Carmina

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 9,378 sections

6.57
arbitrii iurisque tui est; deus ipse profecto
6.58
qui nasci iubet hunc idem iubet esse Iohannem.
6.59
nominis hic titulus, meritorum inmensa propago,
6.60
quae necdum genito potuit praenoscere solus
6.61
qui dabit et tanto tribuet tibi gaudia nato.
6.62
nec uero tribuet tantum tibi, gloria parua est
6.63
intra unam conclusa domum; sed quantus ab ortu
6.64
tenditur in serae finita crepuscula lucis,
6.65
totus prole tua tecum laetabitur orbis.
6.66
quid mirum? cuncta uitiorum faece carebit,
6.67
caelestem ducens sine labe et crimine uitam,
6.68
uesano seruans abstemia pectora uino
6.69
omniaque euitans malesuadi pocula suci,
6.70
cumque hominum generi uel post errata salutem,
6.71
spondeat, ab sancta quisquis renouabitur unda,
6.72
ipse in se nihilum quo purificetur habebit.
6.73
ac ne plura tibi uariis ambagibus edam,
6.74
Eliae meritum doctus nescire sacerdos
6.75
non potes, exosae qui mortis lege remissa
6.76
aeternam degit proprio cum corpore uitam,
6.77
igneus excelsum quem uexit ad aethera currus
6.78
flammantum rapido nisu glomeratus equorum;
6.79
hunc tuus aequabit meritorum stemmate natus
6.80
tantundem et laudis simul et uirtutis habebit.
6.81
ergo ad condignas tanto pro munere grates
6.82
ne dubiam suspende fidem, ne mota fauentis
6.83
ira dei meritam statuat post praemia poenam.
6.84
haec ait et tenues elabitur ales in auras
6.85
fragrantemque sacro procul aera fundit odore.
6.86
diriguit trepida confusus mente sacerdos,.
6.87
ac dum promissum cunctantia corda volutant,
6.88
dum se diffidit tantum meruisse fauorem,
6.89
ut summi sit cura dei, dimissus ut alto
6.90
nuntius e caelo famulo tam clara referret
6.91
a domino mandata suo ludique ueretur,
6.92
somniaque illa putat, mores dum parcius aequo
6.93
aestimat ipse suos nec se meruisse fatetur,
6.94
infidum facit ipsa fides; dum credere dignum
6.95
se non uult, poenas incredulitate meretur.
6.96
protinus adstricta est dubitanti lingua palato,
6.97
et motus oblita sui molitaque uocis
6.98
articulare sonum pigro torpore cohaesit,
6.99
dumque cupit narrare suae miracula plebi,
6.100
conatus frustra defixo obmutuit ore.
6.101
maestus abit uersatque inclusa mente dolorem
6.102
et ueniam erratis arcano in corde precatur.
6.103
quanta dei pietas quamque exorabile numen!
6.104
paenituisse sat est. rata qui dat temporis ordo
6.105
uoluitur, et grauida (mirum) distenditur aluo
6.106
Elisabeth, sanctumque gerunt pia uiscera pondus,
6.107
et uenit effeto munus iuuenile sub aeuo.
6.108
inde aliud sanctus Gabriel, qui nuntius idem
6.109
Zachariae fuerat, multo maiora uolutans
6.110
ad Mariam molitur iter, quae sponsa marito,
6.111
sed mage lecta deo, Mundi paritura salutem
6.112
uirgo inlibatum seruabat casta pudorem.
6.113
cui postquam insignis caelesti forma decore
6.114
constitit ante oculos, uultus demissa pudicos
6.115
tinxit suffuso rutilantes sanguine malas.
6.116
ille ait: o toto quem solis circulus ambit,
6.117
quaeque fuere prius, quae sunt, quae deinde sequentur,
6.118
uirginibus cunctis felicior orbe puella,
6.119
magno lecta deo, mater dicaris ut eius,
6.120
cuius et ille pater! felix age concipe pondus,
6.121
inpolluta uiro coituque inmunis ab omni,
6.122
uerbo feta dei; corpus tua uiscera praestent
6.123
illi, qui caelum terras mare sidera fecit,
6.124
qui semper fuit et nunc est et tempore in omni
6.125
semper erit mundi dominus lucisque creator.
6.126
et lux ipse poli per te mortalia membra
6.127
induet atque oculos hominum coetusque subibit.
6.128
inperturbatos tantarum in praemia laudum
6.129
tolle animos, dabit ille tibi uiresque fidemque,
6.130
qui uoluit (nam cuncta regit nutuque gubernat)
6.131
filius esse tuus, domini cum filius esset.
6.132
dixerat, et uisus pariter terrasque reliquit
6.133
adsuetumque sibi facili petit aethera nisu.
6.134
inplentur praecepta dei creditque puella
6.135
protinus atque auget meritum uitamque priorem
6.136
prompta fides. tacitis elementa latentia causis
6.137
diuinum informant corpus sacrandaque crescit
6.138
sarcina, caelestem dominum pia confouet aluus.
6.139
interea grauidam soboles quamquam edita necdum
6.140
instigat Mariam sanctam, ut progressa reuisat
6.141
Elisabeth, longo quae iam uenerabilis aeuo
6.142
dilectum domino puerum paritura gerebat.
6.143
auscultat nato genitrix, uis tanta fidei,
6.144
et quo iussa uenit; mouit materna Iohannes
6.145
uiscera et inpleuit diuino pectora sensu.
6.146
iam uates necdum genitus conclusus in aluo
6.147
iamque propheta prius gesta et uentura uidebat.
6.148
illa ubi concepto fulgentem lumine longe
6.149
conspexit Mariam, celeri procul incita gressu
6.150
obuia progreditur uenerataque brachia tendens.
6.151
salue, o mater, ait, domini, salue, pia uirgo,
6.152
inmunis thalami coitusque ignara uirilis,
6.153
sed paritura deum; tanti fuit esse pudicam,
6.154
intactae ut ferres titulos et praemia nuptae.
6.155
cur mihi non meritae nec tanto munere dignae
6.156
officii defertur honos? cur gloria caeli

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0223.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.