Argonautica

et nostros iam sudor equos. stat pectore fixum

Aeetae sociare manus. scio perfida regis

corda quidem; nullos Minyis exsolvet honores.

verum alios tunc ipsa dolos, alia orsa movebo.'

'sint, precor, haec; tua namque mihi comitanda potestas'

Pallas ait, 'liceat Grais ut reddere terris

Aesonium caput et puppem, quam struximus ipsae,

iactatam tandem nostro componere caelo.'

Talia tunc hominum superi pro laude movebant.

tristior at numquam tantove paventibus ulla

nox Minyis egesta metu; nil quippe reperto

Phaside, nil domitis actum Symplegados undis,

cunctaque adhuc, magni veniant dum regis ad urbem,

ambigua et dubia rerum pendentia summa.

praecipue Aesoniden varios incerta per aestus

mens rapit undantem curis ac multa moventem.

qualiter ex alta cum Iuppiter arce coruscat,

Pliadas ille movens mixtumque sonoribus imbrem

horriferamve nivem, canis ubi tollitur omnis

campus aquis, aut sanguinei magna ostia belli

aut alios duris fatorum gentibus ortus:

sic tum diversis hinc atque hinc motibus anceps

pectora dux crebro gemitu quatit, optat et almum

iam iubar et certi tandem discriminis horas.

tunc defixa solo coetuque intenta silenti

versus ad ora virum 'quod primum ingentibus ausis

optavistis' ait 'veterumque quod horruit aetas,

adsumus en tantumque fretis enavimus orbem.

nec pelagi nos mille viae nec fama fefellit

Soligenam Aeeten media regnare sub arcto.

ergo ubi lux altum sparget mare, tecta petenda

urbis et ignoti mens experienda tyranni.

adnuet ipse, reor, neque inexorabile certe

quod petimus. sin vero preces et dicta superbus

respuerit, iam nunc animos firmate repulsae,

quaque via patriis referamus vellera terris,

stet potius: rebus semper pudor absit in artis.'

dixerat et Scythicam qui se comitentur ad urbem

sorte petit, numeroque novem ducuntur ab omni.

inde viam qua Circaei plaga proxima campi

corripiunt regemque petunt iam luce reducta.

Forte deum variis per noctem territa monstris

senserat ut pulsas tandem Medea tenebras,

rapta toris primi iubar ad placabile Phoebi

ibat et horrendas lustrantia flumina noctes.

namque soporatos tacitis in sedibus artus

dum premit alta quies nullaeque in virgine curae,

visa pavens castis Hecates excedere lucis;

dumque pii petit ora patris, stetit arduus inter

pontus, et ingenti circum stupefacta profundo,

fratre tamen conante sequi. mox stare paventes

viderat intenta pueros nece seque trementum

spargere caede manus et lumina rumpere fletu.

his turbata minis fluvios ripamque petebat

phasidis aequali Scythidum comitante caterva.

florea per verni qualis iuga duxit Hymetti

aut Sicula sub rupe choros hinc gressibus haerens

Pallados hinc carae Proserpina iuncta Dianae,

altior ac nulla comitum certante, prius quam

palluit et viso pulsus decor omnis Averno:

talis et in vittis geminae cum lumine taedae

Colchis erat nondum miseros exosa parentes.

ut procul extremi gelidis a fluminis undis

prima viros tacito vidit procedere passu,

substitit ac maesto nutricem adfata timore est:

'quae manus haec, certo ceu me petat agmine, mater,

advenit haud armis, haud umquam cognita cultu?

quaere fugam, precor, et tutos circumspice saltus.'

audit virginei custos grandaeva pudoris

Henioche, cultus primi cui creditus aevi;

tum trepidam dictis firmans hortatur alumnam:

'non tibi ab hoste minae nec vis' ait 'ulla propinquat

nec metus; externo iam flanimea murice cerno

tegmina, iam vittas frondemque inbellis olivae.

Graius adest, Graio sic cuncta simillima Phrixo.'

Sic ait. at Iuno, pulchrum longissima quando

robur cura ducis magnique edere labores,

mole nova et roseae perfudit luce iuventae.

iam Talaum iamque Ampyciden astroque comantes

Tyndaridas ipse egregio supereminet ore:

non secus autumno quam cum magis asperat ignes

Sirius et saevo cum nox accenditur auro

luciferas crinita faces, hebet Areas et ingens

Iuppiter; ast ilium tanto non gliscere caelo

vellet ager, vellent calidis iam fontibus amnes.

regina, attonito quamquam pavor ore silentem

exanimet, mirata tamen paulumque reductis

passibus in solo stupuit duce. nec minus inter

ille tot ignoti socias gregis haeret in una

defixus sentitque ducem dominamque catervae.

'si dea, si magni decus huc ades' inquit 'Olympi,

has ego credo faces, haec virginis ora Dianae,

teque renodatam pharetris ac pace fruentem

ad sua Caucaseae producunt flumina Nymphae.

si domus in terris atque hinc tibi gentis origo,

felix prole parens, olimque beatior ille,

qui tulerit longis et te sibi iunxerit annis.

sed fer opem, regina, viris. nos hospita pubes

advehimur, Graium proceres tua tecta petentes.

duc, precor, ad vestri quicumque est ora tyranni