Hymn 3 To Apollo
- 300
ἀγχοῦ δὲ κρήνη καλλίρροος, ἔνθα δράκαιναν
- 301
κτεῖνεν ἄναξ, Διὸς υἱός, ἀπὸ κρατεροῖο βιοῖο,
- 302
ζατρεφέα, μεγάλην, τέρας ἄγριον, ἣ κακὰ πολλὰ
- 303
ἀνθρώπους ἔρδεσκεν ἐπὶ χθονί, πολλὰ μὲν αὐτούς,
- 304
πολλὰ δὲ μῆλα ταναύποδʼ, ἐπεὶ πέλε πῆμα δαφοινόν.
- 305
καὶ ποτε δεξαμένη χρυσοθρόνου ἔτρεφεν Ἥρης
- 306
δεινόν τʼ ἀργαλέον τε Τυφάονα, πῆμα βροτοῖσιν·
- 307
ὅν ποτʼ ἄρʼ Ἥρη ἔτικτε χολωσαμένη Διὶ πατρί,
- 308
ἡνίκʼ ἄρα Κρονίδης ἐρικυδέα γείνατʼ Ἀθήνην
- 309
ἐν κορυφῇ· ἣ δʼ αἶψα χολώσατο πότνια Ἥρη
- 310
ἠδὲ καὶ ἀγρομένοισι μετʼ ἀθανάτοισιν ἔειπε·
- 311
κέκλυτέ μευ, πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι,
- 312
ὡς ἔμʼ ἀτιμάζειν ἄρχει νεφεληγερέτα Ζεὺς
- 313
πρῶτος, ἐπεί μʼ ἄλοχον ποιήσατο κέδνʼ εἰδυῖαν·
- 314
καὶ νῦν νόσφιν ἐμεῖο τέκε γλαυκῶπιν Ἀθήνην,
- 315
ἣ πᾶσιν μακάρεσσι μεταπρέπει ἀθανάτοισιν·
- 316
αὐτὰρ ὅ γʼ ἠπεδανὸς γέγονεν μετὰ πᾶσι θεοῖσι
- 317
παῖς ἐμὸς Ἥφαιστος, ῥικνὸς πόδας, ὃν τέκον αὐτή·
- 317a
[αἶσχος ἐμοὶ καὶ ὄνειδος ἐν οὐρανῷ ὅντε καὶ αὐτή]
- 318
ῥῖψʼ ἀνὰ χερσὶν ἑλοῦσα καὶ ἔμβαλον εὐρέι πόντῳ·
- 319
ἀλλά ἑ Νηρῆος θυγάτηρ Θέτις ἀργυρόπεζα
- 320
δέξατο καὶ μετὰ ᾗσι κασιγνήτῃσι κόμισσεν.
- 321
ὡς ὄφελʼ ἄλλο θεοῖσι χαρίζεσθαι μακάρεσσι.
- 322
σχέτλιε, ποικιλομῆτα, τί νῦν μητίσεαι ἄλλο;
- 323
πῶς ἔτλης οἶος τεκέειν γλαυκῶπιν Ἀθήνην;
- 324
οὐκ ἂν ἐγὼ τεκόμην; καὶ σὴ κεκλημένη ἔμπης
- 325
ἦα ῥʼ ἐν ἀθανάτοισιν, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι.
- 325a
φράζεο νῦν μή τοί τι κακὸν μητίσομʼ ὀπίσσω.
- 326
καὶ νῦν μέντοι ἐγὼ τεχνήσομαι, ὥς κε γένηται
- 327
παῖς ἐμός, ὅς κε θεοῖσι μεταπρέποι ἀθανάτοισιν,
- 328
οὔτε σὸν αἰσχύνασʼ ἱερὸν λέχος οὔτʼ ἐμὸν αὐτῆς.
- 329
οὐδέ τοι εἰς εὐνὴν πωλήσομαι, ἀλλʼ ἀπὸ σεῖο
- 330
τηλόθʼ ἐοῦσα θεοῖσι μετέσσομαι ἀθανάτοισιν.
- 331
ὣς εἰποῦσʼ ἀπὸ νόσφι θεῶν κίε χωομένη κῆρ.
- 332
αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἠρᾶτο βοῶπις πότνια Ἥρη,
- 333
χειρὶ καταπρηνεῖ δʼ ἔλασε χθόνα καὶ φάτο μῦθον·
- 334
κέκλυτε νῦν μευ, Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
- 335
Τιτῆνές τε θεοί, τοὶ ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντες
- 336
Τάρταρον ἀμφὶ μέγαν, τῶν ἒξ ἄνδρες τε θεοί τε·
- 337
αὐτοὶ νῦν μευ πάντες ἀκούσατε καὶ δότε παῖδα
- 338
νόσφι Διός, μηδέν τι βίην ἐπιδευέα κείνου·
- 339
ἀλλʼ ὅ γε φέρτερος ἔστω, ὅσον Κρόνου εὐρύοπα Ζεύς.
- 340
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἵμασε χθόνα χειρὶ παχείῃ·
- 341
κινήθη δʼ ἄρα Γαῖα φερέσβιος· ἣ δὲ ἰδοῦσα
- 342
τέρπετο ὃν κατὰ θυμόν· ὀίετο γὰρ τελέεσθαι.
- 343
ἐκ τούτου δὴ ἔπειτα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
- 344
οὔτε πότʼ εἰς εὐνὴν Διὸς ἤλυθε μητιόεντος,
- 345
οὔτε πότʼ ἐς θῶκον πολυδαίδαλον, ὡς τὸ πάρος περ
- 346
αὐτῷ ἐφεζομένη πυκινὰς φραζέσκετο βουλάς·
- 347
ἀλλʼ ἥ γʼ ἐν νηοῖσι πολυλλίστοισι μένουσα
- 348
τέρπετο οἷς ἱεροῖσι βοῶπις πότνια Ἥρη.
- 349
ἀλλʼ ὅτε δὴ μῆνές τε καὶ ἡμέραι ἐξετελεῦντο
- 350
ἂψ περιτελλομένου ἔτεος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,
- 351
ἣ δʼ ἔτεκʼ οὔτε θεοῖς ἐναλίγκιον οὔτε βροτοῖσι,
- 352
δεινόν τʼ ἀργαλέον τε Τυφάονα, πῆμα βροτοῖσιν.
- 353
αὐτίκα τόνδε λαβοῦσα βοῶπις πότνια Ἥρη
- 354
δῶκεν ἔπειτα φέρουσα κακῷ κακόν· ἣ δʼ ὑπέδεκτο.
- 355
ὃς κακὰ πόλλʼ ἔρδεσκεν ἀγακλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων·
- 356
ὃς τῇ γʼ ἀντιάσειε, φέρεσκέ μιν αἴσιμον ἦμαρ,
- 357
πρίν γέ οἱ ἰὸν ἐφῆκε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
- 358
καρτερόν· ἣ δʼ ὀδύνῃσιν ἐρεχθομένη χαλεπῇσι
- 359
κεῖτο μέγʼ ἀσθμαίνουσα κυλινδομένη κατὰ χῶρον.
- 360
θεσπεσίη δʼ ἐνοπὴ γένετʼ ἄσπετος· ἣ δὲ καθʼ ὕλην
- 361
πυκνὰ μάλʼ ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλίσσετο, λεῖπε δὲ θυμὸν
- 362
φοινὸν ἀποπνείουσʼ· ὃ δʼ ἐπηύξατο Φοῖβος Ἀπόλλων·
- 363
ἐνταυθοῖ νῦν πύθευ ἐπὶ χθονὶ βωτιανείρῃ·
- 364
οὐδὲ σύ γε ζώουσα κακὸν δήλημα βροτοῖσιν
- 365
ἔσσεαι, οἳ γαίης πολυφόρβου καρπὸν ἔδοντες
- 366
ἐνθάδʼ ἀγινήσουσι τεληέσσας ἑκατόμβας·
- 367
οὐδέ τί τοι θάνατόν γε δυσηλεγέʼ οὔτε Τυφωεὺς
- 368
ἀρκέσει οὔτε Χίμαιρα δυσώνυμος, ἀλλά σέ γʼ αὐτοῦ
- 369
πύσει Γαῖα μέλαινα καὶ ἠλέκτωρ Ὑπερίων.
- 370
ὣς φάτʼ ἐπευχόμενος· τὴν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
- 371
τὴν δʼ αὐτοῦ κατέπυσʼ ἱερὸν μένος Ἠελίοιο,
- 372
ἐξ οὗ νῦν Πυθὼ κικλήσκεται· οἳ δὲ ἄνακτα
- 373
Πύθιον ἀγκαλέουσιν ἐπώνυμον, οὕνεκα κεῖθι
- 374
αὐτοῦ πῦσε πέλωρ μένος ὀξέος Ἠελίοιο.
- 375
καὶ τότʼ ἄρʼ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ Φοῖβος Ἀπόλλων,
- 376
οὕνεκά μιν κρήνη καλλίρροος ἐξαπάφησε·
- 377
βῆ δʼ ἐπὶ Τελφούσῃ κεχολωμένος, αἶψα δʼ ἵκανε·
- 378
στῆ δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·
- 379
Τελφοῦσʼ, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες ἐμὸν νόον ἐξαπαφοῦσα
- 380
χῶρον ἔχουσʼ ἐρατὸν προρέειν καλλίρροον ὕδωρ.
- 381
ἐνθάδε δὴ καὶ ἐμὸν κλέος ἔσσεται, οὐδὲ σὸν οἴης.
- 382
ἦ καὶ ἐπὶ ῥίον ὦσε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
- 383
πετραίῃς προχυτῇσιν, ἀπέκρυψεν δὲ ῥέεθρα
- 384
καὶ βωμὸν ποιήσατʼ ἐν ἄλσεϊ δενδρήεντι,
- 385
ἄγχι μάλα κρήνης καλλιρρόου· ἔνθαδʼ ἄνακτι
- 386
πάντες ἐπίκλησιν Τελφουσίῳ εὐχετόωνται,
- 387
οὕνεκα Τελφούσης ἱερῆς ᾔσχυνε ῥέεθρα.
- 388
καὶ τότε δὴ κατὰ θυμὸν ἐφράζετο Φοῖβος Απόλλων,
- 389
οὕστινας ἀνθρώπους ὀργείονας εἰσαγάγοιτο,
- 390
οἳ θεραπεύσονται Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ·
- 391
ταῦτʼ ἄρα ὁρμαίνων ἐνόησʼ ἐπὶ οἴνοπι πόντῳ
- 392
νῆα θοήν· ἐν δʼ ἄνδρες ἔσαν πολέες τε καὶ ἐσθλοί,
- 393
Κρῆτες ἀπὸ Κνωσοῦ Μινωίου, οἵ ῥα ἄνακτι
- 394
ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἀγγέλλουσι θέμιστας
- 395
φοίβου Ἀπόλλωνος χρυσαόρου, ὅττι κεν εἴπῃ
- 396
χρείων ἐκ δάφνης γυάλων ὕπο Παρνησοῖο.
- 397
οἳ μὲν ἐπὶ πρῆξιν καὶ χρήματα νηὶ μελαίνῃ
← Previous · Next → — showing 301–400 of 552
Perseus Greek. CTS URN tlg0013.tlg003.perseus-grc2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.