De Martyrio Maccabeorum

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 394 sections

101
sicut. erat monitus matrem caelumque uidere,
102
constitit atque hilari uultu contemnere regem
103
coepit et, ut ridens, ardentes inruit ignes
104
conlapsusque iacens anima superante quieuit.
105
mater ut hoc uidit, rigido sic ore locuta est:
106
"Felix parte aliqua sum: iamiam non potes omnes.
107
saeue tyranne, meos cruciando uincere natos.
108
te grauior mox poena manet, crudelis, inique;
109
quam patiere breui; deus haec namque omnia cernit."
110
iam duo securi contempto rege manebant,
111
spes melior iam matris erat: iam tertius instat
112
ecce locus poenae: si poena est uincere regem,
113
et seruire deo: laus est. non poena furentis.
114
tertius adtrahitur iuuenis frendente tyranno,
115
qui nondum satiatus erat; furor intus et ira
116
saeuibant pariter. quod fortia pectora fratrum
117
uiderat inpauide regis superasse furorem.
118
constitit ante pedes iuuenis florentibus annis,
119
egregius forma, dignus qui regna teneret,
120
dignior Antiocho. et sic meliora secutus
121
regna. uolente deo. mater cui talia fatur:
122
"Accipe. nate. tuae securus dicta parentis;
123
accipe, ne segnis perdas uirtutis honores.
124
sunt tibi iam fratres pietatis sede manentes.
125
iam meliore loco. quam regna labentia regis.
126
quorum si proprios attingis pectore sensus,
127
uictor apud populos regem superasse fereris.
128
sicut fama tuos iam misit in omnia fratres.
129
his accede, precor; sunt haec aptissima dona
130
contempsisse nefas et iura relinquere regis
131
indomiti, quem nulla manet post ista uoluptas."
132
at iuuenis tacito mittebat murmure uoces;
133
oranti similis palmas tendebat in altum
134
subnixoque genu matris pendebat in ore,
135
qua licet adspectu corpus cui turba premebat.
136
qui simul admonitus cratem conscendit, in igne
137
intrepidus certaque fide sua membra locauit. ~
138
conciderunt flammae tepida remanente fauilla
139
corpusque inlaesum tellus adaperta recepit,
140
sancta quoque ad superos anima inuiolata recessit.
141
at mater dubitans, gemitus an gaudia sumat,
142
haesitat et querulo sic est sermone locuta:
143
"Quid nunc, dire, paras? iussis parebimus omnes.
144
sed numera partus, custos ne subtrahat ullum!
145
ac, licet ipse uelis, non sum passura, tyranne,
146
ut non isto omnes pereant certamine nati.
147
temporis ista tui, mutes licet, horrida poena est
148
duraque damnatis eadem sententia natis.
149
si grauiora putas, si sunt grauiora, minare !
150
quodque meos cernis uultus, horrore teneris?
151
gaudemus pariter, quotiens decernis in istos."
152
Ardet at ipse magis rabida rex concitus ira
153
temptarique putat, ne, sicut cetera fratrum
154
turba, ferat poenas, matremque hoc quaerere sentit.
155
durat in exitium, quartumque addicere natum
156
poenae mox uoluit; lassati namque ministri
157
nec regis furias, nec regem ferre ualebant.
158
pro pudor! erubuit uultus ostendere matri
159
natus et attonita mente confundere coepit.
160
hunc postquam stantem submisso lumine uidit,
161
talibus adgreditur dictis monitura timentem:
162
"Quartus es a primo partus mihi, quartus et infans.
163
quae nunc uerba tibi, quae possum dicere, nate,
164
hoc nisi. quod solum durata potentia tecum
165
sit simul et uirtus sanctaeque et originis auctor?
166
illi debemus, regi quodcumque negamus;
167
ille dedit nobis Abraham cum semine sancto,
168
per quem nobilitas, per quem genus omne probatur,
169
quod manet in domino sanctum; quia nascitur Isac
170
tunc, cum iam nullum natum sperare senectus
171
sponte sua poterat, sterilis quia Sarra manebat.
172
illa tamen peperit, generisque propagine coepta
173
ex insperato remanent tibi, Sarra, nepotes,
174
Esau et patria deductus origine Iacob.
175
quos scimus partu geminos peperisse Rebeccam.
176
hinc sumus, hinc morimur; genus hoc tibi, nate, petendum est.
177
tu tibi pande uiam genitori[que] ac cede priorum,
178
quorum progenies totum dispersa per orbem
179
inuidiam patitur, dominum quia sola potentem
180
mente colit, mixta nec turbae accedit iniquae.
181
quid tibi cum tristi uultu? quid lumina terra
182
fixa tenes? caelum potius caelique parentem
183
conspice! ne dubita, mater tibi prospera monstrat.
184
quidquid inest, patienter adi; comitare ualenter
185
turbam, nate, meam numerumque hortare sequentem."
186
sic dilecta parens, luctus et gaudia miscens, -
187
finierat claros monitus: tum luminis orbes
188
ipse leuat matremque oculis intendere coepit.
189
nil iam triste gerens habitu uultuque fatetur
190
se timuisse nihil nisi tristia uulnera matris
191
per partus diuisa suos. sicque ipse tenentum
192
elapsus manibus cursu contendit in ignes.
193
mira loquar: non flamma comas, non contigit ora;
194
corpus ut exanimum flammas superarat et ignes,
195
ore patente, tamen tacito, qua spiritus iret,
196
unde acceptus erat, pariter cum sanguine fugit.
197
hoc ipso gauisa parens, quod, qui modo tristi
198
constiterat uultu, fretus mox pectore toto
199
paruerit monitis et regis tempserit iras.
200
sic est orsa tamen, cum rex dubitaret in illos,

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0149p.stoa002.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.