Carmina

fixum, inpune diu tenuem pressisse metallo

pupillam et nullo temeratum uulnere uisum?

quae tam subtilis digitis manus aut opis arte,-

quae se tam tenui potuit discrimine iunctis\'

inserere et medio palpebrae oculique subactum

inter utramque uiam fragili per utrumque meatu

inlaeso penetrans oculo suspendere ferrum,

quod solidi crasso totum conplebat operti

orbem oculi, figens acie nec uulnere laedens?

quae manus hoc potuit nisi quae manus omnia fecit?

spiritus ille dei penetrator ubique per omnes

naturas rerum, tenui subtilior omni,

perdita caecatis qui lumina reddidit et qui

ex utero et caecum noua lumina fecit habere,

uultum inperfecti natura corporis inplens

arte creatoris, qua totum perficit orbem,

filius ille dei, manus et sapientia patris,

omniparens rerum fons et constantia, Christus.

ipse ilium quondam non plenae matris in aluo

finxerat, ut posthac homo factus et ipse creator

hoc quoque diuinis opus admirabile signis

adderet, ut uacuos expleret uisibus orbes.

denique humi sputans limum facit, unde negatos

nascenti obtutus credenti reddit alumno,.

materiaque eadem defecta in parte perornat

semiperactum hominem, qua toto corpore finxit,

ut se ipsum nostra uenisse in carne probaret

qui cum patre deo communis imaginis ore

conpositum limo et flatu formauerat Adam.

ipse opifex, lux nostra, deus, Felicis amici

natalem tanta uoluit decorare medella,

ut confessoris meritum sublime potenti

munere monstraret, non ut cumularet honorem

martyris hoc opere, ingentes cui contulit olim

nobilibus titulis benedicto nomine palmas,

quas indefessis in eo uirtutibus omni

tempore continuat domini clementia Christi.

sed nobis uoluit specialem tempore in isto

laetitiam donare deus propriique patroni

tale aliquod propriis operans signum dare seruis,

quo nos siderei proprios Felicis alumnos

proderet et merito illius curaque doceret

uiuere, quo nostram seruans custode salutem

saepius infestum nocturnis casibus hostem

a nostris pariter membris et mentibus arcet.

denique iam nostri gaudemus honore pericli,

cernentesque pari splendentem lumina uisu,

quem paene amisso deformem uidimus uno,

laetamur tactis hoc sospite fratre medullis,

quem tanto nobis donauit munere Christus.

iure oculis hunc aequo meis, in lumine cuius

Felicis manus in Christo, mea gloria, fulget.

o felix casus, bona uulnera, dulce periclum,

per quod cognoui me curam martyris esse.

tanti namque fuit lumen mihi paene perisse,

ut modo Felicis de munere lumen haberem.

XXIIII. MEROPIVS PAVLINVS CVTHERIO FRATRI IN CHRISTO SALVTEM.

Martinianum spiritu fratrem mihi

unaque germanum fide,

quem tu disertis prosecutus litteris

ad nos uenire miseras,

nunc uix salutis conpotem factum suae,

scriptis inanem perditis

sed caritatis indicem plenum tuae

ut os tuum suscepimus,

et ueriorem litteris epistolam

de corde signatam tuo,

cum te referret spiritali littera,

et mente et aure legimus.

nunc ambo nexi ad inuicem dextras damus

in osculo pacis sacrae

et inmolamus hostiam laudis deo

gratesque Christo reddimus,

quo liberante nostra sospes e mari

intraret hospes limina;

nam dira passus et tamen miracula

expertus in periculis.

patria profectus cognita causa tibi

iter pedestre legerat,

sed longa secum spatia terrarum putans

uertit uiae sententiam

et otiosam fluctuandi nauseam

pedum labori praetulit.

-Narbone soluit per trucem ponti uiam

fragili carinae credulus.

hinc ille gressu uir piger uersa uice

fit nauigandi paenitens.

namque ut profectus continenti litorum

in alta processit freta,

iam nocte densa, sed sereno lucida

ridente tranquillo maris,

cum sola cursus ordinarent sidera

absente tunc luna polo,

nauem repente temporis longo putrem

usus uehendi deserit,

laterumque laxis soluitur conpagibus

undasque rimis accipit.

cunctis soporem suaserat tranquillitas,

tantum gubernator uigil

labente blandis classe securus uadis