Carmina

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,002 sections

3.67
Praetimidumque Dei, qui caelum sustulit alte,
3.68
Qui terram posuit, qui totum corpore fudit:
3.69
. Ipsius et sese profugum causasque reuelat.
3.70
Deriguere metu quid nos igitur tibi culpae?
3.71
Quid fore nunc ? quonam placabimus aequora pacto?
3.72
Namque magis multoque magis freta saeua tumebant.
3.73
Tum Domini uates ingestu spiritus infit:
3.74
En ego tempestas, ego tota insania mundi,
3.75
In me, inquit, uobis aether ruit et mare surgit,
3.76
In me terra procul, mors proxima, nulla Dei spes.
3.77
Quin dato praecipitem causam, nauemque leuantes
3.78
Vnum onus hoc magnum pelago iactate uolenti.
3.79
Ast illi frustra nituntur uertere cursum
3.80
In reditum, nec clauus enim torqueri sinebat,
3.81
Dura nec antemnae mutari libra uolebat.
3.82
Postremo ad Dominum: ne nos in mortis hiatum
3.83
Vnam animam propter dederis nec sanguine iusto
3.84
Respersisse uelis, si sic tua dextera ducit.
3.85
Iamque illic imo exoriens e gurgite cetus
3.86
Squamosum conchis euoluens corporis agmen,
3.87
Vrguebat propius concusso marmore fluctus,
3.88
Sponte dei praedam rapiens, quam puppis ab arce
3.89
Prouolutatam limosis faucibus hausit,
3.90
Viuentemque dapem longam properauit in aluum,
3.91
Cumque uiro caeli rabiem pelagique uorauit.
3.92
Sternitur aequoris unda, resoluitur aetheris umbra.
3.93
Hinc fluctus, illinc flatus redduntur amici,
3.94
Securamque uiam placida signante carina
3.95
Candida caeruleo florent uestigia sulco.
3.96
Nauita tumDomino laetus uenerando timorem
3.97
Sacrificat grates, tum portus intrat amicos.
3.98
Nauigat et uates alio susceptus Ionas
3.99
Nauigio fluctusque secat sub fluctibus imis, \'
3.100
Viscera uelificans, anima spirante ferina,
3.101
Conclusus neque tinctus aquis, maris intimus exter,
3.102
Inter semesas classes resolutaque putri .
3.103
Corpora digestu, sua iam iam funera discens.
3.104
In signum sed enim Domini quandoque futurus,
3.105
Non erat exitio, sed mortis testis abactae.
4.1
IV. AD SENATOREM EX CHRISTIANA RELIGIONE AD IDOLORVM SERVITVTEM CONVERSVM.
4.1-5
Cum te diuersis iterum uanisque uiderem
4.2
Inseruire sacris priscoque errore teneri,
4.3
Obstipui motus. quia carmina semper amasti,
4.4
Carmine respondens properaui scribere uersus
4.5
Vt te corriperem: tenebras praeponere luci\'
4.6
Quis patiatur enim, te matrem credere magnam
4.7
Posse deam dici rursusque putare colendam,
4.8
Cuius cultoros infamia turpis inurit?
4.9
Namque sacerdotes tunicis muliebribus idem
4.10
Interius uitium cultu exteriore fatentur,
4.11
Idque licere putant quod non licet: unde per urbem
4.12
Leniter incedunt mollita uoce loquentes,
4.13
Lassatosque tenent extenso pollice lumbos
4.14
Et proprium mutant uulgato crimine sexum.
4.15
Cumque suos celebrant ritus, his esse diebus
4.16
Se castos memorant: at si tantummodo tunc sunt
4.17
Vt perhibent casti, reliquo iam tempore quid sunt?
4.18
Sed quia coguntur saltim semel esse pudici,
4.19
Mente fremunt, lacerant corpus funduntque cruorem.
4.20
Quale sacrum est uero quod fertur nomine sanguis ?
4.21
Nunc etiam didici, quod te non fecerit aetas
4.22
Sed tua religio caluum, caligaque remota
4.23
Gallica sit pedibus molli redimita papyro.
4.24
Res miranda satis deiectaque culmine summo:
4.25
Si quis ab Isiaco consul procedat in urbem,
4.26
Risus oris erit: quis te non rideat autem,
4.27
Qui fueris consul, nunc Isidis esse ministrum ?
4.28
Quodque pudet primo, te non pudet esse secundo,
4.29
Ingeniumque tuum turpes damnare per hymnos
4.30
Respondente tibi uulgo et lacerante senatu,
4.31
Teque domo propria pictum cum fascibus olim,
4.32
Nunc quoque cum sistro faciem portare caninam.
4.33
An haec humilitas? est humilitatis imago.
4.34
Aedibus illa tuis semper monumenta manebunt.
4.35
Rumor et ad nostras peruenit publicus aures
4.36
Te dixisse: dea, erraui, ignosce, rediui.
4.37
Dic mihi si ualeas, cum talia saepe rogares
4.38
Et ueniam peteres, quae tecum uerba locuta est ?
4.39
Vere mente cares, sequeris qui mente carentes.
4.40
Haec iterum repetis nec te delinquere sentis.
4.41
Quid mereare uide: minus esses forte notandus,
4.42
Si tantum hoc scires et in hoc errore maneres:
4.43
At cum uericolae penetraueris ostia legis
4.44
Et tibi nosse Deum paucis prouenerit annis,
4.45
Cur linquenda tenes aut cur retinenda relinquis?
4.46
Nilque colis, dum cuncta colis: nec corde retractas,
4.47
Vera quid a falsis, quid ab umbris lumina distant.
4.48
Philosophum fingis, cum te sententia mutet:
4.49
Nam tibi si stomachum popularis monent ira,
4.50
Et Iudaeus eris totusque incertus haberis.
4.51
Indulge dictis, sapientia non placet alta.
4.52
Omne quod est nimium contra cadit: unum operantur
4.53
Et calor et frigus: sic hoc, sic illud adurit.
4.54
Sic tenebrae uisum, sic sol contrarius aufert,
4.55
Et pariter laedunt gelidum feruensque lauacrum:
4.56
Esca alitur corpus, corpus corrumpitur esca,
4.57
Vimque suam minuit, si quid protenditur ultra._
4.58
Denique si sedeas, requies est magna laboris:
4.59
Si multum sedeas, labor est. Maro namque poeta
4.60
Pro poena posuit: sedet aeternumque sedebit

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0104p.stoa003.opp-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.