De Martyrio Maccabeorum

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 394 sections

301
has habuit uoces et talia uerba locuta est:
302
"Qui tenes imperium caeli terraeque marisque,
303
sidera qui caelo, qui das animalia terris.
304
aequoribus pisces, auibus qui temperas auras:
305
ad te, magne, meae mentis fiducia surgit,
306
qui chaos inmensum, caeca caligine mixtum,
307
diuidis in partes et das noctemque diemque,
308
lunamque ac solem, uario quos tempore semper
309
nocte dieque iubes lumen praebere per orbem.
310
post haec das hominem, cuius de semine mundi
311
conpletur mortale genus, cui lingua loquescit
312
dissona per gentes; sapor est tamen omnibus unus.
313
sed quid mutarit meritumque hominumque loquellas,
314
longa referre mora est: coeptis insistere certum est.
315
te mare diuisum uirga tenuisse fatemur,
316
dum pede per siccum populus transcenderet aequor,
317
Aegypti fugiens mortes regemque Pharaon,
318
qui sibi sanctorum numerum seruire iubebat.
319
quem tua maiestas Mose duce transtulit amne
320
seruatumque tua tutum uirtute diremit.
321
terra dabat fructus, quos te cogente ferebat,
322
et sitis ad requiem quaesita est lympha latebris."
323
umor erat nullus: cuncti clamore querentes
324
poscebant Mosen, daret ut sitientibus undas.
325
ad quos ille breui sic est sermone locutus:
326
"Credite posse deum, quidquid petieritis illum.
327
qui potis est uirga hac amnem defundere saxo.
328
ut ueniant fontes tota regione negati."
329
percussitque simul: dicto uelocius omni
330
emisit saxum fontes dulcedine prima.
331
confiteor, totus cum sit tibi debitor orbis.
332
tu, quidquid possunt gentes, potes omnia solus,
333
et quod non capiunt gentes, capis omnia solus.
334
tu mortale genus curis onerasque leuasque:
335
te precor attonita mente confirma timentem.
336
ne desit fratrum numero meus infimus infans
337
ignarusque sui; quem iam procul ecce teneri
338
conspicio turba circumueniente frequenti.
339
hunc propter solum lacrimas mihi commouet aetas;
340
unus enim superest, de quo mihi maxima cura est.
341
ne tener ignoret, qua sit de gente creatus.
342
hunc ego si possem secreto adprendere solum,
343
blandirer, patriumque genus patriamque docerem:
344
si quaecumque tamen potero, solacia mittam.
345
"Parue puer, tenerisque tuis mihi carior annis —
346
carior es regno, uita quoque carior ipsa -
347
tu potes in totum uictricem reddere matrem.
348
tu, finis partus finisque future malorum,
349
si te cura mei tangit, si matris honorem
350
mente pia retines; quamuis sis carus et infans,
351
hoc magis aure auida dictis adtende parentis.
352
primum disce, puer, quid sis post ista futurus.
353
si patiens fueris; quod te milii, care, futurum
354
facta docent. fratrum sanctorum in parte manebis
355
et requie securus eris, dum saecula cursus
356
saeua suos peragunt. finito tempore longo
357
hanc lucem repetens aeternaque regna uidebis.
358
non maculata malis, sed erit concordia sanctis;
359
nec morti locus ullus erit, nec bella citatis
360
committentur equis, sed pax aeterna manebit.
361
matri crede tuae, quae te cupit esse salutis.
362
heu mihi, cur tristi uultu mea dicta repellis?
363
quid refugis? miserere mei, miserere tuique!
364
si liceat. prior ire uelim: uetat ecce ! sed ibo
365
tunc, cum uictorem te uidero, nate, malorum.
366
quid sperare iubes? solus mea dicta moraris,
367
solus adhuc etiam reuocas mihi, nate, dolorem.
368
adnuis. an damnas et me fratresque genusque?,
369
quod ne forte uelis, oro te et deprecor. audi!
370
his ego te paruum nutriui, nate, papillis,
371
his precor, et lacrimas te propter, nate, profundo,
372
ne remanere uelis: remanebis solus et orbus;
373
non tibi iam frater est ullus. solacia uitae
374
quis dabit? heu solus matrem confundere temptas
375
375 et genus et patriam, si talia dicta recusas.
376
o quanto melius uitam seruabis in aeuum.
377
si facis ante deum, quidquid fecere priores!
378
audenter depone metus, depone timorem,
379
concipe mente deum; uires dabit ille uiriles."
380
haec dum mater agit, puer ad praecepta parentis
381
respicit, et solum ut se uidet esse relictum,
382
sustulit in caelum uultus palmasque supinas,
383
et sic uoce petens aeternum numen adorat:
384
quem secum sensu pariter nutuque rogabat.
385
uinceret ut regem, saeuos ut uinceret ignes.
386
atque ita non segnis, nec pro puerilibus annis
387
prosilit intrepidus, medios delapsus in ignes,
388
et pugnat uictor, donec remearet in altum
389
spiritus et fratrum peteret secreta priorum.
390
Dum puer ista gerit, soluerunt gaudia matrem:
391
iamque ut erat lassata malis, iam uoce negata
392
spirat ouans; interque manus conlapsa suorum
393
_ concidit exanimis resolutaque membra quierunt.
394
sic ipsa et nati sanctorum in parte recepta est.

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0149p.stoa002.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.