De Vita Sancti Martini

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 3,625 sections

2.112
octoginta illuc iusta admiratio fratres
2.113
traxerat ad tantae speculum uirtutis, ut inde
2.114
sumeret inspectos felix imitatio mores.
2.115
nil cuiquam speciale fuit, communia cunctis
2.116
omnia: de medio sumpsit dilectio censu.
2.117
nulli uendendi quicquam concessa facultas,
2.118
ne degustati famis inproba cresceret auri.
2.119
exercere artem prohibet. conceditur unum
2.120
scribendi studium, quod mentem oculosque manusque
2.121
occupet atque uno teneat simul omnia puncto,
2.122
aspectum uisu, cor sensibus, ordine dextram.
2.123
attamen his rebus minor aetas sola tenetur.
2.124
nam iam maturae satis est oratio menti,
2.125
ut, cuius sensum senior sententia firmat,
2.126
munditiis cordis studeat uigiletque remotum
2.127
interius purgare oculum, ne nube latentis
2.128
peccati obductus priuetur lumine Christi.
2.129
nulli progressus facilis: sua quemque tenebat
2.130
cellula. tum solum sociandi causa dabatur
2.131
agminis, adscisset cunctos cum sueta precandi
2.132
hora et corde deo referens symphonia laudem:
2.133
uel cum soluentes fessis ieiunia membris
2.134
communes certo repetebant tempore mensas,
2.135
ut finem exacti, domita iam carne, diei\'
2.136
et succedentem uigilanda in nocte laborem
2.137
diuiderent modicae parcissima tempora cenae.
2.138
infirmis tantum laxato iure licebat
2.139
degustare merum, quo tabem corporis aegri
2.140
sustentaret odor respersi in pocula uini.
2.141
multis uestis erat saetis contexta cameli,
2.142
quae leuibus stimulis uigiles contingeret artus,
2.143
excludens tenuem conpuncta carne soporem,
2.144
mollia ne fluxum nutrirent uellera corpus
2.145
lasciua et tenui uestis fluitaret amictu,
2.146
qualia praeteritae consuerat copia uitae.
2.147
nam multos illuc prisco de sauguine claros
2.148
traxerat ad talem prudens sententia uitam.
2.149
quo mage mirandum est post serica fulchra torosque
2.150
hanc uestem et talem ingressis placuisse rigorem.
2.151
denique mirati tantorum insignia morum
2.152
confines populi uicinaque moenia sanctos
2.153
hinc sibi rectores studio certante petebant,
2.154
ut doctrina dei tali de fonte fluentes
2.155
spargeret inriguos sitientum in uiscera riuos.
2.156
Sed iam tempus adest tanta de mole potentum
2.157
uirtutum exiguam saltim contingere partem.
2.158
et quamquam recti titulos uirtutis adornent
2.159
discipuli et facti sit praemonstrare gerendum,
2.160
attamen e propriis tangam paucissima gestis,
2.161
ostendens breuibus praeconia maxima signis.
2.162
forte fuit iuxta tumulus, quem saepe colentum
2.163
uana superstitio falso decepta sacrarat
2.164
martyrio, celebrem dependens semper honorem.
2.165
quin et praegressi uenerandum altare dicarant
2.166
ante sacerdotes, magis ut fundata maneret
2.167
religio, adiecto cultu firmata sacrorum.
2.168
sed postquam inpositas Martinus sumpsit habenas
2.169
commissae et plebis moderamina sancta recepit,
2.170
protinus inquirit nomen titulosque colendi
2.171
martyris, et quonam tam clarae stemmata palmae
2.172
tempore uel quali sub iudice promeruisset.
2.173
uerum ubi nulla patet quae possit prodere uerum
2.174
historia atque omnis renuit hoc scire uetustas,
2.175
detrectat dubiis tam grandia credere uerbis
2.176
nec satis est fidei mendacis fabula uulgi.
2.177
ergo placet dubiis sine testis pondere rebus
2.178
a domino consulta peti, cui subdita semper
2.179
tempora transcursis adstant praesentia saeclis.
2.180
ad tumulum properat paucis comitatus, ut illis
2.181
adtestata fidem faciant miracula multis.
2.182
ergo ut contigui molis contacta sepulchri est,
2.183
propter frigentes resoluta carne fauillas
2.184
ad caelum rediere preces: uestigia carnis
2.185
iunguntur tumulo, sed mens et sidera transit.
2.186
tum dominum tota fidei uirtute precatus,
2.187
proderet ut meritum ignaris nomenque sepulti:
2.188
cum subito ad laeuam sordentem respicit umbram,
2.189
nigrantem maesto speciem quae proderet ore
2.190
et punitorum tristissima fata reorum
2.191
praeferret, trepido confusa et conscia uultu.
2.192
uox quoque flebilibus maerentis reddita uerbis
2.193
talibus expressit suspiria crebra querellis:
2.194
\'desinat antiquus plangendis manibus error
2.195
addere supplicium, titulum reddendo alienum,
2.196
ne, cui poenarum satis est de crimine solo,
2.197
hoc onus adiecto duplicato crescat honore.
2.198
atque utinam sancti, quibus hoc pro iure refertur
2.199
obsequium, nostras tenui respergere gutta
2.200
dignentur iuges miserorum incendia flammas.
2.201
illi perpetua gaudentes luce fruuntur,
2.202
nos chaos aeterna horrendum caligine sepsit.
2.203
longe est a meritis lucis confusio noctis.\'
2.204
haec uox multorum late peruenit ad aures,
2.205
sed species soli Martino est prodita, cuius
2.206
mens leuior fragilis transibat pondera carnis,
2.207
corpoream molem transmittens lumine cordis.
2.208
protinus amoto altari depellitur omnis
2.209
uana superstitio ritus mentita sacrorum.
2.210
translata ad ueros migrant mysteria cultus.
2.211
quid simile his titulis tandem conferre ualebit

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0224b.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.