De Machabeis

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 391 sections

100
sicut erat. monitus matrem coelumque uideret.
101
constitit, atque hilari uultu contemnere Regem
102
coepit. et ut ridens ardentes irruit ignes.
103
collapsusque iacens anima superante quieuit.
104
mater ut hoc uidit rigido sic ore locuta est:
105
felix parte aliqua. cum iam uis. nec potes omnes
106
saeue tyranne meos trucidando uincere natos.
107
te grauior nunc poena manet. crudelis. in igne
108
quam patiere breui: deus hic nanque omnia cernit.
109
iam duo securi contempto Rege manebant.
110
spes melior iam matris erat. iam tertius instat
111
ecce locus poenae. si poena est uincere Regem,
112
et seruire deo. laus est non poena furentis.
113
tertius attrahitur iuuenis iubente tyranno.
114
qui nondum sanatus erat furor intus et ira
115
saeuibat pariter. quod fortia pectora fratrum
116
uiderat impauidi Regis superasse furorem.
117
constitit ante pedes iuuenis florentibus annis
118
egregius forma. dignus qui regna teneret
119
dignior Antiocho. et sic meliora secutus
120
regna uolente deo. Mater cui talia fatur:
121
accipe nate tuae securus dicta parentis.
122
accipe. ne segnis reddas uirtutis honorem.
123
sunt tibi iam fratres pietatis sede manentes,
124
iam locus est melior. quam regna labentia Regis,
125
quorum si proprios attingis pectore sensus
126
uictor apud populos Regem superasse fereris,
127
sicut fama tuos iam misit in omnia fratres :
128
huc accede precor. sunt haec. sunt apta dolenti
129
contempsisse nefas. et iura relinquere Regis
130
indomiti. quem nulla manet post ista uoluptas.
131
At iuuenis tacito mittebat murmure uocem
132
oranti similis, palmas tendebat in altum.
133
subnixoque genu matris pingebat in ore
134
qua licet aspectum corpus, qua turba tenebat.
135
qui simul admonitus cratem conscendit in ignem
136
intrepidus, certaque fide sua membra locauit.
137
sanctaque quae superest anima inuiolata recessit.
138
conciderant flammae tepida remanente fauilla
139
illaesum corpus tellus adaperta recepit.
140
At mater dubitans gemitus an gaudia sumat.
141
haesitat, et querulo sic est sermone locuta:
142
quid nunc dire paras? iussis paremus et omnes
143
munera sed partus custos ne subtrahat ulla,
144
sed licet ipse uelis non sum passura tyranne:
145
omnes nam pariter pereant certamine tanto,
146
temporis ipse tui mutes licet horride poenam,
147
duraque quae sanctis eadem sententia natis
148
sed grauiora paras, si sunt grauiora, minari,
149
quodque meos cernis uultus horrore teneri,
150
gauderes parte quoties decernis in isto.
151
Ardet at ipse magis rapida rex concitus ira.
152
cotemnique putat, nec sicut caetera fratrum
153
turba ferat poenas. matrem hoc quaerere sentit
154
dura in exitium quartum adducere natum
155
pene manu uoluit, lassati nanque ministri
156
nec regis furias. nec regem ferre uolebant.
157
proh pudor, erubuit uultus ostendere matri
158
natus, et attonita mente confundere coepit.
159
hunc postquam stantem summisso lumine uidit,
160
talibus aggreditur dictis, monitura timentem:
161
a primo quartus partus mihi quartus ab imo,
162
quae nunc uerba tibi. quae possum dicere nate?
163
hoc nisi quod solum durata potentia tecum
164
sit simul et uirtus, sanctaeque originis auctor
165
illi debemus regi quodcunque rogamur.
166
ille dedit nobis Abraham cum semine sancto.
167
per quem nobilitas, per quem genus omne probatur,
168
quod manet in dominum. sanctus qui nascitur Isac.
169
tunc cum iam nullum natum sperare senectus
170
sponte sua poterat, sterilis quia Sarra manebat.
171
attamen haec peperit, generique propagine coepta
172
ex insperato remanent tibi Sarra nepotes,
173
Esau et patriam deductus Iacob in unam.
174
quos precibus partu gemino peperisse Rebecca,
175
hinc sumus. hinc orimur. genus hoc tibi, nate petendum.
176
tu tibi pande uiam generis. qui arce priorum.
177
quorum progenies totum dispersa per orbem,
178
inuidiam patitur, dominum quia sola potentem
179
mente colit, mixtae nec turbae accepit iniquae.
180
quid tibi cum tristi uultu quid lumina terrae
181
fixa tenes? coelum potius, coelique parentem
182
conspice, ne dubita. mater tibi prospera monstrat.
183
quicquid id est. patienter audi, consenti *
184
turba nate meae numerumque hortare sequentum.
185
Nec decreta parens luctus et gaudia mixta
186
finierat claros monitus, tum luminis orbes
187
ipse leuat, matremque oculis attendere coepit.
188
nil iam triste gerens. Habitus. uultusque fatentur
189
se timuisse nihil. nisi tristia uulnera matris
190
per partus diuisa suos: sed et ipse citato
191
elapsus manibus cursu conscendit in ignes,
192
mira loquar, non flamma comas, non contigit ora.
193
exanime ut corpus flammas superauerat ignis,
194
ore patente tamen tacite qua spiritus iret
195
unde acceptus erat pariter cum sanguine fugit.
196
hoc ipso est gauisa parens, quod qui modo tristi
197
constiterat uultu, fretus quod pectore tuto
198
paruerit monitis, Regis contemptor et irae.
199
sic exorta tamen cum Rex dubitaret in illos

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0292a.stoa004.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.