Heptateuchos

sed tamen occidua cernetis lampade solis

esse deum, uobis cuius pro munere panis

mittitur e caelo; qui uos, Mareotide fusca

inplicitos dudum, laetos nunc mittit ad agros.

quare agite et primo redeuntis lumine solis

insuetas libate dapes mannamque caelestem.

iurgia nam populi, nostris non congrua factis,

in dominum sunt missa magis, qui pascere sueuit,

quidquid alit, longoque educit saecula pastu."

haec ubi disseruit, dominus de nube superna

emicuit meliore die uictumque caelestem

despondit cunctis, quem messis nescia fraudis

progenerat nulloque extinguit semina fuco.

inde ubi iam croceo radiauit uesper ab axe,

crebra niuis ritu caelo delapsa coturnix,

congerie cumulata graui, camposque iacentes

castrorumque situm cunctis mirantibus inplet.

quin etiam primo cum se lux reddidit ortu,

niuosos dat manna cibos, quae farre minuto,

sunt coriandra uelut, totis defluxit ab astris.

quam iussi carpsere manu ratione legendi

certa uiri. ne quis forsan plus condere mallet,

quam iusti mensura cibi est. quae sufficit uno

quoque die, nec uana Sella sollertia quemquam

plus iusto posuisse domi; nam sole calente

putria multimodo uitiantur uerme polenta.

hoc solum nequeunt geminae disperdere luces,

quae festo mandenda die parasceue prompsit,

quem sanctum iubet esse deus nullumque laborem

sustentare homines, quotiens lux illa recurrit,

sabbata quae memorant lentae concessa quieti.

quin etiam cunctis penitus haec cognita res est,

septima quaque die nullum descendere uictum,

caelestis quem messis habet; quia cura sagaci

progressi per rura uiri camposque iacentes.

nil praeter undantes uentorum flatibus herbas

intuiti, sinibus uacuis referuntur ad aedes.

ac ne forte dei tantum monumenta uiderent,

ad quos missa fuit melliti muneris esca,

clauditur auratae quiddam munimine thecae,

quod uideat generanda manus olimque futura

\'ac uenerata deum uictum miretur auorum.

post haec signa mouent longumque educitur agmen

ad uitam, quae sole calens atque indiga lymphae

mordaces populum fecit depromere uoces

in procerem, dum poscit aquam; nec murmure solo,

sed paene est grassata manu; nam saxa sacerdos

in semet iaculanda timens emittit ad altum

uerba deum siccisque implorat syrtibus amnes.

ilicet instinctus domini sententia magni

maiores pariter natu praecedere mandat;

tum uirgam capit adsuetam, qua sistere fluctus

nouerat et medio pontum diducere uallo;

Chorebumque petit montem, qui plurimus extat

sacratumque caput uicina ad nubila tollit.

illic dura silex conclusas saepserat undas, —

quam super adstabat dominus fontesque ciebat

uirtutum ratione pari, qua flumina toto

distinxit mundo inmensa et marmora fudit.

hanc iussus pulsare ferit rupesque repente

rumpitur et loquente undantibus euomit amnes.

curritur ad fluctus certatim congrege turba

innumeraeque ruunt pecudes aestumque resoluunt

expletisque redit defessa in corpora uirtus.

ilicet ipse locus causae de nomine nomen

Temptationis habet, populus quod pectoris anceps

ambigua cum mente fuit, an summus in illo

degeret omnipotens, et quod plebs aspera dictis

optasset maledicta duci, quae concipit ira.

istic belligeris Amalec instructa cateruis

Hebraeos fudit cuneos; quod dedecus arcens

Iesus lecta rapit bellantum robora secum :

quem ferrata manu suscepta in bella uadentem

dux uotis precibusque iuuat collemque Chorebum

conscendit celerante gradu, quem iunctus Aronus

et Hurus uallant medium artusque per aeuum

laboris refugos nec standi ad munia fortes

subposito firmant saxo durumque sedile

subiciunt sternuntque duci; tum deinde fluentes

sustentant in prona manus, ut pectoris orsis

palmarum prex iuncta foret; nam saepe cadentes

pondere grandaeuo dubium certamen agebant.

has ubi subpositae firmarunt undique dextrae,

hostiles cedunt acies campique replentur

caede uirum nullusque e tantis milibus extat.

haec fuerant ut gesta deo mandante, propheta

conscripsit docili uentura in tempora libro;

confestimque deo sacratum construit altar.

conpellans per uerba locum fidelia sanctum;

, Spes mihi certa dei, cuius protectio semper

subsidium mihi sola dedit, qui robore clauso

absconsaque manu Sethum dispulit bellantes

Amalechas necat < et) tota cum pube cohortes

Interea generi Iothorus percipit acta

festinusque uenit. oculis dinoscere gaudens,

quae fuerant memorata sibi. saeptumque labore

inuenit inmodico. dum causas noscitat omnes

carentis turbae numero, magnumque precatus

ante deum mactat pecudes; tum deinde monendo

efficit, ut lecta fierent de plebe tribuni