Epigrammata

Et iactat tumido superbus ore:

'Tandem commodius licet sedere,

Nunc est reddita dignitas equestris,

Turba non premimur nec inquinamur':

Haec et talia dum refert supinus,

Illas purpureas et adrogantes

Iussit surgere Lei+tus lacernas.

Languebam: sed tu comitatus protinus ad me

Venisti centum, Symmache, discipulis.

Centum me tetigere manus aquilone gelatae:

Non habui febrem, Symmache, nunc habeo.

'Esse quid hoc dicam, vivis quod fama negatur

Et sua quod rarus tempora lector amat?'

Hi sunt invidiae nimirum, Regule, mores,

Praeferat antiquos semper ut illa novis.

Sic veterem ingrati Pompei quaerimus umbram,

Sic laudant Catuli vilia templa senes;

Ennius est lectus salvo tibi, Roma, Marone,

Et sua riserunt saecula Maeoniden,

Rara coronato plausere theatra Menandro,

Norat Nasonem sola Corinna suum.

Vos tamen o nostri ne festinate libelli:

Si post fata venit gloria, non propero.

Sardonychas, zmaragdos, adamantas, iaspidas uno

Versat in articulo Stella, Severe, meus.

Multas in digitis, plures in carmine gemmas

Invenies: inde est haec, puto, culta manus.

Quod nutantia fronte perticata

Gestat pondera Masclion superbus,

Aut grandis Ninus omnibus lacertis

Septem quod pueros levat vel octo,

Res non difficilis mihi videtur,

Uno cum digito vel hoc vel illo

Portet Stella meus decem puellas.

Sum, fateor, semperque fui, Callistrate, pauper,

Sed non obscurus nec male notus eques,

Sed toto legor orbe frequens et dicitur 'Hic est',

Quodque cinis paucis, hoc mihi vita dedit.

At tua centenis incumbunt tecta columnis

Et libertinas arca flagellat opes,

Magnaque Niliacae servit tibi glaeba Syenes,

Tondet et innumeros Gallica Parma greges.

Hoc ego tuque sumus: sed quod sum, non potes esse:

Tu quod es, e populo quilibet esse potest.

Sedere primo solitus in gradu semper

Tunc, cum liceret occupare, Nanneius

Bis excitatus terque transtulit castra,

Et inter ipsas paene tertius sellas

Post Gaiumque Luciumque consedit.

Illinc cucullo prospicit caput tectus

Oculoque ludos spectat indecens uno.

Et hinc miser deiectus in viam transit,

Subsellioque semifultus extremo

Et male receptus altero genu iactat

Equiti sedere Lei+toque se stare.

Quintus nostrorum liber est, Auguste, iocorum,

Et queritur laesus carmine nemo meo,

Gaudet honorato sed multus nomine lector,

Cui victura meo munere fama datur.

'Quid tamen haec prosunt quamvis venerantia multos?'

Non prosint sane, me tamen ista iuvant.

Seria cum possim, quod delectantia malo

Scribere, tu causa es, lector amice, mihi,

Qui legis et tota cantas mea carmina Roma:

Sed nescis, quanti stet mihi talis amor.

Nam si falciferi defendere templa Tonantis

Sollicitisque velim vendere verba reis,

Plurimus Hispanas mittet mihi nauta metretas

Et fiet vario sordidus aere sinus.

At nunc conviva est comissatorque libellus,

Et tantum gratis pagina nostra placet.

Sed non et veteres contenti laude fuerunt,

Cum minimum vati munus Alexis erat.

'Belle' inquis 'dixti: iuvat et laudabimus usque.'

Dissimulas? facies me, puto, causidicum.

Dum proavos atavosque refers et nomina magna,

Dum tibi noster eques sordida condicio est,

Dum te posse negas nisi lato, Gellia, clavo

Nubere, nupsisti, Gellia, cistibero.

Quod tibi Decembri mense, quo volant mappae

Gracilesque ligulae cereique chartaeque

Et acuta senibus testa cum Damascenis,

Praeter libellos vernulas nihil misi,

Fortasse avarus videar aut inhumanus,

Odi dolosas munerum et malas artes:

Imitantur hamos dona: namque quis nescit,

Avidum vorata decipi scarum musca?

Quotiens amico diviti nihil donat,

O Quintiane, liberalis est pauper.

Si qua fides veris, praeferri, maxime Caesar,

Temporibus possunt saecula nulla tuis.

Quando magis dignos licuit spectare triumphos?

Quando Palatini plus meruere dei?

Pulchrior et maior quo sub duce Martia Roma?

Sub quo libertas principe tanta fuit?

Est tamen hoc vitium, sed non leve, sit licet unum,

Quod colit ingratas pauper amicitias.

Quis largitur opes veteri fidoque sodali,

Aut quem prosequitur non alienus eques?

Saturnaliciae ligulam misisse selibrae