Heptateuchos

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 5,575 sections

gen.1
principio dominus caelum terramque locauit:
gen.2
namque erat informis fluctuque abscondita tellus
gen.3
inmensusque deus super aequora uasta meabat.
gen.4
dum chaos et nigrae fuscabant cuncta tenebrae;
gen.5
has dum disiungi iussit, a cardine fatur:
gen.6
"Lux fiat !" et clare nituerunt omnia mundo.
gen.7
cum dominus primi complesset facta diei,
gen.8
condidit albentem nebulis uascentibus axem.
gen.9
accipit inmensus errantia litora pontus,
gen.10
multiplices rapiens ualidis cum tractibus amnes.
gen.11
tertia lux faciem terrarum fulua retexit.
gen.12
arida mox posito narratur nomine terra.
gen.13
florea uentosis consurgunt germina campis
gen.14
pomiferique simul procuruant brachia rami.
gen.15
quarta die generat solis cum lampade lunam.
gen.16
et stellas tremulo radiantes lumine figit.
gen.17
haec elementa dedit subiecto insignia mundo,
gen.18
tempora quae doceant uarios mutanda per ortus.
gen.19
quinta die accipiunt liquentia flumina pisces
gen.20
et uolucres uarias suspendunt aere pinnas.
gen.21
sexta pater gelidos in spiras lubricat angues
gen.22
quadrupedumque greges totos diffundit in agros
gen.23
cunctaque multiplici mandauit crescere passim
gen.24
germine et inmensis errare et pascere terris.
gen.25
Haec ubi constituit diuina potentia iussu,
gen.26
rectorem inspiciens mundanis defore rebus,
gen.27
haec memorat: "Hominem nostris faciamus in unguem
gen.28
uultibus adsimilem, toto qui regnet in orbe."
gen.29
et licet hunc solo posset componere uerbo,
gen.30
ipse tamen sancta dignatus ducere dextra
gen.31
inspirat brutum diuino a pectore pectus.
gen.32
quem postquam effigie formatum ceu sua uidit,
gen.33
metitur solum mordaces uoluere curas.
gen.34
ilicet inriguo perfundit lumina somno,
gen.35
mollius ut uulsa formetur femina costa
gen.36
atque artus mixta geminos substantia firmet,
gen.37
inditur et nomen, uitae quod dicitur, Aeuua.
gen.38
quapropter nati linquunt de more parentes
gen.39
coniugibusque suis positis cum sedibus haerent.
gen.40
septima luce deus factorum fine quieuit,
gen.41
sacratam statuens uenturi ad gaudia saecli.
gen.42
ilicet exhibitis animantum ex ordine turbis,
gen.43
uiritim cunctis nomen, quod permanet, indit
gen.44
Adamus, donata sibi prudentia sollers.
gen.45
quem deus adloquio, iunctam dignatur et Aeuuam:
gen.46
"Crescite multimodo uentura in tempora partu,
gen.47
ut polus et plenae uestro sint germine terrae,
gen.48
heredesque mei uarios decerpite fructus,
gen.49
quos nemora et pingui reddunt de caespite campi."
gen.50
Haec ubi disseruit, laeta paradisus in aula
gen.51
instruitur primique adspectat lumina solis.
gen.52
gignitur haec inter pomis letalibus arbos
gen.53
coniunctum generans uitae mortisque saporem.
gen.54
aedibus in mediis puro fluit agmine flumen.
gen.55
quod rigat insignes liquidis de fluctibus hortos.
gen.56
quadrifidosque secat undanti ex fonte meatus.
gen.57
Phisonus auriferis praediues fluctuat undis
gen.58
conspicuasque terit rauco de gurgite gemmas —
gen.59
prasinus huic nomen, illi est carbunculus ardens —
gen.60
perspicuisque uadis terram praelambit Euilam.
gen.61
post hunc Aethiopas Geon adlapsus opimat,
gen.62
tertius est Tigris, Euphrati adiunctus amoeno,
gen.63
Assyriam celeri discretim flumine sulcans.
gen.64
hic positus custos Adamus cum coniuge fida
gen.65
atque opifex tali formatur uoce tonantis:
gen.66
"Ne trepidate simul licitos praecerpere fructus,
gen.67
quos nemus intonsum ramo frondente creauit,
gen.68
solliciti, ne forte malum noxale legatis,
gen.69
quod uiret ex gemino discreta ad munia suco."
gen.70
nec minus interea caecos nox alta tenebat,
gen.71
ac modo formatos uestis non texerat artus.
gen.72
Has inter sedes et bacis mitibus hortos
gen.73
spumeus astuto uincens animalia sensu
gen.74
serpebat tacite spiris frigentibus anguis;
gen.75
liuida mordaci uoluens mendacia sensu
gen.76
femineo temptat sub pectore mollia corda:
gen.77
"Dic mihi, cur metuas felicia germina mali?
gen.78
numquid poma deus non omnia nata sacrauit?
gen.79
atqui si studeas mellitos carpere uictus,
gen.80
aureus astrigero ridebit cardine mundus."
gen.81
illa negat uetitosque timet contingere ramos:
gen.82
sed tamen infirmo uincuntur pectora sensu.
gen.83
ilicet ut niueo iam mitia dente momordit,
gen.84
adfulsit nulla maculatum nube serenum.
gen.85
tum sapor inlecebram mellitis faucibus indens
gen.86
perpulit insueto munus deferre marito.
gen.87
quod simul ac sumpsit, detersa nocte nitentes
gen.88
emicuere oculi mundo splendente sereni.
gen.89
ergo ubi nudatum prospexit corpus uterque
gen.90
quae pudenda uident, ficulnis frondibus umbrant.
gen.91
Forte sub occiduo domini iam lumine solis
gen.92
agnoscunt sonitum trepidique ad deuia tendunt.
gen.93
tum dominus caeli maestum conpellat Adamum:
gen.94
"Dic, ubi nunc degas ?" respondit talia supplex:
gen.95
"O domine, adfatus pauido sub corde tremesco,
gen.96
magne, tuos, nudusque metu frigente fatigor."
gen.97
tum dominus: "Quis poma dedit noxalia uobis ?"
gen.98
"Tradidit haec mulier, dum dicit lumina promptim
gen.99
candenti perfusa die liquidumque serenum
gen.100
adfulsisse sibi solemque et sidera caeli."

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0104c.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.