Hercules Oetaeus

flemus dubios, veneranda, toros.

nos Acheloi tecum solitae

pulsare vadum, quom iam tumidas

vere peracto poneret undas

gracilisque gradu serperet aequo

nec praecipitem volveret amnem

flavus rupto fonte Lycormas;

nos Palladias ire per aras

.et virgineos celebrare choros.

nos Cadmeis orgia ferre

tecum solitae condita cistis,

quom iam pulso sidere brumae

tertia soles evocat aestas"

et spiciferae concessa deae

Attica mystas cludit Eleusin.

nunc quoque casum quemcumque times,

fidas comites accipe fatis:

nam rara fides

ubi iam melior fortuna ruit.

Tu quicumque es qui sceptra tenes,

licet omne tua vulgus in aula

centum pariter limina pulset:

quom tot populis stipatus eas,

in tot populis vix una fides,

tenet auratum limen Erinys,

et quom magnae patuere fores,

intrant fraudes cautique doli

ferrumque latens; cumque in populos

prodire paras, comes invidia est:

noctem quotiens summovet Eos,

regem totiens credite nasci.

pauci reges, non regna colunt:

plures fulgor concitat aulae;

cupit hic regi proximus ipsi

clarus latas ire per urbes:

urit miserum gloria pectus;

cupit hic gazis implere famem,

nec tamen omnis plaga gemmiferi

sufficit Histri nec tota sitim

Lydia vincit nec quae Zephyro

subdita tellus stupet aurato

flumine clarum radiare Tagum;

nec si totus serviat Hebrus

ruraque dives iungat Hydaspes

intraque suos currere fines

spectet toto flumine Gangen:

avidis, avidis natura parum est.

colit hic reges regumque lares,

non ut presso vomere semper

numquam cesset curvus arator

vel mille secent arva coloni:

solas optat quas ponat opes.

colit hic reges, calcet ut omnes

perdatque aliquos nullumque levet:

tantum ut noceat, cupit esse potens,

rarum est felix idemque senex:

quota pars moritur tempore fati?

quos felices Cynthia vidit,

vidit miseros enata dies.

Caespes Tyrio mollior ostro

solet inpavidos ducere somnos;

aurea rumpunt tecta quietem

vigilesque trahit purpura noctes,

o si pateant pectora ditum!

quantos intus sublimis agit

fortuna metus! Bruttia Coro

pulsante fretum lenior unda est;

pectora pauper secura gerit.

tenet e patula pocula fago,

sed non trepida tenet illa manu;

carpit faciles vilesque cibos,

sed non strictos respicit enses:

aurea miscet pocula sanguis.

coniunx modico nupta marito

non disposito clara monili

gestat pelagi dona rubentis,

nec gemmiferas detrahit aures

lapis Eoa lectus in unda,

nec Sidonio mollis aeno

repetita bibit lana rubores,

nec Maeonia distinguit acu

quae Phoebeis subditus euris

legit Eois Ser arboribus.

quaelibet herbae tinxere colus

quas indoctae nevere manus:

sed non dubios fovet illa toros.

sequitur dira lampade Erinys

quarum populi coluere diem,

nec sibi felix pauper habetur

nisi felices cecidisse videt.

Quisquis medium defugit iter

stabili numquam tramite currit:

dum petit unum praebere diem

patrioque puer constitit axe

nec per solitum decurrit iter,

sed Phoebeis ignota petens

sidera flammis errante rota,

secum pariter perdidit orbem.

medium caeli dum sulcat iter,

tenuit placitas Daedalus oras