Alethia

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,901 sections

2.152
in uarias species cedentem ad uerbera massam.
2.153
quam nullus formare labor, sed uicta figuram
2.154
ocius hinc perdit, magnis quod nisibus inpar
2.155
materies recipit studium, sed decipit usum.
2.156
durius ergo aliud quaerunt; sed et hinc placet aurum,
2.157
utile quod rigidum docuit magis esse metallum.
2.158
inde, cui propior decor est et uena secunda,
2.159
itur in argentum, blando quod firmius auro
2.160
officium magis est patiens. sed fortius aes est,
2.161
id quod conspicuum minus est. mox aere magistro
2.162
in rigidum chalybem translatus substitit usus.
2.163
Forsitan et cunctos quos fingit opinio casus
2.164
artifices summos operum percurrere uersu
2.165
possit nostra chelys, tacito patefacta calore
2.166
ut se decoctis tellus pinguissima glaebis
2.167
mouerit in fetus uarios, quos imbre marito
2.168
parturiens putri dissoluerit arua meatu,
2.169
quo tumidi crepuere sinus elataque messis
2.170
extitit et motis undans trepidauit aristis,
2.171
disceret ut speciem segetis nouus accola cultae:
2.172
utque auidum ad tantam decurrens undi(que) praedam
2.173
alituum pecudumque genus turbaeque minoris
2.174
nigra cohors, maiora suis in pabula trudens
2.175
175 semina corporibus, uitae inculcarit amicos
2.176
materia propiore cibos atque omne secutum
2.177
officium, docilis studii quod cura recepit.
2.178
semper ab exemplis meditatio sumpta magistris
2.179
fecerit artis opus: sed falsis nota reclamat
2.180
gloria larga patris: nil hinc sibi uindicet usus,
2.181
nil casus uirtutis inops: ego nosse creatis
2.182
quae bona sunt cum luce dedi mundoque minori
2.183
quicquid maior habet sacro notescere sensu
2.184
meque per haec uolui.\' atque utinam inlibata maneret,
2.185
ut data mens homini est, nullique obnoxia culpae:
2.186
non illam species, non illam corpora rerum,
2.187
non modus astrorum numerus nec molis harenae
2.188
falleret. at quantis cum magno terra profundo
2.189
tendatur spatiis, quae sit mensura peractae
2.190
molis, quid resonet motu septemplicis axis
2.191
harmoniae uocale melos, nunc discitur usu
2.192
assiduisque datur studiis artisque putatur
2.193
quod manet ingenitum. nec sentit nube malorum
2.194
factus hebes, quod, si quae primum agnoscere credit,
2.195
quisque recognoscit. summo ergo hoc limite ueri
2.196
haereat. augustis quom pulsus sedibus Adam,
2.197
nullum aliud prius officium quam coniuge dignum
2.198
egit et ignotos natis impendit amores.
2.199
inter tot curas placuit cui dulce creare,
2.200
uiuere dulce fuit. qui uiuere dulce probabat,
2.201
uiuebat rectore deo: nec derat alumnis
2.202
quod uitam instrueret, quod rerum accingeret usu.
2.203
Et natis iam plena domus solacia mira
2.204
attulerat rudibus blandoque in corde parentum
2.205
multiplicata graues releuabat cura labores,
2.206
et spes iam suberat propriis gaudere ministris
2.207
ruris in officiis, quorum qui maximus aeuo
2.208
arua Cain duris uertebat pinguia rastris;
2.209
at uiuo gaudere lucro dignissimus Abel
2.210
collibus aut nudis aut sicci germine campi
2.211
innocuas pascebat oues et lacte parentes.
2.212
postquam expectati satiarunt gaudia fructus
2.213
et stupuere sacro cingi sua uota fauore,
2.214
ammonuit mentes operum libamina iustum
2.215
prima dicare deo. sacras prior impedit aras
2.216
frugibus ille nouis, niueo magis hic litat agno,
2.217
prima sacerdotum species, mox hostia fratris
2.218
impia, sed signo iam tunc imbuta futurae
2.219
indicioque piae. namque ut suscepta notauit
2.220
fratris sacra Cain, sibi nulla in fruge litanti
2.221
annutum, seu quod uotas praelegerit ante
2.222
pollueritque dapes seu totum tempore in uno
2.223
cernenti reus est praesens quandoque futurus
2.224
mente nocens, illo (dirum) de fonte uenenum,
2.225
quo serpens materque, bibit fratremque cauendi
2.226
ignarum saeua mactatum caede trucidat.
2.227
Heu facinus! quid non miseros furiosa libido,
2.228
quid non ira recens, odium uetus, improba cogant
2.229
quae uexant gentes scelerum certamina, tantum
2.230
si facinus fecit, qui sic, quod sanctior ipso
2.231
frater erat, doluit. nulla est iam culpa parentum.
2.232
et ne aliquam saltim uel de serpente querellam
2.233
quod morimur quisquam superesse existimet, ante
2.234
coepimus occidi. pro quantum prima propago
2.235
criminis adiecit! mortem pro nomine poenae
2.236
inductam mundo uix dignum est dicere: fecit
2.237
impietas scelus esse nouum. peccata parentes
2.238
tantum morte luent: tu poenas morte solutas
2.239
et pro morte dabis, peior serpente nefando.
2.240
ille etenim letum suasit, non intulit: at tu
2.241
auctor primus eris caedis. te publicus hostis,
2.242
te latro priuatus sequitur, tibi crimina plectent
2.243
arma(ti) telis, gladiis et uindice ferro.
2.244
militia scelus omne tua est populique futuri
2.245
quod minus interitu iusso quam caede peribunt
2.246
ad te summa redit. nec prorsus displicet istud
2.247
moribus exemplum, quod fratris sanguine primum
2.248
humanus fundi coepit cruor, ut facinus par
2.249
sentiat admissum, tali quem crimine constat
2.250
fraternum renouasse nefas, ratione docente
2.251
omne hominis letum non prima sorte perempti

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0292b.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.