Catena In Epistulam II Ad Thessalonicenses

First Thousand Years of Greek · First Thousand Years of Greek · 375 sections

19.1
ἣ Ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ] ἐπειδὴ καὶ οἱ ἱερεῖς ἄγγελοι καλοῦνται, διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν “ ἐξ οὐρανοῦ.’’
19.2
Ρ. 7 20 B. εἰ γὰρ ἐβουλόμην. mox ἃν εἰχόμην.
19.3
721 C. ἣ προέκοπτον ἐν τ. πορθ. D. προέκοπτον μέν.
19.4
Ib. διὰ κενοδοξίαν—πῶς ἄρτι νῦν—ὑπὸ Χρ. παρελ.
19.5
722 Α. μητρὸς αὐτοῦ, om. αὐτ’.
19.6
725 C. ἀσφαλῶς λαλεῖ.—πῶς ἃν ἔμαθον.—ἀδελφὸν αὐτὸν τοῦ Κυρ. καλεῖ. D. καὶ γὰρ καὶ ἐκινδ.
19.7
724 B. ἐπῄνουν με ἣ ἐδόξαζον.
19.8
725 B. περιτομὴν κωλύοι. D. ἀποκαλ. φησὶν τοῦ Χρ.
19.9
726 Α. τουτέστιν ἀκρόβυστος ὁ Τῖτος.
19.10
727 B. ἐπὶ λοίμη. C. τίς δὲ αὐτοῦ ἡ ἀληθ.
19.11
728 Α. ἀπὸ δὲ τῶν δοκ. — οἷον εἴτε εὐαρ. — ἐρυθριάσῃ. B. ἄνω παραγέγραπται, ἐν τῷ πεντηκοστῷ ὀγδόῳ ἀριθμῷ.—κατὰ τοῦτο δέ μοι φησίν.—ἣ ἀφείλαντο.
19.12
729 D. ἑαυτοῖς ἐποιήσαντο.
19.13
730 D. τὸν διδάσκαλον αὐτῶν.
19.14
731 B. τῶν ἐκ περιτομψ πιστῶν. Schol. quod inc. ὡς εἴγε τὸ ἀληθὲς Œcumenio tribuit Cod.—C. ἐναγαγόντος.
19.15
732 Α. οἶδας δέ τι παρ. Hoc Schol. teste Cod. est. B. δεδοικὼς αὐτοὺς, om. αὐτ.—ἀλλ᾿ ἵνα μὴ σκανδ.—ἵνα μὴ ἡ οἶκον. D. ταύτῃ καὶ τὸ οὐκ ὀρθ.
19.16
733 Α. μονονότι οὐ φανερῶς. τοῦτο γὰρ παρασκευάζει. B. ἵνα δείξῃ.—ἀντὶ τοῦ ἄνωθεν τοῦτο καὶ ἐκ προγόνων ὄντες.
19.17
734 Α. πῶς εἰς ἄτοπον ἀπαγωγήν. D. τοῦ εὐαγγελίου.
19.18
735 Α. φυλάξω τὸν νομ.
19.19
736 B. ἀποδείξας. ἀλλὰ παρὰ Χριστοῦ δεδ. — σύγκρισιν— ποιούμενος διδάσκει.
19.20
737 Α. Θεοδωρήτου. πνεῦμα τὴν χάριν ἐκάλεσεν. B. ἐστιν ἐργαζ. δὺν. ποιεῖ ; ἢ διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν ; εὔδη- λον ὅτι διὰ ταύτην.
19.21
καθὼς Ἀβραὰμ ἐπίστευσεν τῷ Θεῷ] μάλιστα μὲν, φησὶν ἐξ ὧν ἐπετελέσατε σημείων. D. καὶ ταύτῃ μάλιστα om. μάλ’.
19.22
739 Α. ἡ δικαιοῦσα. — Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν] οὐκ ἐκ τῶν ἐντολῶν ἐξηγόρασεν ἡμᾶς, οὐδὲ ἐκ τῶν δικαιωμάτων· ἀλλ’ ἐκ τοῦ νόμου ἐξηγόρασεν ἡμᾶς· ἵνα ἡμᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπὸ τοῦ νόμου, καὶ μὴ ὦμεν ὑποκείμενοι περιτομῇ καὶ σαββάτοις καὶ τοῖς ἄλλοις ἃ οὐκ ἔστιν ἐντολὴ ἀλλὰ νόμος.
19.23
740 D. νῦν καὶ ἀπὸ ’ν. — ἀνοήτους ἄνω καλ’. — ὅρα τί θέλεται διὰ τοῦ ὑποδ. τῆς διαθ. κατασκ.
19.24
ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια] ΙΩΛ́ΝΝΩΥ. ὅπως ἀριθμοῦνται οἱ χρόνοι ἀρχόμενοι ἀπὸ οἐ ἔτους Ἀβραὰμ ἕως ρ΄ ἔτη κε . τοῦ Ἰσαὰκ ἔτη ξ . τοῦ Ἰακὼβ ἔτη γα . τοῦ Ιωσὼφ ἔτη ρι . τῆς ἐν Αἰγύπτῳ παροικίας ἔτη ρμδ . ὅμου ἔτη υλ.
19.25
742 B. ὅτι καὶ πρώην τὸν νόμον. C. ἀλλ’ ἑνὶ μόνῳ ἐμεσ. — οἷος ὁ Μώσης. D. τῇ πρὸς ἑκάτερα.
19.26
744 B. προεκάθηρεν. B. τὸ ἐνευλογτͅθήσονται.
19.27
745 B. ΟI’ΚΩΥMΕΝ1́οΥ. Ἐδήλωσεν ὅτι ἄνωθεν· προοδοποιῶν δηλαδὴ om. δῆλ’. C. τῇ ἀφέσει προσδραμεῖν. — καὶ τὰ ὑπ’ ἐκείνου.
19.28
746 C. τὸ ἓν εἶναι ἔχομεν.
19.29
747 B. ἐγκρατὴς εἶναι—διὰ τὸ εἶναι πάλιν νήπιοι. C. ὑπο- τεταγμενα
19.30
738 Α. Οἰκουμενίου. Ἐν τάξει τῶν ἐπιτρόπων καὶ μῶν· — οὐκ οὑν ὡς οἴμαι·
19.31
749 Α. ἀπελάβομεν. D. τὸν Θεὸν εὕρατε.
19.32
Ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα] Ὅρα ὅτι κοινὸν Πατρὸς καὶ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα.
19.33
Ὥστε οὐκέτι ει’͂ δοῦλος] οὕτω γὰρ ὑπὸ νόμον ἐγένετο ὅτι καὶ περιετμήθη ἵνα φησὶ τοὺς ὑπὸ νόμον ὄντας καὶ τὴν κατάραν αὐτοῦ ἐξαγοράσῃ τῷ τε σταυρῷ καὶ τὸ ὅλως ὑπὸ νόμον γενέσθαι.
19.34
750 Α. ἀλλ’ αὐτὸς ὑμᾶς ἐν πλάνῃ. B. καὶ ἄστρον λαμπρότερον; C. γεγένηται κόπος.
19.35
751 B. ἐπεδείξασθε, διεπτύσατέ μου.
19.36
οὐδὲ ἐξεπτύσατε] οὐ διεπτύσατε φησὶν, ὁρῶντές με τοιαῦτα πάσχοντα·
19.37
τίς οὖν ἢν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν ;] τὸ τίς ἀντὶ τοῦ ποῦ τέθεικεν. ποῦ οὐν τὰ ζηλωτὰ τῆς πίστεως κατορθώματα.
19.38
752 B. ὥστε ἐκβάλαι. D. γεννήσεως ἐνδεᾶ.
19.39
Οἰκουμενίου. Οὐκ ἐπ’ ἀγαθῷ in marg.
19.40
753 C. Θεοδωρίτου. τῶν μὲν τὴν ἐκτροπήν. haec in marg.
19.41
Γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν] Ὡραῖόν τι κατασκευάζει· εἰ βούλεσθε, φησὶ, τοῦ νόμου ἔχεσθαι, ἀπόστητε ἀπό τε τοῦ νόμου, οὕτως γὰρ αὐτῷ πεισθήσεσθε· τοῦτο ὁ νόμος φησὶν αὐτός.—ὅρα δὲ αὐτοῦ τὴν
19.42
754 C. ὁ δὲ σαάκ. D. τοῦτο γάρ ἐστιν ἀλληγορία. ἀντὶ του καὶ ἑτέρως νοουμ.
19.43
755 B. τοῦ νόμου τίκτειν. C. ἅπτεται, γειτνιᾷ.
19.44
756. τὴν ἐποψίαν τοῦ Θεοῦ.
19.45
758 D. οἱ τοιοῦτοι ἐπιτιθέασιν—ἀνάγκην ἔχει.
19.46
759 Α. ἐκ χάριτος μὲν σώζεσθαι. ἡγήσασθαι τὴν πρὸ τῆς πίστ’.
19.47
760 C. Θεολορίυου. εἴθε καὶ τέλεον hoc Sch. in marg.
19.48
761 Α. καὶ ταῖς σαρκικαῖς ἔπιθ’. καὶ τρέψητέ φησιν, εἰς τὸ δοῦναι τουτέστιν χώραν ταῖς τῆς σαρκὸς ἐπιθυμίαις.—ἐλαφρότερόν τε. B. πληροῦτε τὸν νόμον.
19.49
Ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος] Ἰωάννου. Οἰδεν σάρκα καλεῖν οὐ τὴν τοῦ σώματος φύσιν ἀλλὰ τὴν πονηρὰν προαίρεσιν· ὡς ὅταν λέγῃ “ ὑμεῖς οὐκ ἔστε ἐν σαρκὶ ἀλλ’ ἐν πνεύματι· καὶ πάλιν “ οἵδε ἐν σαρκὶ ὄντες Θεῷ ἀρέσαι “ οὐ δύνανται.’’ σάρκα ἐνταῦθα τὸν λογισμὸν τὸν γεώδη καλῶν τὸν ῥάθυμον καὶ ἠμελημένον. τοῦτο δὲ οὐ σώματος κατηγορία, ἀλλὰ ῥαθύμου ψυχῆς ἔγκλημα. ὄργανον γάρ ἐστιν ἡ σάρξ. εἰ δὲ ἀπὸ τῆς προσηγορίας διαβάλλειν ἐπιχειρεῖς, ὄρα σοι καὶ τῆς ψυχῆς κατηγορεῖν. καὶ γὰρ ψυχικὸς ἄνθρωπος λέγεται ὁ τῆς ἀληθείας ἐστερημένος. οὕτως ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός. ταῦτα δὲ ἀντίκειται περὶ δύο λογισμῶν· οὗτοι γὰρ ἀλλήλοις ἀντίκεινται, ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία· οὐ ψύχη καὶ σῶμα.
19.50
762 D. πνεῦμα δὲ καλεῖ.—ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες.
19.51
οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν] Κυρίλλου. Νοητῷ θανατῷ δηλονότι παραδεδώκασι διὰ τὸ μὴ ἀνέχεσθαι κατὰ σάρκα
19.52
764 D. κατὰ τοῦτο γίνεται πλήρωσις—ἥτις ἐστι πληρωτικὴ του νόμου.
19.53
765 C κἂν ἀξιάγαστον εὕρῃς.
19.54
766 D. Οἰκουμενίου. Ἐπὶ μὲν τῶν αἰσθητῶν σπερμάτων.
19.55
767 Α. τῆς ἀγαθῆς ἐργασίας. D. καὶ περιτετμη- περιτετμημενους.
19.56
768 B. οὐ χαλεπόν τι ἀπηύξ. D. ὁ ὁρῶν Θεόν.—ἢ ἀφαιρεῖν.
19.57
ΕΡ. AD ΕΡΗΕS.
19.58
Ed. Vol. II. p. I. B. τὸ “ διὰ’’ ἐνταῦθα ἐπὶ Πατρὸς εἴρηται.
19.59
Ρ. 2 Α. ὅτι κοσμ. ἀνθρ. καὶ πιστοὺς ἁγίους προσαγ.
19.60
4 Α. εὔλογ’. ἡμᾶς Θεὸς καὶ Πατήρ. θ. καὶ Π. om. Cod. B. ἐξείλετο ἡμᾶς φ.
19.61
5 Α. ἐπιθυμήσει γάρ φησιν.
19.62
6 B. ἀνακεφαλαιώσασθαι] Οἰκουμενίου. τὴν σύντομον τῶν πραγμάτων μεταβολὴν ἀνακεφαλαίωσιν καλεῖ. διὰ γὰρ τῆς κατὰ τὸν δεσπότην Χριστὸν οἰκονομίας, καὶ τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις ἀνίσταται καὶ τὴν ἀφθαρσίαν ἐνδύεται, καὶ ἡ ὁρωμένη κτίσις τῆς φθορᾶς ἐλευθερουμένη, τεύξεται τῆς ἀφθαρσίας, καὶ τῶν ἀοράτων οἱ δῆμοι ἐν εὐφροσύνῃ διατελέσουσιν, ἐπειδὴ ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός. hæc in marg.
19.63
ἐν αὐτῷ] πάλιν τὸ ἐν αὐτῶ, τουτέστιν δι’ αὐτοῦ.
19.64
7 Α. μάλιστα δεδόξασται ὁ Θ.
19.65
οὐ παύομαι εὐχαριστῶν] τοῦτο δὲ ἐποίει οὐ μόνον πρὸς αὐτοὺς ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς.
19.66
9 C. καλεῖ καὶ υἱὸν δημιουρ.
19.67
11 D. μετὰ σάρκωσιν.
19.68
12 Α. τῇ δυνάμει.
19.69
13 Α. καθεὶς ἡμῶν.
19.70
14 B. Οἰκουμενίου. Σαφῶς ἡμᾶς ἐδίδαξεν. hæc in C. ἐν ἀερίοις διατρίβειν. D. In marg. Οἰκουμενίου. Ἰωάννου. Κυρίλλου. καὶ ἄρχων μέν φησιν.
19.71
15 Α. παρεδεχόμεθα. B. Οἰκουμενίου. Ὡσεὶ εἶπεν, καὶ σωματικῶς.
19.72
17 Α. οὐκ ἐπειδὴ ἐβούλετο.
19.73
18 D. τοῦτο οὖν ἦν φ.
19.74
20 Α. ἀλλ’ ἐκείνους καὶ ἡμᾶς ζεύξας εἰς τὴν ἑαυτοῦ πίστιν ἦγ’. C. ἣ τῇ πίστει ἧς αὐτὸς εἶπεν.
19.75
21 D. καὶ πάροικοι τῶν ἁγίων.
19.76
23 C. καὶ τὸ πηρῶσαι. D. ἣ δι’ ὀλίγου.
19.77
26 B. Γενναδίου. Οὐδὲ γὰρ αἱ ἀόρατοι δυνάμεις ἤνεσαν τὸ μυστήριον. Hoc Schol. in marg.
19.78
—λαος αὐτοῦ Ἰακὼβ. D. οὕτως ὁ Νύσης εἰς τὰ ἄσματα τῶν ἀσμάτων.
19.79
27 C. οὕτως ὑμᾶς ἠγάπ.
19.80
28 C. ὅσδε ἐκ τοῦδε.
19.81
31 B. παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα, ἡμῖν εἴη· διὰ τὴν σάρκα νοῶν.
19.82
32 Α. τὴν ἅλ’. τὴν Π. ὡς δι’ αὐτῆς δὺς. D. καὶ πάντα σύνεχον·
19.83
33 D. π. κληρονομίαν ἐπηγγείλατο.
19.84
34 Α. πόθεν ὁ δεῖνα μὲν μ. ὁ δεῖνα δὲ ἐλ.—μάλιστα ἐνῆγε— εἰ δωρεά ἐστι τὸ π. B. αὐτὸς ἐμμετρήσας. D. ἀντιδέδωκε τ. χάριν.—ἀκριβέστερον αἱ εὖθ’.
19.85
35 C. Οἰκουμενίου. Καὶ γὰρ καὶ γυμνῇ πάλαι τ. θεοτ.
19.86
36 B. τὸ φορτίον· τίς οὖν φθονήσειεν τῷ μεῖζον ἔχοντι φορτίον; ταῦτα δέ φ.—ποῦ οὖν Χρ. φθ. τῶν ἁγίων ἣ τῶν πιστῶν;
19.87
37 Α. δείκνυσι πάλαι τοῦτο πάθ’. αὐτ’.
19.88
38 Α. Οἰκουμενίου. Ὅρα τί κἀγὼ ἐνόμισα· οὔτε γὰρ ἐνόησα τὸ τοῦ μακαρίου Ἰωάννου ἔξει νοῆσαι.
19.89
39 B. καλῶς δὲ προστέθεικε ἐν ἀγάπῃ.
19.90
ἀπηλγηκότες] ἀπελπίσαντες in marg.
19.91
40 D. πρὸς εὕρεσιν τοῦ καλοῦ, εἰς τὸν παράνομον βίον ἐξωκείλαντες κ.
19.92
41 D. τὴν φύσιν ἐκάλεσεν.
19.93
παλαιὸν ἄνθρωπον] Ἰωάννησ τὰς ἀθεμίτους πράξεις. Hoc in marg.
19.94
42 Α. ἀποξεούσης.
19.95
43 Α. ὡς λέγοι τις.
19.96
44 B. Οἰκουμενίου. Ὥσπερ γὰρ δήλους ποιῶν ἡμᾶς.
19.97
46 C. εἶναι σπουδαίους. D. ὑφέστηκεν ὁ δ.
19.98
47 B. βίον· νῦν δὲ διὰ τοῦ Χριστοῦ φῶς γεγόνατε· φῶς λέγων τὸν ἐν ἀρετῇ καὶ ἐπιγνώσει Θεοῦ βίον. μὴ τοίνυν.
19.99
49 Α. ἐν ἁμαρτίαις ἄνθρωπον. B. καὶ πρὸ τῶν ὕμ’. D. ἄλλως αὐτῷ ἐπιλάμψῃ ὁ Χρ.
19.100
50 B. πλὴν τῶν διὰ τὸ κὴρ.

First Thousand Years of Greek. CTS URN tlg4102.tlg024.1st1K-grc1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.