Evangeliorum libri quattuor

Liberet et misero confixum stipite regem.\'

\'Tum clamor Domini magno conamine missus

Aetheriis animam comitem conmiscuit auris.

Scinduntur pariter sancti uelamina templi

Carbasaque in geminas partes disrupta dehiscunt

Et tremebunda omni concussa est pondere tellus,

Dissiliuntque suo ruptae de corpore cautes.

Tum ueterum monumenta uirum patuere repulsis

Obicibus iustaeque animae per membra reuersae

Et nisi passim populi per moenia late

Errauere urbis: sic terrent omnia mundum,

Militibus primis quatiuntur corda pauore,

Dedita qui saeuae seruabant corpora poenae,

N Et subolem dixere Dei Christumque fatentur.

. E speculis matres miracula tanta tuentur

Omnes, obsequium Christo quae ferre solebant)

Iam decedenti uesper succedere soli

Coeperat, et procerum solus cum iustior audet

Corpus ad extremum munus deposcere Christi.

Hic ab Arimathia nomen gestabat Ioseph,

Qui quondam uerbis aures praebebat Iesu.

Pilatum tunc iste rogat, sibi cedere membra,

Quis nuper tulerat uitam uis horrida poenae.

Concessit praeses et corpus fulgida lino

Texta tegunt saxique nouo conponitur antro.

Limen concludunt inmensa uolumina petrae;

E speculis seruant matres et cuncta tuentur.

Iamque dies rutilo conplebat lumine terras,

Otia qui semper prisca de lege iubebat,

Nulla sed inmitis procerum furor otia seruat.

Conueniunt onerantque simul sic iudicis aures:

\'Erroris laqueos iustissima poena resoluit.

Nunc meminisse decet; quoniam planus ille solebat

Vulgari semper iactans promittere plebi,

E mortis sese tenebris ad lumina uitae

Cum trino solis pariter remeare recursu.

Hoc petimus, custos miles noua funera seruet,

Ne fera discipulis furandi audacia corpus

Consurgat turbetque recens insania plebem.\'

Et Pilatus ad haec: \'Miles permittitur, inquit,

Seruare, ut uultis, corpus tellure sepultum.\'

Conueniunt saxique ingentia pondera uoluunt,

Et limen signis et saxum milite seruant.

Sidera iam noctis uenturo cedere soli

Incipiunt, tumuli matres tum uisere saeptum

Concurrunt, motus sed terram protinus omnem

Concutit et caelo lapsus discendit aperto

Nuntius et saxum tumuli de limine uoluit.

Illius et facies splendet ceu fulguris ignis,

Et niuis ad speciem lucent uelamina uestis.

Militibus terror sensum discluserat omnem

Et iacuere simul ceu fusa cadauera leto.

Ille sed ad matres tali cum uoce profatur:

\'Vestra pauor nullus quatiens nunc corda fatiget;

Nam manifesta fides, sanctum uos quaerere corpus,

Quod crucis in ligno scelerata insania fixit.

Surrexit Christus aeternaque lumina uitae.

Corpore cum sancto deuicta morte recepit.

Visere iam uobis licitum est, quod sede sepulchri

Nulla istic iaceant, fuerant quae condita membra.

Dicite praeterea celeri properoque recursu

Discipulis, Christum remeasse in luminis oras,

Inque Galilaeam laetum praecedere terram.\'

His dictis uisisque animos perfuderat ardens

Laetitia attonitis stupor ancipitique pauore.

Denique praecipiti celebrantes gaudia cursu

Talia discipulis referunt tumulumque relinquunt.

Ecce iteris medio clarus se ostendit Iesus

Et fidas matres blandus saluere iubebat.

Occurrunt illae et genibus plantisque prehensis

Victorem leti pauidae uenerantur Iesum.

Talibus ille dehinc praeceptis pectora firmat:

-,Mentibus absistat fidei pauor omnis et ista

Fratribus en nostris propere mandata referte.

Nostri conspectus si cura est, ite uolentes

Inque Galilaeam propere transcurrite terram.\'

Interea tumulo custodum exterrita corda;

Mittunt e numero partem, quae tanta referret

Iudaeis. rerum miracula. Sed manus amens

Iam semel insano penitus deuota furori

Praemia militibus certatim magna rependit

Et famam argento redimit, quod limine rupto

Furtim sustulerit corpus defensa tenebris.

Occulte rapiens audacia discipulorum.

Iamque Galilaeos conscenderat anxia montes

Mandatis Christi concurrens turba suorum:

Cernitur ecce suis proles ueneranda Tonantis.

Illum procumbens sancte chorus omnis adorat;

Nec tamen in cunctis pariter fundata manebat

Pectoribus uirtus, nam pars dubitabat eorum.

Tunc sic discipulos clarus conpellat Iesus:

\'In caelo et terris genitor mihi cuncta subegit,

Me pater est uobis dignatus mittere lucem.

Gentibus haut aliter nunc uos ego mittere cunctis

Institui, uestrum est cunctas mihi iungere gentes.

Pergite et ablutos homines purgantibus undis

Nomine sub sancto patris natique lauate,.

Viuifici pariter currant spiramina flatus.

Ablutisque dehinc nostra insinuate docentes

Praecepta, ut uitam possint agitare perennem;