Codex Sinaiticus: Πράξεις Ἀποστόλων

διανοιγων και παρατιθεμενοϲ οτι τον χν εδει παθιν και αναϲτηναι εκ νεκρων και οτι ουτοϲ εϲτιν ιϲ χϲ ον εγω καταγγελλω ϋμιν

και τινεϲ εξ αυτων επιϲθηϲαν και προϲεκληρωθηϲαν τω παυλω και τω ϲιλα των τε ϲεβομενων ελληνων πληθοϲ πολυ γυναικων τε των πρωτων ουκ ολιγαι ·

ζηλωϲαντεϲ δε οι ϊουδαιοι και προϲλαβομενοι των αγοραιων τιναϲ ανδραϲ πονηρουϲ και οχλοποιηϲαντεϲ εθορυβουν την πολιν και επιϲταντεϲ τη οικια ϊαϲονοϲ εζητουν αυτουϲ προαγαγειν ειϲ τον δημον ·

μη ευροντεϲ δε αυτουϲ ευρον ιαϲονα και τιναϲ αδελφουϲ επι τουϲ πολιταρχαϲ βοωντεϲ οτι οι την οικουμενην αναϲτατωϲαντεϲ ουτοι και ενθαδε παρειϲιν

ουϲ ϋποδεδεκται ϊαϲων και ουτοι παντεϲ απεναντι των δογματων καιϲαροϲ πραϲϲουϲι βαϲιλεα ετερον λεγοντεϲ ειναι ιν

εταραξαν δε τον οχλον και τουϲ πολιταρχαϲ ακουονταϲ ταυτα

και λαβοντεϲ το ϊκανον παρα του ϊαϲονοϲ και των λοιπων απελυϲαν αυτουϲ

οι δε αδελφοι ευθεωϲ εξεπεμψαν δια νυκτοϲ τον τε παυλον και τον ϲιλαν ειϲ βεροιαν οιτινεϲ παραγενομενοι ειϲ την ϲυναγωγην των ϊουδαιων απηεϲαν ·

ουτοι δε ηϲαν ευγενεϲτεροι των εν θεϲϲαλονικη οιτινεϲ εδεξαντο τον λογον μετα παϲηϲ προθυμιαϲ καθ ημεραν ανακρινοντεϲ ταϲ γραφαϲ ει εχοι ταυτα ουτωϲ

πολλοι μεν ουν εξ αυτων επιϲτευϲαν και των ελληνιδων γυναικων των ευϲχημονων και ανδρων ουκ ολιγοι

ωϲ δε εγνωϲαν οι απο τηϲ θεϲϲαλονικηϲ ϊουδαιοι οτι και εν τη βεροια κατηγγελη ϋπο του παυλου ο λογοϲ του θυ ηλθον κακει ϲαλευοντεϲ και ταραϲϲοντεϲ τουϲ οχλουϲ ·

ευθεωϲ δε τοτε τον παυλον εξαπεϲτιλαν οι αδελφοι πορευεϲθαι εωϲ επι την θαλαϲϲαν ϋπεμιναν τε ο τε ϲιλαϲ και ο τιμοθεοϲ εκει

οι δε καθιϲπαντεϲ τον παυλον ηγαγον εωϲ αθηνων και λαβοντεϲ εντολην προϲ τον ϲιλαν και τον τιμοθεον ινα ωϲ ταχιϲτα ελθωϲιν προϲ αυτον εξηεϲαν

εν δε ταιϲ αθηναιϲ εκδεχομενου αυτου παρωξυνετο το πνα αυτου εν αυτω θεωρουντοϲ κατιδωλον ουϲαν την πολιν

διελεγετο μεν ουν εν τη ϲυναγωγη τοιϲ ϊουδαιοιϲ και τοιϲ ϲεβομενοιϲ και εν τη αγορα κατα παϲαν ημεραν προϲ τουϲ παρατυγχανονταϲ ·

τινεϲ δε και των επικουριων και ϲτοικων φιλοϲοφων ϲυνεβαλλον αυτω και τινεϲ ελεγον τι αν θελοι ο ϲπερμολογοϲ ουτοϲ λεγειν οι δε ξενων δαιμονιων δοκει καταγγελλευϲ ειναι οτι τον ιν και την αναϲταϲιν ευηγγελιζετο

επιλα+βομενοι τε αυτου επι τον αριον παγον ηγαγον λεγοντεϲ δυναμεθα γνωναι τιϲ η καινη αυτη η ϋπο ϲου λαλουμενη διδαχη

ξενιζοντα γαρ τινα ειϲφερει ειϲ ταϲ ακοαϲ ημων βουλομεθα ουν γνωναι τινα θελει ταυτα ειναι ·

αθηναιοι δε παντεϲ και οι επιδημουντεϲ ξενοι ειϲ ουδεν ετερον ηυκερουν η λεγειν τι η ακουειν τι καινοτερον

ϲταθειϲ δε παυλοϲ εν μεϲω του αριου παγου ειπεν · ανδρεϲ αθηναιοι κατα παντα ωϲ διϲιδεμονεϲτερουϲ ϋμαϲ θεωρω

διερχομενοϲ γαρ και αναθεωρων τα ϲεβαϲτα ϋμων ευρον και βωμον εν ω επεγεγραπτο αγνωϲτω θω ο ουν αγνοουντεϲ ευϲεβειτε τουτο εγω καταγγελλω ϋμιν ·

ο θϲ ο ποιηϲαϲ τον κοϲμον και παντα τα εν αυτω ουτοϲ ουρανου και γηϲ ϋπαρχων κϲ ουκ εν χιροποιητοιϲ ναοιϲ κατοικει

ουδε ϋπο ανθρωπινων χιρων θεραπευεται ωϲ προϲδεομενοϲ τινοϲ αυτοϲ διδουϲ παϲι ζωην και πνοην και παντα

εποιηϲεν τε εξ ενοϲ παν εθνοϲ ανων κατοικιν επι παντοϲ προϲωπου τηϲ γηϲ οριϲαϲ προϲτεταγμενουϲ καιρουϲ και ταϲ οροθεϲιαϲ τηϲ κατοικιαϲ αυτων

ζητειν τον θν ει αρα γε ψηλαφηϲειεν αυτον και ευροιεν καιτοι γε ου μακραν απο ενοϲ εκαϲτου ημων ϋπαρχοντα

εν αυτω γαρ ζωμεν και κινουμεθα και εϲμεν ωϲ + και τινεϲ των καθ υμαϲ ποιητων ειρηκαϲιν του γαρ και γενοϲ εϲμεν

γενοϲ ουν ϋπαρχοντεϲ του θυ ουκ οφιλομεν νομιζειν χρυϲιω η αργυρω η λιθω χαραγματι τεχνηϲ και ενθυμηϲεωϲ ανθρωπου το θιον ειναι ομοιον ˙

τουϲ μεν ουν χρονουϲ τηϲ αγνοιαϲ υπεριδων ο θϲ τα νυν απαγγελλει τοιϲ ανθρωποιϲ πανταϲ πανταχου μετανοειν

καθοτι εϲτηϲεν ημεραν εν η μελλει κρινιν την οικουμενην εν δικαιοϲυνη εν ανδρι ω ωριϲεν πιϲτιν παραϲχων παϲιν αναϲτηϲαϲ αυτον εκ νεκρων ·

ακουϲαντεϲ δε αναϲταϲιν νεκρων οι μεν εχλευαζον οι δε ειπαν ακουϲομεθα ϲου περι τουτου και παλιν

ουτωϲ ο παυλοϲ εξηλθεν εκ μεϲου αυτων

τινεϲ δε ανδρεϲ κολληθεντεϲ αυτω επιϲτευϲαν εν οιϲ και διονυϲιοϲ ο αρεοπαγιτηϲ και γυνη ονοματι δαμαριϲ και ετεροι ϲυν αυτοιϲ · […]

μετα ταυτα χωριϲθειϲ εκ των αθηνων ηλθεν ειϲ κορινθον

και ευρων τινα ϊουδαιον ονοματι ακυλαν ποντικον τω γενι προϲφατωϲ εληλυθοτα απο τηϲ ιταλιαϲ και πριϲκιλλαν γυναικα αυτου δια το τεχεναι κλαυδιον χωριζεϲθαι πανταϲ τουϲ ϊουδαιουϲ απο τηϲ ρωμηϲ προϲηλθεν αυτοιϲ

και δια το ομοτεχνον ειναι εμενεν παρ αυτοιϲ και ηργαζοντο ηϲαν γαρ ϲκηνοποιοι τη τεχνη

διελεγετο δε εν τη ϲυναγωγη κατα παν ϲαββατον επιθεν τε ιουδαιουϲ και ελληναϲ

ωϲ δε κατηλθον απο τηϲ μακαιδονιαϲ ο τε ϲιλαϲ και ο τιμοθεοϲ ϲυνειχετο τω λογω ο παυλοϲ διαμαρτυρομενοϲ τοιϲ ϊουδαιοιϲ ειναι τον χν ιν

αντιταϲϲομενων δε αυτων και βλαϲφημουντων εκτιναξαμενοϲ τα ϊματια ειπεν προϲ αυτουϲ · το αιμα ϋμων επι την κεφαλην ϋμων · καθαροϲ εγω απο του νυν ειϲ τα εθνη πορευϲομαι ·

και μεταβαϲ εκειθεν ειϲηλθεν ειϲ οικιαν τινοϲ ονοματι τιτου ϊουϲτου ϲεβομενου τον θν ου η οικια ην ϲυνομορουϲα τη ϲυναγωγη ·

κριϲποϲ δε ο αρχιϲυναγωγοϲ επιϲτευϲεν τω κω ϲυν ολω τω οικω αυτου και πολλοι των κορινθιων ακουοντεϲ επιϲτευον και εβαπτιζοντο ·

ειπεν δε ο κϲ ‾‾ εν νυκτι δι οραματοϲ τω παυλω μη φοβου αλλα λαλει και μη ϲιωπηϲηϲ

αλλα διοτι εγω ειμι μετα ϲου και ουδιϲ επιθηϲεται ϲοι του κακωϲε ϲε διοτι λαοϲ εϲτι μοι πολυϲ εν τη πολι ταυτη

εκαθιϲεν δε ενιαυτον κ ενα και μηναϲ εξ διδαϲκων εν αυτοιϲ τον λογον του θυ

γαλλιωνοϲ δε ανθυπατου οντοϲ τηϲ αχαϊαϲ κατεπεϲτηϲαν ομοθυμαδον οι ϊουδαιοι τω παυλω και ηγαγον αυτον παρα το βημα

λεγοντεϲ οτι παρα τον νομον αναπειθει ουτοϲ τουϲ ανουϲ ϲεβεϲθαι τον θν

μελλοντοϲ δε του παυλου ανοιγιν το ϲτομα ειπεν ο γαλλιων προϲ τουϲ ϊουδαιουϲ ει μεν ην αδικημα τι η ραδιουργημα πονηρον ω ϊουδαιοι κατα λογον αν ανεϲχομην υμων

ει δε ζητηματα εϲτιν περι λογου και ονοματων και νομου του καθ υμαϲ οψεϲθε αυτοι κριτηϲ εγω τουτων ου βουλομαι ειναι

και απηλαϲεν αυτουϲ απο του βηματοϲ ·

επιλαβομενοι δε παντεϲ ϲωϲθενην τον αρχιϲυναγωγον ετυπτον εμπροϲθεν του βηματοϲ και ουδεν τουτων τω γαλλιωνι εμελλεν

ο δε παυλοϲ εφη ετι προϲμιναϲ ημεραϲ ϊκαναϲ τοιϲ αδελφοιϲ αποταξαμενοϲ εξεπλει ειϲ την ϲυριαν και ϲυν αυτω πριϲκιλλα και ακυλαϲ κειραμενοϲ εν κενχραιαιϲ την κεφαλην ειχεν γαρ ευχην

κατηντηϲαν δε ειϲ εφεϲον κακεινουϲ κατελιπεν εκει αυτοϲ δε ειϲελθων ειϲ την ϲυναγωγην διελεξατο τοιϲ ϊουδαιοιϲ

ερωτωντων δε αυτων επι πλειονα χρονον μειναι ουκ επενευϲεν

αλλα αποταξαμενοϲ και ειπων παλιν ανακαμψω προϲ ϋμαϲ του θυ θελοντοϲ ˙ ανηχθη δε απο τηϲ εφεϲου

και κατελθων ειϲ καιϲαριαν αναβαϲ και αϲπαϲαμενοϲ την εκκληϲιαν κατεβη ειϲ αντιοχειαν

και ποιηϲαϲ χρονον τινα εξηλθεν διερχομενοϲ και καθεξηϲ την γαλατικην χωραν και φρυγιαν ϲτηριζων πανταϲ τουϲ μαθηταϲ

ϊουδαιοϲ δε τιϲ απελληϲ ονοματι αλεξανδρευϲ τω γενει ανηρ λογιοϲ κατηντηϲεν ειϲ εφεϲον δυνατοϲ ων εν ταιϲ γραφαιϲ

ουτοϲ ην κατηχημενοϲ την οδον του κυ και ζεων τω πνι ω ελαλει και εδιδαϲκεν ακριβωϲ τα περι του ιυ επιϲταμενοϲ μονον το βαπτιϲμα ϊωαννου

ουτοϲ τε ηρξατο παρηϲιαζεϲθαι εν τη ϲυναγωγη · ακουϲαντεϲ δε αυτου πριϲκιλλα και ακυλα προϲελαβοντο αυτον και ακριβεϲτερον αυτω εξεθεντο την οδον του θυ

βουλομενου δε αυτου διελθειν ειϲ την αχαϊαν προτρεψαμενοι οι αδελφοι εγραψαν τοιϲ μαθηταιϲ αποδεξαϲθαι αυτον οϲ παραγενομενοϲ ϲυνεβαλετο πολυ τοιϲ πεπιϲτευκοϲιν δια τηϲ χαριτοϲ

ευτονωϲ γαρ τοιϲ ιουδαιοιϲ διακατηλεγχετο δημοϲια επιδικνυϲ δια των γραφων ειναι τον χν ιν

εγενετο δε εν τω τον απελλην ειναι εν κορινθω παυλον διελθοντα τα ανωτερικα μερη κατελθιν ειϲ εφεϲον και ευριν τιναϲ μαθηταϲ

ειπεν τε προϲ αυτουϲ ει πνα αγιον ελαβετε πιϲτευϲαντεϲ οι δε προϲ αυτον αλλ ουδ ει πνα αγιον εϲτιν ηκουϲαμεν

ο δε ειπεν ειϲ τι ουν εβαπτιϲθητε οι δε ειπαν ειϲ το ϊωαννου βαπτιϲμα

ειπεν δε παυλοϲ ιωαννηϲ εβαπτιϲεν βαπτιϲμα μετανοιαϲ τω λαω λεγων ειϲ τον ερχομενον μετ αυτον ϊνα πιϲτευϲωϲιν τουτ εϲτιν ειϲ τον ιν

ακουϲαντεϲ δε εβαπτιϲθηϲαν ειϲ το ονομα του κυ ιυ

και επιθεντοϲ αυτοιϲ του παυλου χιραϲ ηλθε το πνα το αγιον επ αυτουϲ ελαλουν τε γλωϲϲαιϲ και επροφητευον

ηϲαν δε οι παντεϲ ανδρεϲ ωϲει δωδεκα

ειϲελθων δε ειϲ την ϲυναγωγην επαρρηϲιαζετο επι μηναϲ τριϲ διαλεγομενοϲ και πιθων τα περι τηϲ βαϲιλειαϲ του θυ

ωϲ δε τινεϲ εϲκληρυνοντο και ηπιθουν κακολογουντεϲ την οδον ενωπιον του πληθουϲ αποϲταϲ απ αυτων αφωριϲεν τουϲ μαθηταϲ καθ ημεραν διαλεγομενοϲ τη ϲχολη τυραννου

τουτο δε εγενετο επι ετη δυο ωϲτε πανταϲ τουϲ κατοικουνταϲ την αϲιαν ακουϲαι τον λογον του κυ ϊουδαιουϲ τε και ελληναϲ

δυναμιϲ τε ου ταϲ τυχουϲαϲ ο θϲ εποιει δια των χιρων παυλου

ωϲτε και επι τουϲ αϲθενουνταϲ αποφερεϲθαι απο του χρωτοϲ αυτου ϲουδαρια η ϲιμικινθια και απαλλαϲϲεϲθαι απ αυτων ταϲ νοϲουϲ τα τε πνατα τα πονηρα εκπορευεϲθαι

επεχιρηϲαν δε τινεϲ και των περιερχομενων ϊουδαιων εξορκιϲτων ονομαζειν επι τουϲ εχονταϲ τα πνατα τα πονηρα το ονομα του κυ ιυ λεγοντεϲ ορκιζω ϋμαϲ τον κν ιν ον παυλοϲ κηρυϲϲει ·

ηϲαν δε τινεϲ ϲκευα ϊουδαιου αρχιερεωϲ επτα υϊοι τουτο ποιουντεϲ ·

αποκριθεν δε το πνα το […]ον ειπεν αυτοιϲ τον ιν γινωϲκω και τον παυλον επιϲταμαι ϋμειϲ δε τινεϲ εϲτε

και εφαλομενοϲ ο ανθρωποϲ επ αυτουϲ εν ω ην το πνα το πονηρον και κατακυριευϲαϲ αμφοτερων ενιϲχυϲεν κατ αυτων ωϲτε γυμνουϲ και τετραυματιϲμενουϲ εκφυγειν εκ του οικου εκεινου ·

τουτο δε εγενετο γνωϲτον παϲιν ϊουδαιοιϲ τε και ελληϲιν τοιϲ κατοικουϲιν την εφεϲον και επεπεϲεν ο φοβοϲ επι πανταϲ αυτουϲ και εμεγαλυνετο το ονομα του κυ ιυ

πολλοι τε των πεπιϲτευκοτων ηρχοντο εξομολογουμενοι και αναγγελλοντεϲ ταϲ πραξειϲ αυτων

ϊκανοι δε των τα περιεργα πραξαντων ϲυνενεγκαντεϲ ταϲ βιβλουϲ κατεκεον ενωπιον παντων και ϲυνεψηφιϲαν ταϲ τιμαϲ αυτων και ευρον αργυριου μυριαδαϲ πεντε

ουτωϲ κατα κρατοϲ του κυ ο λογοϲ ηυξανεν και […]ϲεν · […]

ωϲ δε επληρωθη ταυτα εθετο ο παυλοϲ εν τω πνι διελθων την μακαιδονιαν και αχαιαν πορευεϲθαι ειϲ ϊεροϲολυμα ειπων οτι μετα το γενεϲθαι με εκει δει με και ρωμην ϊδειν

αποϲτιλαϲ δε ειϲ μακαιδονιαν δυο των διακονουντων αυτω ειπ τιμοθεον και εραϲτον αυτοϲ επεϲχεν χρονον ειϲ την αϲιαν

εγενετο δε κατα τον καιρον εκινον ταραχοϲ ουχ ολιγοϲ περι τηϲ οδου · ‾̷‾

δημητριοϲ γαρ τιϲ ονοματι αργυροκοποϲ ποιων ναον αργυρουν αρτεμιδοϲ παρειχετο τοιϲ τεχνιταιϲ ουχ ολιγην εργαϲιαν

ουϲ ϲυναθροιϲαϲ και τουϲ περι τα τοιαυταϲ εργαταϲ ειπεν ανδρεϲ επιϲταϲθαι οτι εκ ταυτηϲ τηϲ εργαϲιαϲ η ευπορια ημιν εϲτιν

και θεωρειτε και ακουετε οτι ου μονον εφεϲου αλλα ϲχεδον παϲηϲ τηϲ αϲιαϲ ο παυλοϲ ουτοϲ μετεϲτηϲεν ϊκανον οχλον λεγων οτι ουκ ειϲιν θεοι δια χειρων γινομενοι

ου μονον δε τουτο κινδυνευϲι ημιν το μεροϲ ειϲ απελεγμον ελθειν και το τηϲ μεγαληϲ θεαϲ αρτεμιδοϲ ϊερον ειϲ ουθεν λογιϲθηναι μελλειν τε και καθαιρειϲθαι τηϲ μεγαλιοτητοϲ αυτηϲ ην ολη η αϲια και η οικουμενη ϲεβεται ·

ακουϲαντεϲ δε και γενομενοι πληριϲ θυμου εκραζον λεγοντεϲ μεγαλη η αρτεμιϲ εφεϲιων

και επληϲθη η πολιϲ τηϲ ϲυγχυϲεωϲ ωρμηϲαν τε ομοθυμαδον ειϲ το θεατρον ϲυναρπαϲαντεϲ γαϊον και αριϲταρχον μακαιδοναϲ ϲυνεκδημουϲ παυλου

παυλου δε βουλομενου ειϲελθιν ειϲ τον δημον ουκ ιων αυτον οι μαθηται

τινεϲ δε και των αϲιαρχων οντεϲ αυτω φιλοι πεμψαντεϲ προϲ αυτον πα+ρεκαλουν μη δουναι αυτον ειϲ το θεατρον

αλλοι μεν ουν αλλο τι εκραζον ην γαρ η εκκληϲια ϲυνκεχυμενη και οι πλειουϲ ουκ ηδειϲαν τινοϲ ενεκα ϲυνεληλυθιϲαν

εκ δε του οχλου ϲυνεβιβαϲαν αλεξανδρον προβαλοντων αυτον των ϊουδαιων ο δ ουν αλεξανδροϲ καταϲιϲαϲ την χειρα η[…]εν απολογειϲθαι τω δημω

επιγνοντεϲ δε οτι ϊουδαιοϲ εϲτιν φωνη εγενετο μια εκ παντων ωϲ επι ωραϲ δυο κραζοντεϲ μεγαλη η αρτεμιϲ εφεϲιων ·

καταϲτιλαϲ δε ο γραμματευϲ τον οχλον φηϲιν ανδρεϲ αδελφοι τιϲ γαρ εϲτιν ανθρωπων οϲ ου γινωϲκι την εφεϲιων πολιν νεωκορον ουϲαν και τηϲ μεγαληϲ αρτεμιδοϲ και του διοπετουϲ ·

αναντιρρητων ουν οντων δεον εϲτιν ϋμαϲ κατεϲταλμενουϲ ϋπαρχιν και μηδεν προπετεϲ πραϲϲιν ·

ηγαγετε γαρ τουϲ ανδραϲ τουτουϲ ουτε ϊεροϲυλουϲ ουτε βλαϲφημουνταϲ την θεον ημων

ει μεν ουν δημητριοϲ και οι ϲυν αυτω τεχνιται εχουϲιν προϲ τινα λογον αγοραιοι αγονται και ανθυπατοι ειϲιν εγκαλειτωϲαν αλληλοιϲ ·

ει δε τι περι ετερων επιζητειται εν τη εννομω εκκληϲια επιλυθηϲεται ·

και γαρ κινδυνευομεν εγκαλιϲθαι ϲταϲεωϲ περι τηϲ ϲημερον μηδενοϲ αιτιου ϋπαρχοντοϲ περι ου ου δυνηϲομεθα αποδουναι λογον περι τηϲ ϲυϲτροφηϲ ταυτηϲ και ταυτα ειπων απελυϲε την εκκληϲιαν