Argonautica

horruit et dulces excussit ab arbore somnos.

contra Tartareis Colchis spumare venenis

cunctaque Lethaei quassare silentia rami

perstat et adverso luctantia lumina cantu

obruit atque omnem linguaque manuque fatigat

vim Stygiam, ardentes donee sopor occupet iras.

iamque altae cecidere iubae, nutatque coactum

iam caput atque ingens extra sua vellera cervix,

ceu refluens Padus aut septem proiectus in amnes

Nilus et Hesperium veniens Alpheos in orbem.

ipsa caput cari postquam Medea draconis

vidit humi, fusis circum proiecta lacertis

seque suumque simul flevit crudelis aluminum:

'non ego te sera talem sub nocte videbam

sacra ferens epulasque tibi, nee talis hianti

mella dabam ac nostris nutribam fida venenis.

quam gravida nunc mole iaces, quam segnis inertem

flatus habet; nec te saltem, miserande, peremi.

heu saevum passure diem: iam nulla videbis

vellera, nulla tua fulgentia dona sub umbra.

cede adeo inque aliis senium nunc digere lucis

immemor, oro, mei, nec me tua sibila toto

exagitent infesta mari. sed tu quoque cunctas,

Aesonide, dimitte moras atque effuge raptis

velleribus. patrios exstinxi noxia tauros;

terrigenas in fata dedi; fusum ecce draconis

corpus habes, iamque omne nefas, iam, spero, peregi.'

quaerenti tunc deinde viam, qua se arduus heros

ferret ad aurigerae caput arboris,'eia, per ipsum

scande age et adverso gressus' ait 'imprime dorso.'

nec mora fit. dictis fidens Cretheia proles

calcat et aeriam quamvis perfertur ad ornum,

cuius adhuc rutilam servabant bracchia pellem,

nubibus accensis similem aut cum veste recincta

labitur ardenti Thaumantias obvia Phoebo.

corripit optatum decus extremumque laborem

Aesonides, longosque sibi gestata per annos

Phrixeae monumenta fugae vix reddidit arbor

cum gemitu, tristesque super coiere tenebrae.

egressi relegunt campos et fluminis ora

summa petunt. micat omnis ager, villisque comantem

sidereis totos pellem nunc fundit in artus,

nunc in colla refert, nunc implicat ille sinistrae.

talis ab Inachiis Nemeae Tirynthius antris

ibat, adhuc aptans umeris capitique leonem.

ut vero sociis, qui tunc praedicta tenebant

ostia, per longas apparuit aureus umbras,

clamor ab Haemonio surgit grege; se quoque gaudens

promovet ad primas iuveni ratis obvia ripas.

praecipites agit ille gradus atque aurea misit

terga prius; mox attonita cum virgine puppem

insilit ac rapta victor consistit in hasta.

Interea patrias saevus venit horror ad aures

fata domus luctumque ferens. fraudemque fugamque

virginis.hinc subitis †inflexit† frater in armis,

urbs etiam mox tota colt, volat ipse senectae

immemor Aeetes, complentur litora bello

nequiquam; fugit immissis nam puppis habenis

Mater adhuc ambas tendebat in aequora palmas

et soror atque omnes aliae matresque nurusque

Colchides aequalesque tibi, Medea, puellae.

extat sola parens impletque ululatibus auras.

'siste fugam, medio refer huc ex aequore puppem,

nata, potes. quo' clamat 'abis? hic turba tuorum

omnis et iratus nondum pater; haec tua tellus

sceptraque. quid terris solam te credis Achaeis?

quis locus Inachias inter tibi, barbara, natas?

istane vota domus exspectatique hymenaei?

hunc petii grandaeva diem? vellem unguibus uncis

ut volucris possem praedonis in ipsius ora

ire ratemque supra claroque reposcere cantu

quam genui. Albano fuit haec promissa tyranno,

non tibi; nil tecum miseri pepigere parentes,

Aesonide; non hoc Pelias evadere furto

te iubet aut ullas Colchis abducere natas.

vellus habe et nostris siquid super accipe templis.

sed quid ego quemquam immeritis incuso querellis?

ipsa fugit tantoque (nefas) ipsa ardet amore.

hoc erat, infelix, redeunt nam singula menti,

ex quo Thessalici subierunt Colchida reges,

quod nullae te, nata, dapes, non ulla iuvabant

tempora. non ullus tibi tum color aegraque verba

errantesque genae atque alieno gaudia vultu

semper erant. cur tanta mihi non prodita pestis,

ut gener Aesonides nostra consideret aula

nec talem paterere fugam, commune fuisset

aut certe nunc omne nefas, iremus et ambae

in quascumque vias? pariter petiisse iuvaret

Thessaliam et saevi quaecumque est hospitis urbem.'

sic genetrix, similique implet soror omnia questu

exululans; famulae pariter clamore supremo

in vacuos dant verba notos dominamque reclamant

nomine; te venti procul et tua fata ferebant.

Inde diem noctemque volant. redeuntibus aura

gratior, et notae Minyis transcurrere terrae,

cum subito Erginus puppi sic fatur ab alta:

'vos' ait 'Aesonide, contenti vellere capto,

nec via quae superet nec quae fortuna videtis.

crastina namque dies trucis ad confinia ponti

Cyaneasque vocat, meminique, o Tiphy, tuorum