Heptateuchos

ut reddat quidquid noxalis flamma peredit.

depositum redhibere decet: quod perfida furum

si fuerit populata manus, auctore reperto

duplex summa datur: si uero est abditus ille.

auersas qui dempsit opes. hostia sola

exortem culpae faciet, quia fraude carebit.

at si mendoso fallax nudatur in astu.

depositi reddat geminum sub iudice pondus.

haec etiam in pecudum causis mensura tenenda est:

propterea ut, furto quae sunt direpta sinistro.

restituat, cuius fuerit custodia segnis.

at si molle pecus rabies uesana luporum

lancinat, ostensa mitescunt iurgia carne.

quod si quis geminos ducenda ad plaustra iuuencos

commodat, enormi non dicat pondere functos

idem. si fuerit praesens, stimulator euntum.

hoc etiam in reliquis, quos pressant pondera iussa.

sed si festinos accepta animalia perdit.

quisquis agit. ius est, ut damnum sentiat omne.

quae si perdiderit posita mercede locatus,

illa operae in pretio promptim taxanda locabit.

uirginis haut sponsae si quis sibi sumpserit usum,

uxorem cum dote sibi sociabit eandem.

quod si coniugio mens est non consona raptae,

munera det, thalamis quae sunt accommoda, patri.

maleficum celare nefas. mors dura necabit

permixtum pecudi coitus deformis in actu.

linquat uita uiros demonum sacella uerentes.

quandoquidem soli domino fas subdere colla.

nemo peregrinum uiolet uerboue manuue:

idcirco quoniam uosmet suscepit Aegyptus

linquentes genitale solum sedemque priorem.

femina defuncto ne sit temnenda marito,

sed palpanda magis puerique parentibus orbi.

ne paribus poenis subeant fidus nocentes

destituantque suos celeri exterritus funere rapti:

acta nam corda deus auditque iuuatque.

credito poscenti nummorum quos rogat usum.

seposita mercede procul usuiaque turpi;

nec festinus age trepidantem. ut sumpta reformet.

ac si forte sui uelamen corporis idem

committit traditque tibi pro pignore nummi.

restitue. sol ante caput quam condat olympo.

misericors ego sum dominus: hos audio promptim.

externis cessate deis maledicere cuncti

praecipuisque uiris. populi qui frena tenebunt.

fructibus e primis domino pia dona referto

et quemcumque creas primo de germine nuptae,

sacrabis domino, sol postquam septimus altum

est permensus iter. ut sitis sancta propago.

extinctam pecudem raptorum dente luporum

• nullus edat: mensis quae non sunt digna refutet.

non credes narrata tibi, quae nulla fidei

firmamenta iuuant. neu falsum dicere testis

iniqua cum mente uelis. nec pluribus unum

additus in coetum certes superare nocentem,

ut tenuem et modicum quaesito ex crimine damnes.

quin potius si forte pecus errare uidebis,

cum quo corda tibi non sunt coniuncta, reforma.

et si mole graui iumenta obnoxia sunt,

erige et alternis conitens subleua palmis.

innocuum ne sterne uirum, nam pectore iusto est.

munera non sumes trepidi pro cura nocentis

sollicitique rei, quoniam mox lumina caecant

sermonesque uirum cunctaque examina frangunt.

uberibus glebis bis ternos cultor in annos

immineat uegetus, debet quia septimus esse

otia lenta ferens, quo pauper quisque capessat

quae fuerant generata palam. laetusque relinquat

quae superant mandenda feris, dum saltibus errant.

circite perpetua uolucris dum uoluitur annus,

diuisos in trina modos sollemnia uobis

septeno seruanda die, quo mollia ius est

azyma triticeo gaudentes sumere farre,-

ut monui dudum, primo uos mense nouorum,

libertas cum plena fuit discedere Aegypto.

ante meos uultus uacuus ne prodeat ullus.

primitias operum messisque exordia nosce

festa tibi, quotiens sementem sparseris agro.

uel cum decurso requies coniungitur anno,

omnibus explicitis, generat quae cura laborum.

omnis homo trinum distinguat tempus in anno.

ante meos possit quo sese ostendere uultus.

nam cum laeta tibi fuerit possessio terrae

gentibus edomitis commissa et credita, nosce

azyma sola meis ponenda altaribus esse;

multimodas pecudes et rubram sanguinis undam

nil festis prodesse tuis adipemque Gomorra,

peruigilem et noctem durare in tempora lucis.

quae redeunt, quotiens sacrorum cura recursat.

agnus neue tener materno in lacte coquatur.

ecce ego sidereum caelesti ex arce ministrum

ad curam dimitto tuam, qui robore multo

uadentem ad terram foueat. quae pinguibus aruis

laeta uiret dulcesque euoluit nectaris undas.

hunc audire parans sacratis crede loquellis.

coniunctus est ille tibi fidusque manebit.

. perpetuum retinens caelesti in uertice nomen.

heia agite sanctisque auditum iungite dictis.

mandatumque meum sincera adsumite mente;