Campion.epigr1

Latin Library (medieval and later) · Campion · The Latin Library · 454 sections

301
Cernitur in nivea cito, si fit, sindone labes; formosis eadem lex, Arethusa, datur.
302
150. AD IUSTINIANUM
303
Causidicos ditat, res perdit et una clientes, uno quae verbo est, Iustiniane, mora.
304
151. DE HOROLOGIO PORTABILI
305
Temporis interpres, parvum congestus in orbem, qui memores repetis nocte dieque sonos: ut semel instructus iucunde sex quater horas mobilibus rotulis irrequietus agis: nec mecum quocunque feror comes ire gravaris, 5 annumerans vitae damna, levansque meae.
306
152. AD EURUM
307
Nec turpe lucrum, nec decus, nec in plebem invida potestas, pulcrha sed poetarum votum pudicum est fama; <nam> bonis meta omnibus, at illis unica, et mera, et sola; auferre quam merentibus furens nescit 5 vis vulnerata divitum: Aulus hinc vivit; liberque Iunius, et amabilis Flaccus; et vile quisquis vulgus, Eure, fastidit.
308
153. AD LABIENUM
309
Mentiri pro te servo si sis bonus author; pro se mentiri, cur, Labiene, vetas?
310
154. AD HAEMUM
311
Difficile est reperire fidem, si quaeris in aula, pene tibi delator tertius, Haeme, vir est. talem pone novis nimium qui partibus haeret; officiosus homo est? insidiosus erit.
312
155. AD IUSTINIANUM
313
Quatuor et viginti Arthuri regia mensa convivas aluit; quaeque rotunda fuit. mensis iam reges longis utuntur, at uni vix est conviviae, Iustiniane, locus; Augustus toto cum maximus esset in orbe, 5 illi convictor sat Maro gratus erat. sed sine compare sit Maro, sic sine compare rex est delicias populus quem vocat ipse suas.
314
156. AD FAUSTINUM
315
Curvam habeat tua cervicem, Faustine, puella: sic, tanquam cupiat basia, semper erit.
316
157. AD IUSTINIANUM
317
Si quaeruntur opes, vel honores, sive voluptas, vix est qui fruitur, Iustiniane, satis. nam satis est quicquid naturae sufficit; ultra quod poscit mens, est, Iustiniane, nimis.
318
158. IN HAEDUM
319
Causidicus bene dotatam cum duxerat Haedus, nulla viro vigilis cura clientis erat. vere sed expleto, cum dote extinguitur uxor, desertoque animi detumuere novi. hic parat omnimodis pulsos revocare clientes; 5 nam nuc si causas non agit Haedus, egit.
320
159. AD EURUM
321
Qui compotorem sibimet proponit amicum, compos propositi non erit, Eure, sui.
322
160. AD GLUBUM
323
Haeres avari, Glube, foeneratoris viperea qui nunc flagra flet tua causa, praedia, age, vende, pasce scorta, scurrasque; disperde maleparta alea, gula, luxu, egensque quaeras foenore at triplo nummos; 5 instesque, licet irrideant trapezitae; nec desine usque dum infimus rogatorum te filium fateare foeneratoris.
324
161. AD AMATUM
325
Multas cum visit regiones Paetus et urbes, in patriam laete deinde receptus erat. ut mos est, rogat hunc civis de mercibus, armis miles; de ruris rustica cura bonis; aulicus ad vestes quod pertinet; aulica fucos, 5 atque oleum talci; singula quisque sua: solus qui solo nutritur iure Britanno, externa de re quaerit, Amate, nihil.
326
162. IN TUCCAM
327
Plus aequo gladio pacis qui tempore credit, Tucca, suo, gladio sed sine, saepe perit.
328
163. AD LUCIAM
329
Lucia, vir nihili est qui quanti virgo sit aeris curat: venalem sic sibi quaerat equum. nequicquam magna certant de dote puellae, plus aero innuptas vita pudica beat.
330
164. IN CACCULAM
331
Acturus causas amisit Caccula vocem, inter praecones illico quaerit eam, causidicosque illos qui vociferare solebant ingenti strepitu; deserit inde forum, foemellasque rogat sua quae venalia clamant, 5 urbnais servis deinde molestus erat; turrim mox adiit, cunctos rogitansque, locusque omnes vestigans: vox tamen usque latet. bombarda tandem, quae turrim evertere posset, explosa, inventa Caccula voce redit. 10
332
165. DE SERVO SUO
333
Servo iter ingressus gladium committo ferendum; mox soli atque omni cum sine teste sumus, "aurum, noster ait, "gestas, here; nec latet, id iam auferre armati vis ab inerme potest; factum quis prodet? dominum spoliare sed absit; 5 sed facilis res est, si volo; nolo tamen." "credo," aio, et laudo pro tempore; pergit ineptus dicere qualis hero quamque fidelis erit. inde domum laetus redeo, gladioque recepto eiicio vacuum, despicioque fidem; 10 parque pari referens, "fidum te sensimus, inquam, et retinere licet, si volo; nolo tamen." nam neque credendus, nec habendus, talia servus aut qui concipere, aut non reticere, potest.
334
166. AD HAEDUM
335
Ignarum iuvenem nudum cur trudis in urbem? neglecto caecum quis duce tentat iter? Gnossia non totidem domus erroribus, Haeme, fallax, his filo quamlibet esset opus, aetati crudae quot vita urbana tenebras 5 obiicit, impuras et sine luce vias. ne duce destituas titubantem nocte dieque filiolum, salvum si cupis, Haeme, tibi.
336
167. AD LABIENUM
337
Tres novit, Labiene, Phoebus artes, ut narrant veteres sophi; peraeque quas omnes colui, colamque semper: nunc omnes quoque musicum, et poetam agnoscunt, medicumque Campianum. 5
338
168. AD CALATHEN
339
Graecas, Latinas, litterasque Gallicas laudo: puellae lingua sed si sit bona, cur uteretur, Calathe, alia quam sua?
340
169. IN NAEVOLAM
341
Tres est pollicitus rationes Naevola Cinnae, nummos qui nollet reddere. reddit eas: nil quod debetur prima; altera nil quid haberet; tertia non presto est: Naevola debet eam.
342
170. AD EURUM
343
Pro patria si quis dulci se dixerit, Eure, velle mori, ridens ut sibi vivat, ais, civis avarus; et ut servetur Caccula rostris; splendeat ut picta veste rotaque Calus. sic tu; pro patria fortis cadet attamen omnis; 5 si bona sit, merita est; sin mala, dulce mori.
344
171. IN CRASSUM
345
Crassus ab urbe profecturus, quam firmiter haerens, ludorum causa, desidiosus amat: tres licet haud ultra noctes sit rure futurus, idque absolvat iter dimidiata dies: sollenen ad caenam primos invitat amicos, 5 ceu natitaliam quam celebrare parat; magna cum pompa, curva resonante sedetur buccina, et in vitrum plena refusa salus, convivas aequo quae iure perambulat omnes; auspicium foelix hinc sibi sumit iter. 10 Crassus at extremis tanquam rediturus ab Indis, mox testamentum perficit; inde nova nata salus, reditum faustum quae spondet amico; postremo edictum tempus euntis erat; Maiae nimirum (coelo suadente) calendis 15 exibit; nonae iamque Decembris erant.
346
172. AD LOLLIUM
347
Ut locupleti addat pauper, praepostera res est: divitis est, Lolli, gloria sola, dare.
348
173. AD LAURAM
349
Singula dum miror tua labra, oculosque, genasque; quicquid id est verbis, Laura, modesta premis. crines sin laudo, perfusa rubore silescis; quam misere non hos esse fatere tuos.
350
174. AD PONTICUM
351
Hic, illic, et ubique, et nullibi, Pontice, lex est; cumque tenes vinctam te latebrosa fugit. pauciloqua antiquis constabat certa Britannis; at nunc ambigua est lex sine lege loquens.
352
175. AD AFRAM
353
Calcat sublimis vulgaria verba poesis, nec narrat, sed res ambitiosa creat. ludere si libet, aetatis sibi reddere florem, par Hecubae quanquam sis, prius, Afra, valet, quadrupedis pigrae quam ros, cerussave inuncta, 5 vel minium Venetum, fulva vel empta coma; dentes seu vere quos inserit Argus eburnos, totaque mangonis pharmacoooea Lami. suaviter illa tibi canet optatos Hymenaeos, et gratis faciet; quod tamen, Afra, veta: 10 oscula det iuvenis, sed anus ferat aurea dona, carminibus celebris quae cupit esse bonis.
354
176. AD ALBERICUM
355
Res est quemlibet una quae benignum et gratis facere (Alberice) possit; nullum laedere, quamlibet merentem.
356
177. IN LARGUM
357
Vendit Largus oves, laudatque emptoribus illas ut teneras; teneras sed sibi laudat aves.
358
178. AD CAROLUM FITZGEOFRIDUM
359
Iamdudum celebris scriptorum fama tuorum, in me autem ingenue non reticendus amor, frustra obnitentem si non fortuna vetasset, in veteres dederat, Carole, delicias: haec tibi qualiacunque tamen nova lusimus, ut nos 5 usque amplecteris non alieno animo.
360
179. AD STELLAM
361
Vis, Stella, nomen inseri nostris tuum compendiosis versibus? an sat tibi est, o delicata, sidera inter minora si mices?
362
180. AD EDOARDUM MYCHELBURNUM
363
Immemor o nostri quid agis? nec enim tibi magnus natalis frustra rediit, monitorque vetustae semper amicitiae novus, et iam debitor annus; accipe nostra prior, tenui sed carmina cultu, qualia sunt domini longo de funere rapta; 5 posterior tua si compti quid musa resolvet, festinans lepido quod portet epistola versu, unicus antidotos facile exuperaveris omnes. haec pauca interea, leve tanquam munus, habeto, quae novus ex usu merito tibi destinat annus, 10 iusque sodalitii officio quocunque tuetur. quanta sit horrifici Iovis inclementia cernis; ut valeas lignis opus est; et si sapis, ipsi cum falce, et tento nolles parsisse Priapo.
364
181. IN GLAUCUM
365
Tempore mitescit quantumvis fructus acerbus; fitque sapor gratus, qui modo crudus erat. at Glaucus quanto evadit maturior annis, austerus tanto fit magis atque magis. coniugis exemplo iam desinat esse malignus; 5 nam suavis, lepida est, nec gravis illa viris.
366
182. AD RUTHAM
367
Non satis hoc caute dixti modo, Rutha, sorori, te tam formosam non pudet esse levem? illud nam dictum subito sic laesa retorsit, te non formosam non iuvat esse levem.
368
183. IN GAURUM
369
Perpetuo loqueris, nec desinis; idque molestum omnibus est, et scis; sed tibi, Gaure, places.
370
184. IN AURICIUM
371
Haud quenquam sinis, Aurici, te adire, quantumvis humili adlocutione; at nos alloquimur poli utriusque rectorem, et rutila manu tonantem: an non tu nimium tumes, sacerdos? 5
372
185. IN HERENNIUM
373
Alcinoo mortem toties minitatus (Herenni) cur occurrenti postea mitis eras? effraenem quamvis nequeas compescere linguam, at te iam video posse tenere manum.
374
186. AD AUGVSTISSIMUM CAROLUM MAGNAE BRITANNIAE PRINCIPEM, WALLIAE PRINCIPATUM PRO VETERI RITU AUSPICATVRUM, DIE 4 NOVEMBRIS
375
Laetus Britannis, ecce, festinat dies, quintumque nunc praeoccupat sacrum Novembris; perge, ter beata lux, quam festa signabit nota. maturus annis, mente nec princeps minor 5 Britanniarum Carolus, ornandus hodie regiis insigniis, exibit ut sponsus novus, puris ephaebis cinctus, et procerum choro, ceu gemma pompa in aurea; 10 exceptus hilari confluentum murmure, clarisque vulgi plausibus. prodi, o beate, rem capesse publicam, umbra nimis torpes diu: vestigiis iam assuesce maiorum inclytis 15 praestantioris aemulus. pulchram tibi hic sit primus ad famam dies; at nemo norit ultimum.
376
187. AD MAGNAM BRITANNIAM
377
Reddidit antiquum tibi, magna Britannia, nomen rex magnus, magnos dum facit ille suos.
378
188. DE REGIS REDITU E SCOTIA
379
Nil Ptolomaeus agit, caelique volumina nescit, nam nunc a gelido cardine (Phoebe) redis, et veris formosa rosis Aurora refulget; hunc, precor, aeternum reddat Apollo diem.
380
189. AD AMPLISSIMUM TOTIUS ANGLIAE CANCELLARIUM, FRANCISCUM BACONUM
381
Debet multa tibi veneranda (Bacone) poesis illo de docto perlepidoque libro, qui manet inscriptus Veterum Sapientia; famae et per cuncta tuae secla manebit opus; multaque te celebrent quanquam tua scripta, fatebor 5 ingenue, hoc laute tu mihi, docte, sapis.
382
190. AD EUNDEM
383
Patre, nec immerito, quamvis amplissimus esset, amplior, ut virtus, sic tibi crescit honor. quantus ades, seu te spinosa volumina iuris, seu schola, seu dulcis Musa (Bacone) vocat! quam super ingenti tua re Prudentia regnat, 5 et tota aethereo nectare lingua madens! quam bene cum tacita nectis gravitate lepores! quam semel admissis stat tuus almus amor! haud stupet aggest mens in fulgore metalli; nunquam visa tibi est res peregrina, dare. 10 o factum egregie, tua (rex clarissime) tali gratia cum splendet suspicienda viro!
384
191. AD HYMETTUM
385
Sis probus usque licet, timidus tamen ipse tepsum deseris, obsequio debet inesse modus, vilis erit cunctis sibi qui vilescit, Hymette; non omnis pudor aut utilis aut bonus est.
386
192. AD EDOARDUM MYCHELBURNUM
387
Nostrarum quoties prendit me nausea rerum, accipio librum mox, Edoarde, tuum, suavem qui spirat plenus velut hortus odorem, et verni radios aetheris intus habet. illo defessam recreo mentemque animumque, 5 ad ioca corridens deliciasque tuas; haud contemnendo vel seria tecta lepore, cuncta argumentis splendidiora suis. haec quorsum premis? ut pereant quis talia condit? edere si non vis omnibus, ede tibi. 10
388
193. AD SITIM
389
Sitis malorum pessimum, aegris molestum sobriis, sanis inutile ebriis, si sanus ullo sit modo qui non nisi ut bibat, bibit, 5 semper palude plus madens, sig. B 12 v sitiens tamen nosta magis multa arena solibus. nunc est benigna ut sis, Sitis, bustis avari Castoris 10 diesque noctesque assidue, qui te volens vivens tulit; consort amicum protege, picto sedens in marmore; qui nubilo caelo cave 15 ne sic madescat, Castoris ut ossa sicca perluat; sed unicum te sentiat qui te colebat unicus, sorore cum tua Fame: 20 at non amantem me tui cum febre pariter desere, Sitis, malorum pessimum.
390
194. AD LUPUM
391
Nemo virtutem non laudat, saevit et idem in vitium, hoc hominum sed, Lupe, more facit. nam quis ob hoc drachmam virtuti praebet egenti? aut in se vitium non amat, atque fovet?
392
195. AD EURUM
393
Insanum cupidis labris ne tange Lyaeum; sic minus audentem te trahet, Eure, Venus. nec Veneri indulge, quamvis bona forma vocabit; nam minus in votis sic tibi Bacchus erit.
394
196. AD GALLUM
395
Quod nemo fecit sanus, neque fecerit unquam, tu facis, invideas cum mala, Galle, Fabro; sollicitus domini quod nunc terit atria magni; at nescis hac quam conditione perit; qui soli parat usque adeo servire patrono, 5 ut non prospiciat libera tecta sibi. idque cavet dominus, modice dum plurima donat; perpetuo, at parco fomite spemque levat. vixque solubilibus vinctum tenet usque catenis, exercens variis nocte dieque modis, 10 de libertatis nequando cogitet usu. iam vice vis fungi, livide Galle, Fabri?
396
197. AD LECESTERLANDIUM
397
Amplis grandisonisque, Lecesterlandie, verbis implacibiliter vociferare soles, uxor dum queritur quod fit tibi curta cupellex; fibula sed verbis aequiparanda tuis.
398
198. AD HIPPUM
399
Quanquam non simplex votum, facis attamen unum; nam praeter vinum nil petis, Hippe, bonum.
400
199. AD FAUSTINUM

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.