Heptateuchos

dicere, et obstrictam nodis uix promere uocem,

quod cordis secreta uelent; nil denique dignum

esse sibi, quod mens hominum subnixa sequatur.

arguitur nullum, domino nisi dante, politis

sensibus effari, nec longa silentia mutos

rumpere, loquuntur dominus laxaret uincula linguae;

tempora qui reserat surdis, qui lumina caecis,

uidentumque aciem qui pura luce serenat.

"Vade, ait, et plena confisus fare loquella,

nobilis eloquio sensuque ad uerba rotundo."

sed dum saepe deum poscit aliumque precatur

substitui subdique sibi. conmouit in iram

insignem pietate deum, qui concitus infit:

"Germanus est ecce tuus limata facundus

ora gerens notusque mihi, Leuita creatus

ille tribu, certo quem dicunt nomine Aronem."

Ilicet abscedit uates soceroque fatetur

sese reuersurum fratresque inuisere uelle

Iudaea de gente satos. hic flectitur ille

et salua pietate iubet discedere laetum.

ille alacris secum natis et coniuge sumpta

mandatum praecepit iter; fessusque uiando.

dum refouet uires, gelida declinis in umbra.

angelus ecce uenit domini mortemque minatur.

Sephora sed silicem dicitis rimatur acutam

praeputiumque secat teneri mox sedula nati;

cumque pedes coram sancti se prona dedisset:

"Sistatur cruor iste, canit, de uulnere parui. 16

cuius ad eloquium sanctus discessit ad astra.

iamque inopis heremi uates calcabat harenas,

cum subito imperio domini mandantis Aronus

sacratum ad montem fraterno occurrit honori

coniunctique simul gaudentes basia figunt;

alternasque iuuat mentes sermone sequaci

pandere quemque sibi, quae sint facienda uel acta.

ilicet eloquio domini coniungit uterque

sinceram firmamque fidem, pariterque uadentes

accitis dicunt senibus. disiungi quae sit

mandatumque dei; signisque ex ordine factis

credidit optatam populus remeasse medellam.

et genua inflectens dominum subnixus adorat.

pergitur ad regem, caeco nil corde uidentem

credentemue deo, quem notum non fere dixit

esse sibi, populum dura sub lege cohercens

imperioque truci; dum crescit cura laborum

et geminatur opus pondusque adiungitur ingens

lateribus crudis, quos solis lampada tostat.

quin etiam paleas rimosae ad uincula terrae

madentisque luti solitas miscerier aufert,

ut plebs fessa malis animos deponere mallet

exiliumque pati. quae dum confecta maerore

uerberibus agitur duris, effudit in ipsos

iurgia pontifices, adflictam se fore clamans

acre magis, postquam inmodicis sermonibus usi

. seruitium miserum pro libertate pararint.

Haec ut dicta sibi domino suggessit aeterno

mitificus uates, haec rursus uerba receptat:

"Ecce deum regis Pharaonis te fore iussi,

germanumque tuum studio seruire prophetae

et parere tibi. tu dices cognita fratri;

ille canet regi, ut plebem emittere curet..

iamque pius uates bis quadraginta per annos

pacificam uitarn mortali in carne terebat.

hi dum sanctificis regem mollire loquellis

percupiunt et signa nouant, nil lubricus anguis

proiecta factus uirga, nil sanguine rubro

mutati cogunt amnes, nil mobilis unda.

piscibus extinctis tristi uitiata fetore,

idcirco quoniam cantu succincta sinistro

mens profana uirum paribus callebat in actis.

quin etiam similes faciunt prorepere ranas

qua tellus, qua fluctus erat, paribusque creantur

magorum canore modis, quas uoce crepanti

cuncta coaxantes studuit depellere uates.

fluminibus tantum non passus defore suetas.

oblatum id regi, si pestem euadere uellet

orantis per uota senis, ut deinde. liqueret

non alium regnare deum: lux crastina caelo

redditur atque eadem cunctae de morte necantur

congestaeque simul odio soluuntur acerbo.

gignuntur scinifes propere per corpora cuncta

quadrupedum hominumque ( simul) tellusque repletur.

hoc etiam Chaldaea cohors molita fatetur

esse manum domini, curamque omittit inanem.

His actis cynomyia fluit, quae musca canina

dicitur, et uatis conpleuit nutibus omnes

exspatiata locos solique haut cognita Gessae,

quae tum terra fuit Iudaeae commoda genti,

traxit inexhaustos, quacumque est acta, dolores.

tum uero uictus Pharaon abscedere mandat,

et quocumque uelint migrantes promere gressus,

ac uotis seruire deo; pariterque precatur,

ut praesens nimiumque malum discedat ab aruis

Aegypti tandemque deus clementior adsit.

nec mora: cum subiti mittuntur funera leti

coniunctimque necant omnes. sed cornea fibra

quae fuerat in rege, redit: mox mittitur una

iumentis gregibusque lues mortesque sequentes,

Iudaea perdente nihil. tum cassa fauilla

fornacis deprompta sinu uibratur in astra