Versus Ad Gratiam Domini

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 133 sections

1
INDUCIT DUAS PERSONAS MELIBOEUM ET TITVRUM.
1-2
Tityre, tu patulae recubans sub tegmine fagi,
2
nescio qua praeter solitum dulcedine laetus,
3
fortunate senex! hic inter flumina nota
4
et fontis sacros I deductos dicere uersus
5
5 et cantare paras I diuino carmine, pastor,
6
formonsi pecoris custos, formonsior ipse.
7
Non incerta cano I uatum praedicta priorum.
8
an quicquam nobis tali sit munere maius?
9
o Meliboee, deus haec nobis otia fecit.
10
namque erit ille mihi semper deus I atque hominum rex,
11
omnipotens genitor, I rerum cui summa potestas,
12
quem qui scire uelit, I diuinum aspiret amorem.
13
haut ignota loquor, | totum quae sparsa per orbem.
14
ipsi laetitia uoces ad sidera iactant
15
intonsi montes, ipsae iam carmina rupes,
16
ipsa sonant arbusta; I deum namque ire per omnes
17
terrasque tractusque maris caelumque profundum
18
ne dubita — nam uera uides —, I qui foedere certo
19
aeternis regit imperiis I et temperat iras.
20
ni faciat, maria ac terras I nox incubat atra.
21
Felix, qui potuit rerum cognoscere causas!
22
namque, fatebor enim, L genus a quo principe nostrum,
23
audierat I Stimicon: laudauit carmina nobis.
24
sis felix! | nam te maioribus ire per altum
25
auspiciis manifesta fides I pro laudibus istis.
26
Accipe daque fidem: I neque est ignobile carmen.
27
maior agit deus atque opera ad maiora remittit.
28
unus qui nobis cunctando restituit rem,
29
ille operum custos, I hominum rerumque repertor,
30
quo sine nil altum mens inchoat, I ipse uolutat
31
quae sint, quae fuerint, quae mox uentura trahantur.
32
his etenim. signis atque haec exempla secuti
33
esse animas partem diuinae mentis et haustus
34
aetherios dixere, I quia sit diuinitus illis
35
ingenium. I quamuis angusti terminus aeui
36
terrenique hebetant artus moribundaque membra,
37
at genus immortale manet: I ne quaere doceri.
38
igneus est ollis uigor et caelestis origo,
39
et, cum frigida mors anima seduxerit artus,
40
has omnis, ubi mille rotam uoluere per annos,
41
tempora dinumerans I deus euocat agmine magno.
42
reddunt se totidem facies I terraeque dehiscunt.
43
sed reuocare gradum superasque euadere ad auras,
44
hoc uirtutis opus, I terras temptare repostas
45
sideream in sedem I atque alto succedere caelo.
46
Tityre, J tamne aliquas ad caelum hinc ire putandum est
47
sublimis animas iterumque ad tarda reuerti
48
corpora? I nos alia ex aliis in fata uocamur?
49
immortalis ego? I pertemptant gaudia pectus,
50
50 si modo quod memoras factum I contingere possit.
51
Ne dubita I nulla fati quod lege tenetur:
52
crede deo — nam uera uides —, I sine posse parentem.
53
quam minime re(ris) I fato prudentia maior..
54
Credo equidem, nec uana fides; I quis talia demens
55
abnuat? I et me uictusque uolensque remitto:
56
stultus ego I paruis componere magna solebam;
57
nec mea iam mutata loco sententia cedit.
58
unum oro: I doceas iter, et sacra ostia pandas,
59
quidue sequens tantos possim superare labores.
60
Dicam equidem nec te suspensum, nate, tenebo,
61
êt quo quemque modo fugiasque ferasque laborem.
62
\'aude, hospes, contemnere opes: I uia prima salutis.
63
intemerata fides I et mens sibi conscia recti
64
praemia digna ferunt. I freti pietate per ignem
65
inuenere uiam: [ requies ea certa laborum.
66
inuitant croceis halantes floribus horti
67
fortunatorum nemorum sedesque beatae
68
semper erunt, | quorum melior sententia menti:
69
his locus urbis erit, I diuini gloria ruris.
70
nam qui diuitiis soli incubuere repertis,
71
distulit in seram commissa piacula mortem,
72
ausi omnes immane nefas ausoque potiti
73
urgentur poenis. I quam uellent aethere in alto
74
omnia I et superas caeli uenisse sub auras.\'
75
Quae tibi, quae tali reddam pro carmine dona?
76
non opis est nostrae: I nomen tollemus ad astra,
77
Tityre. I discussae umbrae et lux reddita menti.
78
Non haec humanis opibus, non arte magistra
79
proueniunt: I quae sit poteris cognoscere uirtus.
80
ni refugis, I prima repetens ab origine pergam.
81
Immo age et a prima dic, hospes, origine nobis;
82
accipio agnoscoque libens ut uerba parentis.
83
Accipe: I prisca fides facto, sed fama perennis.
84
nunc canere incipiam, I quoniam conuenimus ambo
85
montibus in nostris: I referunt ad sidera ualles.
86
‛magnus ab integro saeclorum nascitur ordo;
87
maius opus moueo: | laudes et facta parentis.
88
nam neque erant astrorum ignes nec lucidus aethra
89
siderea polus, I et nox obscura tenebat.
90
tum pater omnipotens I rebus iam luce retectis
91
aera dimouit tenebrosum et dispulit umbras.
92
principio caelum et terras I solemque cadentem
93
lucentemque globum lunae I camposque liquentes,
94
noctis iter, I stellis numeros et nomina fecit:
95
unde hominum pecudumque genus uitaeque uolantum
96
et quae marmoreo fert monstra sub aequore pontus.
97
et medium luci atque umbris iam diuidit orbem
98
temporibusque parem diuersis quattuor annum.
99
nec torpere graui passus sua regna ueterno

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0233h.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.