Epigrammata

'Triginta toto mala sunt epigrammata libro.'

Si totidem bona sunt, Lause, bonus liber est.

Menophili penem tam grandis fibula vestit,

Ut sit comoedis omnibus una satis.

Hunc ego credideram—nam saepe lavamur in unum—

Sollicitum voci parcere, Flacce, suae:

Dum ludit media populo spectante palaestra,

Delapsa est misero fibula: verpus erat.

Eutrapelus tonsor dum circuit ora Luperci

Expingitque genas, altera barba subit.

Dum mea Caecilio formatur imago Secundo

Spirat et arguta picta tabella manu,

I, liber, ad Geticam Peucen Histrumque iacentem:

Haec loca perdomitis gentibus ille tenet.

Parva dabis caro, sed dulcia dona, sodali:

Certior in nostro carmine vultus erit;

Casibus hic nullis, nullis delebilis annis

Vivet, Apelleum cum morietur opus.

Quod non insulse scribis tetrasticha quaedam,

Disticha quod belle pauca, Sabelle, facis,

Laudo, nec admiror. Facile est epigrammata belle

Scribere, sed librum scribere difficile est.

Ad natalicias dapes vocabar,

Essem cum tibi, Sexte, non amicus:

Quid factum est, rogo, quid repente factum est,

Post tot pignora nostra, post tot annos

Quod sum praeteritus vetus sodalis?

Sed causam scio: nulla venit a me

Hispani tibi libra pustulati

Nec levis toga nec rudes lacernae.

Non est sportula, quae negotiatur;

Pascis munera, Sexte, non amicos.

Iam dices mihi 'Vapulet vocator.'

Si meus aurita gaudet lagalopece Flaccus,

Si fruitur tristi Canius Aethiope;

Publius exiguae si flagrat amore catellae,

Si Cronius similem cercopithecon amat;

Delectat Marium si perniciosus ichneumon,

Pica salutatrix si tibi, Lause, placet;

Si gelidum collo nectit Cadilla draconem,

Luscinio tumulum si Telesilla dedit:

Blanda Cupidinei cur non amet ora Labyrtae,

Qui videt haec dominis monstra placere suis?

Fertur habere meos, si vera est fama, libellos

Inter delicias pulchra Vienna suas:

Me legit omnis ibi senior iuvenisque puerque,

Et coram tetrico casta puella viro.

Hoc ego maluerim, quam si mea carmina cantent

Qui Nilum ex ipso protinus ore bibunt;

Quam meus Hispano si me Tagus impleat auro,

Pascat et Hybla meas, pascat Hymettos apes.

Non nihil ergo sumus, nec blandae munere linguae

Decipimur: credam iam, puto, Lause, tibi.

I, felix rosa, mollibusque sertis

Nostri cinge comas Apollinaris.

Quas tu nectere candidas, sed olim—

Sic te semper amet Venus—memento.

Iactat inaequalem Matho me fecisse libellum:

Si verum est, laudat carmina nostra Matho.

Aequales scribit libros Calvinus et Umber:

Aequalis liber est, Cretice, qui malus est.

De nostro, facunde, tibi, Iuvenalis, agello

Saturnalicias mittimus, ecce, nuces.

Cetera lascivis donavit poma puellis

Mentula custodis luxuriosa dei.

'Si quid opus fuerit, scis me non esse rogandum'

Uno bis dicis, Baccara, terque die.

Appellat rigida tristis me voce Secundus:

Audis, et nescis, Baccara, quid sit opus.

Pensio te coram petitur clareque palamque:

Audis, et nescis, Baccara, quid sit opus.

Esse queror gelidasque mihi tritasque lacernas:

Audis, et nescis, Baccara, quid sit opus.

Hoc opus est, subito fias ut sidere mutus,

Dicere ne possis, Baccara: 'Si quid opus'.

Narnia, sulphureo quam gurgite candidus amnis

Circuit, ancipiti vix adeunda iugo,

Quid tam saepe meum nobis abducere Quintum

Te iuvat et lenta detinuisse mora?

Quid Nomentani causam mihi perdis agelli,

Propter vicinum qui pretiosus erat?

Sed iam parce mihi nec abutere, Narnia, Quinto:

Perpetuo liceat sic tibi ponte frui.

Unguentum fuerat, quod onyx modo parva gerebat:

Olfecit postquam Papylus, ecce, garum est.

Bruma est et riget horridus December,

Audes tu tamen osculo nivali

Omnes obvius hinc et hinc tenere

Et totam, Line, basiare Romam.

Quid posses graviusque saeviusque

Percussus facere atque verberatus?

Hoc me frigore basiet nec uxor,

Blandis filia nec rudis labellis.

Sed tu dulcior elegantiorque,

Cuius livida naribus caninis

Dependet glacies rigetque barba,

Qualem forficibus metit supinis

Tonsor Cinyphio Cilix marito.

Centum occurrere malo cunnilingis,

Et Gallum timeo minus recentem.