Carmen Paschale

Cuspide perfossum uiolat latus, eque patenti

Vulnere purpureus cruor et simul unda cucurrit.\'

Haec sunt quippe sacrae pro religionis honore:

Corpus sanguis aqua tria uitae munera nostrae.

Fonte renascentes, membris et sanguine Christi

Vescimur atque ideo templum deitatis habemur,

Quod seruare Deus nos annuat inmaculatum,

Et faciat tenues tanto mansore capaces.

Ergo ubi depositi thesaurum corporis amplum

Nobilis accepit Domino locus ille iacente,

Nobilior surgente tamen, generatio fallax

Augebat sub corde nefas, quod nocte silenti

Discipuli Christum raperent et abisse referrent

Ter redeunte die, sicut praedixerat ipse.

Quo stimulante metu uigilum munimina poscunt

Plura dari saeuaque locum obsidione teneri.

Si nondum post uincla crucis, post uulnera ferri,

Post obitum mortis numerosa caede cruentum,

Carnifices, implestis opus nec creditis illum,

Qui totiens imis animas produxit ab umbris,

Posse suam reuocare magis: peioribus aptos

Consiliis armate dolos, signate sepulchrum,

Ponite custodes, monumento aduoluite saxum.

Quis poterit seruare Deum, cui cardine rerum

Cuncta patent? undis habitat, per tartara regnat,

Et caeli de nube tonat. quid, saeue tumultus,

Excubiis deperdis opus? quid niteris illam

Explorare fidem, cui non uis credulus esse?,

Coeperat interea post tristia sabbata felix

Inradiare dies, culmen qui nominis alti

A Domino dominante trahit primusque uidere

Promeruit nasci mundum atque resurgere Christum.

Septima nam Genesis cum dicit sabbata, claret

Hunc orbis caput esse diem, quem gloria regis

Nunc etiam proprii donans fulgore tropaei

Primatum retinere dedit. hoc luminis ortu

Virgo parens aliaeque simul cum munere matres

Messis aromaticae notum uenere gementes

Ad tumulum uacuumque uident iam corpore factum,

Sed plenum uirtute locum. nam missus ab astris

Angelus amoti residebat uertice saxi,

Flammeus aspectu, niueo praeclarus amictu.

Qui gemina specie terrorem et gaudia portans

Cunctaque dispensans, custodibus igne minaci

Venerat in forma, Christum quaerentibus alba.

Illae igitur Dominum calcata uiuere morte

Angelica didicere fide. perterritus autem

Miles in ancipiti retinet discrimine uitam,

Deserta statione fugax testisque timoris

Vera refert gratis; postquam data munera, fallit

Discipulumque globum placidi sub tempore somni

Clam sibi nocturna Christum abstraxisse rapina

Conpositus simulator ait. fare, inprobe custos,

Responde, scelerata cohors, si Christus, ut audes

Dicere, concluso furtim productus ab antro

Sopitos latuit, cuius iacet intus amictus?

Cuius ad exuuias sedet angelus? anne beati

Corporis ablator uelocius esse putauit

Soluere contectum quam deuectare ligatum?

Cum mora sit furtis contraria, cautius ergo

Cum Domino potuere magis sua lintea tolli.

Mentita est uox uana tibi. tamen ista figuram

Res habet egregiam: ludaeis constat ademptum

Quem nos deuoto portamus pectore Christum.

Plange sacerdotes perituros, plange ministros

1 Et populum, Iudaea, tuum pro talibus ausis.

Non tuba, non unctus, non iam tua uictima grata est.

Quaenam bella tibi clanget tuba, rege perempto?

Qui tuus unctus erit, quae uerum amiseris unctum?

Victima quae dabitur, cum uictima pastor habetur?

Discedat sygnagoga suo fuscata colore,

Ecclesiam Christus pulchro sibi iunxit amore.

Haec est conspicuo radians in honore Mariae,

Quae cum clarifico semper sit nomine mater,

Semper uirgo manet; huius se uisibus adstans

Luce palam Dominus prius obtulit, ut bona mater

Grandia diuulgans miracula, quae fuit olim

Aduenientis iter, haec sit redeuntis et index.

Mox aliis conuiua potens in fragmine panis

Agnitus enituit, quia uerus panis apertis

Semper adest oculis, fidei quos gratia claros

Efficit, ut Dominum uiuentem cernere possint.

Saepe dehinc proprios diuersi temporis horis

Discipulos manifestus adit uescentibus illis

Extemplo nunc ora ferens, nunc piscis obusti

Atque faui mandens epulas, quo rite doceret

Corporeas res esse dapes seseque uideri

In membris, quibus ante fuit. formidine rursus

Plebis apostaticae, Dominum quae caeca negasset,

Cum foribus clausis resideret turba fidelis,

Pace salutantis sese intulit atque foratas

Expediens palmas nudat latus. ast ibi Thomas,

Cui Didymo cognomen erat, cum fratribus una

Non fuerat dubiamque fidem sub corde gerebat,

Donec rursus eo pariter residente ueniret

Qui numquam subtractus erat. Tunc limine clauso

Constitit in medio, non indignatus apertum

Discipulo monstrare latus tactuque probari

Vulneris et mentem patienter ferre labantis:

Agnitus hinc potius, quod sit dubitantis amicus.