← Library

Campion.epigr1

Latin Library (medieval and later) · Campion · The Latin Library · 454 sections

1. 201

   Audiit ut cuculos comedi Bostillus in aula moechus, abit metuens prospiciens sibi.

2. 202

   100. IN FANNIUM

3. 203

   Hispani bibit indies lagenam vini Fannius; usque cruditatem causatur stomachi; novem decemve ante annis cucumem unicum quod edit maturum minus; isthic, isthic usque 5 haerens ventriculum gravat, nec esse Hispani immemorem sinit Lyaei.

4. 204

   101. IN APRUM

5. 205

   Impurus, sexu nec Aper scortator in uno, cum lotii clausus forte meatus erat, sic periit; misero sua facta urina ruina est, it poenae causa in pene nocente fuit.

6. 206

   102. AD CALVUM

7. 207

   Non Anglos carnis defectu, Calve, bovinae Caletum Galli deseruisse ferunt, sed condimenti quod profert acre Sinapi; hoc ioculoque sibi Gallia tota placet. coccineo hanc hosti nuper cum dederet urbem, 5 neutrius Gallo copia, crede, fuit.

8. 208

   103. IN CORVINUM

9. 209

   Effodiat sibi, Calve, oculos Corvinus, Homero, ut sperat, similis non tamen esse potest.

10. 210

    104. IN CINNAM

11. 211

    Daemonis effigie compressit Cinna puellam; deinde sacerdotem se facit; atque fugat daemonium ut voluit; gravida sed virgine, nescit anne pater daemon, vel sacer hospes erat.

12. 212

    105. AD NAEVOLAM

13. 213

    Ebrius occurrit quoties tibi Naevola, vinum non nimium, dicis, sed bibit ille malum.

14. 214

    106. IN CALVUM

15. 215

    Divinas bona, Calve, tibi, sed sola futura semper; et haec semper sola futura puto.

16. 216

    107. AD EURUM

17. 217

    Vocem Lyctus habet parem cicadis, aut qualem tenues feruntur umbrae ad ripas Stygis edere eiulantes. hunc si quis novus audiat loquentem, exhaustum poterit phthisi putare; 5 ipsum sin oculis metit, Cyclopum ceu spectans aliquem timebit auctis membris horribilem, atque ventricosum. vox tam disparilis fit unde, dicam? sic, Eure, expediam: creasse mutum 10 naturam voluisse credo Lyctum; errantemque dedisse semimutum.

18. 218

    108. AD EUNDEM

19. 219

    Mentem pervertit gravis ut iactura Metello, sic inopinatum Lysitelique lucrum. harum quae maior fuerit dementia quaeris? damna ferens; curas nam petit, Eure, duas.

20. 220

    109. AD PONTICUM

21. 221

    Qualiscunque suam contemnit foemina famam, nullum, etsi decies, Pontice, iurat, amat.

22. 222

    110. IN LYCHEN

23. 223

    Graecia praeclare pulchras vocat élfesibo¤aw , quippe proci praestant munera, forma procos; sed formosa Lyche vivit neglecta; quot alma nam Cytherea trahit, fusca Minerva fugat.

24. 224

    111. IN FLORAM

25. 225

    Omnia consciolis, bona tantum narrat amanti Flora; ita flacessit fama, virescit amor.

26. 226

    112. AD AREANAM

27. 227

    Quod sis casta (Areana) nego, deciesque negabo, credaris tota talis in urbe licet. nam tuus insequitur dum putida scorta maritus, dum turpi, et vario ruptus amore perit: crede mihi quotquot noti meretricibus illis 5 sunt homines, noti sunt, Areana, tibi: sive equites, seu magnatum de stemmate creti; ruris an urbis erit; pomifer, anne cocus; omnes, mille licet, te sunt, o casta, potiti; omnium et in morbos sic vitiata ruis. 10

28. 228

    113. AD PONTICUM

29. 229

    Suspecto quid fure canes cum, Pontice, latrent dixissent melius, si potuere loqui?

30. 230

    114. AD LABIENUM

31. 231

    Nonnullis medicina placet nova, notaque sordet; sed tutas praefer tu, Labiene, novis.

32. 232

    115. IN ALBUM

33. 233

    Quem vitae cursum, quam spem, sortemve sequaris, quaerendo tremulus factus es, Albe, senex, sic tumulo mox ut nequeas inscribere Vixi; embrioque, aut minus hoc, cum morieris, eris.

34. 234

    116. DE LYCORI ET BERNINO

35. 235

    Gratis non amat, et sapit Lycoris: moechae dat nihil, et sapit Berinus.

36. 236

    117. AD GALLAM

37. 237

    Cum loqueris resoni prodit se putrida nasi pernicies: si vis, Galla, placere, tace.

38. 238

    118. IN NERVAM

39. 239

    Et miser atque vorax optat sibi Nerva podagram, solis divitibus qualis adesse solet. errat si putat id voti prodesse gulosis; nam quid lauta iuvat mensa, iacente fame.

40. 240

    119. AD PONTICUM

41. 241

    Femina +vindicta+ citiusne ardescit amore? Phoebo, si dicis, Pontice, maior eris.

42. 242

    120. AD LABIENUM

43. 243

    Vinum Theriacam magnam dixere vetusti authores; gratum est hoc, Labiene, tibi. hinc te secure Baccho sine fine modoque imples; visceribus sanus an aeger idem est. sed ne delires: dirum namque ipsa venenum 5 Theriaca est, sumas si, Labiene, nimis.

44. 244

    121. IN LAUSUM

45. 245

    Lausus ut aeterna degit sub nube tabaccae, coniux ardenti sic sua gaudet aqua: vir fumum, haec flammam bibit; infumata maritus tanquam perna olim, frixa sed uxor erit.

46. 246

    122. AD PONTICUM

47. 247

    Poenituisse Mydam voti sat constat avari, cumque cibus potusque aureus omnis erat. nunc aurum sed eum potare chymista doceret, iratosque sibi ludere posse deos. quid mirum tales auri si nectare lactet 5 immunes morbis, diis similesque facit? sed non diis similes sunt quos spes aurea fallit; quales sint igitur (Pontice) dissimiles.

48. 248

    123. IN AULUM

49. 249

    Ex speculo pictor se pinxit ut Aulus amicae dat tabulam; speculo mallet amica frui.

50. 250

    124. DE HENRICO PRINCIPE

51. 251

    Occubuit primis Henricus clarus in annis; nec spolium mortis, sed pudor ille fuit.

52. 252

    125. AD PARIDEM

53. 253

    Vt vetus adscivit sibi magna Britannia nomen, pingere se sexus caepit uterque, Pari; haud sine vulneribus veteres tinxere Britanni corpora, divelli nec timuere cutem: parcere sed Pictos sibi praecipit aula novellos, 5 et tenera leves arte polire genas. barbariem antiqui mores sapuere; recentes mollitiem; neutrum mi placet ergo, Pari.

54. 254

    126. IN VACCERAM

55. 255

    Damnatis quoties Vaccera turpe immiscet ioculis, id esse dictum non (ut velle videtur ore blaeso) imprudenter ait, sed impudenter.

56. 256

    127. AD FURIUM

57. 257

    Sub medium culpae, Furi, cum coniuge moechum prendit Aper; taurum iam vitulumne vocas?

58. 258

    128. AD BERINUM

59. 259

    Uxor quod nimium tua sit foecunda, Berine, conquereris; castae sic tamen esse solent: addis ut implacido sit et ore, et more molesta, et pugnax; castae sic tamen esse solent: quin aliis lepidam dicis magis atque benignam 5 quam tibi: sic castae non tamen esse solent.

60. 260

    129. AD EURUM

61. 261

    Mortuus Hermus abhinc tribus est aut quatuor annis; immo vivit, ais; mortuus, Eure, mihi est.

62. 262

    130. AD CRISPUM

63. 263

    Mutua multa licet sestertia poscat amicus, maxima relligo est, Crispe, negare tibi. sic numeras tamen ut lachrimis credaris obortis quod facis officii poenituisse tui. nil tibi, Crispe, deest nisi digni vultus amici; 5 nam, non ut decet, at quod decet usque facis.

64. 264

    131. AD CHLOEN

65. 265

    Mortales tua forma quod misellos multos illaqueet, Chloe, superbis: hoc sed nomine carnifex triumphet.

66. 266

    132. IN LABIENUM

67. 267

    Perdere cum voluit potuit Labienus; Hybernum virtute hac potuit perdere cum voluit.

68. 268

    133. IN BRUSSILIUM

69. 269

    Ardet Brussilii uxor histrionem; is funambulam; utrinque flamma saevit, nullo extinguibilis liquore, nullo. primum grande nemos voravit, inde villas tres, ovium greges, boumque 5 circum pascua tosta mugientum, vix aula furor abstinet paterna; et si fas miseris malum ominari, tandem cum domino domum cremabit.

70. 270

    134. IN CACCULAM

71. 271

    Caccula, cum tu sis vetus accusator, adaugens crimina, quam causas daemonis instar agis!

72. 272

    135. IN CINNAM

73. 273

    Dic sapere, et sapiet; stupidum dic, Cinna stupescet; si furere, insanus; si premis, aeger erit; dic modo, fiet idem quod dicis; nec simulare novit, habent vires verba veneficii.

74. 274

    136. AD CALVUM

75. 275

    Ne tibi, Calve, petas socios in amore fideles; si quod amas metuis perdere, solus ama. nocte suo fidum domino domuique molossum una salax cogit prodere cuncta canis: nocturni id fures norunt, quantumque libido 5 tentabit firmam deiicietque fidem.

76. 276

    137. AD HARPALUM

77. 277

    Nec bene, nec belle, semper tamen, Harpale, cantas; artem disce, canes sic minus, at melius.

78. 278

    138. IN PORCUM ET NERVAM

79. 279

    Desinit auditis campanis meiere Porcus, sit vesica licet mole molesta gravi. haud lotium contra, sonuit si fistula, fraenat Nerva; sed invito sic ruit omne, miser ut penitus madeat; nec ei prodessse matella 5 possit, ita audaces evocat imber aquas. motus tam discors illis qua vi fit, Aquinas quaerat; nos risu res satis ipsa iuvat.

80. 280

    139. IN POETASTROS

81. 281

    Sulphure vicenda est prurigo poetica nullo; sed neque Mercurio, quem fugat illa deum.

82. 282

    140. DE GERMANIS

83. 283

    Germanus minime quod sit malus, efficit aequum tota quod explosis gens amat effugiis. nam divirticulis cum lex laetabitur, ansam dat fraudi, multos nec sinit esse bonos.

84. 284

    141. IN GLAUCUM

85. 285

    Alas amisit Glaucus, draco nam fuit olim; nunc serpens factus nec leve virus habet.

86. 286

    142. IN APRUM

87. 287

    Septem civis Aper degit, tot et aulicos, annos; vivere scit melius quam, Labiene, mori.

88. 288

    143 IN CRISPINUM

89. 289

    Uxorem Crispinus habet, tamen indigus unam vix alit, extremam sensit uterque famem. ipsam dives amat Florus, fremit ergo maritus, quanquam rivali nunc opus esse videt. moechum saepe vocat, sed cum, qui sustinet, ipse 5 qua fruitur, victu, vestibus, aere domum, dispeream nisi sit vere Crispinus adulter; sponsus, qui sponsi munia Florus obit.

90. 290

    144. DE SUDORE BRITANNICO

91. 291

    Quid ni pestis sit sudor malus Angilica? cives Hybernis gaudent sole vigente togis.

92. 292

    145. AD THESPILEM

93. 293

    Inferius labrum cur mordes, Thespilis? illi ne noceas, si vis basia laeta tibi. alterum iners cupido quamvis famuletur amanti, at magis hoc docta mobilitate placet.

94. 294

    146. AD PONTICVM

95. 295

    Quanto causidicum magis arguo, si malus idem est, tanto plus laudo, Pontice, si bonus est.

96. 296

    147. AD GALLAM

97. 297

    An tua plus sitiat lingua, an plus, Galla, loquatur, ardua res dictu plenaque litis erit. nam quoties sitit illa bibis; bene potaque garris; procreat unde novam multa loquela sitim. dum bibis ergo invita taces, mora nec datur illi. 5 indefessa anima sed bibis, aut loqueris.

98. 298

    148. DE LONDINENSIBUS

99. 299

    Sunt Londinenses Coritani, sivi Brigantes, seu Cambri; raros urbs alit ampla suos. sic Londinates producit mixta propago, plurimus inter quos semicolonus erit, aegre mutandus; partis nam foenore nummis 5 quantum quisque potest praedia civis emit, in rus festinans, aetas ni praepedit, ipse; haeredi saltem dant nova rura locum, qui, semiurbanus, velut hermaphroditus habetur indigenis, nam nil rus nisi rure placet. 10 quippe canes, vel equos semper, vel aratra loquuntur; illis caetera sunt maxima barbaries. o utinam civis tantum civilia tractet; rustica qui ruri non alienus erit. 149

100. 300

     149. AD ARETHUSAM

← Previous · Next → — showing 201–300 of 454

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.