Heptateuchos

\'hostili de parte uirum currusque natantes

armaque et obliquum quidquid torquetur in hostem,

suspexit timuitque deum sensuque fideli

credidit imperio domini uatemque sacrauit,

cantica dum psallit Moysetis dulcia uerbis:

"Cantemus domino deoque nostro,

cui gloria cum honore pollens.,

sese magnificis decorat actis.

dum currus celeres Aegyptiorum .

iunctis equitibus grauique turba

Rubri marmoris enecat fluentis.

adiutor ualidus meae salutis

plebem de medio tulit profundo,

custos et genitor salusque uera!

hic est, hic dominus meus et altor!

ipsum conspicua sacrabo laude.

qui est progenitor mei parentis.

ipsum uocibus arduis fatebor,

qui bellum tulit obruitque fortes,

dignus nomine quo deus uocatur.

saxis adsimiles grauique plumbo

uastis fluctibus abdidit cohortes,

quas rex Niliacus in arma cogens

praedae participes minax canebat:

nostris dum iugulis recludit enses

et strictum rotat excutitque ferrum,

dicens: "Corripiam eos fugaces,

praedam partiar obruamque uictos

et cum gloria nobilis duelli

quaesitam meritis tenebo palmam.*

haec dum commemorat sibique fidit,

cunctis perniciem suis parauit.

nullus est similis tibi. creator,

factis maxime, principumque princeps

ingens subsidium tuis dedisti,

gentes quod metuunt Philistinorum.

Edones etiam Moabitaeque.

quorum perniciem tremunt Chananni,

donec hic populus tibi redemptus

montem conspicuum deoque sanctum

scandat perpetuis heres tropaeis."

Haec paribus iterata modis plaudente corona

cantarunt matres, uatis dictante sorore,

tympana pulsantes digitis, dum consona dicunt.

ilicet intrepidi postquam Pharaonis iniqui

subuersam uidere manum. per deuia tendunt,

quae Surum sunt dicta prius, siccumque per aestum

arentes triuere dies; quos lumine trino

feruidiore coma torrebat lampada solis.

defessi Myrram ueniunt tristique sapore

undantes cernunt latices, quos pectore fesso

libantes longe iaciunt; quia praegrauis unda

obsessas fauces sensu torquebat amaro.

quod uitium propter fontem cognomine signant

et fremitu denso uatem liquentia poscunt

flumina, quae calidos possint mollire uapores.

ille deum poscit; nam qua licentia fluctus

gigneret, astrigera dominus nisi mitteret aula?

confestimque capit quo sedat tristia lignum

pocula, et infecto perfundit melle fluores.

illic iusta deus, librato examine lancis.

iura dedit, temptans procerem, dum talia dicit:

"Si mea quaeque memor sincero in pectore dicta

sumpseris, ut facias, quae sint accommoda uitae,

corde gerens mandata dei, nil triste per aeuum

perpetiere tuum, nec te iactura grauabit

damnorum morbique trucis; distabis ab omni

clade mali, quaecumque feram uastauit Aegyptum.

quandoquidem ego sum dominus, qui pectora curo

et sanos praestare queo." post Elima uentum est

fontibus inriguam, bis sex qui forte meabant

frondentes inter palmas, quae uertice celso

motabant septem denos per nubila conos.

ac postquam ad Sinum positis sunt otia castris

trita uilis, quintoque dehinc decimoque uiantes

deproperant per opaca die, de mense secundo,

extremam gemuere famem, dum uocibus altis

obiurgant uexantque ducem: "Quae tanta malorum

causa fuit? quaeue esse potest? quae tristior esse

praeualeat, quam dira fames, quam spiritus ardens

arentes inter fauces mortemque praesentem,

quae dilata grauat plus quam quae comminus instat?

atque utinam nobis letum sors una dedisset

Aegypto positis tum, cum substantia uictus

larga fuit cunctis, nullo mussante seorsum,

quod desint alimenta sibi? nunc degimus istic,

est ubi uita grauis, etiam si tristia non sint.

ergo ualet quisquam squalentes inter harenas

inuisum tolerare diem. solemque calentem

siccus ferre potest, nulla quem temperat umbra?

quin potius, si nostra moneat discrimina sensus,

dux grandaeue, tuos. Nilum Pharumque rogamus

redde tuis, cunctosque dehinc iterare labores

poscentes permitte uiros, quia tristius esse

accisis nil posse cibis sententia nostra est,

et saturos seruire iuuat.. post talia dicta

profatur uates, socio sermonis Arone:.

II Quid tantum indomito uoces iactare tumultu

et proceres uexare iuuat? quid poscere uictum,

quem solus praestare potest, qui sidera fecit?