De Martyrio Maccabeorum

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 394 sections

1
Rex fuit Antiochus Syriae ditissimus olim,
2
in cuius regno mater natique fuerunt
3
septem, ut fama refert, de sancta gente creati.
4
quos cura adsidue generis meminisse iubebat
5
et legi seruire datae: sic namque uolentes
6
de populo meliore dei sua iura tenebant.
7
rex auidus mutare iidem, mutare timorem
8
iustorum uoluit. populo ut misceret iniquo.
9
praemia promittit matri. nromittit et auri,
10
et quidquid posset toto conquirere regno,
11
si modo mutaret mores sensusque priores,
12
cogeret et natos alios sibi fingere mores.
13
illa negat tacitumque premit sub corde dolorem.
14
hanc postquam nulla potuit conpellere praeda,
15
temptauit primum tormentis uincere saeuis;
16
pertulit illa graues gemitus et tristia regis
17
uerbera non timuit. uictum ut se uidit at ille:
18
.,Heu. quid agam," dixit, "uincis quod femina regem?
19
non tamen effugies: plus est, quod dura dolebis.
20
20 in natos saeuibo tuos; licet inproba perstes,
21
hac certe ratione meum sanabo dolorem. "
22
sustulit illa manus caelumque adspexit in altum;
23
emisit gemitus et talia uerba locuta est:
24
Tu licet et gazas tradas et regna. tyranne,
25
non capimur regum donis, nec munera sanctis
26
eripient promissa dei. spes certior illa est.
27
quae uitam nobis promittit tempore longo:
28
hanc sequor, hanc didici, non lubrica tangere dona;
29
sumere diuitias facile est et perdere uitam.
30
sed licet et flammas post uerbera saeua mineris,
31
nil mutare potes, quod primis coepimus annis.
32
uirtute id cum lege data mihi uincere certum est.
33
quid nunc, saeue, iubes ? natis quid, dure, minaris?
34
hoc solo poteris matrem turbare dolore.
35
est mihi namque deus spes; est mihi cura meorum,
36
per quam spero equidem te nullum uincere posse.
37
caeli, quaeso. faue numen, quia iusta rogamus."
38
rex furit Antiochus, turbatus corda tumultu
39
concutit et saeuos testatur lumine uultus,
40
miraturque diu, possit quod femina tantum.
41
Pare, age, miles!" ait; "regi quoque pare, minister;
42
uos famuli parete mihi! date digna furenti
43
femineo tormenta malo; seruire furentem
44
femina me cogit: quod plus est, femina uincit
45
regis iussa sui! sed non inpune locuta est:
46
membratim perdam septem quot perfida natos
47
intra se retinet: quorum qui primus habetur,
48
hic primus pereat; perdas sic ordine cunctos,
49
cratibus inpositos subiectis urere flammis
50
cernat ut ipsa suos mater nunc aspera natos.
51
poena autem manet haec; celeres decet esse ministros."
52
Interea fecunda parens iam crine soluto
53
stabat et, hortanti similis, iam pectore nudo
54
ubera protendens, natorum alimenta suorum,
55
non confusa aperit, natumque ut uidit ad ignem
56
constantique gradu fortem procedere, dixit:
57
Tu mea progenies, tu primus respice matrem.
58
tu certe meus es: nunc nostri, nate, memento!
59
te primum peperi, tu nunc imitare parentem:
60
sume meos mores et regem uince tacendo.
61
tu poteris durare diu, si tempora uinces:,
62
perfida ne superet sanctos uiolentia regis,
63
utere consilio matris, nec damna timebis.
64
fortior esto aere saxoque potentior ipso;
65
ingredere ut iuuenis, patienter uince dolores."
66
Ille modo ad matrem uultus, modo tollit in altum,
67
dumque tacet tacitusque rogat, quem debet, et orat,
68
non sensit rapidos subiectis cratibus ignes.
69
corpus inane fluit; mater gauisa dolore est.
70
et dixit: "Vici : uineam sic saepius, oro;
71
duret natorum uirtus incognita regi,
72
sed iam nota deo, populi qui pectora nouit."
73
Finierat primi partus fecunda dolorem,
74
sed remanente metu pro pluribus anxia mater;
75
dissimulatque tamen, ne regem gaudia tangant.
76
rex stupet Antiochus nec credit posse sequentes
77
poenae tale genus simili peruincere sensu.
78
coepta iubet peragi; mater non territa mansit;
79
sed tamen ut uidit pallentem adsistere natum.
80
haec secum uoluens aliqua iam parte leuatur:
81
"Ecce secunda mihi partus producitur aetas:
82
quam similis fratris formae! si pectore duras
83
et sequeris primi partus uestigia nostri.
84
esse meus poteris; poteris reparare salutem,
85
quam iam frater habet, matris praecepta secutus.
86
pone metus, regisque minas contemne furentes
87
regnaque, quis cursim labentia tempora dantur.
88
non poterit post ista tibi rex iste nocere ;
89
sed poteris post haec tu regi, nate, nocere.
90
temporis ecce leuis conscendere cogeris ignes!
91
uirtutis locus est: languentem pone timorem:
92
esto memor nostri generis, si sensus inhaeret.
93
hic qui sceptra tenet, regno qui saeuit, in isto
94
tempus inane agitat regno, uitaque carebit
95
damnatusque nocens\' aeternos sentiet ignes:
96
tu securus eris, turba comitante piorum.
97
adspice nate meos uultus et suspice caelum
98
auctoremque deum, per quem tibi uita paratur.
99
fac melius, fratrisque tui uestigia calca:
100
non quod iste iubet, sed quod deus imperat, audio "

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0149p.stoa002.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.