Epigrammata

His si quo careat misella casu,

Victuram negat esse se nec horam.

Eheu, quam bene nunc, Papiriane,

Annaei faceret manus Sereni!

Dante tibi turba querulos, Auguste, libellos,

Nos quoque quod domino carmina parva damus,

Posse deum rebus pariter Musisque vacare

Scimus, et haec etiam serta placere tibi.

Fer vates, Auguste, tuos: nos gloria dulcis,

Nos tua cura prior deliciaeque sumus.

Non quercus te sola decet nec laurea Phoebi:

Fiat et ex hedera civica nostra tibi.

Have, mi Torani, frater carissime. Epigramma, quod

extra ordinem paginarum est, ad Stertinium clarissimum

virum scripsimus, qui imaginem meam ponere in biblio-

theca sua voluit. De quo scribendum tibi putavi, ne

ignorares, Avitus iste quis vocaretur. Vale et para ho-

spitium.

Note, licet nolis, sublimi pectore vates,

Cui referet serus praemia digna cinis,

Hoc tibi sub nostra breve carmen imagine vivat,

Quam non obscuris iungis, Avite, viris:

'Ille ego sum nulli nugarum laude secundus,

Quem non miraris, sed puto, lector, amas.

Maiores maiora sonent: mihi parva locuto

Sufficit in vestras saepe redire manus.'

Dum Ianus hiemes, Domitianus autumnos,

Augustus annis commodabit aestates,

Dum grande famuli nomen adseret Rheni

Germanicarum magna lux Kalendarum,

Tarpeia summi saxa dum patris stabunt,

Dum voce supplex dumque ture placabit

Matrona divae dulce Iuliae numen:

Manebit altum Flaviae decus gentis

Cum sole et astris cumque luce Romana.

Invicta quidquid condidit manus, caeli est.

Pauper amicitiae cum sis, Lupe, non es amicae,

Et queritur de te mentula sola nihil.

Illa siligineis pinguescit adultera cunnis,

Convivam pascit nigra farina tuum;

Incensura nives dominae Setina liquantur,

Nos bibimus Corsi pulla venena cadi;

Empta tibi nox est fundis non tota paternis,

Non sua desertus rura sodalis arat;

Splendet Erythraeis perlucida moecha lapillis,

Ducitur addictus, te futuente, cliens;

Octo Syris suffulta datur lectica puellae,

Nudum sandapilae pondus amicus erit.

I nunc et miseros, Cybele, praecide cinaedos:

Haec erat, haec cultris mentula digna tuis.

Quantum iam superis, Caesar, caeloque dedisti

Si repetas et si creditor esse velis,

Grandis in aetherio licet auctio fiat Olympo

Coganturque dei vendere quidquid habent,

Conturbabit Atlans, et non erit uncia tota,

Decidat tecum qua pater ipse deu=m:

Pro Capitolinis quid enim tibi solvere templis,

Quid pro Tarpeiae frondis honore potest?

Quid pro culminibus geminis matrona Tonantis?

Pallada praetereo: res agit illa tuas.

Quid loquar Alciden Phoebumque piosque Laconas?

Addita quid Latio Flavia templa polo?

Expectes et sustineas, Auguste, necesse est:

Nam tibi quod solvat non habet arca Iovis.

Aureolis futui cum possit Galla duobus

Et plus quam futui, si totidem addideris:

Aureolos a te cur accipit, Aeschyle, denos?

Non fellat tanti Galla. Quid ergo? Tacet.

Tibi, summe Rheni domitor et parens orbis,

Pudice princeps, gratias agunt urbes:

Populos habebunt; parere iam scelus non est.

Non puer avari sectus arte mangonis

Virilitatis damna maeret ereptae,

Nec quam superbus conputet stipem leno,

Dat prostituto misera mater infanti.

Qui nec cubili fuerat ante te quondam,

Pudor esse per te coepit et lupanari.

Dicere de Libycis reduci tibi gentibus, Afer,

Continuis volui quinque diebus Have:

'Non vacat' aut 'dormit' dictum est bis terque reverso.

Iam satis est: non vis, Afer, havere: vale.

Tamquam parva foret sexus iniuria nostri

Foedandos populo prostituisse mares,

Iam cunae lenonis erant, ut ab ubere raptus

Sordida vagitu posceret aera puer:

Inmatura dabant infandas corpora poenas.

Non tulit Ausonius talia monstra pater,

Idem qui teneris nuper succurrit ephebis,

Ne faceret steriles saeva libido viros.

Dilexere prius pueri iuvenesque senesque,

At nunc infantes te quoque, Caesar, amant.

Nil tibi legavit Fabius, Bithynice, cui tu

Annua, si memini, milia sena dabas.

Plus nulli dedit ille: queri, Bithynice, noli:

Annua legavit milia sena tibi.

Cenes, Canthare, cum foris libenter,

Clamas et maledicis et minaris.

Deponas animos truces, monemus:

Liber non potes et gulosus esse.

Nubere vis Prisco: non miror, Paula: sapisti.