Hercules Oetaeus

compescet umbras teque Tartareus canis

inhibere poterit? quando Taenarias fores

pulsabis. aut quas mater ad fauces agar

qua mors aditur? vadis ad manes iter

habiturus unum. quid diem questu tero?

quid misera duras vita? quid lucem tenes?

quem parere rursus Herculem possum Iovi?

quis me parentem natus Alcmenen suam

tantus vocabit? o nimis felix nimis,

Thebane coniunx, Tartari intrasti loca

florente nato teque venientem inferi

timuere forsan, quod pater tantum Herculis,

vel falsus, aderas: quas petam terras anus,

invisa saevis regibus (si quis tamen

rex est relictus saevus)? ei miserae mihi!

quicumque caesos ingemit natus patres,

a me petet supplicia, me cuncti obruent:

si quis minor Busiris aut si quis minor

Antaeus orbem fervidae terret plagae,

ego praeda ducar; si quis Ismarius gregis

Thracis cruenti vindicat, carpent greges

mea membra diri; forsitan poenas petet

irata Iuno: totus huc verget dolor;

secura victo tandem ab Alcide vacat,

paelex supersum— a quanta supplicia expetet,

ne parere possim! fecit hic natus mihi

uterum timendum. quae petam Alcmene loca?

quis me locus, quae regio, quae mundi plaga

defendet aut quas mater in latebras agar

ubique per te nota? sic patriam petam

laresque miseros? Argos Eurystheus tenet;

marita Thebas regna et Ismenon petam

thalamosque nostros, in quibus quondam Iovem

dilecta vidi? pro nimis felix, nimis,

si fulminantem et ipsa sensissem Iovem!

utinam meis visceribus Alcides foret

exectus infans! nunc datum est tempus: datum est

videre natum laude certantem Iovi,

ut et hoc daretur, scire quid fatum mihi

eripere posset, quis memor vivit tui,

o nate, populus? omne iam ingratum est genus.

petam Cleonas? Arcadum populos petam

mentisque terras nobiles quaeram tuis?

hic dira serpens cecidit, hic ales fera,

hic rex cruentus, hic tua fractus manu

qui te sepulto possidet caelum leo:

si grata terra est, populus Alcmenen tuam

defendat omnis. Thracias gentes petam

Hebrique populos? haec quoque est meritis tuis

defensa tellus: stabula cum regno iacent.

hic pax cruento rege prostrato data est:

ubi enim negata est? quod tibi infelix anus

quaeram sepulchrum? de tuis totus rogis

contendat orbis, reliquias magni Herculis

quis populus aut quae templa, quae gentes rogant?

quis, quis petit, quis poscit Alcmenes onus?

quae tibi sepulchra, nate, quis tumulus sat est?

hic totus orbis famae erit titulus tibi.

quid, anime, trepidas? Herculis cineres tenes;

complectere ossa: reliquiae auxilium dabunt,

erunt satis praesidia, terrebunt tuae

reges vel umbrae.

Debitos nato quidem

compesce fletus, mater Alcidae induti,

non est gemendus nec gravi urgendus prece,

virtute quisquis abstulit fatis iter:

aeterna virtus Herculem fieri vetat.

fortes vetant maerere, degeneres iubent.

Sedabo questus vindice amisso parens?

Terra atque pelagus quaque purpureus dies

utrumque clara spectat Oceanum rota

Quot "misera in uno condidi natos parens?

regno carebam, regna sed poteram dare.

una inter omnes terra quas matres gerit

votis peperci, nil ego a superis peti

incolume nato: quid dare Herculeus mihi

non poterat ardor? quis deus quicquam mihi

negare poterat? vota in hac fuerant manu:

quicquid negaret Iuppiter, daret Hercules.

quid tale genetrix ulla mortalis tulit?

deriguit aliqua mater, ut toto stetit

succisa fetu, bisque septenos gregem

deplanxit una: gregibus aequari meus

quot ille poterat? matribus miseris adhuc

exemplar ingens derat: Alcmene dabo.

cessate, matres, pertinax si quas dolor

adhuc iubet lugere, quas luctus gravis

in saxa vertit; cedite his cunctae malis.

agedum senile pectus, o miserae manus,

pulsate, at una funeri tanto sat est

grandaeva anus defecta, quod totus brevi

† iam quaeret orbis? expedi in planctus tamen

defessa quamquam bracchia: invidiam ut deis

lugendo facias, advoca in planctus genus.

Ite Alcmenae

magnique Iovis plangite natum,

cui concepto lux una perit

noctesque duas contulit Eos:

ipsa quiddam plus luce perit,

totae pariter plangite gentes,