Christus patiens [Dub.] (fort. auctore Constantino Manasse)
- 1.170
Ὅδ᾿ αὗθις ἀφίησιν ὡς βροτῶν ὄπα
- 1.171
δηλῶν κλεϊσμὸν αἰθεροδρόμῳ βοῇ·
- 1.172
„Καὶ πρὶν κλείσας νῦν ελεΐσω σε πλέον.“
- 1.173
Ἐπεὶ δὲ μύσταις ταῦτ’ ἐνηχήθη ξένως,
- 1.174
ἥκει πρὸς αὐτοῖς ἐν τόπῳ τοῦ χειμάρου
- 1.175
πρὸς κῆπον, ᾗχι πολλάκις συνήγετο,
- 1.176
ὃν οὐδ’ ὁ πράτης ἀγνοῶν νύκτωρ μέσον
- 1.177
ἔφθασεν ὄχλον τῶν μιαιφόνων ἐγὼν,
- 1.178
ξιφηφοροῦντας καὶ φονῶντας ἐν θράσει·
- 1.179
ὃς δὲ προσιὼν ὡς φίλος Διδασκάλῳ
- 1.180
„Ῥαββὶ,“ προσειπὼν, „χαῖρ᾿,“ ἐφίλει δυστρόπως.
- 1.181
Φεῦ, φεῦ, τί χεῖρον τοῦδε τολμήσειε τις;
- 1.182
Τί γοῦν πρὸς αὐτὸν ἀντέφησε Παῖς ἐμός;
- 1.183
Οὐκ εἶπεν οὐδὲν πλήν· Ἑταῖρ’, ἐφ’ ᾧ πάρει;“
- 1.184
Ἄφαρ δ’ ἔβαλλον χεῖρας οἱ μιαιφόνοι·
- 1.185
ἄμμες δ’ ἀφέντες ἄλλος ἄλλῃ φεύγομεν.
- 1.186
Πέτρος δ’ ὁ κλεινὸς καὶ λόγοις ἀπείπατο,
- 1.187
μόνος δ’ ἐπιστήθιος εἵπετ’ ἀτρέμας.
- 1.188
Ἔδοξα δ’ αὐτὸς ὑπό του πεπυθέναι
- 1.189
σιγῇ λέγοντος ὡς πρὸς αὐτὸν ἠρέμα
- 1.190
τὸν δύστροπον πράτην γε τοῦ Διδασκάλου·
- 1.191
Τῆς ἀσεβείας· ὦ τάλ’, οὐ φοβῇ Θεὸν;
- 1.192
οὐ θεσμὸν αἰδῇ τῶν βροτῶν τῆς οὐσίας
- 1.193
Ἀδάμ τε τὸν σπείραντα γηγενῆ στάχυν
- 1.194
καὶ πατριάρχας ἐκλελεγμένου γένους;
- 1.195
Μύστης φανεὶς σὺ συμμαθητάς αἰσχύνεις
- 1.196
τὸν μυσταγωγὸν, φεῦ, προδοὺς ἀργυρίου,
- 1.197
προύδωκας αὐτὸν εἰς φόνον μιαιφόνοις.
- 1.198
Οὐκ εἶπεν; οὐ σῆς προὐνοήσατο φρενὸς
- 1.199
σκοπεῖν, ἐφ’ οἷσι νῦν ἑκὼν ἀλγύνεται;
- 1.200
Σὺ δ’ οὐκ ἀνέσχου· τοιγαροῦν γνοίης τάχει,
- 1.201
εὖ δ’ ἴσθι, πατρὸς δ’ εὐσεβὲς θάλπει γένος.
- 1.202
Εἰ μὴ γὰρ ὅρκοις Ἀβραὰμ ἐπεσχέθη,
- 1.203
οὐκ ἄν ποτ’ ἔσχε μὴ τάδ’ ὑπεξιέναι
- 1.204
κἀντεῦθεν ὑμῖν ἀποδοῦναι τὴν δίκην.
- 1.205
Δοκεῖς γὰρ αὐτὸν τάδ’ ὑποστῆναι πάθη,
- 1.206
εἰ μή τι κερδαίνοντα κἀντεῦθεν μέγα;
- 1.207
Νῦν δ’ ἐκ χθονὸς μὲν, ἔστ’ ἂν ἔρχηται πάλιν,
- 1.208
καινῶς ἄνεισι, σίγα δ’ ἕξεται κρίσιν
- 1.209
ἐρῶν καθ’ ὑμῶν Πατρὶ σὴν ἁμαρτίαν
- 1.210
λαοῦ τε τοῦδε μαινόλου τολμηρίαν,
- 1.211
ὡς καὶ προεῖπε Δαυΐδου γλώσσῃ πάλαι
- 1.212
οὐκ ἀγνοοῦντι καὶ πρὸ τῆς τολμηρίας,
- 1.213
πλήσει τε πᾶσαν γαῖαν εὐδόξων λόγων
- 1.214
ἔργων τε κλεινῶν, μυρίων, θαυμασίων,
- 1.215
ὄψεσθε δ’ ἐν Πατρός μολοῦντ’ αὖθις κλέει,
- 1.216
κρίσιν φέροντα ζῶσι καὶ τεθνηκόσι
- 1.217
καὶ πᾶσι παρέχοντα τὰ κατ’ ἀξίαν.
- 1.218
Πῶς γοῦν προσόψει σύ τε καὶ μιαιφόνοι,
- 1.219
ἢ ποίαν οὐκ ἐκτίσετ’ ἔνδικον τίσιν,.
- 1.220
Πλὴν καὶ πρὸ τοῦδε τίσετ’ ἔνδικον τίσιν,
- 1.221
εἰ μὴ χέρας νίψεσθε τὰς μιαιφόνους,
- 1.222
ἃς, ἢν θέλητε κἂν τανῦν ξυνιέναι,
- 1.223
αὐτὸς ῥυτοῖς νασμοῖσιν ἀπομόρξεται.
- 1.224
Ἢ σῆς γε τόλμης νῦν μάθῃς γεγευμένος,
- 1.225
σὺν σοὶ δὲ καὶ πᾶς τῶν ἀλαστόρων ὄχλος.
- 1.226
Νῦν δ’ εἰ μένειν δεῖ, μίμν’ ἐφ’ ἡμέραν μίαν,
- 1.227
εἰ μή τι πάθῃς, ὧν φόβος πολὺς κρατεῖ,
- 1.228
κἀγὼ προφήτης τῶν λόγων γενήσομαι.
- 1.229
Ἀλλ’ ἐκποδὼν ἄπιθι καὶ σαυτοῦ πέρι
- 1.230
φρόντιζε· ταὐτοῦ δ’ αὐτὸς εὖ γε θήσεται,
- 1.231
σὺ δ’, ὥσπερ εἰκὸς, κατθανῇ κακὸς κακῶς,
- 1.232
πρῶτα κρεμαστοῖς ἐν βρόχοις ἠρτημένος,
- 1.233
πήδημ’ ἐς ᾄδην κραιπνὸν ὁρμήσας τάχος,
- 1.234
λύπῃ παχνωθεὶς, ὡς προδοὺς ἀργυρίου,
- 1.235
καὶ νᾶμα πυρὸς παμφάγου σε δέξεται.
- 1.236
Οὐ γὰρ θέλεις νῦν ἐκφυγεῖν τιμωρίαν,
- 1.237
καὶ τῶνδε τεύξῃ, προὐνέπω δέ σοι τάδε·
- 1.238
Οὔ σ’ ἡ ’πιοῦσα λαμπὰς ὄψεται Θεοῦ,
- 1.239
οὐ νεκρεγέρτου νεκρέγερσιν κατίδῃς.
- 1.240
Ἐς γὰρ τοσοῦτον μωρίας ἀφικάνεις,
- 1.241
ὥστ’ ἐξὸν αὖθις δείν’ ἑλεῖν βουλεύματα
- 1.242
καὶ πάντ’ ἀφέντα προσπεσεῖν Διδασκάλῳ
- 1.243
κἀκ τῶν βλεφάρων θερμὰ χύσαι δάκρυα
- 1.244
βρόχον κρεμαστὸν ἐξανάψεις ἀγχόνης,
- 1.245
ψυχὴν ἀφεῖναι τοῖς βροχώμασι τρέχων.
- 1.246
Ὅμως δὲ κἀν τοῖσδ’ οὐκ ἀπειρηκὼς, σέ πως
- 1.247
σώσει, τὸ σόν γε προσκοπούμενος κέαρ·
- 1.248
οὐ γὰρ δύναιτ’ ἂν ἀγαθός που μὴ μένειν.
- 1.249
Ἀλλ’ οὔ σε μὴ θέλοντα κερδᾶναι θέλει·
- 1.250
οὐ γὰρ νόμον τίθησιν ἐν βροτοῖς βίαν·
- 1.251
ἥκιστα τοῦδε λῆμ’ ἔφυ τυραννικόν·
- 1.252
ῥαγεὶς γὰρ αἰσχρῶς πάγκακον ῥήξεις κέαρ.
- 1.253
Αλλ’ οὔτι ταύτῃ ταῦτα, μὴ σύ που δόκει·
- 1.254
ἔτ’ εἰς ἀγῶνας σύ τε καὶ μιαιφόνοι,
- 1.255
καὶ πᾶσι συνδράσασιν οὐ σμικροὶ πόνοι.
- 1.256
Αἴσθοιτο δ’ αὐτῶν δῆμος ὑβριστὴς ἅπας
- 1.257
ἤτοι θανόντες ἢ φάος δεδορκότες,
- 1.258
οὓς νᾶμα πυρὸς αὖθις ὑποδέξεται.
- 1.259
Ὀρθῶς λέλεκται μῦθος ἀψευδὴς ὅδε,
- 1.260
ἄκου’, Ἰούδα, σῶν κακῶν κατάστασιν.
- 1.261
Καίτοι προκόψω γ’ οὐδὲν ἢ σκῆψιν μόνην·
- 1.262
οὐ γὰρ Θεὸς σε σωφρονεῖν ἀναγκάσει·
- 1.263
ἐν τῇ προαιρέσει δὲ καὶ γνώμῃ βροτῶν
- 1.264
τὸ σωφρονεῖν ἔνεστιν εἰς τὰ πάντ’ ἀεί.“
- 1.265
Ταῦτ’ εἶπεν οὐκ οἶδ’ ἄγγελός τις ἢ βροτὸς
- 1.266
πρὸς αὐτὸν, ὡς εἴρηκα, τὸν λογοπράτην.
- 1.267
Ὠ γαῖα μῆτερ ἡλίου τ’ ἀναπτυχαί·
- 1.268
οἵων λόγων ἄρρητον εἰσήκουσ’ ὄπα·
- 1.269
Τάχ’ ἐξ ὀπαδοῦ δρᾶμα, Παῖ, κατηρτύθη,
← Previous · Next → — showing 201–300 of 2,643
First Thousand Years of Greek. CTS URN tlg2022.tlg003.1st1K-grc1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.