Ancient Texts

← Library

Cento

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 709 sections

  1. 1.86

    et uariae pelagi facies inmania cete

  2. 1.87

    aequora uerrebant caudis aestumque secabant.

  3. 1.88

    nec non et I uasti circum gens umida ponti .

  4. 1.89

    iam sole infuso, iam rebus luce retectis

  5. 1.90

    exultans rorem late dispergit amarum.

  6. 1.91

    postera iamque dies primo surgebat eoo.

  7. 1.92

    fundit humus flores I et frondes explicat omnes

  8. 1.93

    sanguineisque inculta rubent auiaria bacis,

  9. 1.94

    non rastris, hominum non ulli obnoxia curae.

  10. 1.95

    tertia lux gelidam caelo dimouerat umbram.

  11. 1.96

    auia tum resonant auibus uirgulta canoris

  12. 1.97

    et liquidas corui presso dant gutture uoces

  13. 1.98

    nec gemere aeria cessauit turtur ab ulmo.

  14. 1.99

    quarto terra die I uariarum monstra ferarum

  15. 1.100

    omnigenumque I pecus nullo custode per herbam

  16. 1.101

    educit siluis subito I mirabile uisu.

  17. 1.102

    tum demum mouet arma leo, I tum pessima tigris

  18. 1.103

    squamosusque draco et fulua ceruice leaena

  19. 1.104

    saeuire ac formae magnorum ululare luporum.

  20. 1.105

    cetera pascuntur uirides armenta per herbas,

  21. 1.106

    nec gregibus liquidi fontes nec gramina desunt.

  22. 1.107

    iamque dies alterque dies processit, et omne

  23. 1.108

    hoc uirtutis opus I diuinae mentis et haustus

  24. 1.109

    prospiciens genitor I perfectis ordine rebus

  25. 1.110

    expleri mentem nequit ardescitque tuendo

  26. 1.111

    terrasque tractusque maris caelumque profundum,

  27. 1.112

    alituum pecudumque genus, I secumque uolutat,

  28. 1.113

    qui mare, qui terras omni dicione tenerent,

  29. 1.114

    neu segnes iaceant terrae. I iuuat usque morari.

  30. 1.115

    talia uersanti subito sententia sedit,

  31. 1.116

    felicemque trahit limum I fingitque premendo

  32. 1.117

    pingue solum primis extemplo a mensibus anni.

  33. 1.118

    iamque inprouiso I tantae pietatis imago

  34. 1.119

    procedit noua forma uiri I pulcherrima primum,

  35. 1.120

    os umerosque deo similis, I cui mentem animumque I

  36. 1.121

    maior agit deus atque opera ad maiora remittit.

  37. 1.122

    quaeritur huic alius; nec quisquam ex agmine tanto

  38. 1.123

    audet adire uirum I sociusque m regna uocari.

  39. 1.124

    haut mora continuo I placidam per membra quietem

  40. 1.125

    dat iuueni et | dulci declinat lumina somno.

  41. 1.126

    atque illi medio in spatio I iam noctis opacae

  42. 1.127

    omnipotens genitor I costas et uiscera nudat.

  43. 1.128

    harum unam iuueni I laterum conpagibus artis

  44. 1.129

    eripuit subitoque I oritur mirabile donum —

  45. 1.130

    argumentum ingens — I claraque in luce refulsit

  46. 1.131

    insignis facie | et pulchro pectore uirgo,

  47. 1.132

    iam matura uiro, iam plenis nubilis annis.

  48. 1.133

    olli somnum ingens rumpit pauor: ossaque et artus

  49. 1.134

    coniugium uocat I ac stupefactus numine pressit

  50. 1.135

    excepitque manu dextramque amplexus inhaesit.

  51. 1.136

    His demum exactis I torquet qui sidera mundi.

  52. 1.137

    infit: eo dicente I premit placida aequora pontus

  53. 1.138

    et tremefacta solo tellus, silet arduus aether:

  54. 1.139

    \'uiuite felices I interque nitentia culta

  55. 1.140

    fortunatorum nemorum sedesque beatas.

  56. 1.141

    haec domus, haec patria est, I requies ea certa laborum.

  57. 1.142

    his ego nec metas rerum nec tempora pono:

  58. 1.143

    imperium sine fine dedi, I multosque per annos

  59. 1.144

    non rastros patietur humus, non uinea falcem.

  60. 1.145

    at genus inmortale manet, I nec tarda senectus

  61. 1.146

    debilitat uires animi mutatque uigorem.

  62. 1.147

    uos contra I quae dicam animis aduertite uestris.

  63. 1.148

    est in conspectu I ramis felicibus arbos,

  64. 1.149

    quam neque fas igni cuiquam nec sternere ferro,

  65. 1.150

    religione sacra I numquam concessa moueri.

  66. 1.151

    hac quicumque sacros I decerpserit arbore fetus,

  67. 1.152

    morte luet merita: I nec me sententia uertit.

  68. 1.153

    nec tibi tam prudens quisquam persuadeat auctor

  69. 1.154

    conmaculare manus I — liceat te uoce moneri —,

  70. 1.155

    femina, I nec te ullius uiolentia uincat,

  71. 1.156

    si te digna manet diuini gloria ruris.\'

  72. 1.157

    postquam cuncta pater, I caeli cui sidera parent,

  73. 1.158

    conposuit, legesque dedit I camposque nitentis

  74. 1.159

    desuper ostentat, I tantarum gloria rerum.

  75. 1.160

    ecce autem primi sub limina solis et ortus

  76. 1.161

    deuenere locos, I ubi mollis amaracus illos

  77. 1.162

    floribus et dulci adspirans conplectitur umbra.

  78. 1.163

    hic uer purpureum atque alienis mensibus aestas,

  79. 1.164

    hic liquidi fontes, 1 hic caeli tempore certo

  80. 1.165

    dulcia mella premunt, I hic candida populus antro

  81. 1.166

    inminet et lentae texunt umbracula uites.

  82. 1.167

    inuitant croceis halantes floribus horti

  83. 1.168

    inter odoratum lauri nemus I ipsaque tellus

  84. 1.169

    omnia liberius nullo poscente ferebat.

  85. 1.170

    fortunati ambo, I si mens non laeua fuisset

  86. 1.171

    coniugis infandae: I docuit post exitus ingens.

  87. 1.172

    Iamque dies infanda aderat: I per florea rura

  88. 1.173

    ecce inimicus atrox I inmensis orbibus anguis

  89. 1.174

    septem ingens gyros, septena uolumina uersans

  90. 1.175

    nec uisu facilis nec dictu affabilis ulli

  91. 1.176

    obliqua inuidia I ramo frondente pependit,

  92. 1.177

    uipeream spirans animam, I cui tristia bella

  93. 1.178

    iraeque insidiaeque et crimina noxia cordi.

  94. 1.179

    odit et ipse pater: I tot sese uertit in ora

  95. 1.180

    arrectisque horret squamis, et, I ne quid inausum

  96. 1.181

    aut intemptatum scelerisue doliue I relinquat,

  97. 1.182

    sic prior adgreditur dictis I seque obtulit ultro:

  98. 1.183

    \'dic\' ait, \'o uirgo I -lucis habitamus opacis

  99. 1.184

    riparumque toros et prata recentia riuis

  100. 1.185

    incolimus —, I quae tanta animis ignauia uenit?

← Previous · Next → — showing 101200 of 709

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0234f.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.