Campion.epigr1

Latin Library (medieval and later) · Campion · The Latin Library · 454 sections

101
Anglorum iurisconsulti quatuor uno exposcunt anno, termini at iis duo sunt: terminus a quo res trudunt, et terminus ad quem; mutua qui sumunt nomina saepe sua.
102
50. AD PONTICUM
103
Convivas alios quaeras tibi, Pontice; coeno lautius atque hodie tutius ipse domi: nam me qui monuit vester modo rufus olebat ac si esset totus caseus, isque vetus, et tostus decies; atqui hunc meus horret utervis 5 suffitum genius; Pontice, coeno domi.
104
51. IN TABACCAM
105
Cum cerebro inducat fumo hausta tabacca stuporem, nonne putem stupidos quos vapor iste capit?
106
52. AD SABELLUM
107
Filia, sive uxor peccat, tua culpa, Sabelle, est; per se nulla bona est, nulla puella mala; soli debetur custodi foemina quicquid in vita spurce, sive decenter agit.
108
53. DE GAURO
109
Nil dum facit temere, nihil facit Gaurus.
110
54. IN ACMEN
111
Est dives Titus, id fateris, Acme; et te coniugio expetit misellam; illum tu fugis, attamen beatum: quare? non sapit, inquis; et quid inde? an si quis prior est Vlysse coelebs, 5 non reddes, simul hunc sinu maritum complexa es, stolidum magis Batillo?
112
55. IN GLAUCUM
113
Debilis eunuchus sit, sit castratus oportet; tam Glauco invisum est omne virile genus.
114
56. IN LAURENTIAM
115
Imberbi, si cui, Laurentia nubere voluit, invenit multos haec sibi fama procos; impubes omnes, mora quos in amore pilosos reddidit; ignoto sic perit illa viro.
116
57. IN LALUM
117
Aedes Lalo amplae sat sunt, sed aranea telis immunis totas inficit, ille sinit. quoque magis numero crescunt, gaudet magis, unus tetras bestiolas has amat atque fovet; non tamen ut bellas; nec quod medicina pusillis 5 vulneribus tela est; toxica nulla facit. verum est cum muscis lis non medicabilis; illas insequitur demens, omnimodoque necat; idque opus imposuit misero festiva puella, ala cui muscae laesus ocellus erat. 10
118
58. IN NERVAM
119
Dissecto Nervae capite, haud (chirurge) cerebrum conspicis; eia, alibi quaere; ubi? ventriculo.
120
59. AD APRUM
121
Causidicus qui rure habitat, vicina per arva si cui non nocuit, iam benefecit, Aper.
122
60. AD PONTILIANUM
123
Qua celebrata Lyco fuerant sponsalia luce, captus homo tota mente repente fuit: idque velut monstri quid dimiraris? at illo quis non insanit (Pontiliane) die?
124
61. AD BERINUM
125
Vidisti cacodaemonem, Berine; qua tandem specie? canis nigri, inquis. vah; dicam melius, canem figura vidisti cacodaemonis, Berine.
126
62. AD AULUM
127
Cum scribat nunquam Corvinus non satur, Aule, tantum ieiuni carminis unde facit?
128
63. AD LAURAM
129
Egregie canis, in solis sed, Laura, tenebris; nil bene fortassis non facis in tenebris.
130
64. AD PONTICUM
131
Re nulla genio cum pigro (Pontice) noster consentit genius; sed velut ignis aquae miscetur, pariter suscepta negotia reptant invite, pariter somnus utrumque premit. mens hebet, herba velut, vicino infecta veneno, 5 tota mihi; vel ceu flamma repressa furit. tale mihi tuus est solanum, Pontice, summus patronus Decius, nescio quale tibi.
132
65. DE HONORE
133
Qui plus quam vires tolerant subit amplior aequo, is merito dici possit honoris ˆnow
134
66. AD SALUSTIUM
135
Hesterna tibi gratulor, Salusti, de coena magis ob iocos inermes, et suaves animo calente risus. hausto non timide novo rubello; quam de istis avibus quater sepultis, 5 selectis dapibus tuo palato; quae mensa positae, sed expianda, efflavere stygem, suoque nostrum tetro nunc feriunt odore nasum. sed me reprimo quamlibet gravatum, 10 nam res candida fama mortuorum est.
136
67. IN COSSUM
137
Condidit immenso puerilia membra sepulchro filioli, multo marmore claustra tegens, Cossus, quanta duos caperent satis ampla Typhaeos, solus consilii conscius ipse sui. ergo impar spectator opus miratur; at illud 5 ingenium authoris ceu levis umbra refert: aedes qui tantas habitat miser, ut bene possent cum turba proceres sustinuisse duos.
138
68. DE NUPTIIS
139
Rite ut celebres nuptias, dupla tibi face est opus; praetendat unam Hymen necesse, at alteram par est amor.
140
69. AD GUILIELMUM CAMDENUM
141
Legi operosum iamdudum, Camdene, volumen, quo gens descripta et terra Brittana tibi est, ingenii foelicis opus solidique laboris: verborum et rerum splendor utrinque nitet. lectorem utque pium decet, hoc tibi reddo merenti, 5 per te quod patriam tam bene nosco meam.
142
70. DE SUIS
143
Rerum quae nova nunc Britannicarum exorta est facies? vetus recessit prorsus sobrietas; gula, insolensque cultu insania, futulisque pompa pessundant populum manu potentem; 5 sic pauci ut bene de suoque vivant; vixque ex omnibus invenire quenquam est qui non accipit ipse foenus aut dat.
144
71. AD GLAUCUM
145
Exemplo quicquid fit, iustum creditur esse; exemplis fiunt sed mala, Glauce, malis.
146
72. DE MEDICIS
147
Gnarus iudicat aurifex metalla, dat gemmis pretium et suum valorem: doctos sed medicos, bene et merentes, tantum ponderat imperita turba.
148
73. IN LIGONEM
149
Invideat quamvis sua verba Latina Britannis causidicis, docto nunc Ligo ferto equo. et medici partes agit undique notus; Alenum scenarum melius vix puto posse decus.
150
74. DE SENECTUTE
151
Est instar vini generosi docta senectus; quo magis annosa est, acrior esse solet.
152
75. AD CALVUM
153
Insanos olim prior aetas dixit amantes; non sanos hodie dicere, Calve, licet.
154
76. AD MAURUM
155
Perpulchre calamo tua, Maure, epigrammata pingis; apparet chartis nulla litura tuis. pes seu claudus erit, seu vox incongrua, nunquam expungis quidquam; tam tibi pulchra placent. pulchra sed haec oculis ut sint, tamen auribus horrent; 5 horrida vox omnis, lusce, litura fuit.
156
77. IN CINNAM
157
Notos, ignotos, celsos, humilesque salutat Cinna; ioco populi dicitur ergo salus.
158
78. IN TUCCAM
159
Sit licet oppressus, licet obrutus aere alieno Tucca, nihil sentit: quam sapit iste stupor!
160
79. IN NERVAM
161
Coctos Nerva cibos crate aut sartagine torret usque in carbonem; deliciasque vocat. quid potius cuperet quam carbonarius esse helluo inops, cui plus quam caro carbo placet?
162
80. AD EURUM
163
Solas pauper amat Macer beatas, lautas sed nimis atque fatuosas; laudari cupit, Eure, non amari.
164
81. AD PONTICUM
165
Propria si sedes iecur est et fomes amoris, haud tuus esse potest, Pontice, sanus amor.
166
82. IN LIGONEM
167
Ligo Latine culnerarium potum dicere volebat; vulverarium dixit.
168
83. IN DAEDALUM
169
Parva te mare navigasse cymba magnum, Daedale, praedicas; quid ad me cymba si Styga transmees eadem?
170
84. AD IUSTINIANUM
171
Vir bonus et minime vis litigiosus haberi, et lites coram iudice mitis ais, non amo, nec temere cuiquam struo gratia causae maior ut accedat (Iustiniane) tuae. invidiam, ah, nescis quantam tua candida verba, 5 quas inimicitias, quae tibi bella parant, quosve illic risus astantibus ipse moveres, damnans iuridicis utile litis onus, quamque patet turbis bonitas tua: tres tibi scribent mane dicas aliqui; mox alii atque alii; 10 nec succrescenti posthac a lite quiesces, idque alieno etiam iudice: iamne tremis?
172
85. IN CACCULAM
173
Legis cum sensum pervertis, forsitan illud iure facis, sed non, Caccula, iure bono.
174
86. AD PAPILUM
175
Papile, non amo te, nec tecum coeno libenter, nec tamen hoc merito fit, fateorque, tuo: sed nimis ore refers miscentem tristia Picum toxica, suspectum te tua forma facit: anguillam quisquis timet, esse hanc autumat anguem 5 et non esse sciat, cogitat esse tamen.
176
87. IN LYCUM
177
Coniugio est iuctos qui separat execrandus; pugnantes dirimi non sinit ergo Lycus.
178
88. IN BOSTILLUM
179
Magna Bostillus magnum se venditat aula; aula magna tamen plus bovis olla capit.
180
89. AD EURUM
181
Non laute vivis, sed laete; negligis urbem; attamen urbani plenus es, Eure, ioci; tam lepido tibi fit rus ipsa urbanius urbe, rusque tuum in se nil rusticitatis habet.
182
90. IN MATHONEM
183
Martis, ut affirmat, Veneres sed vulnere claudus it Matho, scit morbum dissimulare suum; et fictum narrat, medico indulgente, duellum; prostrato inflictum sed sibi vulnus, ait.
184
91. IN MYRTILLAM
185
O dira pestis utriusque Myrtilla sexus, liquescens dulcium ore Sirenum: parumne ducis credulos amatores si perdis omnes, artibus animos iisdem quin optumarum polluas puellarum, 5 ut nulla propter te indole ex sua vivat simul aure putrida hauserit tuos cantus? o pestis omni pestilentior peste! haud saeviit adeo Atticis senex Cous a moenibus quam dupulit sacram tabem: 10 madore nec quae languido Britannorum terrebat animos omnium nova strage; crebrave sternutatione quae lues longe grassata miseram solitudinem vidit; nec enim parem poeticis inaudire est 15 scriptis, sed omnes una pestis haec pestes superat, sit illa vera, sit licet ficta.
186
92. IN PSEUDOMEDICUM
187
Invento ex libro medicus qui creditur esse; fortunae, non is filius artis erat.
188
93. AD MANTALUM
189
Non satis est supra vulgus quod, Mantale, sentis, consilium si non exprimis ore gravi. distinguit ratio a brutis, oratio sed nos inter nos, animae lux et imago loquens.
190
94. DE FRANCISCI DRACI NAVE
191
En Draci sicco tabescit littore navis, aemula sed sphaerae, pulcher Apollo, tuae. illa nam vectus vir clarus circuit orbem, Thymbraeo et vidit vix loca nota deo. cuius fama recens tantum te praeterit, Argo, 5 quantum mortalem Delia sphaera ratem.
192
95. IN MORACHUM
193
Mors nox perpetua est; mori proinde non suadet sibi nyctalops Morachus, in solis titubans ne eat tenebris.
194
96. IN OBITUM HENRICI MAGNAE BRITANNIAE PRINCIPIS
195
Grandior et primis fatis post terga relictis, concipiens animo iam nova regna suo, princeps corripitur vulgari febre Britannus; hinc lapso ut coepit vivere flore perit. sic moriemur? ad haec ludibria nascimur? et spes 5 fortunaeque hominum tam cito corruerint?
196
97. DE FRANCISCO DRACO
197
Nomine Dracus erat signatus ut incolat undas; Dracum namque anatem lingua Britanna vocat.
198
98. IN OBITUM IACOBI HUISII
199
Heu non maturo mihi fato, dulcis Huissi, occidis, heu, annis digne Mathusaliis; occidis ex morbo quem fraus et avara Synerti saevitia ingenuit; cui mala multa viro det Deus; et, lachrymis quotquot tua funera flerunt 5 in diras versis, ira odioque necent.
200
99. IN BOSTILLUM

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.