Historia Belli Peloponnesiaci

Perseus Greek · Perseus Greek · 3,650 sections

1.99.3.1
Quarum acerbitatum ipsi socii fuerunt auctores. Nam ob hanc militandi pigritiam eorum plerique, ne domo abessent, pecunias navium loc ad sumptus faciendos pro rata portione conferre staluerun* Atque Atheniensium quidem res navalis augebatur hoc sumptu, quem illi faciebant; ipsi vero, quoties defectionem facerent, imparati et imperiti bellum suscipiebant.
1.100.1.1
Post haec autem Athenienses eorumque socii cum pedestre tum navale pradium in Pamphylia ad flumen Eurymedontem cum Medis commiserunt; et eodem die Athenienses ex utroque victoriam, duce.Cimone, Miltiadis filio, reportarunt, et Phoenicum triremes ceperunt et corruperunt 111 universum ad ducentas.
1.100.2.1
Postea vero accidit, ut Thasii ab iis deficerent, orta controversia de emporiis in adversa Thracia, et de metallis, quae possidebant Athenienses autem cum navibus in Thasum profecti, navali pugna vicerunt, et in terram descenderunt;
1.100.3.1
quumq ue sub idem tempus ad Strymonem decem millia colonorum, tum suorum, tum socialium misissent, ut sibi vindicarent oppidum, quod tunc quidem Novemviae vocabatur, nunc vero Amphipolis, Novemviis quidem, quas Edoni tenehaut, ipsi potiti sunt; sed in mediterranea Thraciae loca progressi, ad Drabescum Edonicam profligati eunt ab universis Thra-cibus, quibus infestus erat locus ille, qui condebatur, Novemviae appellatus.
1.101.1.1
Thasii vero victi proeliis et obsessi Lacedaemoniorum auxilium implorabant, eosque hortabantur, ut, irruptione in Atticam facta, opem sibi (errent.
1.101.2.1
Illi vero se boc (a-ctnros clam Atheniensibus promiserunt, ac facturi erani, sed terne motu impediti sunt, in quo et Helotes et ex municipibus Thurialae et £theenses 1 thomen secesserunt. F ue-runt autem ex Helotibus plurimi ab antiquis illis Messeniis, tunc in servitutem redactis, oriundi, quamobrem etiam omnes vocati sunt Messenii.
1.101.3.1
Adversus illos igitur, qui erant Ithomae, bellum susceperant Lacedaemonii. Thasii vero tertio obsidionis anno Atheniensibus sese dediderunt bis conditionibus, ut moenia demolirentur, naves traderent, et imperatam pecuniam persolverent, tam eam, quam in praesentia eos numerare, quam eam, quam in posterum pendere oportebat, utque ipsis et continente et metallis cederent.
1.102.1.1
Lacedaemonii vero, ut bellum adversus eos, qui Ithomae erant, producebatur, cum alios socios tum etiam Athenienses auxilio vocaverunt Illi vero, Cimone duce, cum non exiguis copiis venerunt;
1.102.2.1
potissimum autem illos evocarant, quod ad murorum oppugnationem idonei esse videbantur. Quum autem ipsis longa existeret ob*idio, parum satisfaciebat iis ars illa; vi enim locum expugnassent.
1.102.3.1
Et ob hanc expeditionem dissensio tunc primum inter Lacedaemonios et Athenienses apparuit manifesti. Lacedaemonii enim, quum oppidum per vim non caperetur, npelueu-tes Atheniensium audaciam, et ingenium ad res novandas promptum, simul etiam illos alienigenas esse rati, ne quid novi, si diutius mansissent, ab iis, qui llhomae erant, im pulsi molirentur, solos eos ex sociis dimiserunt, suspicionem quidem nullam aperientes, sed se illorum auxiliis non amplius indigere dicentes.
1.102.4.1
Athenienses vero intellexerunt, se non bona de causa, sed aliqua suspicione orta dimitti. Quare rem atrocem et minime ferendam judicantes, statim simul ac domum redieruut, relicta societate, quam cum illis contra Medum contraxerant, novam cum Argivis illorum hostibus inierunt; simul etiam utrique, adhibito jurejurando, iisdem conditionibus societatem cum Thessalis fecerunt.
1.103.1.1
Illi vero, qui Ithomae erant, decimo anno, quum diutius resistere non possent, compositionem cum Lacedaemoniis fecerunt, his conditionibus, ut fide publica tuti ex Peloponneso excederent, nec unquam amplius in eam reverterentur; si quis autem deprehenderetur, qjus, qui cum prehendisset, servus esset.
1.103.2.1
Erat etiam oraculum quoddam Pythium Lacedaemoniis ante redditum, ut Jovis Itho-mete supplicem dimitterent.
1.103.3.1
Exierunt autem ipsi et liberi et uxores; et Athenienses ipsos excipientes propter odium, quo jam Lacedaemonios persequebantur, Naupacti collocarunt, quam a Locris Ozolis occupatam nuper ceperant.
1.103.4.1
At Megarenses etiam, a Lacedaemoniis defectione facta, quod eos Corinthii propter agri fines bello premerent , Atheniensium partibus sese adjunxerunt; et Atlienien-ses tenuerunt Megara,et Pegas; et longos muros Megarensibus ab urbe ad Nisaeam usque aedificarunt, eosque ipsi tuebantur. Atque hinc praecipue natum est vehemens illud Corinthiorum odium in Athenienses.
1.104.1.1
Inaros autem Psammcticlii filius, Afer, rex Afrorum iGgypto finitimorum, ex urbe Marea, quae supra Pharum est sita, profectus, majorem jEgypti partem ad defectionem a rege Artaxerxe faciendam impulit, et ipse dux creatus Athenienses accivit.
1.104.2.1
Illi vero (tunc enim forte cum ducentis navibus et suis et sociorum bellum Cypro intulerant) Cypro relicta venerunt, et ex mari Nilum ingressi, et flamine ipso et duabus Memphidis partibus potiti, ad tertiam partem, quae Murus albus appellatur, bellam gerebant. Ibi autem inerant Persae et Medi, qui eo confugerant, et quotquot ex iEgyptiis non defecerant.
1.105.1.1
Athenienses vero navibus ad Halias egressi, proelium cum Corinthiis et Epidauriis commiserunt, et Corinthii superiores erant. Posteaque Athenienses navali pugna ad Cecryphaleam cum Peloponnesiorum classe conflixerunt, et superiores erant Athenienses.
1.105.2.1
Postea autem, bello»· adversus vEginetasab Atheniensibus moto, magnum navale proelium ad jEginam inter jEginetas et Athenienses commissum est, et in eo socii utrisque aderant. Athenienses vero vincebant, captisque illorum septuaginta navibus, in terram descenderunt, et duce Leocrale Stroebi filio urbem obsidere coeperunt.
1.105.3.1
Deinde Peloponnesii, quum opem jEginetis ferre vellent, trecentos gravis armaturae milites, qui Corinthiis et Epidauriis auxilium ante tulerant, in jEginam transmiserunt, et Geraneae summa juga occuparunt.
1.105.4.1
Corinthii vero cum sociis in agrum Megarensem descenderunt, rati Athenienses propter absentiam magnarum copiarum, quae partim in jEgma, partim in yEgypto erant, Megarensibus opem ferre non posse; et, etiam si opem illis ferrent, ex jEgina eos discessuros.
1.105.5.1
At Athenienses copias quidem, quae ad jEginam erant, loco non moverunt, sed ex iis, qui domi relicti erant, tam seniores, quam juniores, duce Myronide, Megara se contulerunt.
1.105.6.1
Et, pugna aequa Marte cum Corinthiis commissa, alteri ab alteris dirempti sunt, et utrique non deteriore conditione rem in proelio a se gestam existimarunt
1.105.7.1
Et Athenienses quidem (nam fuerant tamen potius superiores) post Corinthiorum discessum tropaeum statuerunt. Corinthii vero increpiti a senioribus, qui in urbe erant, copiis instructis duodecim ferine diebus post venerunt, et tropaeum contra et ipsi tanquam victores statuebant. Sed Athenienses Megaris egressi et illos, qui tropaeum erigebant, interficiunt, et ceteros aggressi vicerunt.
1.106.1.1
Illi vero inferiores recedebant; quaedam eorum autem non exigua pars, quae ab hoste insequente premebatur, et a via aberraverat, incidit in cujusdam hominis privati praedium, quod magna fossa undique cingebatur nec erat exitus ullus.
1.106.2.1
Athenienses vero, re cognita, oppositis a fronte gravis armaturae militibus, exitu prohibebant, et, levis armaturas militibus circa collocatis, eos omnes, qui ingressi erant lapidibus obruerunt; atque clades haec magna Corinthiis accidit. Reliqua vero illorum exercitus turba domum rediit.
1.107.1.1
Sub eadem tempora Athenienses longos etiam muros ad mare usque coeperunt aedificare, alterum ad Phalerum usque, alterum ad Piraeeum.
1.107.2.1
Quum autem Piio-censes expeditionem suscepissent contra Dorienses, Lacedaemoniorum metropolin, Boeum et Cytinium et Eriucum, quumque unum ex his oppidis cepissent, Lacedaemonii, duce Nicomede Cleombroti (ilio, pro Plistoanacie Pausaniae regis filio, qui adhuc erat junior, Doriensibus opem tuleruut cum mille cl quingentis militibus de suis et decem millibus sociorum; cumque Plroccnses, deditione certis conditionibus facta, urbem reddere coegissent, domum redibant.
1.107.3.1
Eos autem, si per sinum Crissaeum mari transire voluissent, Athenienses navibus circumvecti impedituri erant; per Geraneam vero transire non tutum ipsis esse videbatur, qnod Athenienses Megara et Pegas tenerent; nam Geranea et transitu difficilis eiat, et Atheniensium praesidio semper custodiebatur; tunc autem praesenserunt, fore ut illi haec, quoque parte se prohiberent.
1.107.4.1
Quamobrem visum est ipsis, apud Boeotos subsistere, et dispicere, quanam ratione quam tutissime transire possent. Quinetiam Atheniensium nonnulli clani ipsos sollicitabant, quia democratiam, et longos muros, qui aedificabantur, tolli sperabant.
1.107.5.1
Athenienses vero prodierunt adversus eos publice omnes et Argivorum mille, et ceteri socii pro se quique; universorum an-tem fuerunt qualuordecim hominum millia.
1.107.6.1
Credentes uutem eos nescire, qua transire possent, obviam illis processerunt, et erat etiam suspicio, ne popularem statum everterent.
1.107.7.1
Venerunt etiam Thessalorum equites ad Athenienses ex societatis jure, qui in ipso prcelio ad Lacedaemonios transierunt.
1.108.1.1
Proelio autem ad Tanagram Boeotiae commisso, Lacedaemonii eorumque socii sujwriores erant; et utrinque magna strages est facta.
1.108.2.1
Et Lacedaemonii quidem in agrum Megarensem ingressi arboribus caesis per Geraneam et Isthmum domum reverterunt. Athenienses vero altero et sexagesimo ab hac pugna die expeditionem in Boeotios, duce Myronide, susceperunt,
1.108.3.1
et apud (Enophyta Bceo· tis proelio superatis et agrum Bmotium ac Phocensem in suam potestatem redegerunt, et Tanagraeorum muros demoliti sunt, et Locrorum Opuntiorum centum viros opulentissimos obsides ceperunt, suosque longos muros absolverunt.
1.108.4.1
Post haec jEginelae quoque se Atheniensibus dediderunt, his conditionibus, ut et muros demolirentur et naves traderent et imperatum tribulum in posterum penderent.
1.108.5.1
Peloponnesum etiam Athenienses navibus circumvecti sunt, duce Tolmida Tolmaei filio, et Lacedaemoniorum navalia incenderunt, et Chalcidem Corinthiorum urbem ceperunt, et exscensu e navibus in terram facto Sicyonios proelio vicerunt.
1.109.1.1
Qui vero, in AEgypto erant Athenienses et socii, adhuc ibi manebant, cl varia bellorum genera experti sunt.
1.109.2.1
Primo enim Athenienses .Egypto potiebantur, et Persarum rex misit Lacedaemona Megabazum, virum Persam, cum pecuniis, ut, Peloponnesiis ad irruptionem in agrum Atticum faciendam impulsis, ab Aegypto Athenienses averteret.
1.109.3.1
Sed quum res ipsi non succederet, et pecuniae frustra consumerentur, Megabazus quidem cum pecuniis , quae reliquae erant, in Asiam rediit; Megabyzum vero Zopyri filium, virum Persam, cum ingentibus copiis misit;
1.109.4.1
qui terrestri itinere profectus et Aegyptios et socios proplio vicit, et Graecos Memphide expulit, tandemque in Prosopitide insula eos inclusit; atque in ea annum integrum et sex menses obsidebat donec, exsiccato fossae alveo et aqua alio aversa, effecit, ut naves in sicco considerent, et magna insulae pars continentis instar esset; insulamque cum peditatu eo trajiciens cepit.
1.110.1.1
Sic igitur perierunt res Graecorum, qui bellum sex annos gesserant, et ex multis pauci per Africam transeuntes Cyrenen salvi pervenerunt; sed plerique perierant.
1.110.2.1
Aegyptus vero in Regis ditionem rediit, praeter regem Amyr-taeum, qui in paludibus regnabat; hunc enim propter paludis magnitudinem expugnare nequibant, simul etiam, qui paludes incolunt, sunt Aegyptiorum bellicosissimi.
1.110.3.1
Inaros vero Afrorum rex, qui fuerat auctor omnium harum rerum, quae in Aegypto sunt gestae, per proditionem captus in crucem est actus.
1.110.4.1
Athenienses vero aliique socii, qui quinquaginta triremibus vecti, suis successuri, in Aegyptum navigabant, rerum gestarum prdrsus ignari ad Mendesium Nili cornu appulerunt. Quum autem et a terra f»edites impressionem in ipsos fecissent, et a mari Phieni-cum classis, plerasque naves illorum profligarunt; pauciores fuga se retro proripientes evaserunt
1.110.5.1
Magna igitur illa Atheniensium et sociorum expeditio in i£gyptum facta hunc habuit exitum.
1.111.1.1
Orestes autem Echecratidae Thessalorum regis filius, ex Thessalia profugus, Atheniensibus persuasit, ut sc reducerent. Athenienses vero assumptis Boeotis et Phocensibus sociis expeditionem adversus Pharsalum Thessaliae susceperunt; et agrum quidem in sua potestate eatenus habebant, ut a castris non longe procederent (Thessalorum enim equites prohibebant), urbem vero non ceperunt, nec aliud quicquam eorum, quorum causa illam expeditionem susceperant, ipsis succedebat, sed una cum Oreste redierunt re infecta.
1.111.2.1
Deinde vero non multo post mille Athenienses, navibus conscensis, quae Pegis erant, (ipsi autem Pegas tenebant) duce Pericle Xanthippi filio contra Sicyonem navigarunt, et, exscensu e navibus in terram facto, Sicyonios , qui secum conflixerant, proelio vicerunt.
1.111.3.1
Quumque stalim Achaeos absumpsissent et in ulteriores partes trajecissent, GEniadis Acarnaniae civitati bellum intulerunt, eamque obsidebant; neque tamen ceperunt, sed domum reverterunt.
1.112.1.1
Postea vero, intermisso triennio, foedera quinquennalia inter Peloponesios et Athenienses inita sunt.
1.112.2.1
Et Athenienses Graeco quidem bello supersederunt; sed iii Cyprum expeditionem faciebant cum ducentis tum suorum tum sociorum navibus Cimonis ductu.
1.112.3.1
Atque ex his sexa- ginta naves in £gyptum navigarunt, quas Amyrlmus, qui in paludibus regnabat, accersebat; reliqua: vero Cilium obsidebant.
1.112.4.1
Sed Cimone vita defuncto fameque exorta a Citio recesserunt, cursumque navigationis tenentes supra Salaminem, quae est in Cypro, cum Phoenicibus et Cypriis et Cilicibus navalem ac pedestrem pugnam simul commiserunt; et victoria ex utroque praelio reportata, domum re· dierunt, itemque naves ex Aegypto, quae cum ipsis venerant.
1.112.5.1
Lacedaemonii vero post haec bellum, quod sacrum appellatur, susceperunt; potitique templum, quod Delphis est, tradiderunt Delphis; Athenienses vero contra post iliorum discessum cum exercitu profecti et potiti Phocensibus tradiderunt.
1.113.1.1
Interjecto deinde tempore quum Bmolorum exsules Orchomenum et Chaeroneam aliaque quaedam Boeotiae oppida tenerent, Athenienses cum mille gravis armaturae militibus ex suiset ex sociis quot miserant pro se quique, in illa loca, quae inimica erant, expeditionem Tolmidae Tolmaei filii ductu susceperunt. Et, Chaeronea capta [et in servitutem redacta] praesidio in ea collocato, discedebant.
1.113.2.1
Boeotorum vero exsules, et cum ipsis Locri, et Eubocn-sium exsules, et alii quotquot earumdem partium erant, Orchomeno facta eruptione, illos iter facientes prope Coroneam invaserunt; cumque ipsos proelio superassent, Atheniensium alios interfecerunt, alios vivos ceperunt.
1.113.3.1
Atque Boeotiam Athenienses totam reliquerunt, induciis ea conditione factis, ut captivos reciperent
1.113.4.1
Et Boeotorum exsules in patrias reversi caeterique omnes rursus liberi, suisque legibus vixerunt.
1.114.1.1
Neque multo post haec Euboea ab Athenieusibus defecit. Cum autem Pericles cum Atheniensium exercitu In eam jam trajecisset, ipsi nuntiatum est, Megara defectionem fecisse et Peloponnesios irruptionem in Atticam-facturos et Atheniensium praesidiarios milites a Megarensibus caesos, illis exceptis, qui Nisaeam confugissent; defecerant autem Megarenses advocatis Corinthiis et Sicyoniis et Epidauriis. Pericles vero confestim copias ex Euboea reducebat.
1.114.2.1
Quo facto Lacedaemonii, irruptione facta in Atticae Eleusinem et Thriasios campos, eos vastarunt, duco Plisloanacte, Pausaniae lilio, Lacedaemoniorum rege, nec ulterius fere progressi domum redierunt.
1.114.3.1
Et Athenienses duce Pericle in Euboeam rursus trajecerunt, totamque subegerunt, et reliquas quidem ejus partes condibonibus in fidem receperunt, Heslia:enses vero sede sua expulerunt eorumque agrum tenuerunt.
1.115.1.1
Ex Euboea autem reversi, non mullo post cum Lacedaemoniis sociisque tricennalia foedera percusserunt, redditis Nisaea, Achaia, Pegis, et Troezene; haec enim tenebant Athenienses Peloponnesi.
1.115.2.1
Sexto autem anno bellum inter Samios et Milesios de Priene est excitatum. Et Milesii, quum armis essent inferiores, ad Athenienses profecti, in Samios invehi coeperunt; adjuvabant autem eos et ex ipsa Samo nonnulli homines privati, qui rerum novarum studio rcipublicae statum immutare cupiebant
1.115.3.1
Athenienses igitur cum quadraginta navibus Samum profecti , statum popularem constituerunt, et obsides a Samiis acceperunt, quinquaginta pueros, totidemque viros, quos in Lemno deposuerunt; et praesidio ibi relicto discesserunt.
1.115.4.1
Quidam autem ex Samiis (nonnulli enim erant, qui ferre non potuerant, sed in continentem fugerant) cum potentissimis eorum, qui in urbe erant, et cum Pissuthne Hystaspis filio, qui tunc Safdibus praeerat, inita societate, collectisque septingentis ferme auxiliariis militibus sub noctem in Samum trajecerunt.
1.115.5.1
Et primum quidem factionem popularem aggressi sunt et maximam ejus partem in suam potestatem redegerunt; deinde vero, obsidibus suis ex Lemno surreptis, suos, ut deficerent, perpulerunt; et praesidium Atheniensium et praefectos, quos penes se habebant, Pissuthnae tradiderunt; atque expeditionem etiam in Miletum statim parare coeperunt. Cum illis autem et Byzantii defectionem fecerunt.
1.116.1.1
Athenienses vero his audilis, cum sexaginla navibus adversus Samum profecti, harum quidem sexdecim navibus non eunt usi (aliae enim in Cariam iverant, ut Phoenicum naves specularentur, aliae vero in Chium et Le-sbum, ut auxilia inde evocarent); quatuor vero et quadraginta navibus, Pericle duce cum novem collegis, ad insulam Tragiam cum Samiorum septuaginta navibus pugnarunt, in quarum numero erant viginti, quae milites vehebant, omnes autem Mileto veniebant; et Athenienses victores erant.
1.116.2.1
Postea vero auxilium ipsis tulerunt quadraginta naves Athenis profectae, et Chiorum ac Lesbiorum XXV. Et exscensu e navibus in terram facto, pugnaque pedestri victores, urbem tribus munitionibus et simul etiam a mari obsederunt.
1.116.3.1
Pericles vero sumptis seiaginta navibus ex iis, quae erant in statione, Caunum versos et in Cariam quam celerrime contendit, quia nuntium acceperat, Phoenicum naves contra se navigare. Jam enim et Stesagoras Samo abierat cum quinque navibus et alii ad Phoenicum classem.
1.117.1.1
Interea vero Samii, repentina eruptione navibus facta, castraque nullis munitionibus septa aggressi, naves, quae pro castris in statione erant, profligarunt, et ceteras, quae contra se in aciem educebantur, praelio navali superarunt; et mare finibus suis proximum per qualuordecim ferme dies in sua potestate tenuerunt; et quaecunque volebant, importarunt et exportarunt.
1.117.2.1
Sed reverso Pericle navibus iterum conclusi sunt. Postea vero Athenis et aliae quadraginta naves cum Thucydide et Hagoone et Phormione suis subsidio venerunt; et viginti cum Tlepolemo et Anticle, et ex Chio ac Lesbo triginta.
1.117.3.1
Samii autem quandam quidem parvam navalem pugnam commiserunt; sed, cum resistere non possent, nono mense expugnati sunt, et Atheniensibus sese his conditionibus dediderunt, ut moenia demolirentur, obsides darent, naves traderent, et pecunias, quae erant impensae, certis statisque temporibus persolverent, prout ipsis imperatum erat. Byzantii quoque compositionem ea conditione fecerunt, ul illorum imperio, sicut ante, parerent.
1.118.1.1
Jam vero non multis post haec anuis accideruut ca, quae supra commemoravi, de Corcyra et Potidaaa et quaecunque hujus belli causa extiterunt.
1.118.2.1
Haec autem omnia, quae Graeci vel iuter se, vel adversus barbarum gesserunt, intra quinquaginta ferme annos gesta sunt a discessu Xerxis usque ad hujus belli initium; quorum annorum spatio Athenienses imperium coniirmarunt, et ipsi in magnam potentiam provecti sunt. Lacedaemonii vero, quamvis hoc intelligerent, non impediebant, nisi aliquatenus, majo-remque temporis partem ab armis abstinebant, quippe etiam antea ad bella suscipienda non admodum celeres, nisi cogerentur, tum etiam bellis domesticis impediti, priusquam Atheniensium potentia aperte exsurrexit suosque socios jam attrectabant. Tunc enim rem non amplius ferendam judicabant, sed conandum omni studio videbatur et potentia illorum frangenda, si possent, bello hoc suscepto.
1.118.3.1
Lacedaemonii igitur apud se quidem statuerant ftedera esse fracta, et Athenienses injuste facere; sed tamen, legatis Delphos missis, deum interi ogarunt, essetne sibi res feliciter eventura, si bellum susciperent. Ille vero, ut aiunt, respondit ipsis, si totis viribus bellum gererent, victoriam eos secuturam, atque se ipsum dixit et vocalum et non vocatum adfu turum.
1.119.1.1
Rursus autem socios accitos in suffragia mittere volebant, utrum bellum gerendum esset necne. Quum autem legati a sociis missi venissent, et concilium haberetur, quum alii dixerunt, quae volebant, accusantes plerique Athenienses, et bellum suscipiendum censentes; tum etiam Corinthii, et antea singulas civitates separatim precati, ut suis suffragiis bellum decernerent, quia Potida*ae metuebant, ne prius everteretur; tunc vero item praesentes, et postremo loco in medium prodeuntes, habuerunt hanc orationem :
1.120.1.1
« De Lacedaemoniis, o socii, non amplius conqueri possimus, quasi non et ipsi bellum decreverint, et nos nunc ad hoc convocarint. Decet enim duces, in suis rebus pari conditione usos, publica commoda praecipue spectare.
1.120.2.1
De nobis vero, quotquot commercium cum Atheniensibus jam habuerunt, non sunt admonendi, ut ab illis caveant; sed illos potius, qui loca mediterranea incolunt, nec in aditu aliquo liabitant, scire oportet, nisi hominibus loca maritima incolentibus opem ferant, majore eos cum difficultate fructus, quos anni tempora ierunt, comportaturos, et vicissim eorum, quae maris usus continenti suppeditat, perceptionem difficiliorem habituros; nec oportet eos malos esse judices rerum, quae nunc dicuntur, quasi ad ipsos minime pertineant; sed exspectare, si res hominum oram maritimam incolentium neglexerint, calamitatem istam ad se quoque tandem perventuram; et sc nunc de se ipsis non ininus consultare.
1.120.3.1
Quamobrem etiam dubitandum iis non est, quin bellum pro pace sumant. Nara virorum quidem modestorum est, quiescere, si non lacessantur injuria, fortium vero, si injnria afficiantur, post pacem bellum gerere et si commode fieri possit, rursus in gratiam redire, et nec felici bellorum successu extolli, neque pacis Iranquillilate delectatum injurias perferre.
1.120.4.1
Etenim et qui propter voluptatem dubitat, celerrime privabitur Eae otii jucunditate, propter quam dubitat, si quiescat ; et qui felici rerum successu in bellis abundat, is se audacia infida efferri non animadvertit.
1.120.5.1
Multa enim male consulta, quum hostes inconsultiores extitissent, felicem exitum habuerunt; et longe plura, quae recte consulta videbantur, contra turpiter ceciderunt. Destinat enim animi fiducia nemo eadem atque in ipso opere exsequitur, sed cum securitate opinamur, cum timore in opere deficimus.
1.121.1.1
« Nos vero nunc et injuriam patientes bellum excitamus et idoneas liabentes querendi causas, et postquam Athenienses ulti erimus, hoc deponemus in tempore.
1.121.2.1
Mullis autem de causis verisimile est, nos fore superiores : primum quidem, quia et numero et rerum bellicarum peritia praestamus; deinde vero, quia pariter omnes ad imperata faciendum imus;
1.121.3.1
et classem qua illi pollent, instruemus quum ex facultatibus, quae quibusque suppetunt, tum etiam ex Delphicis et Olympicis pecuniis. Nam mutuati pecuniam peregrinos illorum nautas majori mercede subducere possumus; emptae enim magis sunt Atheniensium copiae quam domesticae; sed nostris hoc minus contingit, siquidem plus corporibus, quam pecuniis pollent.
1.121.4.1
Quod si illi vel unico navali proelio superati fuerint, capi eos verisimile est; sin vero resistant, nos etiam interposito majori temporis spatio res nauticas meditabimur, et ubi parem scientiam erimus assecuti, animi certe fortitudine superiores erimus. Nam quod nos bonum natura insitum habemus, Ime illi disciplina nunquam adipiscenlur; quo vero illi propter scientiam praestant, id evertendum nobis est meditatione.
1.121.5.1
Pecunias etiam conferemus, ut ad ea suppetant; aut vero indignum fuerit, si illorum quidem socii in hoc, ut servitutem suam tueantur, pecunias conferre non desistent, nos vero in hoc, ut hostes ulciscentes ipsi simul servemur, nullas pecunias consumere volemus; et in hoo, ne iis privati ab illis, his ipsis male mulctemur.
1.122.1.1
« Adsunt nobis praeterea aliae quoque belli gerendi viae, et sociorum sollicitatio, quae praecipua est eversio redituum, in quibus sita est ipsorum potentia; et aedificatio munitionum, quae illorum agrum oppugnent; et multa alia, quae nemo nunc prospicere possit. Belli enim progressus omnium minime certis legibus fiunt, sed ipsum per se plerumque comminiscitur quae ad quemque eventum commoda sunt; in quo is quidem, qui in eo animo moderato se gerit, tutior existit; is vero, qui in eo animi affectu abripitur , non leviter offendit.
1.122.2.1
Cogitemus autem, si singulis quidem nostrum cum paribus adversariis de agri finibus esset controversia, ferendum hoc erat; jam vero Athenien ses et adversus nos universos satis virium habent, et adversus singulas civitates etiam potentiores sunt, ut nisi et universi et per nationes et per singulas civitates uno consensu ipsos propulsabimus, divisos nos sine labore iu suam potestatem redigent, et cladem, licet hoc alicui sit grave auditu, sciat tamen nihil aliud, quam servitutem manifeste nobis allaturam;
1.122.3.1
quod vel dubia oratione commemorare turpe est Peloponneso, et tot urbes ab una vexari. Qua in re aut merito pali aut propter ignaviam haec perferre, et a majoribus, qui Gneciam liberaverunt, degenerare videbi- mur; nos vero ne nobis quidem ipsis hoc stabilimus, sed civitatem quidem inter nos tyrannum fieri sinimus; qut vero singuli in una civitate imperant, de medio tollere volumus.
1.122.4.1
Nec intelligimii8 quomodo haec tribus maximis vitiis careaot, imprudentia et ignavia et negligenlia. Nec enim ab istis vitiis alieni accessistis ab contemptionem, quae plurimos jam laesit; quae quia inultos in errorem induxit, contrario nomine stultitia est appellata.
1.123.1.1
« Sed quid opus est de praetentis conqueri pluribus, quam quatenus rebus praesentibus expedit? At.futurorum causa rebos praesentibus opem ferre, et labores ultro subire oportet; patrium enim nobis est, virtutes laboribus parare; nec mores mutare, licet divitiis ac potentia nunc aliquantum superetis; (non enim aequum csl, res per paupertatem partas per opulentiam perdi), sed confidentes ad bellum ire cum multis aliis de causis, tum propter dei oraculum et promissum, se nobis adfutunim, tum etiam quia tota reliqua Graecia, partim metu, partim utilitate nos adjuvabit.
1.123.2.1
Nec foedera priores rumpetis, quae quidem vel ipse deus bellum facere jubens violata censet, sed potius ruptis opem feretis. Non enim qui vim illatam propulsant, sed qui priores aliis vim inferunt, foedera rumpunt.
1.124.1.1
« Quamobrem cum omnibus de cansis bellum vobis honeste suscipere liceat, et nos communiter haec suadeamus, si quidem certissimum est, haec et rebus publicis et privatis conducere, ne cunctemini et Potidaeatis, qui sunt Dorienses, et qui ab Ionibus obsidentur, quod olim contra fiebat, opem ferre, et reliquorum libertatem recuperare,
1.124.2.1
quia non amplius licet nos cunctando partim jam nunc iqjunis affici, partim vero, si cognitum fuerit, nos concilium quidem habuisse, sed tamen iqjurias illatas propulsare non audere, non multo post idem pati; sed existimantes, viri socii, vos in necessitatem devenisse, simul etiam haec quae a nobis dicuntur, optima esse, bellum jam decernite, non metuentes praesentem asperitatem, sed pacis, quae diuturnior ex eo est secutura, cupiditate moti; nam secundum bellum quidem pax magis confirmatur; at propter pacis cupiditatem bellum gerere nolle, non itera periculo caret;
1.124.3.1
existimantes etiam civitatem, quae in Grarcia se tyrannum constituit, aequaliter in omnes esse constitutam, ita ut aliis quidem jam imperet, aliis vero imperare cogitet, eam armis illatis in potestatem nostram redigamus; et tum nos ipsi sine periculis in posterum vivamus, tum etiam Graecos, in servitutem nunc redactos, in libertatem vindicemus. » Corinthii quidem haec dixerunt.
1.125.1.1
Lacedaemonii vero, auditis omnium sententiis, omnibus sociis, qui aderant, ordine, majori pariter et minori civitati, suffragii ferendi potestatem fecerunt; et majbr illorum pars bellum gerendum esse decrevit.
1.125.2.1
Quamvis autem illi hoc apud se constituissent, statim tamen bellum suscipere non poterant quod erant imparati, sed singuli res, quae forent utiles, parandas, nec ullam moram interponendam censuerunt. Verumtamen in hoc rerum necessariarum apparatu non integer annus est consumptus, sed minus, antequam in Atticam irrumperent et bellum apei le susciperent.
1.126.1.1
Interea vero legatos ad Athenienses miserant, qui de illorum injuriis conquererentur, ut quam speciosissimam belli gerendi causam haberent, si illi nulla in re sibi morem gerere voluissent.
1.126.2.1
Ac primum quidem Lacedaemonii legatis ad Athenienses missis imperabant, ut piaculum deae pellerent. Piaculum vero hujusmodi fuit.

Perseus Greek. CTS URN tlg0003.tlg001.1st1K-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.