Heptateuchos

infirmam sed forte manum sexumque pauentem

pastores trusere procul, quas sistere contra

nequaquam audentes promptasue opponere palmas

uindicat et riguas Moses adiungit ad undas

expletasque fouet pecudes tectisque remittit.

puellae genitore satis mirante reuersae

anterius solito promptimque ad iussa locutae

accitum iuuenem paterna ad limina ducunt.

qui procera praegelido metitus lumine membra

maioremque animum forma coniungere natae

gaudet et eximia cernit de stirpe nepotes.

Sephora nam propero Gersamum sedula partu

progenerat fratremque dehinc Eleazaron edit.

Gersamus externa signat regione creatum

ereptumque ducis rigidi Eleazarus irae.

haec inter dux morte cadit captiuaque pubes

pressa malis dominum multis plangoribus egit

intuitus conferre pios plebemque tueri:

dum memor in saeclum secum sua dona reuolui

sopore dudum promissa bonis, quae tempore coept

audierat uentura suis Abramus et una

sealam lectusque dehinc ad sancta Iacobus.

iamque deum mitem tutelam fundere caelo

gens oppressa uidet, dum pacem poscit ab altis.

Ac dum lanigeras soceri per rura bidentes

Moses solus agit, sacrati ad culmina collis

deuenit, Hebraea quem dicit lingua Chorebum.

in quo conspicua flammarum lampade cernit

procuruam fulgere rubum neque ignibus uri.

permotus nouitate rei disquirere gaudet,

fomite quo tandem tam clara incendia surgant.

dumque pauens tacite se rex tam conminus offert,

inclita siderei prohibetur uoce tonantis

incessu properare cito; sed sistere gressum

et tegumenta pedum geminis mox demere plantis

cogitur: et paret sacratae ob culmina terrae.

mox timor ingreditur sensus lumenque caligat

lumine de nimio, dominum quia cernere non est

fas cuiquam, uultumque simul atque ora retorquet.

tum uox missa sonat, qua se rex inclitus infit

esse deum procerum, dudum quos diximus esse

credentum uitaeque duces. tum talia subdit:

"Iam conperta mihi totoque (et) lumine uisa

plebis uota meae, uastis quae molibus urbes

extruit et duris operum sudoribus acta

Aegypti sublimat opes et non sua regna;

seruili dum mente pauet, crebroque dolore

angitur, arbitrio dudum subiecta nocentum.

atque ideo huc ueni celso degressus olympo,

ut tuear tollamque meos de sede Canopi,

magnarum largitor opum terraeque feracis,

quam nunc multimodis opimam frugibus audax

Channanaeus habet Cethaeo et iunctus Amorreus,

Pherezaea manu Gergessorumque sequente,

quamque simul\' perfundens colit Euaeaque pubes.

dulcibus hic scatebris opimo e flumine mella

albenti cum lacte fluunt; haec dona daturus

electis te pono ducem, te pergere mando

regis ad optutus, ut quae sunt iussa renarres.

ac ne, praetrepidus coeptu, infirmere sub actu,

tecum semper ero. qui libertate reuersa

hoc in colle mihi sensu Iuminibus ouanti."

Haec ubi detonuit dominus, fiducia uatem

parua tenet primum. mox nomen quaerit aeternum

quod habeat dominus, ut signum Iudaea noscat

principis inpositi. saluator talia iungit:

"Ille ego sum qui sum, sic dices, et super (astra)

qui uiget, estque deus uestrorum a stirpe parentum:

inmensus ubicumque deus gentesque per omnes,

uiuorum per saecla sator non luce carentum.

hoc mihi nomen inest, collem hoc fare coactis;

qui tum pacificas dimittant dicta per aures.

ingressique simul regis Pharaonis in aulam

Israhelitarum dominum iussisse superne

dicatis, ut trina die deserta per arua

incedat Iudaea phalanx et munera sancto

immolet apta deo ritumque obseruet auorum.

namque meam plebem tumidus laxare tyrannus

post cladem pestemque uolet, quae crebra profundo

mittatur caelo, multis uariata periclis.

quin etiam fuerit cum facta licentia uobis,

ut iussum carpatis iter, tum femina poscat

uicinam notamue sibi, quae diuite censu

Aegyptus nunc mollis habet, petitaque sumat,

ut legio informes heremi ducenda per agros

nobilibus spoliis uacuatam linquat Aegyptum..

Post haec signa petit uates, quae forte labantes

confirmare queant animos, si lumine cerni

non credant potuisse deum tam candida fantem.,

praecipitur lentam propere dimittere uirgam

et laxare manu; quam postquam terra recepit,

spumeus in spiram tractu se colligit anguis

terrorem incutiens proceri; quem prendere cauda

iussus in antiquam redigit reuocatque figuram.

inde manum sinibus condens candore niuali

protulit, atque iterum tectam deprompsit: et olli

in speciem leuoluta suam. tum deinde monetur,

haec si parua forent, sumptam de flumine lympham

fundere et albentem rubro mutare cruore.

nec minus obniti uates tenuemque loquellam