Hymn 3 To Apollo

Perseus Greek · Perseus Greek · 552 sections

398
ἐς Πύλον ἠμαθόεντα Πυλοιγενέας τʼ ἀνθρώπους
399
ἔπλεον· αὐτὰρ ὃ τοῖσι συνήντετο Φοῖβος Ἀπόλλων·
400
ἐν πόντῳ δʼ ἐπόρουσε δέμας δελφῖνι ἐοικὼς
401
νηὶ θοῇ καὶ κεῖτο πέλωρ μέγα τε δεινόν τε·
402
τῶν δʼ οὔτις κατὰ θυμὸν ἐπεφράσαθʼ ὥστε νοῆσαι
402a
[ἐκβάλλειν δʼ ἔθελον δελφῖνʼ· ὁ δὲ νῆα μέλαιναν]
403
πάντοσʼ ἀνασσείσασκε, τίνασσε δὲ νήια δοῦρα.
404
οἳ δʼ ἀκέων ἐνὶ νηὶ καθήατο δειμαίνοντες·
405
οὐδʼ οἵ γʼ ὅπλʼ ἔλυον κοίλην ἀνὰ νῆα μέλαιναν,
406
οὐδʼ ἔλυον λαῖφος νηὸς κυανοπρώροιο,
407
ἀλλʼ ὡς τὰ πρώτιστα κατεστήσαντο βοεῦσιν,
408
ὣς ἔπλεον· κραιπνὸς δὲ Νότος κατόπισθεν ἔπειγε
409
νῆα θοήν· πρῶτον δὲ παρημείβοντο Μάλειαν,
410
πὰρ δὲ Λακωνίδα γαῖαν ἁλιστέφανον πτολίεθρον
411
ἷξον καὶ χῶρον τερψιμβρότου Ἠελίοιο,
412
Ταίναρον, ἔνθα τε μῆλα βαθύτριχα βόσκεται αἰεὶ
413
Ἠελίοιο ἄνακτος, ἔχει δʼ ἐπιτερπέα χῶρον.
414
οἳ μὲν ἄρʼ ἔνθʼ ἔθελον νῆα σχεῖν ἠδʼ ἀποβάντες
415
φράσσασθαι μέγα θαῦμα καὶ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι,
416
εἰ μενέει νηὸς γλαφυρῆς δαπέδοισι πέλωρον
417
ἢ εἰς οἶδμʼ ἅλιον πολυΐχθυον αὖτις ὀρούσει.
418
ἀλλʼ οὐ πηδαλίοισιν ἐπείθετο νηῦς εὐεργής,
419
ἀλλὰ παρὲκ Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσα
420
ἤιʼ ὁδόν· πνοιῇ δὲ ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
421
ῥηιδίως ἴθυνʼ· ἣ δὲ πρήσσουσα κέλευθον
422
Ἀρήνην ἵκανε καὶ Ἀργυφέην ἐρατεινὴν
423
καὶ Θρύον, Ἀλφειοῖο πόρον, καὶ ἐύκτιτον Αἶπυ
424
καὶ Πύλον ἠμαθόεντα Πυλοιγενέας τʼ ἀνθρώπους.
425
βῆ δὲ παρὰ Κπουνοὺς καὶ Χαλκίδα καὶ παρὰ Δύμην
426
ἠδὲ παρʼ Ἤλιδα δῖαν, ὅθι κρατέουσιν Ἐπειοί.
427
εὖτε Φερὰς ἐπέβαλλεν, ἀγαλλομένη Διὸς οὔρῳ,
428
καί σφιν ὑπὲκ νεφέων Ἰθάκης τʼ ὄρος αἰπὺ πέφαντο
429
Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.
430
ἀλλʼ ὅτε δὴ Πελοπόννησον παρενίσατο πᾶσαν
431
καὶ δὴ ἐπὶ Κρίσης κατεφαίνετο κόλπος ἀπείρων,
432
ὅστε διὲκ Πελοπόννησον πίειραν ἐέργει·
433
ἦλθʼ ἄνεμος Ζέφυρος μέγας, αἴθριος, ἐκ Διὸς αἴσης,
434
λάβρος ἐπαιγίζων ἐξ αἰθέρος, ὄφρα τάχιστα
435
νηῦς ἀνύσειε θέουσα θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ.
436
ἄψορροι δὴ ἔπειτα πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε
437
ἔπλεον· ἡγεμόνευε δʼ ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
438
ἷξον δʼ ἐς Κρίσην εὐδείελον, ἀμπελόεσσαν,
439
ἐς λιμένʼ· ἣ δʼ ἀμάθοισιν ἐχρίμψατο ποντοπόρος νηῦς.
440
ἔνθʼ ἐκ νηὸς ὄρουσε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων,
441
ἀστέρι εἰδόμενος μέσῳ ἤματι· τοῦ δʼ ἀπὸ πολλαὶ
442
σπινθαρίδες πωτῶντο, σέλας δʼ εἰς οὐρανὸν ἷκεν·
443
ἐς δʼ ἄδυτον κατέδυσε διὰ τριπόδων ἐριτίμων.
444
ἔνθʼ ἄρʼ ὅ γε φλόγα δαῖε πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·
445
πᾶσαν δὲ Κρίσην κάτεχεν σέλας· αἳ δʼ ὀλόλυξαν
446
Κρισαίων ἄλοχοι καλλίζωνοί τε θύγατρες
447
Φοίβου ὑπὸ ῥιπῆς· μέγα γὰρ δέος ἔμβαλʼ ἑκάστῳ.
448
ἔνθεν δʼ αὖτʼ ἐπὶ νῆα νόημʼ ὣς ἆλτο πέτεσθαι,
449
ἀνέρι εἰδόμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε,
450
πρωθήβῃ, χαίτῃς εἰλυμένος εὐρέας ὤμους·
451
καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
452
ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα;
453
ἤ τι κατὰ πρῆξιν ἢ μαψιδίως ἀλάλησθε
454
οἷά τε ληιστῆρες ὑπεὶρ ἅλα, τοί τʼ ἀλόωνται
455
ψυχὰς παρθέμενοι, κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες;
456
τίφθʼ οὕτως ἧσθον τετιηότες, οὐδʼ ἐπὶ γαῖαν
457
ἐκβῆτʼ, οὐδὲ καθʼ ὅπλα μελαίνης νηὸς ἔθεσθε;
458
αὕτη μέν γε δίκη πέλει ἀνδρῶν ἀλφηστάων,
459
ὁππότʼ ἂν ἐκ πόντοιο ποτὶ χθονὶ νηὶ μελαίνῃ
460
ἔλθωσιν καμάτῳ ἀδηκότες, αὐτίκα δέ σφεας
461
σίτοιο γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ.
462
ὣς φάτο καί σφιν θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἔθηκε.
463
τὸν καὶ ἀμειβόμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·
464
ξεῖνʼ, ἐπεὶ οὐ μὲν γάρ τι καταθνητοῖσι ἔοικας,
465
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἀλλʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,
466
οὖλέ τε καὶ μέγα χαῖρε, θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν.
467
καί μοι τοῦτʼ ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρʼ εὖ εἰδῶ·
468
τίς δῆμος; τίς γαῖα; τίνες βροτοὶ ἐγγεγάασιν;
469
ἄλλῃ γὰρ φρονέοντες ἐπεπλέομεν μέγα λαῖτμα
470
ἐς Πύλον ἐκ Κρήτης, ἔνθεν γένος εὐχόμεθʼ εἶναι·
471
νῦν δʼ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλθομεν οὔ τι ἑκόντες,
472
νόστου ἱέμενοι, ἄλλην ὁδόν, ἄλλα κέλευθα·
473
ἀλλά τις ἀθανάτων δεῦρʼ ἤγαγεν οὐκ ἐθέλοντας.
474
τοὺς δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·
475
ξεῖνοι, τοὶ Κνωσὸν πολυδένδρεον ἀμφενεμεσθε
476
τὸ πρίν, ἀτὰρ νῦν οὐκ ἔθʼ ὑπότροποι αὖτις ἔσεσθε
477
ἔς τε πόλιν ἐρατὴν καὶ δώματα καλὰ ἕκαστος
478
ἔς τε φίλας ἀλόχους· ἀλλʼ ἐνθάδε πίονα νηὸν
479
ἕξετʼ ἐμὸν πολλοῖσι τετιμένον ἀνθρώποισιν.
480
εἰμὶ δʼ ἐγὼ Διὸς υἱός, Ἀπόλλων δʼ εὔχομαι εἶναι·
481
ὑμέας δʼ ἤγαγον ἐνθάδʼ ὑπὲρ μέγα λαῖμα θαλάσσης,
482
οὔ τι κακὰ φρονέων, ἀλλʼ ἐνθάδε πίονα νηὸν
483
ἕξετʼ ἐμὸν πᾶσιν μάλα τίμιον ἀνθρώποισι,
484
βουλάς τʼ ἀθανάτων εἰδήσετε, τῶν ἰότητι
485
αἰεὶ τιμήσεσθε διαμπερὲς ἤματα πάντα.
486
ἀλλʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πείθεσθε τάχιστα·
487
ἱστία μὲν πρῶτον κάθετον λύσαντε βοείας,
488
νῆα δʼ ἔπειτα θοὴν μὲν ἐπʼ ἠπείρου ἐρύσασθε,
489
ἐκ δὲ κτήμαθʼ ἕλεσθε καὶ ἔντεα νηὸς ἐίσης
490
καὶ βωμὸν ποιήσατʼ ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
491
πῦρ δʼ ἐπικαίοντες ἐπί τʼ ἄλφιτα λευκὰ θύοντες
492
εὔχεσθαι δὴ ἔπειτα παριστάμενοι περὶ βωμόν.
493
ὡς μὲν ἐγὼ τὸ πρῶτον ἐν ἠεροειδέι πόντῳ
494
εἰδόμενος δελφῖνι θοῆς ἐπὶ νηὸς ὄρουσα,
495
ὣς ἐμοὶ εὔχεσθαι Δελφινίῳ· αὐτὰρ ὁ βωμὸς
496
αὐτὸς Δελφίνιος καὶ ἐπόψιος ἔσσεται αἰεί.

Perseus Greek. CTS URN tlg0013.tlg003.perseus-grc2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.