nec omnes occiduas sinis horas relabi prorsus inutiles; diis sic beatis me similem facis, 5 ut laeter una iam numero impari. ergo peraeque dividuum tribus me dono vobis, quilibet integrum ut Campianum possideat sibi, primus, secundus, tertius invicem: 10 de parte ne sis sollicitus tua.

69. 169

    70. AD CAROLUM FITZGEOFRIDUM

70. 170

    Carole, si quid habes longo quod tempore coctum dulce fit, ut radiis fructus Apollineis, ede, nec egregios conatus desere, quales nescibit vulgus, scit bona fama tamen. ecce virescentes tibi ramos porrigit ultro 5 laurus; et in lauro est vivere suave decus.

71. 171

    71. AD MENUM

72. 172

    Te quod amet, quantumque, palam solet omnibus Hermus dicere, sic fratres, sic quoque, Mene, patrem, et quoscunque tuos; tacet is de coniuge tantum, horum quam vestrum plus tamen extat amor. exemplo quis enim chari livescit amici? 5 multorum invidiam sed trahit omnis amans. ergo leves populi contemnas, Mene, susurros: vero vis testi credere? crede tibi. livida vix unquam propriis innititur alis fama, sed Icariis; dum volat illa, perit. 10

73. 173

    72. AD PAPILUM

74. 174

    Cum tibi barba foret quam Zeno, quamque Cleanthes optaret, totam deputat Hanno tibi, ingentem in te vindictam meditatus ut hostis; quod damnum ut repares, Papile, iure paras: causidicosque gravi turgenscens consulis ira, 5 quam spe lucrifici laetitiaque fovent: ex notis fore iuratos, quod perditur oris qui decus agnoscent, rem graviterque ferent; et mulctam statuent inimici nomine grandem: hoc suadent illi, Papile, tuque voras. 10 sed mihi, quantumvis in neutro iure perito, auscultato parum: sint, age, dicta prius omnia vera, tamen, citius quam causa adolescet, tota renascetur, Papile, barba tibi.

75. 175

    73. AD PHILOMUSUM

76. 176

    Ridiculum plane quiddam facis atque iocosum, et surdo et stupido dum, Philomuse, canis. omnia nam surdus miratur, sed nihil audit; contra audit stupidus cuncta, probatque nihil.

77. 177

    74. IN MILVIUM

78. 178

    Quam multa veluti somnia accidunt vivis, quae cum palam vident libenter haud credunt! quis sat stupescit? torvus et senex ille, profectus ima ex sorde, Milvius terram ut nauseet, equesque urbe nobilis tota, 5 matronam et hanc, et illam, et alteram stupret! est nostra tanquam turpe somnium vita; id comprobat mors ipsa, cuius adventu expergefacta mens suum petit coelum, terrestiumque infra superbias ridet. 10

79. 179

    75. AD CRISPUM

80. 180

    Crispe, mones ut amem, sed caute, ne mihi probro sit quod amem; caute nunquis amare potest? est velut ignis amor, nihil est detectius illo, protinus indicio proditur ipse suo.

81. 181

    76. AD CALVUM

82. 182

    Nunquam perficies, testeris ut omnia, Calve, numina, quin minus assentiar atque minus. credita quae primo res est, repetita rubescit, labitur et nimium sollicitata fides. tam multis homini nemo se purgat amico: 5 invidiam toties deposuisse parit.

83. 183

    77. AD EDOARDUM MYCHELBURNUM

84. 184

    Ibit fraternis elegis ornata sub umbras, (munia si ad manes perveniunt superum) et multum veneranda leves, Edoarde, tenebit, aspectuque animas exequiisque soror. o foelix si non fata importuna fuissent, 5 si non immature optima deficerent! quid nunc perpetuum fas est sperare beatis? quid connubia? quid floridae amicitiae? aetas quid? nondum sex luna impleverat orbes deseruit iuvenem cum malefidus Hymen: 10 cum desiderio sed enim decedere vita, non mors, longa mora est; non obit aeger, abit.

85. 185

    77A. DE RERUM HUMANARUM INCONSTANTIA

86. 186

    Constat nulla dies, anno superimminet annus, quicquid mortale est hora propinqua rapit. sic moriemur? ad haec ludibria nascimur? et spes fortunaeque hominum tam cito corruerint?

87. 187

    78. IN OBITUM FRANCISCI MANBAEI

88. 188

    Quid tu? quid ultra, Phoebe, languenti diem aperis? beatos ista lux magis decet; sordes et umbras semper infoelix amat aerumna, misero nulla nox atra est satis. heu, heu, sequar quocunque me rapiet dolor, 5 et te per atra Ditis inferni loca, Manbaee, lacrimis ora perfusus, petam; flectamque manes planctu et infimos deos, liminaque dira molliam, ac usque horridas Acherontis undas; cuncta nam pietas potest: 10 quaqua redibis moeror inveniet viam. tum rursus alma luce candebit polus, ultroque flores terra purpureos dabit; omnia virebunt; sentiet mundus suum decus renasci, sentiet tremulum mare, 15 suumque flebit ipse Neptunus nephas. ah, siste vanos impetus, demens furor, ostiaque mente ficta Ditis excute, occlusa vivis, nec reclusa mortuis: fac iure tu quod quilibet miser potest, 20 luge; supersit hic tibi semper labor.

89. 189

    79. DE HOMINE

90. 190

    Est homo tanquam flos, subito accrescit et aret; vis hominem floremque una eademque rapit. ceu flos est? minus est: nam mores ut utrumque coaequat, quam bene flos, hominis tam male funus olet.

91. 191

    80. IN BARNUM

92. 192

    Mortales decem tela inter Gallica caesos, Marte tuo perhibes, in numero vitium est: mortales nullos si dicere, Barne, volebas, servasset numerum versus, itemque fidem.

93. 193

    81. AD LUPUM

94. 194

    Cum tacite numeras annos patris improbus haeres, sic, Lupe, succlamas, omnia tempus habent; sumptus sive gravet, seu te mulctaverit uxor, concludis vehemens, omnia tempus habent. sic semper; chymico nunc te committis Orello, 5 mox vere ut dicas, omnia tempus habent.

95. 195

    82. AD CASPIAM

96. 196

    Nescio quid aure dum susurras, Caspia, latus sinsitrum intabuit totum mihi.

97. 197

    83. AD TURANIUM ET NEPHEIUM

98. 198

    Mi Turanule, tuque, mi Nephei, quin effunditis intimos chachinnos, hem, murum prope dirutum videte coram qui peragit domi latenter quod debent saturi; ecce servus autem 5 caute praemonitus, caputque nudus stat praefixus hero, ne obambulantes spectent luminibus parum benignis; dextra composite tenet galerum a tergo dominum lubens adorans; 10 nasum sed graviter premit sinistra a tergo dominum haud lubens adorans. o servum lepidum, probum, pudicum, vultu qui superat tacente mimos, Tarltonum et streperi decus theatri! 15

99. 199

    84. AD IANUM

100. 200

     Sabbato opus nullum nisi per scelus igne piandum posse exerceri, fervide Iane, putas: Iane, voras medice pilulas, at non operantur, has puto te sacro sumere posse die.

← Previous · Next → — showing 101–200 of 539

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.