Ancient Textssearch the texts themselves, not just their titles

← Library

Campion.epigr1

Latin Library (medieval and later) · Campion · The Latin Library · 454 sections

  1. 1

    Campion: Epigrams I

  2. 2

    THOMAE CAMPIANI EPIGRAMMATUM LIBER PRIMUS

  3. 3

    1. AD EXCELSISSIMUM FLORENTISSIMUMQUE CAROLUM, MAGNAE BRITANNIAE PRINCIPEM

  4. 4

    Ludicra qui tibi nunc dicat, olim (amplissime princeps), grandior ut fueris, grandia forte canet, quaeque genus celebrare tuum et tua lucida possunt facta, domi crescunt, sive patrata foris. at tenues ne tu nimis (optime) despice Musas: 5 pondere magna valent, parva lepore iuvant. regibus athletae spatiis grati esse solebant apricis, nani ridiculique domi. magnus Alexander magno plaudebat Homero, suspiciens inter praelia ficta deos; 10 Caesar, maior eo, Romana epigrammata legit, sceptigera quaedam fecit et ipse manu. talia sed recitent alii tibi (maxime princeps); tu facias semper maxima, parva lege. enecat activam quia contemplatio vitam 15 longa, brevis, necnon ingeniosa, fovet.

  5. 5

    2. DE LIBRIS SUIS

  6. 6

    Nuper cur natum libro praepono priori? princeps est aequum principe stare loco.

  7. 7

    3. AD LECTOREM

  8. 8

    Nec sua barbaricis Galeno scribere visum est, in mensa nullum qui didicere modum; nec mea commendo nimium lectoribus illis qui sine delectu vilia quaeque legunt.

  9. 9

    4. IN NERVAM

  10. 10

    In coenam immunis propter ioca salsa vocatur Nerva; suum fas est lingere quemque salem.

  11. 11

    5. IN TABACCAM

  12. 12

    Aurum nauta suis Hispanus vectat ab Indis, et longas queritur se subiise vias. maius iter portus ad eosdem suscipit Anglus, ut referat fumos, nuda tabacca, tuos: copia detonsis quos vendit Ibera Britannis, 5 per fumos ad se vellera callíde trahens. nec mirum est stupidos vitiatis naribus Anglos olfacere Hesperios non potuisse dolos.

  13. 13

    6. DE AURO POTABILI

  14. 14

    Pomponi, tantum vendis medicabilis auri, quantum dat fidei credula turba tibi; evadunt aliqui, sed non vi futilis auri: servantur sola certius ergo fide

  15. 15

    7. AD BERINUM

  16. 16

    Nomen traxit Amor suum, Berine, a fervente mari, unde diva mater est e fluctibus orta sals-amaris (verum vivida si refert vetustas), credo non sine maxima procella. 5 nec dici temere hoc putes, Berine; quippe instar maris aestuant amantes, saepe et naufragium rei queruntur, plusque illa fidei. vorax Charybdis moecha est, et furia acrior marina. 10

  17. 17

    8. IN VILLUM

  18. 18

    Discursus cur te bibulum iam musaque fallit? humectas mentis lampada, Ville, nimis.

  19. 19

    9. IN NERVAM

  20. 20

    Fratres, cognatos, natos, et utrunque parentem composuit constans Nervaque rectus adhuc; solus stirpe manens e tanta, sanguinis omne iam decus in venis comprimit ille suis. ergo beatorum mensas vir providus ambit, 5 inde sibi sanguis crescat ut usque novus. iamque pater, mater, iam fratres, atque nepotes, spreto est externo sanguine, Nerva, tibi.

  21. 21

    10. IN MATHONEM

  22. 22

    Ebrius uxorem duxit Matho, sobrius horret, cui nunc in sola est ebrietate salus.

  23. 23

    11. DE BONA FAMA

  24. 24

    Qui sapit in multis, vix desipuisse videri ulla in re poterit; tam bona fama bona est.

  25. 25

    12. AD CALVUM

  26. 26

    Cantor saltatorque priori de ordine certant, Calve; sed ante choros musica nata fuit: dignior et motus animi quae temperat ars quam corporis est, quanto corpore mens melior.

  27. 27

    13. AD COSMUM

  28. 28

    Plena boni est mulier bona res pretiosaque, Cosme: rara sed esse nimis res pretiosa solet.

  29. 29

    14. IN LYCUM

  30. 30

    Non ex officiis quae mutua gratia debet ferre per alternas atque referre vices, sed Lycus ex usu privato pendit amicos; nec tacet; et solus quod sapit, inde putat. 5 pectore vir bonus et sapiens cernetur aperto; non itidem malus; is, quod sapit, omne tegit: sis licet ex fructu nummorum iam, Lyce, dives, fictae ne speres faenus amicitiae.

  31. 31

    15. AD EURUM

  32. 32

    Multum qui loquitur, si non sapit, idque vetustum est; Caccula causidicus si sapit, Eure, novum est.

  33. 33

    16. AD HAEDUM

  34. 34

    In multis bene cum feci tibi, non bene nosti; si malefecissem, notior (Haede) forem.

  35. 35

    17. IN BARNUM

  36. 36

    In vinum solvi cupis Aufilena quod haurit, basia sic faelix, dum bibit illa, dabis; forsitan attinges quoque cor; sed (Barne) matella exceptus tandem qualis amator eris!

  37. 37

    18. IN CACCULAM

  38. 38

    Caccula causidicus quid ni ditissimus esset? et loquitur nemo magis, et verba omnia vendit.

  39. 39

    19. IN SABELLUM

  40. 40

    Nummos si repeto (Sabelle) rides; coenam si nego perfuris (Sabelle). utrumvis pariter mihi molestum est: in re non fero seria iocosum; in re non fero serium iocosa. 5

  41. 41

    20. IN SECTOREM ZONARIUM

  42. 42

    Artifices inter sector zonarius omnes lucrum non fallax solus ubique facit; namque opera expleta, cuncta sine ilite morave, mercedem propria continet ille manu.

  43. 43

    21. IN NERVAM

  44. 44

    Temperiem laudare tuam vis Nervaque tangi; ex tactu tepidus, Nerva, fatebor, eras.

  45. 45

    sed quid homo tepidus sonat Anglis ipse docebo; scilicet haud multum qui bonus aut malus est.

  46. 46

    22. IN TUCCAM

  47. 47

    Non salve, sed solve tibi Lycus obvius infit; urbanus sed tu nil nisi, Tucca, vale.

  48. 48

    23. IN CALUM

  49. 49

    Colligit, et scriptos Calus in se ridet iambos: vix credas homini quam male dicta placent, invidiamque viro ceu quid probat utile magno quem metui potius quam placuisse iuvat. haec Calus: at genius quando susurrat in aurem, 5 est gravis invidiae saepe ruina comes.

  50. 50

    24. IN MARINAM

  51. 51

    Docta minus, moechis ut erat contenta duobus, sic etiam bigis vecta Marina fuit: nunc eadem solis agitur fastosa quadrigis, nunc igitur moechos bis capit illa duos.

  52. 52

    25. IN TATIUM

  53. 53

    Haud melior Tatio vir erat, nec amicior alter; hoc tolerabilior iam Calus; aula docet. nam faciles nondum gustata potentia reddit, at prima prohibet plurima fronte pudor. simplicitate sua sic virgo educta pudice 5 lusus declinat, verbaque nuda nimis: aptior haec tandem licet obtrectante labello basiolum discit reddere, parque pari; inde manum tangi patitur, tectasque mamillas, nec refugit quamvis arctior instat amans. 10 ast Venerem simul illa sapit, tacitosque Hymenaeos, inpune et fieri perdita quaeque videt; perfricta quid non audebit denique fronte, aut quem nequitiae ponet aperta modum? pessimus ex pravo sic nascitur aulicus usu; 15 nec mirum, cui non imperat una Venus.

  54. 54

    26. IN ACERRUM

  55. 55

    Cautus homo est, et Acerrus habet quot lumina quondam VArgus, at haec dubie cuncta nihilve vident.

  56. 56

    27. IN CALVUM

  57. 57

    Ne quem nunc metuas in te atros scribere versus; nigrorem Aethiopi qui paret, ecquis erit? perfosso quid opus nova figere spicula corde? quis dabit in misera pocula dira phthisi? omnis cura tibi, Cale, sit de funere, tanquam 5 mortuus, et speres iam bona verba licet.

  58. 58

    28. AD LICINIUM

  59. 59

    Vir bonus esse potest, Licini, cui foemina nulla imperat; at contra vir malus esse potest.

  60. 60

    29. IN GAURUM

  61. 61

    Causidicos in lite paras tibi, Gaure, peritos, quorum tu meritis munera nulla negas: in morbo medicos contra conducis inertes, quamque potest minimo; sic tibi, Gaure, sapis? haeredi siquidem rem, vitam nemo relinquet; 5 haeredi potius vivitur, anne tibi?

  62. 62

    30. IN PARDALUM

  63. 63

    Ex quibus existunt animalia spagyrus iisdem dicit ali; verum est, id ratioque docet. ex sale, mercurioque, et sulphure corpore constant, ut Paracelsiacae perstrepit aura scholae. Pardalus idcirco chymicus tumidusque professor, 5 pro modico modium iam solet esse salis; idque agit assidue, magis ut se nutriat, inquit: sulphur sic utinam mercuriumque voret.

  64. 64

    31. IN CORVINUM

  65. 65

    Bassano multum debet Corvinus; honorem iure suo, gratum munificoque animum: Bassanus ne hilum Corvino; qui male gratus cunctorum amisit mutua iura hominum.

  66. 66

    32. IN HISTRICUM

  67. 67

    Tritas rogo cur habeat Histricus vestes; an deficit res, aut fides? negat: quaero novis quid obstet? vestiarum non fert, ait, qui adaptet sibi: timet titillari.

  68. 68

    33. IN ALBIUM

  69. 69

    An te quod pueri in via salutent ignoti, gravis intumescis, Albi, incedens veluti novus senator, fixis vultibus, et gradu severo? erras; non honor hic, metus profecto est; 5 nam tristis ferulae memor puellus quid ni cogitet ex ineptiente ista te gravitate paedagogum?

  70. 70

    34. DE EPIGRAMMATE

  71. 71

    Sicut ex acre piper mordax epigramma palato non omni gratum est: utile nemo negat.

  72. 72

    35. IN CORVINUM

  73. 73

    Quis non te, Corvine, omni iam munere dignum et gratum exemplo te celebrante feret? nam Venerem tibi dat Galla, idque palam omnibus effers, tanti ne meriti non videare memor.

  74. 74

    36. IN UTILITATE

  75. 75

    Utilis est nulli semet qui negligit; omni vix usquam spreta est utilitate bonus.

  76. 76

    37. IN NERVAM

  77. 77

    Vinum amat, horret aquam; qua visa Nerva recurrit, ut solet a rabido morsus, Amate, cane. porrecto vini cyatho fugitat canis; illi ostendas lympham quando fugare velis.

  78. 78

    38. AD PONTICUM

  79. 79

    Argus habet natos sex, nullam, Pontice, natam; vulgo si credis, sobrius Argus homo est.

  80. 80

    39. AD COSMUM

  81. 81

    Versum qui semel ut generat nullum necat, idem non numeris gaudet, Cosme, sed innumeris.

  82. 82

    40. DE HENCRICO 4 FRANCORUM REGE

  83. 83

    Henricum gladio qui non occidere posset, cultello potuit: parva timere bonum est.

  84. 84

    41. AD SERENISSIMAM ANNAM REGINAM

  85. 85

    Anna, tuum nomen si derivetur ab anno, nominibus quadrant annua quaeque tuis: annua dona tibi debentur, et annua sacra; atque renascendi per nova secla vices.

  86. 86

    42. AD EANDEM

  87. 87

    Quatuor Anna elementa refert, venerabile nomen; divisis partes, Anna, tot annus habet. Anna retro est eadem, sed non reflectitur annus; hic in se moriens, salva sed illa redit.

  88. 88

    43. AD SERENISSIMUM CAROLUM PRINCIPEM

  89. 89

    Scotia te genuit, cepit mox Anglia parvum; sed tu, quod spero, Carole, neuter eris. unica te faciet nam magna Britannia magnum; nomina conveniunt factaqua magna tui.

  90. 90

    44. AD AUGISTISSIMUM IACOBUM REGEM

  91. 91

    Curta tuum cur haec metuunt epigrammata nomen? debetur famae maxima musa tuae.

  92. 92

    45. AD CASTRICUM

  93. 93

    Acceptum pro me perhibes te, Castrice, ludis admissum; pro te captus at eiicior: esse mei similem non est tibi causa dolendi, sed me tam similem poenitet esse tui.

  94. 94

    46. AD ROBERTUM CARAEUM EQUITEM AURATUM NOBILISSIMUM

  95. 95

    Olim te duro cernebam tempore Martis, in se cum fureret Gallia, qualis eras. teque, Caraee, diu florentem vidimus aula, dux, idem et princeps, dum tua cura fuit. unus erat vitae tenor, et prudentia iuncta 5 cum gravitate tibi sic quasi nata foret: nec mutavit honos, nec te variabilis aetas; qui novit iuvenem, noscet itemque senem.

  96. 96

    47. IN TUCCAM

  97. 97

    Consuluit medicum de cordis Tucca tremore; morbum (proh) talem miles habere potest!

  98. 98

    48. IN CACCULAM

  99. 99

    Vulgares medici tussi febrique medetur, et vitiis quorum causa cuique patet. morbi sed cerebri convulso corpore, vel cum non movet, exposcunt haud levis artis opem. aemulus hinc causam defendit Caccula nullam 5 quae iusta, aut bona sit; pessima sola placet. hanc agit intrepide semper, victorque triumphat, tanquam is cuius ope est Attica pulsa lues.

  100. 100

    49. DE TERMINIS FORENSIBUS

Next → — showing 1100 of 454

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.