Epigrammata

Pollice de Pylio trita columba nitet.

Hic scyphus est, in quo misceri iussit amicis

Largius Aeacides vividiusque merum.

Hac propinavit Bitiae pulcherrima Dido

In patera, Phrygio cum data cena viro est.'

Miratus fueris cum prisca toreumata multum,

In Priami calathis Astyanacta bibes.

Hoc agere est causas, hoc dicere, Cinna, diserte,

Horis, Cinna, decem dicere verba novem?

Sed modo clepsydras ingenti voce petisti

Quattuor. O quantum, Cinna, tacere potes!

Principium des, Iane, licet velocibus annis,

Et renoves voltu saecula longa tuo,

Te primum pia tura rogent, te vota salutent,

Purpura te felix, te colat omnis honos:

Tu tamen hoc mavis, Latiae quod contigit urbi

Mense tuo reducem, Iane, videre deum.

Solvere dodrantem nuper tibi, Quinte, volebat

Lippus Hylas, luscus vult dare dimidium.

Accipe quam primum; brevis est occasio lucri:

Si fuerit caecus, nil tibi solvet Hylas.

Emit lacernas milibus decem Bassus

Tyrias coloris optimi. Lucri fecit.

'Adeo bene emit?' inquis. Immo non solvet.

Pervenisse tuam iam te scit Rhenus in urbem;

Nam populi voces audit et ille tui:

Sarmaticas etiam gentes Histrumque Getasque

Laetitiae clamor terruit ipse novae.

Dum te longa sacro venerantur gaudia Circo,

Nemo quater missos currere sensit equos.

Nullum Roma ducem, nec te sic, Caesar, amavit:

Te quoque iam non plus, ut velit ipsa, potest.

Uxorem quare locupletem ducere nolim,

Quaeritis? Uxori nubere nolo meae.

Inferior matrona suo sit, Prisce, marito:

Non aliter fiunt femina virque pares.

Morio dictus erat: viginti milibus emi.

Redde mihi nummos, Gargiliane: sapit.

Pallida ne Cilicum timeant pomaria brumam

Mordeat et tenerum fortior aura nemus,

Hibernis obiecta notis specularia puros

Admittunt soles et sine faece diem.

At mihi cella datur, non tota clusa fenestra,

In qua nec Boreas ipse manere velit.

Sic habitare iubes veterem crudelis amicum

Arboris ergo tuae tutior hospes ero.

Dum nova Pannonici numeratur gloria belli,

Omnis et ad reducem dum litat ara Iovem,

Dat populus, dat gratus eques, dat tura senatus,

Et ditant Latias tertia dona tribus:

Hos quoque secretos memoravit Roma triumphos,

Nec minor ista tuae laurea pacis erat,

Quod tibi de sancta credis pietate tuorum.

Principis est virtus maxima, nosse suos.

Pistor qui fueras diu, Cypere,

Causas nunc agis et ducena quaeris:

Sed consumis et usque mutuaris.

A pistore, Cypere, non recedis:

Et panem facis et facis farinam.

Egi, Sexte, tuam, pactus duo milia, causam:

Misisti nummos quod mihi mille, quid est?

'Narrasti nihil' inquis 'et a te perdita causa est.'

Tanto plus debes, Sexte, quod erubui.

Si tua, Cerrini, promas epigrammata vulgo,

Vel mecum possis vel prior ipse legi:

Sed tibi tantus inest veteris respectus amici,

Carior ut mea sit quam tua fama tibi.

Sic Maro nec Calabri temptavit carmina Flacci,

Pindaricos nosset cum superare modos,

Et Vario cessit Romani laude coturni,

Cum posset tragico fortius ore loqui.

Aurum et opes et rura frequens donabit amicus:

Qui velit ingenio cedere, rarus erit.

Pauper videri Cinna vult; et est pauper.

Cum facias versus nulla non luce ducenos,

Vare, nihil recitas. Non sapis, atque sapis.

Phosphore, redde diem: quid gaudia nostra moraris?

Caesare venturo, Phosphore, redde diem.

Roma rogat. Placidi numquid te pigra Bootae

Plaustra vehunt, lento quod nimis axe venis?

Ledaeo poteras abducere Cyllaron astro:

Ipse suo cedet nunc tibi Castor equo.

Quid cupidum Titana tenes? Iam Xanthus et Aethon

Frena volunt, vigilat Memnonis alma parens.

Tarda tamen nitidae non cedunt sidera luci,

Et cupit Ausonium luna videre ducem.

Iam, Caesar, vel nocte veni: stent astra licebit,

Non deerit populo te veniente dies.

Invitas ad aprum, ponis mihi, Gallice, porcum.

Hybrida sum, si das, Gallice, verba mihi.

Esse tibi videor saevus nimiumque gulosus,

Qui propter cenam, Rustice, caedo cocum.

Si levis ista tibi flagrorum causa videtur,

Ex qua vis causa vapulet ergo cocus?

Si quid forte petam timido gracilique libello,

Inproba non fuerit si mea charta, dato.

Et si non dederis, Caesar, permitte rogari:

Offendunt numquam tura precesque Iovem.

Qui fingit sacros auro vel marmore vultus,

Non facit ille deos: qui rogat, ille facit.