Christus patiens [Dub.] (fort. auctore Constantino Manasse)
- 1.70
πόνους φυγοῦσα πῶς ὀδυνῶμαι κέαρ;
- 1.71
Ἀνηλάλαξα πῶς πάλαι χαρᾶς ὕπο,
- 1.72
ὅτ’ ἦλθεν εὐάγγελος ἀγγέλων τόκον,
- 1.73
φράζων ἄλυξιν δυσμενῶν βροτῶν γένει
- 1.74
καὶ γηθόσυνον χάρμα μοι φέρων μέγα;
- 1.75
λόγοις δὲ τοῦδ’ εὔπλαγκτος οὐκ ἐφαινόμην
- 1.76
πεισθεῖσα τῷ φέροντι θέσκελον φάτιν
- 1.77
οὐχὶ σφάγιον μηνύουσαν μ’ ἐκτεκεῖν,
- 1.78
ἀλλ’ ὡς ἄνακτα γῆς τε καὶ παντὸς πόλου.
- 1.79
Ὅμως δ’ ἔθυον καὶ γυναικείῳ νόμῳ
- 1.80
ψυχῆς ἔπεμπον ἀλαλαγμὸν ἐκ μέσης,
- 1.81
λάσκουσ’, ἀνευφημοῦσα τὴν ἀγγελίαν,
- 1.82
θυηφάγον φέρουσά τ’ εὐώδη φλόγα,
- 1.83
οἵαν θύειν φράζουσιν οἱ θεοπρόποι,
- 1.84
ζῆλον ζάπυρον, πνεῦμα συντετριμμένον,
- 1.85
ἔρωτά τ’ ἀκάθεκτον, ἔνθερμον λίαν,
- 1.86
ἃ θυσίαν οἴδαμεν εὐφημουμένην.
- 1.87
Καὶ πῶς στροβεῖ μου σπλάγχνα νῦν δριμὺ βέλος;
- 1.88
κἀγὼ μὲν ἦν πρόθυμος ἔννυχος δραμεῖν
- 1.89
ἰδεῖν τε Παιδὸς ἣν κακωσύνην πάθοι,
- 1.90
αὗται δ’ ἔπεισάν μ’ ἡμέρας μίμνειν φάος.
- 1.91
Δέσποινα, νῦν πύκαζε σὸν δέμας τάχει.
- 1.92
Ἄνδρες τρέχουσιν ἐμφανεῖς ἔξω πύλης.
- 1.93
Τί δ’ ἐστί; μῶν τι δυσμενῶν ἀγγέλλεται
- 1.94
λόχος κρυφαῖος ἑστάναι κατ’ εὐφρόνην;
- 1.95
Ἔννυχος ὄχλος ἐν θορύβῳ συρρέει,
- 1.96
στρατὸν πολύν τε πᾶσαν ἀν’ ὄρφναν βλέπω
- 1.97
λαμπτῆρας εἰσφέροντα καὶ πολλὰ ξίφη.
- 1.98
Καὶ μὴν πρὸς ἡμᾶς νῦν τις ἐν σπουδῇ ποδὸς
- 1.99
στείχει, νέον τι πρᾶγμ’ ἔχων ἴσως φράσαι.
- 1.100
Ἴδω, τί λέξει καὶ τίν’ ἀγγελεῖ λόγον. —
- 1.101
Πότνια, πότνα, σεμνοτάτη παρθένε·
- 1.102
αἰ αἰ, αἰ αἰ·
- 1.103
Πολλὴ μὲν ἐν βροτοῖσι κοὐκ ἀνώνυμος
- 1.104
ἁγνὴ κέκλησαι, τῆσδε γῆς ὅσοι πέδον
- 1.105
ναίουσι, λαμπρὸν φῶς ὁρῶντες ἡλίου·
- 1.106
τανῦν δὲ τάλαιν’ ἡ πάλαι μακαρία.
- 1.107
Τί δ’ ἐστίν; ἦ πω τὶς μ’ ἀποκτεῖναι θέλει;
- 1.108
Οὒκ, ἀλλὰ Παῖς θνήσκει σὸς ὑπ’ ἀλαστόρων.
- 1.109
οἴμοι, τί λέξεις; ὥς μ’ ἀπώλεσας, γύναι.
- 1.110
Ὡς οὐκέτ’ ὄντος Υἱέος φρόντιζε δή.
- 1.111
Ὠ δεινὰ λέξασ’, οὐχὶ συγκλείσεις στόμα
- 1.112
καὶ πᾶν μεθήσεις ἀπρεπὲς ῥῆμ’ ἐκφέρειν;
- 1.113
Τὸν ὄντ’ ἀεὶ γὰρ μηκέτ’ εἶναι πῶς λέγεις;
- 1.114
Εὔφημος ἴσθι, κἄν τί σοι χρεία λέγειν,
- 1.115
λέγ’, ὡς προσήκει, μηδ’ ἀτιμάσῃς Θεὸν.
- 1.116
Γονὰς γὰρ ἀπὸ χρυσέας ἔβλαστε μοι·
- 1.117
καινὸν δὲ πίτνειν αἷμ’ ὑπ’ ἀνέρων Θεοῦ·
- 1.118
θανεῖν τὸν ἀθάνατον οὐκ ἔχει λόγον.
- 1.119
Ἔτικτον αὐτὸν, οἶδα δ’, ὡς ἐγεινάμην.
- 1.120
Ὠ τλῆμον, οὐκ οἶσθ’, οἷ κακῶν ἐλήλυθας,
- 1.121
καὶ τούσδε κινεῖς κἀναμοχλεύεις λόγους.
- 1.122
Ἠοῦς φανείσης Υἱέος γ’ ὄψει μόρον,
- 1.123
ὡς πάννυχον κρίνουσιν οἱ μιαιφόνοι.
- 1.124
Καίτοι δέδορκ’ ἐνθάδε τῶν Παιδὸς τινὰ
- 1.125
στείχονθ’ ὀπαδῶν, πνεῦμά τ’ ἠρεθισμένον,
- 1.126
σπουδῇ πρὸς ἡμᾶς τόνδ’ ἰθύνοντα δρόμον·
- 1.127
δείκνυσι δ’, ὥς τι καινὸν ἀγγείλῃ παρών.
- 1.128
Τί δήποτ’ ἄρα σημᾶναι νέον θέλει;
- 1.129
Ἴδω, τί λέξαι πνευστιῶν οὗτος θέλει.
- 1.130
Ὀττοτοτοί·
- 1.131
Καλλίστα, πότνα , σεμνοτάτη Μαρία,
- 1.132
αἲ αἲ αἲ αἲ
- 1.133
ἀπωλόμεσθ’ οὐ δυσμενῶν τάχ’ ὑπό του.
- 1.134
Τίνα θροεῖς αὐδάν; τίνα βοᾷς λόγον;
- 1.135
Ἄγ’ εἰπὲ, τίς φοβεῖ σε φήμ’ αὖθις νέα;
- 1.136
Ἔκλυες, ὤ· ἄιες, ὤ· ἤκουσας, ὃς
- 1.137
ὃς Παῖδα σὸν προὔδωκε τοῖς μιαιφόνοις;
- 1.138
Πρὸς τοῦ τόδ’ ἄλλο καινὸν ἀγγελεῖς κακόν;
- 1.139
Τίς ἐστι; μῶν τις τῶν φιλεῖν ἠλπισμένων;
- 1.140
Ἀργυροδέκτης, δύστροπος μύστης, λέγει,
- 1.141
ἀργυροφύλαξ, ἀργυροτρώκτης πλέον.
- 1.142
οἶμοι, τόδ’ οἷον ἄλλο πρὸς κακῷ κακὸν,
- 1.143
εἰ τοῖς φιλεῖν δοκοῦσι κατειργάσμεθα·
- 1.144
Ἠ που τετόλμηκ’ ἔργον ἄτολμον τάλας;
- 1.145
Τί δ’ ἐγκαλῶν προὔδωκε παντευεργέτην;
- 1.146
ἢ τίς λαβὴ δράματος ἦν τῷ μαινόλῃ;
- 1.147
Ἄκουε τοῦδ’, ὅς σοι τρανῶς πάντ’ ἀγγελεῖ.
- 1.148
Ἄκουε, τλῆμον, ἡ τὸ πρὶν πανολβία,
- 1.149
ἄκουσον, οὕς σοι δυστυχεῖς φέρω λόγους.
- 1.150
Αἲ αἱ· διοιχόμεσθα· δῆλος εἶ λόγῳ·
- 1.151
κακῶν γὰρ ἥκεις, ὡς ἔοικεν, ἄγγελος.
- 1.152
κακῶν μὲν, ἀληθῶν δ’ ὅμως· τί γὰρ φράσω;
- 1.153
Ἐπεὶ τὸ πάσχα καινὸν, ὡς ἔφη, φάγοι,
- 1.154
μύσταις ἄριστον παραθεὶς, δεῖπνον μέγα,
- 1.155
δείξας δ’ ἐν αἰνιγμοῖσι τὸν λογοπράτην,
- 1.156
ἔπειτα νίψας τῶν μαθητῶν τοὺς πόδας
- 1.157
ἔξεισιν, ὡς εἴθιστ᾿, ἐλαιῶν εἰς ὄρος,
- 1.158
εἰπών τε μύσταις πάνθ᾿, ἅπερ τανῦν πάθοι,
- 1.159
καταρτίσας πάντας τε μυσταγωγίαις
- 1.160
πολλοῖς ξὺν ἄλλοις καὶ τάδ’ εἶπε πρὸς Θεὸν·
- 1.161
Πάτερ, μέγιστον νῦν πάρασχέ μοι κλέος·
- 1.162
τὸ παρὰ σοὶ γὰρ μὴ λιπὼν ποτὲ κλέος
- 1.163
εἰς μεῖζον ἥξω, δυσμενῆ κτανὼν βροτῶν·
- 1.164
ἔθνη τε διδοῖς πάντ’ ἔχοντι πρὸς σέθεν·
- 1.165
λαβὼν δὲ πάντας, χὠς ἀριστεῖον σφέων
- 1.166
ὑπερκρεμασθεὶς, αὐγε σαῖν χεροῖν νέμω.
- 1.167
Κυδρούμενος δὲ τοῖς ἀριστεύμασί μου
- 1.168
κάλει φίλους εἰς δαῖτα. Μακάριος εἶ,
- 1.169
μακάριος τοιάδε διειργασμένος.“
← Previous · Next → — showing 101–200 of 2,643
First Thousand Years of Greek. CTS URN tlg2022.tlg003.1st1K-grc1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.