Hercules Oetaeus

ingens triumphus: aemuli, Iuno, tui

mortem occupari,

Quid domum impulsam trahis?

erroris est hic omne quodcumque est nefas.

haut est nocens quicumque non sponte est nocens.

Quicumque fato ignoscit et parcit sibi,

errare meruit: morte damnari placet.

Nocens videri, qui mori quaerit, cupit.

Mors innocentes sola deceptos facit.

Titana fugiens—

Ipse me Titan fugit.

Vitam relinques?

Miseram, ut Alciden sequar.

Superest et auras ille caelestes trahit.

Vinci Hercules cum potuit, hinc coepit mori.

Virum sequeris.

Praegredi castae solent.

Natum relinques fataque abrumpes tua?

Quamcumque natus sepelit haec vixit diu.

Si te ipsa damnas, scelere te misera arguis.

Nemo nocens sibi ipse poenas inrogat.

Multis remissa est vita quorum error nocens,

non dextra fuerat, fata quis damnat sua?

Quicumque fata" iniqua sortitus fuit.

Hic ipse Megaram nempe confixam suis

stravit sagittis atque natorum indolem

Lernaea figens tela furibunda manu;

ter parricida factus ignovit tamen

sibi. non furori: fonte Cinyphio scelus

sub axe Libyco tersit et dextram abluit.

quo. misera, pergis? cur tuas damnas manus?

Damnat meas devictus Alcides manus:

placet scelus punire.

Si novi Herculem.

aderit cruenti forsitan victor mali

dolorque fractus cedet Alcidae tuo.

Exedit artus virus ut fama est hydrae;

immensa pestis coniugis membra abstulit.

Serpentis illi virus enectae autumas

haut posse vinci qui malum vivum tulit?

elisit hydram, dente † cum fixo tenens

media palude victor, effuso obrutus

artus veneno, sanguis hunc Nessi opprimet,

qui vicit ipsas horridi Nessi manus?

Frustra tenetur ille qui statuit mori.

vixit satis quicumque cum Alcide occidit:

proinde lucem fugere decretum est mihi.

Per has aniles ecce te supplex comas

atque ubera ista paene materna obsecro:

depone tumidas pectoris laesi minas

mortisque dirae expelle decretum horridum.

Quicumque misero forte dissuadet mori,

crudelis ille est: interim poena est mori,

sed saepe donum; pluribus veniae fuit.

Defende saltem dexteram, infelix, tuam

fraudisque facinus esse, non nuptae, sciat.

Defendar illic: inferi absolvent ream,

a me ipsa damnor; purget has Pluton manus..

stabo ante ripas immemor, Lethe, tuas

et umbra tristis coniugem excipiam meum.

sed tu, nigrantis regna qui torques poli,

para laborem (scelera quae quisquam ausus est,

hic vincit error: Iuno non ausa Herculem est

eripere terris) horridam poenam para.

Sisyphia cervix cesset et nostros lapis

impellat umeros; me Tagus fugiat latex

meamque fallax unda deludat sitim;

merui manus praebere turbinibus tuis,

quaecumque regem Thessalum torques rota;

effodiat avidus hinc et hinc vultur libras;

vacat una Danais, has ego explebo vices:

laxate manes, recipe me comitem tibi,

Phasiaca coniunx: peior haec, peior tuo

utroque dextra est scelere, seu mater nocens

seu dira soror' es; adde me comitem tuis,

Threicia coniunx, sceleribus; natam tuam,

Althaea mater, recipe, nunc veram tui

agnosce prolem— quid tamen tantum manus

vestrae abstulerunt? claudite Elysium mihi

quaecumque fidae coniuges nemoris sacri

lucos tenetis; si qua 'respersit manus

viri cruore nec memor castae facis

stricto cruenta Belias ferro stetit,

in me suas agnoscat et laudet manus,

in hanc abire coniugum turbam libet;

sed et illa fugiet turba tam diras manus,

invicte coniunx, innocens animus mihi,

scelesta manus est. pro nimis mens credula,

pro Nesse fallax atque semiferi doli!

auferre cupiens paelici eripui mihi.

recede, Titan, tuque quae blanda tenes

in luce miseros vita: caritura Hercule

lux vilis ista est. exigam poenas tibi

reddamque vitam, fata an extendo mea

mortemque, coniunx, ad tuas servo manus?

virtusne superest aliqua et armatae manus

intendere arcum tela missurum valent?

an arma cessant teque languenti manu

non audit arcus? si potes letum dare,

animose coniunx, dexteram expecto tuam.