Epistulae imperatorum pontificum aliorum

nobis a deo data est potestas et auctoritas ligare et soluere. non opus habent, qui sani sunt, medico sed male habentes. exsurgite, patres sancti, uenientes adsaluandos nos! imitatores estote domini Christi, qui de caelis super terram aduenit quaerere errantem ouem, Petrum illum principem apostolorum, cuius sedem ornatis, et Paulum, qui est uas electionis, qui circumeuntes orbem terrarum illuminauerunt. nam uulnera magna maioribus indigent adiumentis.

mercennarii pastores uidentes lupos aduenientes aduersus oues dimittent eas dissipari ab illis, uobis autem ueris pastoribus et doctoribus, quibus cura pro salute ouium commissa est, occurrit ipse grex cognoscens suum pastorem, ab immitissimis bestiis liberatus et uocem sequens pastoris, sicut dominus ait: oues meae uocem meam audiunt et ego cognosco eas et sequuntur me. non ergo despiciatis nos, sanctissimi, qui a bestiis ferocibus cottidie uulneramur.

ad perfectam autem notitiam uestri sancti angeli anathematizamus in eadem nostra deprecatione uirtutem habente et libelli omnes proiectos et excommunicatos a uestra apostolica sede: dicimus autem Nestorium, qui fuit Constantinopolitanus episcopus, Eutychen, Dioscorum et Petrum Alexandrinum, qui cognominatus est Balbus, et Petrum, qui dicebatur Fullo, Antiochenum, nihilominus et Acacium, qui fuit Constantinopolitanus episcopus, eorum communicatorem et omnes, qui unum illorum haereticorum defendunt.

ET SUBSCRIPTIONES. Ego Alexander misericordia dei presbyter et archimandrita sancti Maronis deprecatus sum. Symeon misericordia dei presbyter et archimandrita ut supra. Iohannes misericordia dei diaconus et dispensator ut supra. Procopius misericordia dei presbyter et archimandrita ut supra.

Petrus misericordia dei presbyter ut supra. Eugenius misericordia dei presbyter ut supra. Geladius misericordia dei presbyter ut supra. Bassus misericordia dei presbyter ut supra. Romulus misericordia dei presbyter ut supra. Eusebius misericordia dei presbyter ut supra. Malchus misericordia dei presbyter ut supra. Leontius misericordia dei diaconus ut supra. Stephanus misericordia dei presbyter ut supra. Carufas diaconus ut supra. Thomas presbyter ut supra. Samuhel diaconus ut supra. Theodorus presbyter ut supra. Iohannes misericordia dei presbyter ut supra. Iohannes presbyter ut supra. Thomas diaconus ut supra. Iohannes diaconus ut supra. Symeonius diaconus ut supra. Saulinus archimandrita ut supra.

Eusebius presbyter ut supra. Mucimus presbyter ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Iacobus presbyter ut supra. Iohannes presbyter ut supra. Paulus presbyter ut supra. Priscus presbyter ut supra. Antoninus presbyter ut supra. Iohannes presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Iulianus presbyter ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Zaccheus presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Symeonius presbyter ut supra.

Thomas presbyter ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Sergius presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Eusebius presbyter ut supra. Paulus presbyter ut supra. Iohannes presbyter ut supra. Sergius diaconus ut supra. Item Sergius diaconus ut supra. Iulianus presbyter ut supra. Sergius presbyter ut supra. Ammonius diaconus ut supra. Thomas presbyter ut supra. Lucas presbyter ut supra. Thomas diaconus ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Flauianus archimandrita ut supra. Monimus diaconus ut supra.

Iohannes diaconus ut supra. Iohannes presbyter ut supra. Antonius diaconus ut supra. Thomas diaconus ut supra. Thomas presbyter ut supra. Sergius diaconus ut supra. Isacius presbyter ut supra. Sergius presbyter ut supra. Thomas diaconus ut supra. Iohannes prebyter ut supra. Philippus diaconus ut supra. Iacobus presbyter ut supra. Zenobius presbyter ut supra. Maras diaconus ut supra. Isacius presbyter ut supra. Ananias presbyter ut supra. Sergius presbyter ut supra. Symeon presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Iohannes presbyter ut supra. Symeon presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Iohannes presbyter ut supra. Symeon presbyter ut supra. Dauidthos diaconus ut supra. Thomas diaconus ut supra. Iohannes diaconus ut supra.

Lemneos presbyter ut supra. Danihel archimandrita ut supra. Symeon archimandrita ut supra. Abramius presbyter ut supra. Dauid presbyter ut supra. Dorotheus presbyter ut supra. Antoninus presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Barsumas presbyter ut supra. Sergius presbyter ut supra. Eusebius presbyter ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Marcellus presbyter ut supra. Priscus presbyter ut supra. Maras presbyter ut supra. Sergius presbyter ut supra. Iacobus presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Item Thomas presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra.

Saulinus presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Iohannes presbyter ut supra. Uarasaldas presbyter ut supra. Iohannes diaconus ut supra. Marcellus diaconus ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Gennadius presbyter ut supra. Thomas presbyter ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Habramius presbyter ut supra. Symeonius presbyter ut supra. Iacobus presbyter ut supra. Iohannes presbyter ut supra.

Isidorus archimandrita ut supra. Iulianus presbyter ut supra. Iohannes et Romanus presbyter et Thomas presbyter ut supra. Antoninus diaconus et Habraam presbyter ut supra. Maras diaconus et Habraam presbyter ut supra. Zenobius et Stephanus presbyteri ut supra. Symeonius et Demetrius presbyteri ut supra. Thomas et Domnus presbyteri ut supra. Symeonius et Helias presbyteri ut supra. Habramius et Pelagius presbyteri ut supra. Romanus et Abraam presbyteri ut supra. Symeonius presbyter et Carufas diaconus ut supra. Symeonius et Iohannes presbyteri ut supra. Symeonius et Iulianus presbyteri ut supra. Eutychianus et Iohannes diaconi ut supra. Thomas et item Thomas presbyteri ut supra. Romanus diaconus et Iohannes presbyter ut supra.

Eusebius archimandrita et Eustasius presbyter ut supra. Iacobus et Eusebius presbyteri ut supra. Sergius et Maras presbyteri ut supra. Iohannes et Iulianus presbyteri ut supra. Paulus et Isacius presbyteri ut supra. Thomas et Dasianus presbyteri ut supra. Iohannes et Danihel presbyteri ut supra.

Zeuenas presbyter et Azizos diaconus et archimandrita ut supra. Antoninus diaconus et archimandrita et Cyrillus presbyter ut supra. Iob presbyter et Stephanus diaconus et archimandrita ut supra. Bassus diaconus et Basilius presbyter ut supra. Symeonius et Iohannes presbyteri ut supra. Iacobus presbyter et Iulianus diaconus et archimandrita ut supra. Symeonius et Alfeus presbyteri ut supra. Iohannes presbyter et Petrus diaconus ut supra. Danihel diaconus et Nonnus diaconus et archimandrita ut supra. Alexander et Epiphanius presbyteri ut supra. Zoilus et Habramius presbyteri ut supra. Iulianus presbyter et Iohannes diaconus et archimandrita ut supra. Carufas et Symeonius presbyteri ut supra. Timotheus diaconus et Petrus presbyter ut supra.

Macedonius <diaconus> et archimandrita ut supra. Domnus archimandrita ut supra. Iohannes archimandrita ut supra. Symeonius <diaconus> et archimandrita ut supra. Menas diaconus et archimandrita et Barabsabas presbyter ut supra. Sergius presbyter et Theodorus archimandrita ut supra. Beniamin archimandrita et Isacius presbyter ut supra. Danihel presbyter et archimandrita et Abraam archimandrita ut supra. Symeonius archimandrita ut supra.

Lectis litteris dilectionis uestrae, quibus inimicorum dei patefacta uesania est et infidelium pertinax furor dolenter expositus, qui dum rediuiuo spiritu oderunt dominum, membra illius impie persequuntur: quantum ad constantiae uestrae agnitionem, benedixi deum fidem militum suorum inter aduersa seruantem.

sed rursum ecclesiarum concussionem et seruorum dei molestias laboresque considerans propheta gemitus meos adiuuante clamaui: exurge, domine; iudica causam tuam, memor esto improperiorum tuorum, eorum quae ab insipiente sunt tota die!, libenter ea quoque, quae secuntur, adiungens: ne obliuiscaris uocem quaerentium te; superbia eorum, qui te oderunt, ascendit semper ad te. nam sicut oportet nos stabilitatem fidei custodire, ita non conuenit de diuini iudicii aequitate diffidere.

non nouus hic, fratres, ecclesiae labor, et tamen, dum humiliatur, erigitur ac per ea, quibus adteri creditur, damna ditatur. ex usu est fidelibus dei, ut per mortes corporum uitas lucrentur animarum: amittunt quidem caduca sed mercantur aeterna et, dum persecutio uiam facit probationi, probatio causa fit meriti. stulti et sub caecitate saeuientes nesciunt, quia quos conuersationi hominum subtrahere posse se credunt, ad dei regna perducunt.

hinc in ipsis periculis gaudia et ambitus passionum: expectat enim agones suorum, qui magnorum retributor est munerum. nam quia non frangeretur malis, nisi consolaretur aduersa de praemiis? spes illa est, quae non sinit in desperatione deficere; excludit siquidem amaritudinem tribulationum dulci sapore uirtutum. quis enim magni habeat praesentia sciens aestimare uentura? quis dispendia uitae renuat, si quae sunt recipienda considerat?

persistite, carissimi mihi, et inconcussam fidem fixa animi uirtute seruantes perseuerantiae laudem, in qua est salus et bonorum operum palma, praesumite. magna sunt, ad quae uocamur indigni: non retardet infirmitas, quia qui uocat retributor fidelis et fortis adiutor est. non prosperorum spe decipiamur aut mollium nec facilia proponamus: non deliciosa nobis dominus noster, non est blanda pollicitus; praemia promisit ille, non otia. laudi non conuenit et quieti. qui locus erit remunerationis, si nulla est cura uirtutis? angusta porta sed regna diffusa, paucis aditus sed probatis.

nonne haec sunt ad eos prima uerba, quos docuit: persequentur et in synagogis flagellabunt uos? per patientiam, sicut scriptum est, possideamus animas nostras, ne eas per impatientiam doleamus amissas. primus crucem dominus πιστοῑς θεοῡ to tflÕ θανἀτου σωμἀτων CWTJV ϰερδαίνειν τω̄ν ψυχω̄ν ἀποβἁλλονται ἁλλ\' ἑμπο- ρεὑονται b τψ̄ τὸν διωγμὸν δδοποιει̃ν τη̄ δοϰιμη̃ γίνεται o;<; ἁξίϰς ή́ δοϰιμἠ ἁνóητοι. *at τυϕλώσει μϰινóμενοι ἀγνοοῡστν, (18; ἀνθρώπὡν ἀναστροϕη̄ς χωρίζειν δὑνασθαι νομίζουσι, ? et? ἀγουσι . αὐτοι̃ς τοι̃ς ϰινδὑνοις at 7; πἁσχειν σπσυδή τpὐς ἀγω̄νας s o μεγἁλων ἁνταποτης τοι̃ς ;, 51 μὴ ô. ὲπἁθλων παραμυθηθείἠ ; \'q ελπὶς 7J μὴ τη̄ ἀνελπιστία ήμᾱς άτονεῑν άποϰλείει <γὰ> θλί́θεων πιϰρϨν γεῡ̄σις . τί́ ό\'p οὶηθείη παρóντα μεγάλα μἑλλοντα; θάνατον άπαρνει̃ται sl μελλóντων Ϩοσιν ϰατανοἠσειεν; ἑνστητε, άγαπητοί μου, τὴν βεβαίψ λογισμψ̄ ϕυλάττοντες ύπομονη̄ς , w ἑστιν σωτηρία ὰγαθω̄ν ἑργων βραβει̃ον, . μεγαλα , ; a ϰαλούμεθα of. άνάξιοι p.Tj βραδυνάτω r. ὰσθἑνεια, Ó ὰταποδóτης πιστὸς δυνατὸς βοηθός . μὴ τη̄ ϰαταθυμίων ὲλπίδι ὰπατηθω̃εν μήτε ήδέων μήτε προϰρίνωμεν εὺχερη̃. 06 ήμι̃νs o ; ήμω̄ν, 06 ϰολαϰευτιϰὰ ὲπηγγεὶλατο ὲπαθλα ύπέσχετο, ὰργις οὺ συμβαινουσιν έπαινος ρ́αθυμία. de; t\'ijc; ὰνταμείψεως έσται τόπος et οϨδεμία ϕροντί́ς τη̃ς : πύλη πλϰτέϰ βασίλεια ὸλίγοις είσοδος αλλὰ ? δοϰίμοις ὲϰείνους, ὲδιδαξε ,,διώξουσι ? συναγωγαίς μαστιγώσουσιν ύμα̃ς"; Ôtrl υπομονη̃ς, ϰαθὼς γέγραπται, ϰτησώμεθα έαυτω̄ν μήποτε ; ; ύπομονη̄ς ὰλγήσωεν ὰπολέσαντες. noster et patientiae ipsius magister ascendit suo informaturus exemplo, quos erat iuturus auxilio. ipse inter uirtutes lancem retinet et labores, stans contra uenena furentium, ut secundum persecutionis iras ipse aeterni imperii det coronas.

reuoluite, qua Machabaeorum exitus pertinaces uetus historia laude persequitur, quo ludas et illa fratrum fidelium falanx mortis honore referatur, in quanto ore sit constans populus in monte consumptus. et hae omnes pro custodienda lege uirtutes, species et umbra futurorum, tanta exempla meruerunt: nos in patribus uidimus palpauimus probauimus, quem sequamur.

quid non deferendum est rei? quid denegandum est ueritati? quid non debitum redemptori? libenter communicamus dogmata ista uobiscum; dicit enim sapientissimus Salomon: beatus, qui praedicat uerbum in aurem oboedientis.. gaudium est siquidem uolentes alloqui et ad rectam uiam eos, qui non reluctentur, hortari. tenemus enim obsidem fidei uestrae sub litterarum professione constantiam, qua a transgressorum contagione diuisi ad apostolicae sedis dogmata et mandata recurritis: sero quidem uiam ueritatis ingressi, sed benedictus deus, qui non in finem obliuiscitur, qui corripit et medetur nec continue gregis sui oues patitur insidiantium luporum rapacitate discerpi, qui per districtionis temperantiam nec coherci< ti )onem suorum neglegit nec salutem.

sed quid πρω̄τος d<; 6 ; ημω̄ν τη̃ς ύπομονη̄ς έαυτοῡ διδάσϰαλος; ὰνη̄λθεν \'> ύποδείγματι ὲϰίνους, <; ε̆μελλε βοηθει̃ν αὺτὸς μεταξὺ τω̄ν ϰατέχει ίστάμενος δηλτηρίων μεμηνότων, ὸργίν διωγμου τη̄ς αίωνίου βασιλείϰ τοὺς ; παράσχη, ποίψ τω̄ν Μαϰϰαβαίων ὲξόδοις ; ϰαρτεριϰαι̃ς παλαιὰ ὲπαίνψ ὲϕέπεται, ποία. \'Ιούδϰς πιστω̄ν r θανάτου τιη̄ αναγορεύεται, ποίοις στόμασιν Ó λαϨς; o τψ̄ ÖpSt - λωθείς. ϰαί αύται at δυνάμεις ύπὲρ τη̄ς τοῡ νόμου ϕυλαϰη̄ς όμοιώματα μελλόντων ούσαι ὴξιώθησαν - μάτων ήμεῑς S\'I tot<; πατρασιν έωράϰαμεν, ὲψηλαϕήσα- [, ὲδοϰιμάσαμεν, ὰϰολουθήσομεν. οὺϰ ὲϕαρμόζει ; οποθέσει; si ὰπάδει ὰληθείας; ti. οὺϰ ὸϕείλεται λυτρωτη; ϰαταθυμίως; ϰοινωοῡμεν τούτοις τοὶς δόγμασι o ? Σολομών ,,μαϰἀ p ιος 6 XT] ρύττων st? o o?". εύϕροσύνη μὲν ούν to ôta- λέγεσθαι ὲθέλουσι τὴν ὸρθὴν μὴ - παλαίοντας προτρέπεσθαι. ϰατέχομεν τη̄ς πίστεως; τὴς όμετέρας γραμμάτων όμολογηθεισαν ε̆νστασιν, \' τη̄ς παρβατω̃ν λύμης χωρισθέντες sic; τη̄ς ἀποστο- ; ϰαθέδρας δόγματα ἐντολὰς ὲπανέρχεσθε, ὸϕὲ tJ.Èv ὲπβάντες δδοῡ τὴς ὰληθείας. ὰλλ\' εὐλογητὸς 6 ;, ôe; ; τέλος ὲπιλανθανεται, o; παιδεύει ta:at τνς ήνω- μένης ποίμνης ϰαρτερεί ὲπβpυλευόντων t\'jj άρπαγη̄ διασπᾱσθαι, ; tr.r; ϰεϰραμένης αὐστηρίας cos <; ὰσϕαλείας τω̄ν ὶδίων ύπερορᾱ τὴς σωτηρίας. mirum, si oues. relicto uno illo et uero pastore dispersas callidus cruentus et rapax turbauit insidiis? qui tutelam suam deserunt, ipsi se periculis, quibus lanientur, exponunt.

ergo nunc saltim solidis passibus in uiam patrum, ad quam recurristis, insistite. potens erit misericordia dei aliorum quoque correctionem mercedi uestrae, si a uobis ad rectum deducantur, adscribere. sed in totum uos a caeno, quo immersi haeretici tenentur, auellite et excutientes immunditiam pulueris inhaerentis generaliter uniuersos ab apostolicis dogmatibus declinantes religiosa detestatione damnate. nulla tenebris cum luce communio nec, qui per recta itinera gradiuntur, uestigia sua cum deuiantium errore coniungunt.

tenendum est fidei uinculum et uitandum de perfida societate contagium, quia secundum apostolum quemadmodum, qui se adiungit domino, unus spiritus est, ita qui adhaeret meretrici, unum corpus efficitur. amant uirtutes collegia sua et adhaerentes sibi secum impietas in profundo demergit. [in conspectu] in oculis, in ore, in ipsis manibus sunt patrum dogmata, quae custodienda mandamus: cottidie nos ad conseruationem sui concilia ueneranda constringunt.

loquax est singillatim uniuersa retexere: Chalcedonensem synodum, in qua omnium reuerentia continetur, sed et uenerandi Leonis prolata de ipsis apostolorum praecordiis instituta et nosse nos conuenit et tueri. in his uexillum fidei, in his propugnacula ueritatis, in his Christus agnoscitur, n his redemptionis nostrae spes et causa seruatur. hoc est illud, quod in apostolo legimus, fundamentum, in quo se ipsum decipit, quisquis ligna fenum stipulas consumendas ignibus superaedificare temptauerit.

his interfecta sunt Eutychetis et Nestorii uenena conciliis, qui aduersum dominicae dispensationis salubre mysterium dum contraria inter se disputatione nituntur, sub quadam sacrilegii aequalitate consentiunt, sententiis dispares et impietate concordes: quorum alter nolens Mariam uirginem dei esse genetricem in domino nostro quae unita sunt diuidit, alter dum conuenientium naturarum propria et certa confundit, mysterium nostrae redemptionis extinguit, alter Fotini sectam, alter Manetis insaniam impia cognatione contingens.

aduersum hos, dilectissimi fratres, prouisa remedia illa animi uirtute defendite, qua in labefactionem eorum uidetis haereticos impietate pugnare. non sit pigra ueritatis adsertio. quo studio oportet salutem diligi, cum uideatis perditionem mortiferam sic amari? pudeat segniter adseri ueritatis leges, cum tam pertinaciter defendantur errores.

et auctores quidem inuentionum malarum, quae praediximus, synodica constituta iustis condemnationibus insequuntur; sed nos, etiam sequaces eorum ut declinetis, pariter admonemus. quos apostolica sedes et deprehendit pares auctoribus suis et coniunxit addictis: Dioscorum et Timotheum parricidam, Petrum Alexandrinum, Acacium Constantinopolitanum cum sequacibus suis, Antiochenum quoque Petrum praedicto similem sicut errore sic nomine, sed et Seuerum eiusdem loci nihilominus et ueneni, Xenaiam Hieropolitem, Cyrum Edessae, Petrum Apamiae, non iam pro sua tantum sed pro aliorum quoque perditione damnandos, qui dum se opinionum suarum sordibus indesinenter inuoluunt. alios quoque docendo, quae male adsecuti sunt, polluerunt.

generalis mandati salubritate uos moneo: quicquid aduersum regulas patrum de quibuslibet commentariis profertur, abicite. nullus uos incongruentibus praeceptis aut nouis moueat institutis: si enim mundani sunt, ecclesias tenere non possunt, quia eis conuenit magis discere quam docere. nefas enim altaribus piis peregrina inferre libamina, quia certos religiosis disciplinis terminos deus inter ipsa quoque cultus sui praescripsit initia. inter Leuitas et populum suum diuisit officium; alia est potestas hominum, alia ministeria sacerdotum. incitauit potius dominum quam placauit. qui externum ignem in diuinis adytis sacrorum temerator inuexit.

quis est, qui sibi in alienis institutis iubendi auctoritatem possit adsumere, cum non sit ambiguum offerentem honorem debitum pro sola officii praesumptione punitum? in regia Ozias reuerentia et administratione permanserat, si monitus tantae districtionis exemplo a religiosis institutis timendo quam adsumendo meliora temperasset. sed dum nec prohibentibus cultoribus templi pertinax temerator absistit, inter ipsa leprae abominatione percussus altaria officia regni perdidit, dum ministeria sacerdotis inuadit. sciant ergo non esse accepta deo, quae de mandatis eius a praesumptoribus adsumuntur, quando unum ad ostensionem sententiae uiuacis dedecoris poena seruauit. alios uelox flamma consumpsit.

quod si sunt, quae religionis aliquo colore concepta sint, uires habere nequeunt. quae tantis auctoritatibus reluctantur. clamat Paulus apostolus: licet nos aut angelus de caelo euangelizet uobis, praeterquam quod euangelizauimus uobis uobis, anathema sit. nec semel hoc dixisse sufficit; repetit salubre mandatum: sicut praediximus. et nunc iterum dico: si quis nobis euangelizauerit praeter id quod accepistis, anathema sit. seruet ergo latam pro fidei conseruatione sententiam, quisquis apostolicam sequitur disciplinam.

et quidem nobis cura non defuit, nam geminae legationis officio quicquid in precibus humile, quicquidin allegationibus rationabile, quicquid in mandatis salubre, detulimus. sed numquid ideo neglegenda est iustitiae uia, quia errores suos diligit cum obstinatione perfidia? non sunt iungendi cum cadentibus lapsus: sine nostra contagione pereant, qui ab impietatibus suis nec castigato errore declinant. Data IV. Id. Febr. p. c. Agapiti u. c.

IUSTINUS AUGUSTUS HORMISDAE PAPAE. Dei beneficia licet multis, maxime tamen summis pontificibus conuenit indicare. proinde sanctitati uestrae per has sacras declaramus epistolas, quod primum quidem inseparabilis trinitatis fauore, deinde amplissimorum procerum sacri nostri palatii et sanctissimi senatus nec non electione fortissimi exercitus ad imperium nos licet nolentes ac recusantes electos fuisse atque firmatos.

precamur proinde, ut sanctis orationibus uestris diuinae potentiae supplicetis, quatenus initia nostri roborentur imperii. hoc enim et nos sperare et uos decet implere. Data Kal. Aug. Constantinop. Magno u. c. cons.

HORMISDA IUSTINO AUGUSTO. Uenerabilis regni uestri primitiis, fili gloriosissime, loco muneris gratulationem suam catholica transmittit ecclesia, per quos se post tantam discordiae fatigationem requiem pacis inuenire confidit. nec est dubium ideo ad rerum summam caelesti uos prouidentia peruenisse, ut tantis temporibus impacta religioni in Orientis partibus aboleatur iniuria.

debitas beato Petro apostolo imperii uestri primitias red<di)distis, quas hac ratione deuote suscepimus, quia ecclesiarum per uos proxime futuram credimus sine dubitatione concordiam. deus, qui pietatis uestrae sensibus alloquendi nos uota concessit, ipse circa sincerum religionis suae cultum praestabit, sicut optamus, affectum.

significastis nolentibus et recusantibus uobis imperii pondus impositum: qua ratione electos uos caelesti constat esse iudicio secundum apostolum dicentem: non est potestas nisi a deo; quae autem <sunt>, a deo ordinatae sunt. superest ut a deo electi, sicut et credimus, ecclesiae, quam laborare cernitis, manus uestrae solatia porrigatis.

cessent, qui paci eius obsistunt: quiescant, qui in forma pastorum conantur gregem Christi dispergere! istorum correctio uires uestri firmat imperii, quia ubi deus recte colitur, aduersitas non habebit effectum. hanc gratulationis paginam per Alexandrum u. s.

non omisimus destinare, sperantes cum dei nostri adiutorio per Gratum u. s. filium nostrum de singulis, quae ad unitatem ecclesiae pertinent, nos clementiae uestrae praebituros esse responsum.

IUTINUS AUGUSTUS HORMISDAE PAPAE. Iohannes uir beatissimus, huius regiae urbis antistes, et ceteri uiri religiosi episcopi de diuersis locis et ciuitatibus hic reperti nostram serenitatem docuerunt pro concordia ueram et orthodoxam fidem colentium proque unitate uenerabilium eius ecclesiarum litteras tuae sanctitati offerendas confecisse ac magnopere postularunt nostras etiam epistolares paginas super hoc ad eam emanare.

quorum petitiones, utpote semper unitatis amatores constituti, libenter amplexi hos diuinos apices ad tuam beatitudinem censuimus prorogandos, quibus susceptis desideriis supra dictorum reuerentissimorum antistitum subuenire proque nobis et re publica, cuius gubernatio nostrae pietati + caelitus credita est, supernam maiestatem suis orationibus placare dignetur.

ut autem tuae sanctitati pacis et unitatis atque concordiae iura plenius patefiant, quosdam religiosissimos sacerdotes pacem amplectentes et desiderantes ad sacrissimum nostrum peruenire disponat comitatum. ob hanc etenim causam Gratum u. s. sacri nostri consistorii comitem et magistrum scrinii memoriae direximus, cuius praeclaram opinionem multis antea notam habemus temporibus. Data VII. Id. Septembr. Constantinopoli Magno u. c. cons.

HORMISDA IUSTINO AUGUSTO. PER GRATUM. Sumptam de imperii uestri ortu laetitiam, quam sui apud nos pollentem merito praecedenti quoque geminastis alloquio, reciproca deuotione testati iam tunc secutura praeuidimus, quae nunc de ecclesiasticae unitatis affectu caelestis gratiae inspiratione signastis.

habes ergo, clementissime imperator, praesentem de tali uoto iam gloriam, sed expecta de perfectione perpetuam. haec sunt ualidissima imperii uestri fundamenta, quae in ipso nascentis regni principio diuinam uniuersis praeferunt sancta dispositione culturam. tenete itaque hanc piae sollicitudinis curam et pro catholicorum pace, sicut coepistis, insistite, quia deus noster, qui uobis hunc tribuit animum, elegit etiam, per quos praestet effectum.

nam et episcoporum uota precesque uobis effusas gratanter amplectimur, quia tandem loci sui consideratione commoniti ea desiderant, quae dudum sequi uellent sedis apostolicae exhortatio crebra non defuit.

et quoniam clementiam uestram id cupere, illos etiam haec <di>dicimu» postulare, quae res hactenus ecclesiarum pacem sub intentiosa obstinatione diuiserit, nec pietatis uestrae nec illorum refugit uelut latenti causa notitiam.

quid igitur facere debeant et litteris nostris et libelli, quem direximus. serie continetur. haec si deo nostro et clementia uestra adiuuante suscipiunt et sequuntur, poterit ad eam, quam maximo desideramus ardore, perueniri concordiam.

filius praeterea noster u. s. Gratus sacri consistorii comes et magister scrinii memoriae, ostendit in se uestrum allegationis suae maturitate iudicium; cuius mora sensibus uestris eo referente melius asseretur.

HORMISDA IOHANNI EPISCOPO CONSTANTINOPOLITANO. Spiritale gaudium directis caritas tua significauit affatibus dicendo, ut catholicae religionis disciplina ordinem suum uestris partibus deo nostro iuuante receperit.

haec esse beneficia misericordiae supernae quia dubitet? haec uenerabilis principis tropheis adiungi quis ambigat? quia maior ei de hac pace quam de quibuslibet proeliis triumphus acquiritur. istius laboris gloria nescit occasum, quia ubi deus recte colitur, numquam aduersariorum crescit iniquitas.

dilectionis tuae confessionem gratanter accepimus, per quam sanctae synodi comprobantur, inter quas instauratione constitutorum omnium Chalcedonense concilium praedicastis, et catholicorum numero adiungi desiderans sancti papae Leonis in diptychis nomen asseueras scriptum.

ista laudanda sunt. si perfectionis subsequatur affectus, quia recipere Calcedonense concilium et sequi sancti Leonis epistolas et adhuc nomen Acacii defendere, hoc est inter se discrepantia uindicare. quis Dioscorum et Eutychen condemnans innocentem ostendere possit Acacium? quis Timotheum et Petrum Alexandrinum et alium Petrum Antiochenum et . sequaces eorum declinans, sicut diximus, non abominetur Acacium, qui eorum communionem secutus est?

de caritate siquidem tua meliora dei omnipotentis expectamus auxilio habentes optimae promissionis spem. sicut ad nos quae direxisti tua tecum in ueritate sentiens et ipsa defendens, sperans in illo iudicio per ipsa te posse saluari.

post haec quid restat, nisi ut sedis apostolicae, cuius fidem te dicis amplecti, sequaris etiam sine trepidatione iudicia? igitur partibus Orientalibus ostende per te, quod sequantur, exemplum, ut omnium laus, qui correcti fuerint, tuis laboribus applicetur.

ergo cum magna denunties et fidem beati apostoli Petri te amplecti significes recte credens in ea salutem nostram posse subsistere, libellum, cuius continentia subter adnexa est, a caritate tua subscriptum ad nos dirige, ut sine conscientiae formidine unam communionem, sicut oramus, habere possimus.

pro perso<na> quoque filii nostri Grati u. s. deo nostro gratias sine cessatione persoluimus, cuius fides et recta credulitas nostrum circa se excitauit affectum: dignus re uera, qui tantae curam susciperet actionis et maximi principis ad nos mandata perferret.

EXEMPLUM RELATIONIS IOHANNIS EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI. DOMINO MEO ET PER OMNIA DEI AMATORI SANCTISSIMO FRATRI ET COMMINISTRO HORMISDAE IOHANNES IN DOMINO SALUTEM. Saluto uestram sanctitatem, karissime in Christo frater, et salutans praedico, quoniam recta fides salua est et caritas fraternitatis firmata est. hoc deus solus potens per studium Christianorum et piissimorum imperatorum fieri uoluit. scribere igitur apostolice et rescripta suscipere fraterne dei amore dignemini.

ego enim inquisibili ratione doctrinam sanctorum apostolorum secundum traditionem sanctorum patrum tenens similiter honorem consubstantiali et per omnia sanctae trinitati offero, sicut in Nicaea trecentorum decem et octo coetus promulgauit et in Constantinopoli centum quinquaginta conuentus firmauit et in Ephesena < CC > concursio firmauit et in Chalcedone conuentus catholicus signauit.

hanc ergo fidem usque ad ultimum anhelitum per gratias custodiens spiritalibus amplexibus tam uestram sanctitatem quam et orthodoxas ecclesias animo amplector tua tecum in ueritate sentiens et una tecum sperans in illo die per hanc fidem saluari bona uoluntate patris et filii et spiritus sancti. consubstantiali enim trinitati omnis gloria debetur nunc et in saecula saeculorum. omnem in Christo fraternitatem, quae cum uestra est sanctitate, ego et qui mecum, plurimum in domino salutamus.

Tantum ad satisfaciendum scripsimus, ut et uenerabile nomen sanctae recordationis Leonis quondam facti urbis Romae archiepiscopi in sacris diptychis tempore consecrationis propter concordiam affigeretur et uestrum benedictum nomen similiter in diptychis praedicetur.

ut de omnibus autem satisfiat uestrae sanctitati, quoniam pacem uestram amplectimur et de unitate sanctarum dei ecclesiarum curamus, rogamus uos pacificos uiros destinare et uestrae dignos apostolicae sedis, qui debeant satisfacere et satisfactionem nostram suscipere, ut et in hac parte Christus deus noster glorificetur, qui per uos pacem hanc mundo seruauit. Accepta XIII. Kal. Ianuarias p. c. Agapiti.