De Vita Sancti Martini

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 3,625 sections

2.12
hactenus, ut mores monachi uel gesta referrem,
2.13
ripa fuit: nunc pontus erit doctrina cathedrae.
2.14
clara sacerdotis magni nunc gesta retexam.
2.15
Gallorum quondam ualde florebat in oris
2.16
urbs Turonum distenta agris populisque referta.
2.17
sed pollere magis cupiens antistite tali
2.18
ardebat totis Martinum adsciscere uotis.
2.19
sed penitus sancto depellens corde tumorem
2.20
mens humilis crebris precibus inmota mauebat,
2.21
donec conpositis uerbis lacrimisque coactis
2.22
uicerunt nimium mendacia iusta rigorem.
2.23
nam quidam tantae pietatis couscius orat,
2.24
coniugis infirmae tristem miseratus erumnam
2.25
dignetur sancto poscentem uisere uoto:
2.26
se fore uel causam propere ueniendo salutis,
2.27
uel mortis, si dura preces sententia tardet.
2.28
iunguntur fictis simul et suspiria uerbis
2.29
et singultantes praeciso murmure uoces.
2.30
oscula dat genibus, uestigia conligat ulnis
2.31
excedens uerum per tot figmenta dolorem.
2.32
quid mirum simplex animus, mens sancta uocantem
2.33
si sequitur cogente 1 deo: namque ipse dolosum
2.34
proderet ingenium mage, ni facienda probaret.
2.35
excipit egressum populorum turba, benignam
2.36
uim faciens, stipatque uiam numerosa precantum
2.37
seditio, motus placidi, sine felle tumultus,
2.38
disponitque etiam uigiles custodia pernox
2.39
excubias seruatque suum seruanda magistrum.
2.40
exultant paribus concordia gaudia uotis.
2.41
itur in occursum, portis ruit obuia totis
2.42
ambitio et certans populi fauor: una uoluntas
2.43
omnibus et nulla in studiis diuortia mentis.
2.44
quosdam liuor edax nigrantis felle ueneni.
2.45
inficit, et stimulis miserorum corda perurens
2.46
carnea ad aduersam retrahit sententia partem.
2.47
quosdam etiam perhibent, nefas est quod credere, docta
2.48
mente sacerdotes similem traxisse furorem
2.49
ridentes gaudenda sibi, quod nulla uerendam
2.50
gratia compsisset faciem, quod crine reciso
2.51
praeferret totum domini frons Iibera signum,
2.52
lumina nec premeret tremularum nube comarum,
2.53
sordida quod uestis cordis testata nitorem
2.54
proderet orantis studium, quia saepe uolutis
2.55
ad terram membris prostrato corpore pressus
2.56
haeserat horridulus sordenti in uellere puluis.
2.57
recte igitur cessit populo tam praua uoluntas,
2.58
sanior et proceres uicit sententia uulgi.
2.59
nam uere nulli licuit nescire uocantis
2.60
iudicium Christi per tot documenta probatum.
2.61
nam reliquis, quos saeua sibi sociarat inique
2.62
factio diuersum cupiens, uiolentior unus
2.63
antistes Defensor erat: quo nomine falsi
2.64
defendenda sui molimina forte putabant
2.65
consilii, renuente deo, qui iusta probabat.
2.66
nam solitum sancto coetu celebrabat honorem
2.67
plebs pia, conuentu celebri mysteria uisens,
2.68
dum mage condensae stipant altaria turbae
2.69
ac sua fautores pendent in uota frequentes,
2.70
nec praetenta potest transire obstacula lector.
2.71
sed diaconus, qui forte aderat, uix codice rapto
2.72
quem primum propere reserati pagina psalmi
2.73
obtulerat, subito festinus tempore uersum
2.74
arripit, haec prisci decantans uerba prophetae:
2.75
\'ex ore infantum paruoque ex murmure laudem
2.76
lactantum teneras fecisti euoluere linguas
2.77
exosos propter, peruersum ut destruat ista
2.78
prolata a paruis laudatio defensorem.\'
2.79
tollitur in caelum clamor praesensque probatur
2.80
iudicium clamante deo: sententia Christi
2.81
obruit aduersam uerborum fulmine partem.
2.82
namque idem uersus laudantum uota probauit
2.83
atque obsistentum liuentia corda repressit.
2.84
nec minor inde labor monachi, quia gloria creuit
2.85
iure sacerdotis. factis facienda docentur:
2.86
exempli mage suadet opus quam gratia uerbi.
2.87
sic illi adtrito uilissima uestis amictu,
2.88
sic humilis sancti pretiosa modestia cordis,
2.89
sic manet adsiduae felix sententia uitae.
2.90
Primum igitur coniuncta sacris altaribus illi
2.91
cella fuit. mox, ut populos uitare frequentes
2.92
posset ab adsiduis secreta oratio turbis,
2.93
milibus egressus discessit ab urbe duobus.
2.94
nec nocuit cellae uicinia tanta remotae:
2.95
secretum hospitium monacho, uia parua magistro,
2.96
doctori uicina domus, longinqua uacanti.
2.97
hinc naturalis praecisi margine saxi
2.98
ambierat modico rupis curuata recessu,
2.99
hinc Liger inflexis paruo sinuamine ripis
2.100
sepserat inclusam praetento gurgite terram,
2.101
unus et angustus patuit rupem inter et amnem
2.102
ingressus, paulum artato qua limite distans
2.103
fluminis adlapsus tangit confinia montis.
2.104
hic strue lignorum paruam contexere cellam
2.105
maluit, agnoscens sancti mysteria ligni,
2.106
succedens humili tecto celsissimus hospes,
2.107
ut collectorum sic docta modestia fratrum
2.108
disceret exiguo pompam contemnere sumptu,
2.109
praegressum exemplis certatim imitata magistrum.
2.110
ast aliis nec ligna placent, sed monte cauato
2.111
. praebet defossos rupis uicina recessus.

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0224b.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.