Carmen Apologeticum

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,057 sections

401
Incrassauit enim cor populi huius iniqui,
402
Vt nihil agnoscant, donec meo uerbo sanescant.
403
Praedictus est Deus carnaliter nasci pro nobis,
404
Vt fieret illis merito cruciatio maior:
405
Ecce dabit Deus ipse uobis signum ab alto:
406
Concipiet uirgo et pariet terra caelestem;
407
Emmanuel autem uocetur, iusserat illos;
408
Quod lingua Latina \'Dens nobiscum\' euoluit.
409
Audite, quod ipse nutriretur melle, butyro,
410
Et Samariam caperet, uerbum priusquam loqueretur.
411
Sed haec est historia clausa, de qua docti reuoluunt,
412
Vt paruulus lactans sine pugna praedas iniret;
413
Passio cuius praedicta est taliter ante,
414
Vt Deus passibilis fieret profuso cruore.
415
Esaias ait: Tamquam ouis ductus ad aram,
416
Nec uoce clamauit, patienter omnia gessit.
417
Suffigitur clauis, quod Dauid praedixerat olim;
418
Quem et potauerunt secundum scripturas acetum.
419
Et in uestimentis meis, dixit, sortem[que] miserunt,
420
Quod factum, et legimus in illo omnia gesta.
421
Fuerunt et tenebrae factae tribus horis a sexta
422
Festinauitque dies inducers sidera noctis.
423
Praedictum hoc fuerat fieri per prophetam Amos,
424
Vt tegeret subito sese per sollemnia sancta.
425
O mala progenies, * * subdola fronte!
426
Generaui suboles, dixit Deus, qui me negarent.
427
Et dixit: Audite uocem tubae. — Nolumus, aiunt.
428
Hoc dicit Ezechiel: Audient ergo gentes a longe.
429
Vno uolo titulo tangere librum Deuteronomium:
430
In caput eritis, gentes ; nam increduli retro.
431
Si respuunt certe omnia supra dicta rebelles,
432
S(c)ite quid opponunt, cum res tam aperte dicatur?
433
Videte iam ergo, dubii qui nunc usque natatis,
434
Quod gentes in Domini fuerint scriptura priores.
435
Nunc ergo fas est credere, quem libri designant,
436
Non idolis uanis, qui frustra pro uita coluntur,.
437
Nec istis adiungi uoluptuosis et sine freno,
438
Qui magis luxurias diligunt quam Summi praecepta.
439
Non est culpa satis una, qui credere nolunt,
440
Sed magis infamant: In puteum misimus illum.
441
Quapropter et Dominus indignatus inrigat illos:
442
Propter uos nomen meum blasphematur in gentibus, inquit
443
Si missus in puteum, sed resurgere quare clamatur ?
444
Ab inferis, Domine, animam meam inposuisti:
445
Ego dormiui, ait, et somnum cepi securus;
446
Auxilio . Domini surrexi, nihil mali passus.
447
Et iterum dicit: In infernum non derelinques
448
Nec dabis sanctum tuum interitum quoque uidere.
449
Hic personans ait: Fili prophetae, ascendo,
450
Vt Dominum dicam passum per miseriam summum.
451
Et [in] libro psalmorum de Domini morte clamatur,
452
Non ut illi putant Dauid de ipso referre.
453
Aut si putant illud, congruunt uniuersa; quae dixit?
454
Non est flagellatus Dauid nec cruce leuatus.
455
Quid? Vaticinantur Iudaei more Saturni? .
456
In fabulas coeunt, cum iam declinetur in illos?
457
Non quasi maleficum alapantur cruce leuatum.
458
Insciis, indoctis, ignorantibus talia fingunt.
459
Quis Deus est ille, quem nos cruce fiximus? aiunt
460
Nolentes respicere scripturas, corde caecati.
461
Ecce canit alius repetens iterumque propheta,
462
Cuius uoce tamen titulatur talis edictus:
463
Nunc exurgam, ait Dominus, nunc clarificabor,
464
Nunc exaltabor, humilem quem ante uidistis;
465
Nunc intellegitis, nunc erit confusio uestra: .
466
Vana cogitatis, ideo uos ignis habebit.
467
Haec Esaias ait. Tunc sic et ipsa maiestas,
468
Cum esset in carne, profitetur ipse quis esset:
469
Nemo meam animam poterit auferre conatus,
470
Sed ego sponte a me pono eam meo decreto.
471
Ipse potestatem habeo de illa ponendi
472
Et sumendi iterum habeo potestatem in illam.
473
Apertius autem de iusti morte clamatur,
474
Vt pareat magis induratos esse Iudaeos:
475
Ecce perit iustus, nec quidem intellegit ullus;
476
Sed erit in pacem huius sepultura dilecti.
477
Quid illi infamant in puteum esse demissum,
478
Cum legimus illum sepulturae traditum esse?
479
Ignominiosi, crudeles, caeci, superbi,
480
Qui magis de facto deberent lugere, plaudent!
481
Inspiratus enim Salomon de ipso prophetat
482
Et magis insequitur plenius ostendere iustom:
483
Circumueniamus iustum, si qui [nobis] grauis esse uidetur,
484
Qui nostris operibus contrarius ualde resistit;
485
Exprobrat in totum nihil nostra lege teneri,
486
Adhuc et adfirmat filium Altissimi esse.
487
Omnimodo reprobat et nugaces aestimat esse,
488
Abstinet et sese a nobis et in altera uadit;
489
Nos inmundos ait et innouat altera iusta,
490
Et sibi laetatur Dominum patrem esse caelorum.
491
Ergo, si sermones illius sunt ueri, probemus;
492
Temptemus hunc Deum uidentes, quid fit in illum;
493
Interrogemus eum omni cum tormento quietum,
494
Condemnemus eum turpissima morte\' dicentes,
495
Haec cum fecissent, capita suspensa monebant:
496
Saluum illum faciat pater, aut descendat abinde!
497
Vt eos caecos Salomon ostendat aperte,
498
Sic, quasi nunc referat, et fecisse talia culpat:
499
Dum ista cogitant, ducti sunt in errore nefando;
500
Excaecauit illos malitia sua saeuire.

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0096.stoa004.opp-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.