Historia Belli Peloponnesiaci

Perseus Greek · Perseus Greek · 3,650 sections

1.50.5.1
Jam autem erat diei serum et paeana tanquam congressuri cecinerant, quum Corinthii repente in puppim remigare coeperunt, XX naves Atheniensium contra se navigantes conspicati , quas post illas decem auxilio miserant Athenienses, veriti id quod accidit, ne Corcyraei vincerentur, neve suae decem illae naves ob numeri paucitatem ab illis vim propulsare non possent.
1.51.1.1
Has igitur Corinthii mature conspicati, et non quot cernebant, sed plures Athenis adesse suspicati, sensim retro abibant.
1.51.2.1
At Corcyraei eas non videbant, (veniebant enim ex occulto) et mirabantur Corinthios in puppim remigare; donec quidam, qui naves viderant, illas contra se navigare dixerunt. Tum vero et ipsi recesserunt; jam enim nox ingruebat ; et Corinthii navibus aversis abierant diversi.
1.51.3.1
Ita alteri ab alteris dirempti sunt, et baec navalis pugna sub noctem finiebatur.
1.51.4.1
Quum autem Corcyraei castra in Leucimna haberent, illae viginti naves Atticae,quibusGlauro Leagri et Andocides Leogori filius praeerant, per media cadavera et naufragia delatae, in castra venerunt, non multo postquam conspectae sunt;
1.51.5.1
Corcynci vero (erat enim nox) timuerunt, ne hostiles essent; sed postea illas agnoverunt , et in suas stationes receperunt.
1.52.1.1
Postridie vero et triginta naves Atticae et Corcyraeorum quotquot ad navigationem erant aptae, navigarunt in portum, qui est in Sybolis, ubi Corinthii stationem habebant, eo animo, ut cognoscerent, si praelio navali certare vellent.
1.52.2.1
Illi vero, navibus a terra provectis, et acie in alto instincta, quiescebant, sua sponte praelii initium facere in animo non habentes, quod integras Atheniensium naves accessisse, sibique multas difficultates accidisse viderent, cum propter captivorum custodiam, quos in navibus habebant, tum etiam quod in loco deserto naves reticere non possent;
1.52.3.1
sed magis de reditu domum cogitabant, qua se recipere possent, veriti, ne Athenienses, fmdera rupta esse existimantes, quia ad manus venerant, se illinc navigare non sinerent.
1.53.1.1
Placuit igitur viros in scapham impositos sine caduceo ad Athenienses praemittere, et eorum mentem explorare. Per illos autem, quos miserunt, haec verba fecerunt :
1.53.2.1
« Injuste facitis, Alhenienses, quod bello nos lacessitis et foedera frangitis. Nobis enim, hostes nostros ulciscentibus , impedimento estis, arma contra expedientes. Quod si vobis est animus nos impedire, ne contra Corcyram aut alio, si quo libet, navigemus, et foedera rumpitis, nos, qui hic adsumus, primos comprehendite, et ut hostes tractate. »
1.53.3.1
Illi igitur haec dixerunt. Quotquot vero ex Corcyraeo exercitu exaudire potuerant, clamorem statim sustulerunt, ut illos et comprehenderent et interficerent. Sed Athenienses hoc responsum illis dederunt :
1.53.4.1
« Nec laceSsimus vos bello, viri Peloponnesii, nec foedera frangimus, sed istis Corcyraeis sociis auxilio venimus. Si quam igitur aliam in partem voletis navigare, non impedimus; sed si contra Corcyram aliquemve Corcyraeorum locum navigabitis, pro viribus hoc non negligemus. »
1.54.1.1
Quum autem Athenienses hoc responsum dedissent, Corinthii quidem se ad navigationem domum parabant, et in Sybotis, quae suut in continente, tropaeum statuerunt. At Corcyraei navium fragmenta et cadavera susceperunt ad se delata et fluctibus et vento, qui noctu ortus ea in varias partes disjecerat, et in Sybolis, quae sunt in insula, vicissim et ipsi tropaeum tanquam victores statuerunt.
1.54.2.1
Argu- mento autem tali utrique victoriam sibi vindicarunt. Corinthii quidem, quod natali proelio ad noctem usque vicissent, ita ut plurima navium fragmenta et militum cadavera recepissent, et quod captivos non minus mille haberent, et septuaginta circiter naves demersissent, tropaeum statuerunt, Corcyraei vero, quod XXX ferme naves profligasscnt et post Atheniensium adventum navium fragmenta ad se delata mi· litumque cadavera sustulissent, quodque pridie Coriulbii in puppim remigantes ipsis cessissent, naves Atticae conspicati, et, cum Athenienses advenissent, ex Sybolis sibi non occurrissent, hisce de causis tropaeum statuerunt. Hoc igitur modo utrique se victores existimabant.
1.55.1.1
Corinthii vero, illinc domum navigantes, Anactorium, quod in ore sinus Ambracii silum est, per fraudem ceperunt: (erat autem ipsorum commune et Corcyraeorum) et, Corinthiis colonis in eo collocatis, domum redierunt; et Corcyraeorum octingentos, qui servi erant, vendiderunt, ducentos et quinquaginta vinctos asservabant, eosque diligenter et ofliciose colebant, ut Corcyram ipsorum ditioni reversi abjungerent; eorum autem plerique potentia principes erant civitatis.
1.55.2.1
Sic igitur Corcyra bello Corinthioe superavit Atticaique naves domum inde reverterunt. Haec autem fuit prima causa belli a Corinthiis contra Athenienses suscepti, quod illi foedere secum manente cum Corcyraeis contra se navali proelio certassent.
1.56.1.1
Post haec autem statim accidit, ut illae quoque simultates inter Athenienses et Peloponnesios orerentur ad bellum movendum.
1.56.2.1
Cum enim Corinthii hoc studerent, ut illos ulciscerentur, Athenienses, quod eorum inimicitias haberent suspectas, Potidaeatas, qui in Pallenes isthmo habitant, Corinthiorum colonos, suosque socios vectigales, muros Pallenen versus aedificatos demoliri et obsides dare iusserunt, et magistratus expellere, nec in posterum recipere , quos Corinthii quotannis mittebant, veriti, ne a Perdicca et Corinthiis sollicitati deficerent, ceterosque socios, qui in Thracia erant, ad defectionem secum traherent.
1.57.1.1
Haec autem Athenienses contra Potidaeatas statim post navale praelium ad Corcyram commissum moliri coeperunt.
1.57.2.1
Nam et*Corinthii aperte jam erant infensi, et Perdiccas Alexandri filius, Macedonum rex., in hostem mutatus erat, quum ante socius et amicus esset.
1.57.3.1
Ideo autem factus est hostis, quod cum Philippo fratre suo et Derda communiter bellum contra se gerentibus Athenienses societatem fecissent.
1.57.4.1
Et commotus metu Lacedaemonem legatos mittens operam dabat, ut bellum illis cum Peloponnesiis oriretur, et Corinthios sibi conciliabat, ut Potidaea defectionem faceret.
1.57.5.1
Quinetiam cum Chalcidensibus et Bottkeis, qui sunt in Thracia, agebat, ut una defectionem facerent, existimans, si civitates istas agro suo finitimas haberet socias, bellum se cum illis facilius geslqrum.
1.57.6.1
Quae cum cognovissent
1.57.6.2
Athenienses, et harum civitatum defectionem praeoccupare vellent (triginta enim tum naves et mille gravis armaturae milites in ejus agrum miserant, praefecto Archestrato Lycomedis filio, cum decem aliis collegis,) mandarunt navium praefectis, ut et obsides a Potidaeatis caperent, et iirbis muros demolirentur, et accurate caverent, ne proximae civitates defectionem facerent.
1.58.1.1
At Potidaeatae, missis ad Athenienses legatis, si forte ipsis persuadere possent, ne quid novi de se statuerent, Lacedaemonem etiam cum Corinthiis profecti [agebant], ut, si foret opus, auxilium sibi pararent, quando opera diu consumpta nihil pacati ab Atheniensibus impetrare potuerant , sed naves in Macedoniam et in se pariter veniebant, et summi magistratus Lacedaemoniorum ipsis promiserant, se, si Athenienses contra Potidaeam irent, in Atticam irrupturos, tunc demum cum Chalcidensibus et Bottiaeis communiter conjurati deficiunt.
1.58.2.1
Perdiccas quoque Chalcidensibus persuasit, ut relictis et excisis urbibus maritimis commigrarent Olynthum, et hanc unam sibi urbem firmam facerent; atque illis qui pristinas suae patriae sedes relinquebant, agri sui Mydonii partem circa paludem Bolben dedit incolendam, quamdiu bellum contra Athenienses duraret. Atque illi quidem urbes demoliti in loca mediterranea commigrabant, et ad bellum se parabant;
1.59.1.1
at triginta Atheniensium naves in Thraciam perveniunt, et Potidaeam ceterasque civitates jam defecisse re-periunt.
1.59.2.1
Duces vero existimantes se cum praesentibus copiis non posse simul gerere bellum et adversus Perdiccam, et civitates, quae defecerant, in Macedoniam, quo etiam ante missi erant, se converterunt, et ibi consistentes una cum Philippo et Derdoe fratribus, qui ex locis mediterraneis cum exercitu irruperant, bellum gerebant.
1.60.1.1
Inter haec Corinthii, quum Potidaeadescivisset, et Atticae naves circa Macedoniam essent, illi oppido timentes, et domesticum existimantes periculum, mittunt cum de suis voluntarios, tum etiam de ceteris Peloponnesiis mercede conductos mille et sexcentos omnino gravis armaturae milites, et quadringentos levis armaturae.
1.60.2.1
Illis autem praeerat Aristeus Adimanti filius , et propter ejus amicitiam potissimum plurimi voluntarii milites Corintho eum secuti sunt; semper enim Potidattiarum studiosus erat.
1.60.3.1
Et quadragesimo dic quam Polidaea defecerat, in Thraciam pervenerunt. -
1.61.1.1
Nuntius autem de istarum civitatum defectione etiam Atheniensibus stalim est allatus. Qui cum intellexissent illos etiam, qui cum Aristeo erant, praeterea adesse, ex suis bis mille gravis armaturae milites, et quadraginta naves, Calliamque Calliadis filium cum quatuor collegis praefectum, in loca, quae defecerant, miserunt.
1.61.2.1
Qui ut in Macedoniam pervenerunt, primum illos mille priores modo Therma potitos, et Pydnam obsidentes reperiunt.
1.61.3.1
Pydnam autem et ipsi obsederunt; sed postea, facU pacc et societate necessaria inita cum Perdicca, quando Po-(idaca et Aristei adventus eos urgebat, ex Macedonia recedunt,
1.61.4.1
et Berrhoeam profecti et inde reversi, eoque oppido prius tentato, nec expugnato, itinere pedestri Potidaeam versus ibant, cum tribus millibus militum gravis armaturae ex suis, praeterea vero cum multis sociis, et sexcentis Macedonum equitibus, qui cum Philippo Pausa· niaque erant, eimul etiam naves septuaginta oram legebant;
1.61.5.1
lente vero procedentes tertio die Gigonum pervenerunt, ibique castra posuerunt.
1.62.1.1
At Potid;eatae et Peloponnesii, qui cum Aristeo erant, Atheniensium adventum expectantes in isthmo prope Olynthum castra habebant, et mercatum extra urbem i nstituerant
1.62.2.1
Ducem au tem peditatus quidem totius socii elegerant Aristeum, equitatus vero Perdiccam; protinus enim ab Atheniensibus iterum defecerat, et, Iolao duce in suum locum substituto, Potidaeatas in bello juvabat.
1.62.3.1
Hoc autem erat Aristei consilium, ut cum exercitu eo, quem in isthmo secum habebat, Athenienses diligenter observaret , si accederent; Chalcidenses vero et socii, qui extra isthmum erant et ducenti equites a Perdicca missi Olynthi manerent, et cum Athenienses contra se venirent, a tergo impressionem in hostes facientes eos circumvenirent.
1.62.4.1
Contra vero Callias Atheniensium dux ejusque collegae Macedonum equites paucosque socios Olynthum versus miserunt, ut illos illinc auxilio suis venire prohiberent, ipsi vero motis castris Potidaeam versus contendebant.
1.62.5.1
Et cum ad isthmum venissent, et adversarios se ad proelium parantes vidissent, ipsi quoque aciem exadverso instruxerunt, nec multo post conflixerunt.
1.62.6.1
Atque ipsum quidem Aristei cornu, et quotquot de Corinthiis aliisque militibus delecti circum ipsum erant, cornu sibi oppositum in fugam verterunt, eosque persequentes longe processerunt; reliquus vero Potidaeatarum et Peloponnesiorum exercitus ab Atheniensibus superatus est, et in urbem confugit.
1.63.1.1
Cum autem Aristeus ab hoste persequendo rediret, postquam reliquum exercitum videt victum, dubitavit, utram partem petens, Olynthumne an Potidaeam, belli fortunam periclitaretur. Tandem tamen ei placuit, cum suis militibus in minimum loci spatium contractis Potidaeam cursu perrumpere ^fpervasit propter crepidinem per mare telis petitus, et aegre, paucis quidem amissis, plerisque tamen salvis.
1.63.2.1
Qui vero Olyntho auxilium Potidaeatis laturi prodierant (abest autem locus sexaginta ferme stadiis, atque conspicuus est,) postquam pugna committebatur et signa sublata sunt, paululum illi quidem processerunt ut auxilium laturi; et Macedonum equites aciem contra instruebant , ut eos impedirent. Postquam autem brevissimo tempore victoria penes Athenienses erat, et vexilla revulsa sunt, in urbem rursus se receperunt, et Macedones ad Athenieuses; equites autem neutris adfuerant.
1.63.3.1
Post pugnam vero Athenienses tropaeum statuerunt, et caesorum militum cadavera pace sequestra Potidaeatis reddiderunt. Ceciderunt autem ex Potidaeatis quidem et sociis paulo pauciores treeentis, ex ipsis vero Atheniensibus, centum et quinquaginta, et Callias eorum dux.
1.64.1.1
Murum autem, qui isthmum spectabat, stalim Athenienses circumvallarunt, et praesidio custodire cupe-runt. At murus, qui Pallenen versus spectabat, nullo vallo cinctus erat; nec enim existimabant, se posse simul et in isthmo excubias agere, et in Pallenen transgressos murum exstruere, veriti, ne Potidaeataeeorumque socii se, in duas partes diductos, invaderent.
1.64.2.1
Cum autem cognoscerent Athenienses, qui domi erant, Pallenen nuitis muris' cinctam esse, aliquanto post mille et sexcentos gravis armaturae milites de suis, et Phormionem Asopii filium, ducem miserunt; qui cum Pallenen pervenisset, ab Aphytide procedens copias Polidaeae admovit, paulatim progrediens, et simul agrum vastans. Sed cum nemo ad proelium occurreret, murum, qui Pallenen versus spectabat, vallo cinxit
1.64.3.1
Atque ita Potidaea jam utrinque vehementer oppugnabatur, simul etiam a mari navibus stationem prope habentibus. *
1.65.1.1
Aristeus vero, urbe jam circumvallata, quum nullam salutis spem haberet, nisi si quid ex Peloponneso, aut aliud insperatum accideret, auctor erat, ut, quingentis exceptis, ceteri observato vento navibus abirent, ut res frumentaria diutius suppeteret; atque ipse unus esse volebat de numero eorum, qui remanerent. Sed quum illis persuadere non potuisset, cupiens ea, quae his consectaria erant, parare, et, ut quae loris erant, quam optime sese haberent, clam Atheniensium praesidio enavigavit.
1.65.2.1
Et apud Chalcidenses manens, quum alias res bellicas administravit, tum etiam, insidiis ad Hermyliorum urbem locatis, multos occidit, et in Peloponneso agebat, ut aliquod auxilium mitteretur.
1.65.3.1
Post Potidaeam circumvallatam Phormio cum illis mille et sexcentis militibus, quos habebat, Chalcidensem et Bot-ticum agrum vastabat, et nonnulla etiam oppidula cepit.
1.66.1.1
Atque hac quidem accesserant Atheniensibus et Peloponnesiis causae, quibus alteri in alteros accenderentur, Corinthiis quidem, quod Potidaeam, suam coloniam, et viros Corinthios ac Peloponnesios, qui in ea erant, obsiderent; Atheniensibus vero contra Peloponnesios, quod illi civitatem sociam et vectigalem ad defectionem impulissent, et eo profecti pro Potidaeatis aperte seeum pugnarent. Nondum tamen bellum quidem conflatum erat, sed ab armis adhuc abstinebatur. Corinthii enim haee privalim egerant.
1.67.1.1
Sed cum Potidaea obsideretur, non amplius quiescebant , quod et suorum nonnulli una inclusi essent, et de oppido etiam timerent; et protinus socios orare coeperunt, ut Lacedaemona venirent, et profecti eo magnis clamoribus in Athenienses invehebantur, quod et foederum violatores exstitissent et Peloponnesum injuria allicerent.
1.67.2.1
Atque jEginetae, non palam illi quidem legatione missa, quia Athenienses metuebant, sed clam praeter ceteros cum iis bellum suadebant, dicentes se non esse sui juris ex fcedere.
1.67.3.1
Lacedaemonii vero, sociis praeterea advocatis, et si quis alia quapiam in re se ab Atheniensibus injuriam accepisse diceret, legitimo suae gentis concilio convocato, dicere eos jusserunt.
1.67.4.1
Tunc vero quum alii in concionem progressi pro se quique querelas proferebant, tum etiam Megarenses, demonstrantes cum alias non paucas controversiarum causas, tum vero praecipue, quod a portubus qui in potestate Atheniensium essent, Atticoque foro, praeter loedus arcerentur.
1.67.5.1
Corinthii vero, quum Lacedaemonios ab aliis prius ad bellum instigari permisissent, in medium novissimi prodierunt, et haec i»super addiderunt:
1.68.1.1
« Fides, quam vos, Lacedaemonii, publice privatimque inter vos ipsos servatis, facit, ut, si quid in alios dicamus, minus credatis. Atque hinc moderationis quidem laudem reportatis, sed majore rerum externarum inscitia laboratis.
1.68.2.1
Nobis enim saepe praedicentibus detrimenta, quibus Athenienses nos erant affecturi, vos tamen non quae quoque tempore docebamus, cognoscere studebatis, sed potius de dicentibus suspicabamini, propter privatas controversias eos dicere, ideoque non antequam injuriam acciperemus, sed postquam in mediis rebus sumus, socios istos advocastis, apud quos aequum est nos praeter ceteros diligenter agere, quo etiam gravissimas querelas habemus, qui ab Atheniensibus quidem contumelia afficimur, a vobis vero negligimur.
1.68.3.1
Quod si illi in aliquo obscuro loco delitescentes injuriam Graeciae facerent, ut ignari liecosse haberetis doceri; nunc vero quid longa oratione opus est nobis, quorum alios quidem m servitutem redactos videtis, aliis vero eos insidias struere, et praecipue nostris sociis, ipsosque, si forte unquam bello appetantur, jam pridem prapparatos esse ?
1.68.4.1
Nec enim Corcyram subreptam invitis nobis retinerent, et Potidaeam obsiderent, quarum urbium altera quidem est opportunissima usu ad res Thraciae oblinendas, altera vero maximam classem Peloponnesiis in bello suppeditasset.
1.69.1.1
« Atque istarum rerum vos ipsi auctores estis, qui et primum passi estis eos post bellum Medicum urbem munire, et postea longos muros aedificare; quique ad hoc usque perpetuo libertate privastis non solum eos, quos illi in servitutem redegerunt, sed jam etiam vestros socios. Nam non is, qui alios in servitutem redegit, sed verius is, qui quum possit impedire, negligit, hoc facit, si quidem etiam virtutis professione se ut Graecorum liberatorem celebrat.
1.69.2.1
Vix tandem vero nunc congregati sumus, et ne nunc quidem de rebus manifestis. Nec enim amplius consultandum erat, num injuriam patiamur, sed qua ratione eam defendamus. Illi enim agentes et consilii certi contra dubios adhuc sententiae, nec cunctati amplius ingrediuntur;
1.69.3.1
et scimus quali via, et quo modo paulatim Atheniense· in alios grassentur. Et quamdiu quidem latere se propter vestrum stuporem putant, minus audaces sunt; sed si cognoverint, vos haec scientes negligere, summa vi instabunt.
1.69.4.1
Vos enim soli Graecorum, Lacedaemonii, otia agitis, non armorum τι, sed cunctatione νοs defendentes, et soli hostium vires non incipientes increscere sed duplicatas evertentes.
1.69.5.1
Atqui cauti esse terebamini: de quibus profecto rumor divulgatus 1 em ipsam superabat. Nam ipsi scimus et Medum ab extremis orbis terrarum partibus in Peloponnesum prius venisse, quam vos ita ut par erat obviam prodiretis, et nunc Athenienses non longinquos, ut illum, sed vicinos negligitis; et pro bello quod illis inferre debebatis mavultis illos arma vobis inferentes defendere et certantes cum hominibus potentia multum auctis incertos fortunae casus subire, quamvis sciatis vel ipsum barbarum sua ipsius culpa plerumque offendisse, quinetiam in bello cum ipsis Atheniensibus gesto sarpe jam nos erratis eorum potius, quam vestris auxiliis victoriam reportasse, quum quidem de vestris auxiliis spes jam nonnullos etiam imparatos, quod iis freti erant, everterint.
1.69.6.1
Neque vero aliquis vestrum haec magis ob odium, quam ad expostulatio? nem dici putet. Nam expostulatio quidem est cum amicis, qui peccant; sed accusatio est contra inimicos, qui injuriam fecerunt.
1.70.1.1
« Praeterea si qui alii, ipsi nobis digni esse videmur, qui proximis vilium exprobremus, praesertim quum de magni momenti rebus agatur, quarum nullum vos sensum nobis habere videmini, nec unquam considerasse, quales sint Athenienses, cum quibus certamen vobis est futurum, et quomodo vel omnibus in rebus sint vobis longe prestantiores.
1.70.2.1
Nam illi quidem sunt rerum novarum studiosi, celeresque et excogitare et re ipsa exsequi id, quod exco-gitariut; vos vero praesentia conservare et nihil praeterea cognoscere, facto vero ne necessariis quidem satisfacere soletis..
1.70.3.1
Praeterea illi quidem vel supra vires sunt audaces , et praeter rationem periculorum appetentes et in rebus asperis bonae spei; vestra vero ratio est, res vestris viribus inferiores gerere, et ne certis quidem et exploratis animi. consiliis confidere, et existimare, vos periculis nunquam liberatum iri.
1.70.4.1
Quinetiam illi, si vobiscum conferantuf, sunt impigri, vos vero cunctatores; item illi peregrinationis cupidi, vos vero domi tenacissimi. Persuasum enim est illis quidem, absentia se aliquid sibi quaesituros; vobis vero, si peregrina obeatis, vel rerum praesentium jacturam vos facturos.
1.70.5.1
Illi etiam, hostes si superant, longissime progrediuntur; si vincuntur, quam minimum animo consternantur.
1.70.6.1
Praeterea vero corporibus quam alienissimi» pro republica utuntur, consiliis vero maxime propriis, ut aliquid pro ea agant.
1.70.7.1
Et si cogitata non confecerint, rebus se suis privari putant; si quae vero armis quaesierint, perexigua senactos forte judicant prae illis, quae io posterum sperant. Quod si forte rei alicujus tentalae conatus eos fallat, nova spe defectura explent. Soli enim pariter et habent et sperant ea, quae animo conceperint, propterea quod celerrime perficere student, quae in animum induxerunt.
1.70.8.1
Atque haec omnia cum laboribus et periculis omni tempore moliuntur, rebusque partis minimum fruuntur, quia pariendie semper intenti sunt, neque diem festum aliud esse putant, quam conficere, quae opus sunt, et calamitatem haud minorem otium iners quam laboriosum negotium.
1.70.9.1
Quare sl quis paucis rem totam complexus eos dixerit ita natos esse, ut quiescere neque ipsi velint, neque alios mortales sinant, is verum dixerit.
1.71.1.1
« Et tamen, Lacedaemonii, quum haec talis respublica sit vobis adversaria, vos cunctamini, et non putatis illis hominibus diuturnam suppetere quietem, qui suo quidem apparatu injuriam nulli faciant, prae se vero ferant, se eo esse animo, ut si lacessantur injuria, eam non sint neglecturi, verum in eo jus et aequitatem ponitis, si neque alios molestiis afliciatis, neque vos ipsi, dum vim propulsatis, ullum detrimentum capiatis.
1.71.2.1
Sed hoc vix consequi possctis, etiamsi civitatem vestrae similem finitimam haberetis; nunc autem, quod et paulo ante declaravimus, vestra instituta antiqua et obsoleta sunt prae illis. Atnecesse est, ut in artibus, novissima quaeque semper excellere;
1.71.3.1
et civitati quidem pacatae maxime conducunt instituta, quae manent immota; sed illis, qui rebus mullis coguntur se implicare, novis etiam artis incrementis est opus, ideo etiam res Atheniensium propter multam experientiam magis innovatae sunt quam vestrae.
1.71.4.1
Hactenus igitur haec vestra tarditas progressa terminetur; nunc vero quum aliis, tum etiam Potidaeatis, quemadmodum recepistis, opem ferte , in Atticam celeritate, quanta maxima potestis, irrumpentes, ne viros vobis amicos atque cognatos infensissimis prodatis, neve nos ceteros prae desperatione ad aliquam aliam societatem compellatis.
1.71.5.1
Qua in re nullum esset peccatum nostrum neque in deos foederum conscios, neque adversus homines, quos ea tangunt; solvunt enim foedera non qui destituti ad alios se convertunt, sed qui opem non ferunt quibuscum jurarunt.
1.71.6.1
Sed si vos animis promptis esse voletis, in ftedere permanebimus; nec enim pie faceremus, si permutata societate vos desereremus, nec alios majore, quam vos estis, familiaritate nobiscum conjunctos inveniremus.
1.71.7.1
Ad hsec diligenter consultate, dateque operam, ut Peloponneso ita prositis,ut imperium non minus relinquatis, quam quale majores vestri vobis tradidere. »
1.72.1.1
Atque Corinthii quidem haec dixerunt. Atheniensium vero casu quodam legatio jam antea aliis de causis aderat, et quum haec verba audissent, in Lacedaemoniorum coucionem sibi prodeundum esse censuerunt, non ut ad crimina responderent, quae civitates objecerant, sed de re tota ut ostenderent, non celeriter decernendum, sed amplius deliberandum esse; simul etiam volebant significare, quanta esset suae civitatis potentia, et aetate provectioribus in memoriam revocare ea, quae noverant, et junioribus exponere ea, quorum nullam habebant notitiam, rati eos sua oratione audita ad pacem, quam ad bellum propensiores fore.
1.72.2.1
Quum igitur ad Lacedaemoniorum magistratus accessissent, ad eorum concionem se et ipsos verba facere velle dixerunt, nisi quid prohiberet.
1.72.3.1
Illi vero ubi eos in medium prodire iusserunt, Athenienses in medium progressi haec dixerunt :
1.73.1.1
« Legati ad vos non propterea sumus, ut ad crimina nobis a sociis vestris objecta responderemus, sed aliis de rebus, quarum causa civitas nos misit; quum vero intellexissemus, non levem contra nos criminationem factam esse, in medium prodiimus, non ut ad civitatum crimina respondeamus (neque enim apud vos tamquam judices aut nostros aut istorum verba fiant), sed ne celeriter magnis de rebus, sociorum verbis adducti, male consultetis; simul etiam, quia de tota accusatione contra nos instituta docere volumus, nos neque proler rationem obti- nere, quae peperiuius, et nostram civitatem dignam esse, cujus ratio habeatur.
1.73.2.1
Ac pervetusta quidem quid opus est recensere, quorum ipsi rumores de illte sparsi potius sunt testes, quam oculi eorum, qui haec sunt audituri? sed res bello Medico gestas, ef quaecunque nobiscum novistis ipsi, quamvis molestiora sint futura, si ea semper jactemus, commemorare est necesse. Etenim quum illa gerebamus , propter communem utilitatem pericula subibamus , cujus re quidem ipsa participes fuistis, commemoratione vero omni, si quid prosit, privari nos par oon est.
1.73.3.1
Haec autem dicentur non tam, ut nos excusemus, quam ut testemur et doceamus, adversus qualem chitalem vobis consilium minus bonum ineuntibus certamen sit futurum.
1.73.4.1
Praedicamus enim, solos nos in campis Marathoniis magno cum periculo adversus barbarum propugnasse, et, quum iterum venisset, quia terra ipsum propulsare non poteramus, universos nos navibus conscensis ad Salaminem communiter pneliumnavale commisisse; quae res illum impedivit, ne, infesta classe singulas urbes petens, Peloponnesum vastaret , quum adversus ingentem classem mutuis auxiliis se juvare non possent.
1.73.5.1
Maximum vero hujus rei documentum ipse dedit; nam classe victus, tamquam potentiam parem non amplius haberet, cum majore copiarum parte, celeritate, quanta maxima potuit, se recepit.
1.74.1.1
« Quum autem res sic acciderint, quumque citra controversiam patefactum sit Graecorum fortunas in navium prscsidkvsitas fuisse, tria ad has res utilissima contulimus, et maximum navium numerum, et prudentissimiim ducem, et impigerrimam animi promptitudinem, naves quidem ad quadringentas, paulo pauciores duabus totius classis partibus , Themistoclem vero ducem, qui praecipuus auctor fuit, ut navale praelium in maris angustiis committeretur, quod manifeste res servavit; eique propteiea, licet vir esset peregrinus, vos honorem habuistis longe majorem, quam nilis aliis, qui ad vos venerunt.
1.74.2.1
Animi vero ardorem vel longe audacissimum demonstravimus, qui quidem, quum terra nobis nemo opem ferret, et ceteri ad nos usque jam in servitutem concessissent, voluimus urbe relicta et re familiari eversa ne sic quidem reliquorum sociorum communionem deserere, neque dispersi inutiles iis esse, sed in naves ingressi periculum adire, nec succensere, quod nobis auxilium ante non tulissetis.
1.74.3.1
Quamobrem praedicamus nos non minorem utilitatem vobis attulisse, quam quae nobis contigit. Vos enim ex urbibus vestris integris adhuc atque ut eas in posterum habitaretis, quum vobis magis, quam nobis timuissetis, auxilium tulistis (quo enim tempore adhuc eramus salvi, praesto non fuistis): nos vero. ex urbe, quae jam nulla erat, profecti, et pro ea, de cujus salute perexigua spes erat, periculis nos objicientes, et vos. pro parte virili et nos ipsos una servavimus.
1.74.4.1
Sed si Medis ante nos adjunxissemus, agro nostro, ut et alii, timentes , aut si postea naves conscendere ausi non essemus, ut profligati, non sane erat necesse, vos, qui classem satis firmam non liabebatis, navali proelio amplius certare, sed sine certamine res barbaro ex animi sententia successissent.
1.75.1.1
« Dignine igitur sumus, Lacedaemonii, et propter animi alacritatem, quam tunc demonstravimus, et consilii. prudentiam, qui imperii nomine, quod obtinemus, Graecis haud adeo vehementer invisi simus ?
1.75.2.1
Namque hoc ipsum accepimus non per vim, sed quia et vos ad persequendas reliquias belli contra barbarum gerendi remanere nolueratis, et quia socii ad nos accesserunt et nos ipsi orarunt, ut duces esse vellemus.
1.75.3.1
Itaque coacti sumus ipsa re imperium in hunc statum primum perducere, praecipue quidem prae metu, deinde vero, honoris etiam causa, postremo etiam utilitatis gratia.

Perseus Greek. CTS URN tlg0003.tlg001.1st1K-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.