Heptateuchos

iungitur et matris monitis sententia uatis,

dum tranquilla docens natum communiter ornat:

"Ne pete conubium, iuuenis, de gente Chananna,

sed memor eloquiis cari genitoris adhaere.

est locus Assyriis, gemino qui cingitur amne.

hic pater est matris nobis Bathuelus amicus

Labanusque gener, totis qui praedia Carris

laeta tenet natasque fouet pubentibus annis.

illa tibi coniunx, moneo, de stirpe petatur.

quae genus egregium nostro de sanguine ducit."

at iuuenis, monitis gaudens seruire paternis,

egreditur linquens patriam multoque labore

defessus dulci declinat lumina somno.

et dum praegelido consternit saxa cubili,

praeduram fesso subponit uertice cautem.

ac dum securo refouentur membra sopore,

aspicit intrepidus toto de lumine mentis

haerentem sealam puro trans nubila caelo,

e gradibus cuius sublimis turba ruebat;

ast alia e terris superas scandebat ad arces.

ac dum praecipiti uoluuntur corpora casu,

omnipotens prona spectabat fronte ruentes,

haec super adiungens: "Ego sum rex magnus olympi,

iampridem dominusque tuus dominusque parentis:

pelle metus tristes; tellus, cui membra dedisti,

certa tibi sedes et cunctis te duce natis.

tu nunc perge memor coeptumque haut desere munus.

me duce dimissas iterum remeabis ad urbes."

illi somnum ingens rumpit pauor ossaque tota

concutit umenti perfundens membra fluore.

et super haec memorat: „Domus est hic magna tonantis

portaque, quae gemino reserat de cardine caelum.

mox lapidem, capiti fuerat qui subditus, unguit

atque Domum domini conpellans indice saxo

promittit decimos daturum se fore fructus.

iamque iter inceptum celerans, qua semita duxit,

peruenit ad puteum, qui uasta per auia solus

molle pecus riguis semper palpauerat undis.

hic gregibus trinis pastores sole calente

libabant tenues latices aestumque leuabant;

hisque salutatis disquirit singula uates.

incolumesque uidet cunctos, quos mente quaerebat.

haec inter niuea gradiens Rachela figura

urgebat patrias ad pocula nota bidentes.

quam promptim iuuenis fraterno e limine uisam,

castus in amplexus cognata ad pectora iungit.

deuoluens lapidem, putei qui texerat ora,

seque simul iuncto germanum sanguine pandit.

quem procul intuitus sensu gaudente Labanus

aduolat et sueta iuuenem conponit in aula.

nec patitur gratis uatem seruire propinquum

proque labore uiri natam despondet amanti.

ergo ubi mercedem septenis traxerat annis,

desponsam thalami deposcit foedere iungi.

nec mora, mentito donatur munere Lia,

Iuminibus grauidis, primo sed prosata partu.

sed fraudis commenta dolens concepta Iacobus

, uerba canit soceris, frustratus uirgine pacta.

rursus in alterius pretium mercede seorsa

perpetitur longae Iacobus munia uitae,

percipiens meritam pulsa iam fraude Rachelam.

sed deus aetheriae regnator maximus aulae

pignore multiplici dempsit dispendia formae.

Rubenum nam Lia creat, tum deinde Simonem;

tertius egregio Leuitis pectore natus

possedit domini sacrata altaria nostri.

hunc sequitur Iuda, tribui mox inditus auctor.

ast alios partus, utero quos Balla creauit.

scire licet; claros nunc ius est dicere natos.

post hos Issacharus paritur iam germine quino.

sexta subit proles nomen Zabulonis adepta,

nascitur et uirgo germanis congrua Dina.

tandem sera deus largitur dona Rachelae:

aetherias tenerum Iosepum gignit ad auras.

ergo ubi iam proles utraque ex coniuge parta est,

discessum a soceris et, quae quaesiuerat, orat:

qui cum pro meritis mercedem soluere uellent,

deponunt animos genero poscente rogati:

qui nihil externum cupiens, ditescere sese

muneribus domini solis testatus, abiuit,

coniuge percepta tantum contentus utraque,

enitens, ut longa sibi monumenta pararet.

decerpit uirgas rupto de corpore matrum.

myrtea prima fuit, storaci mox altera dempta est.

tertia uulsa nuci, quo sensim lana colores

diuiduos raperet uirgarum perlita suco.

nam per stagna pecus properans mersare balantum

signauit uario tinctum discrimine fuci,

inuidiam propter, uariam quia dixerat eius

esse socer mercem, multis quam dempserat annis.

hic cum diuitiis alitus praestaret inemptis,

inuidiam laeuo mouit liuore dolentum.

dumque socer dirus lanarum uellera tondit,

libertas permissa uiro, qua commoda ferret

omnia et incoctos tosta fornace penates,

quos Syrus in patriis credebat numina Carris.

haec tamen inuolucris cohibebat cauta Rachela,

ne pater inuenta puniret crimina noxa.

digressus uicto conscendit flumine collem,

quem Galatum indigenae patrio sermone loquuntur.